Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Jesse Klaver wil met links blok Nederland gaan verbouwen

Een heldere linkse agenda moet de kiezer overtuigen van een betere toekomst
Joop

Vervroegen Californische Primary kan Amerika ingrijpend veranderen

  •  
28-12-2018
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
3434610917_a9d1065b8d_z
Op een na grootste staat van Amerika qua inwoners begint aan een interessant politicologisch experiment
Als één van zijn laatste daden als gouverneur van Californië heeft Jerry Brown zijn handtekening gezet onder het wetsvoorstel om de Primary van California te vervroegen van juni naar maart 2020. De reden is simpel en begrijpelijk: als grote staat is Californië het beu om slechts te kunnen kiezen uit de left-overs van kleine staten als Iowa en New Hampshire.
Historisch gezien gaf Californië zelden de doorslag bij de selectie van de presidentskandidaat. In 1964 bleef het heel lang spannend en kreeg Barry Goldwater pas definitief de nominatie na winst in Californië. Vier jaar later echter koos de partij voor Nixon terwijl Californië voor Reagan ging. Bij de Democraten won Bobby Kennedy dat jaar Californië en veel partijgedelegeerden stonden vervolgens op het punt om hem te steunen. Maar een kogel zorgde ervoor dat we er eindeloos over kunnen blijven speculeren of hij uiteindelijk zou hebben gewonnen.
Verder was de Californische primary eigenlijk nooit iets om aandacht aan te besteden. Zowel de Republikeinen als de Democraten bepaalden hun definitieve keuze al eerder in het jaar. Tegen de tijd dat Californië mocht stemmen had dat eigenlijk al geen zin meer. In 2008 was winst voor Clinton in Californië nádat Obama eigenlijk al binnen was een symbolisch verlies om over na te denken, maar meer ook niet. Niemand geloofde dat Californië in november niet op Obama zou stemmen.
Kortom het is begrijpelijk dat Californië meer invloed wil door de primary te vervroegen. De gevolgen daarvan zijn echter behoorlijk onoverzichtelijk en potentieel ingrijpend: allereerst is Californië één van de grootste en duurste staten om campagne te voeren. Om daar te kunnen winnen moet je al flink wat naamsbekendheid hebben en vooral heel veel geld. Neem een kandidaat als Bill Clinton in 1992 of nog beter: Jimmy Carter in 1976. Die kwamen boven drijven nadat ze het goed deden in kleine staten in het Noordoosten en Middenwesten. Vervolgens kregen ze naamsbekendheid en geld en wonnen ze landelijk. Maar als een van de eerste races meteen zo’n dure is filtert dat de minder bekende en armere kandidaten er al snel uit.
Californisch links Een ander bijeffect is een ruk naar links, of beter: een ruk naar Californisch links. En dat is misschien niet hetzelfde links als dat van Pennsylvania, Michigan of Illinois. De kans bestaat dat kandidaten die geschikt zijn voor Californië in een vroeg stadium de toon zetten, waardoor de partij als geheel de aansluiting met een ander deel van de achterban mist.
Maar het tegenovergestelde effect is ook denkbaar: dat kandidaten proberen een boodschap uit te dragen die in beide regio’s aanslaat omdat de campagnes elkaar overlappen. In dat geval wordt de (vermeende?) kloof tussen het conservatieve Middenwesten en het latte linkse Californië overbrugd.
En het leuke is: er is nu alvast één kandidaat die geknipt lijkt te zijn om zo’n campagne te voeren en dat is Beto O’Rourke. Net als Bobby Kennedy in 1968 graag naar boze blanke ‘backlash- voters’ in Indiana en Nebraska ging om ze persoonlijk uit te leggen waarom hij begreep dat zwarten en studenten in opstand kwamen, zo durft O’Rourke in kleine zaaltjes uit te leggen waarom hij begrip heeft voor knielende sporters aan mensen die daar zelf niet direct begrip voor hebben. Dat soort lef en openhartigheid is denk ik de enige manier om kloven te overbruggen en nieuwe coalities te sluiten.
Republikeinen Het vervroegen van de Californische primary kan helemaal veel impact hebben op de Republikeinse selectieprocedure: In de jaren ‘60, ‘70 en ‘80 woonden er veel Republikeinen in Californië en had de staat daardoor de nodige invloed op de richting van de partij. Mettertijd veranderde dat en werd Texas verhoudingsgewijs dominanter. Dat maakte de partij sociaal conservatiever terwijl het van oudsher weliswaar economisch conservatief was maar sociaal vrij liberaal. Reagan bijvoorbeeld was zeer gekant tegen belastingen en overheidsbemoeienis, maar nam als gouverneur wetten aan om discriminatie van homo’s tegen te gaan.
Door Californië meer invloed te geven op de selectie van de Republikeinse kandidaat wordt die partij mogelijk weer wat meer richting het sociaal liberalisme getrokken. Maar ook dat staat zeker niet vast. Er zijn namelijk nog maar zo weinig Republikeinen in Californië over dat dat mogelijk nogal onwrikbare rechtse personen zijn. Hun invloed op de Republikeinse nominatie vergroten is dus zeker geen garantie voor een ruk naar links. Al met al begint Californië dus aan een interessant politicologisch experiment, met mogelijk zeer ingrijpende gevolgen.
Cc-foto: Michael Brett

