Joop

Ver - Dragen

  •  
11-02-2020
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
1665 keer bekeken
  •  
pixabayverdragen

© cc-foto: Pixabay

Een prachtwoord is het. Niet alleen bij ziekte. Je hoort het best veel op het moment. Dat we verdraagzamer moeten zijn.
Mijn lijf doet het even niet. Een operatie gaat het euvel verhelpen en het uitzicht staat vrolijk op volledig herstel. Maar lastig is het. Ik wil doen wat ik altijd al deed en in hetzelfde tempo of liefst nog ietsjes meer en hoger. En dat gaat niet. Een dierbaar iemand raakte me met de woorden: ‘probeer het te verdragen’. Dat helpt. Een beetje.
Het woord resoneert na. Een prachtwoord is het. Niet alleen bij ziekte. Je hoort het best veel op het moment. Dat we verdraagzamer moeten zijn. Dat we minder verdragen. Te snel boos en getriggerd zijn. Raken we de kunst tot verdraagzaamheid kwijt?
Het woord proef je het beste als je er een streepje tussen zet. Ver – Dragen. Dat je iets, of iemand ver kunt dragen. Zijn of haar pijn, een kruis, maar misschien ook het anders zijn, een andere mening hebben, iets doen wat je irriteert. Dat je in de basis iemand echt ziet, wezenlijk aankijkt en dan zegt: ik draag je ver. Omdat die ander de moeite waard is om niet direct los te laten. Maar je hem of haar met je mee wilt nemen… ondanks.
Eén op één is ver-dragen nog niet eens niet zo ingewikkeld. Als je een goede band hebt met de ander, neem je diegene best graag een tijdje op je rug, ook al is er tijdelijk een minder begrijpen. Maar hoe anders wordt het als je iemand moet ver – dragen die in een andere wereld leeft dan jij. We leven steeds meer samen met mensen die in andere bubbels leven. Een andere achtergrond hebben. Politiek, religieus, cultureel, qua opleiding, mening, sociale media, leeftijd, identiteit. Onze bubbels hebben niet-permiabele celwanden. Zijn ondoordringbaar. Schermen we af met venijn, karaktermoord en serveren we af met woorden als ‘ja maar zij werkt bij…’ of ‘ja maar hij schrijft voor die ene krant…’ of ‘ja maar zij heeft een Turkse naam…’ of ja maar hij is zelf lid van …’. Het lijkt of we de verzuiling achter ons hebben gelaten, maar we hebben meer hokjes gebouwd dan ooit. We onderscheiden ons ver en snel van medemensen door ons terug te trekken op eigen identiteitsgrond. Zorgen minder voor elkaar. Denken meer in ik dan in wij. Het is zwaar om iemand die je niet kent en waarvan je je ver-vreemdt voelt ver-te-dragen. Wat moet je met die vreemdeling op je nek?
Verdragen betekent volgens het woordenboek bestand zijn, doorstaan, dulden, harden, uithouden. Die woorden hebben voor mij een te zuinige bijsmaak. Ver-dragen is optimistischer. Als je iemand ver-draagt wil je diegene oppakken, vasthouden en weer neer zetten op een betere plek dan waar hij of zij vandaag kwam. Bij de hand nemen.  Groter maken. Optillen. Een verdrag betekent de belofte dat je niet stopt met elkaar te dragen. In goede- en in slechte tijden. Daarom zijn verdragen zo wezenlijk, en mogen ze niet uit behoefte aan licht – voetigheid zomaar eenzijdig worden opgzegd. Ver-dragen is wezenlijk anders dan tolereren; dat gedogen betekent.
Ik leef graag in een samenleving die niet vergeet hoe ver-te-dragen. En oefen mij daar zelf nu een tijdje in.

Meer over:

verdragen, opinie, leven,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (5)

4Vier!
4Vier!12 feb. 2020 - 7:51

Mooie tekst ! Doet uitnodigen milder te uiten.

Minoes&tuin
Minoes&tuin11 feb. 2020 - 18:26

Niemand hier die graag eens opgetild zou worden en ver gedragen?

Baron von Kleef
Baron von Kleef11 feb. 2020 - 10:27

Het woord verdragen heeft eigenlijk een negatieve klank, een nare bijsmaak. Het kan resulteren in positiviteit maar dan nog voelt het opgelegd. Het verdragen anno nu is ver te zoeken, het woord "niet" is bijna inherent met het woord verdragen, ook al wordt het niet vaak uitgesproken, het galmt overal. Misschien zouden meer mensen het verdragen gaan oefenen? Of negeren, ook goed. Dulden heeft wat mij betreft een andere betekenis en lijkt een uitstervend woord.

Tom7
Tom711 feb. 2020 - 8:14

Het woord verdragen wringt vaak, en dan wel tegen over het woord verantwoording, of verantwoordelijkheid. Moet je het ge-drag- van een surfer die met windkracht 10 zee op gaat ver-dragen- als hij in de problemen komt en hulp nodig heeft, en waarop redders wel met hun leven zullen moeten spelen om hem eventueel kunnen te redden. Erno Eskens (filosoof) prikkelde tijdens een lezing eens mijn gedachten over dierenrechten en later flikte hij dat weer met zijn gedachten over Amor Fati, goed voor wat dynamiet in m,n hersenpannetje. Over Amor Fati, https://nl.wikipedia.org/wiki/Amor_fati

I am Legion
I am Legion11 feb. 2020 - 7:56

Verdragen betekent ook dat leed niet te gemakkelijk toegeëigend moet worden door jezelf of bepaalde groepen. Deze slachtoffercultuur doet voorkomen dat men meer te dragen heeft dan andere personen of groepen. Het is echter eerder in meerdere opzichten vaak zelf een vorm van onverdraagzaamheid. Men doet ten onrechte voorkomen dat men meer te dragen heeft dan de ander(en) waarbij deze daar vaak ook nog een collectief verwijtbare schuld aan zouden hebben.