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (9)

Frits Jansen
Frits Jansen29 dec. 2018 - 3:23

Sinds Trump komt Secession weer in beeld, het uittreden van staten zoals dat 150 jaar geleden in de Burgeroorlog werd overwogen. De Amerikaanse variant van de Brexit, maar dan wel met een goede reden. Ongrondwettelijk? Waar een wil is is een weg.

1 Reactie
HM van der Meulen
HM van der Meulen29 dec. 2018 - 12:05

Zelfstandigheid voor Staphorst, met kernwapens natuurlijk.

Bouwman2
Bouwman228 dec. 2018 - 18:37

Californië en ook tegenwoordig Nevada zijn zo verschillend van het midden en zuiden, dat zo agrarisch is, zo oudbakken & zo conservatief dat ik constateer dat er een kloof gaapt tussen west en oost - de randen van de VS - en het zogenaamde hartland, waarmee Trump-land wordt bedoeld. Eigenlijk raar want Trump heeft zijn hart enkel op de tong. Bouw die muur tussen de rand en het hartland, besteedt er een paar dollar aan dan heeft Trump zijn muur en de rest is verlost en een stuk vrijer.

stokkickhuysen
stokkickhuysen28 dec. 2018 - 18:24

California heeft genoeg Republikeinen (gehad) California is niet links in de zin van 'links' in Nederland, ik denk vanwege De mix van hippies en hun nakomelingen (extreme individuele vrijheid, als anekdotische uiting de naaktlopers in SF) Nieuwkomers, vaak geselecteerd op kunde, uit rijke en arme landen die op hetzelfde speelveld belanden, met als gevolg een model dat sociaal-cultureel sterk langs afkomst loopt (Chinesen socializen met Chinezen, Indiaers met indiaers, etc) en in dat model zelf ook oplossingen voor pensioen, langdurige ziekte etc creëert die niet noodzakelijkerwijs voor iedereen soelaas bieden (bijvoorbeeld zorgen voor een dementerende ouder wordt redelijk vaak overgelaten aan de andere ouder, indien nog levend: dat is een methode om beide ouders snel naar de exit te begeleiden) Nee er is hier maar heel weinig dat aan links in de zin van Nederland doet denken. Ik denk dat dat soort modellen hier een beetje te ver gaan vanwege bovenstaande. Men vindt het heel eng om te delen en men vertrouwt de overheid niet. Ook progressieve mensen hier roepen om een kleine overheid in plaats van een zo klein mogelijke overheid. Nieuwkomers zijn vaak republikeinen trouwens. zelfvoorzienendheid zich is een model dat ze thuis hebben meegekregen, en omdat ze vaak bovenop liggen of hebben gelegen vanwege hun capaciteiten is zelfvoorzienendheid ijs en weder dienende niet in hun nadeel. Interesting stat: de silicon valley is een van de weinige regios die Republikeinser is geworden onder Trump. Wat ook interessant is om te zien is hoe snel republikeinen die eerst hun wenkbrauwen fronsten over Trump bekeerd zijn. Dat zal in Nederland ook gebeuren wanneer bijvoorbeeld FvD toetreedt tot een regering. De mensen die eerst nog FvD zien voor de valse vriend die het is komen dan steeds vaker tot een acceptatie van de inbreuk op fundamentele rechten, want NLse waarden en normen.

Paul250371
Paul25037128 dec. 2018 - 17:28

Leuk artikel. Dank.

Satya
Satya28 dec. 2018 - 17:07

Koffiedik kijken maar een leuk artikel om te lezen.

SG87
SG8728 dec. 2018 - 16:57

"Er zijn namelijk nog maar zo weinig Republikeinen in Californië over" Oh? Zo'n 25% van alle kiesgerechtigden in Californië is Republikeins (en 33% Democraat), van de stemmers in de laatste presidentiële verkiezingen was 32% voor de Republikeinse partij (Trump). Bij de laatste officiële volkstelling (in 2010) had Californië 37,3 miljoen inwoners. 32% van de (kiesgerechtigde) bevolking is dus nog altijd meer Republikeinse kiezers dan het totaal aantal kiezers in 44 van de 50 staten, de enige overgebleven zijn Texas, New York, Florida, Illinois en Pennsylvania. Gaan we die overige 5 bekijken hoeveel procent daar op de Republikeinen stemden bij de laatste verkiezingen tegenover het aantal inwoners: Texas: 52%, totaal 25,1 miljoen inwoners New York: 36%, totaal 19,4 miljoen inwoners Florida: 49%, totaal 18,8 miljoen inwoners Illinois: 39%, totaal 12,8 miljoen inwoners Pennsylvania: 48%, totaal 12,7 miljoen inwoners Na Texas heeft Californië dus de meeste Republikeinse stemmers van de hele VS. Dat er dus weinig Republikeinse stemmers in Californië over zijn is dus onzin.

1 Reactie
HM van der Meulen
HM van der Meulen28 dec. 2018 - 18:22

Het aantal kiezers dat republikeins stemt is dus percentueel gezien het laagste in California. Zo goed? En na Trump zijn ze bijna geheel uitgestorven.

Cave Canem
Cave Canem28 dec. 2018 - 16:02

In feite is Californië voor de Democraten een geheide binnentikker geworden, omdat door de jaren heen de verkiezingsoverwinningen in deze staat steeds groter werden. De grootste overwinning uit de geschiedenis behaalde Hillary Clinton in 2016 met 4,3 miljoen(!) stemmen voorsprong op Trump. Zonder deze overwinning in deze staat zou de popular vote overigens naar Trump zijn gegaan. Door demografische ontwikkelingen (toename Hispanics, die overwegend Democraat stemmen + de urbanisatietrend) is hun overmacht zo goed als onomkeerbaar geworden. Deze ontwikkeling zien we nu ook in Texas en Arizona en vooral bij de eerstgenoemde staat doemt voor de republikeinen het spookbeeld van toekomstige nederlagen bij presidentsverkiezingen op. In 2016 was hun voorsprong ten opzichte van 2012 al van 16% naar 9% geslonken, ondanks het feit dat Obama toen won. Als ze Texas verliezen, verliezen ze de verkiezingen. Arizona raken ze waarschijnlijk nog eerder kwijt. Dat de Democraten de voorverkiezingen in Californië naar voren trekken is begrijpelijk. Degene die daar wint heeft meteen een grote voorsprong op zijn tegenkandidaat, daardoor meer zicht op de overwinning voor de nominatie, hetgeen een afmattende strijd tussen kandidaten kan voorkomen. De republikeinen hebben Californië inmiddels allang opgegeven. Alleen in de strijd om hun kandidaat voor de nationale nominatie is deze staat voor hen nog relevant.