Tot de Ex ons scheidt

Het disfunctionele gezin is de betonrot van onze samenleving. Liefdes veranderen in loopgravenoorlogen, kinderen in oorlogsbuit en ex-partners in elkaars grootste vijand. Rotrelaties vreten aan de fundering van onze maatschappij, die op haar beurt de brokstukken met publiek geld bij elkaar probeert te vegen.

Wanhopig vraagt Veilig Thuis om zeven miljoen euro extra om alle meldingen van huiselijk geweld en kindermishandeling te kunnen onderzoeken. Ze verdrinken in stalkingszaken, intieme terreur, omgangsregelingen, alimentatie, complexe echtscheidingen, ouderverstoting, ontvoeringen, loyaliteitsconflicten, bedreigingen en fysieke en emotionele mishandelingen.

Veilig Thuis is trouwens niet de enige die kopje-onder gaat. De politie verzuipt in wederzijdse aangiften. De rechtspraak loopt vast in vechtscheidingen. De Raad voor de Kinderbescherming probeert kinderen uit de vuurlinie te houden. Gemeenten zoeken woningen voor ouders die elkaar niet meer kunnen luchten of zien en de jeugdzorg raakt verder en verder verstopt.

De ellende van het vastgelopen gezin klotst tegen de plinten van Volksgezondheid, beukt tegen de voordeur van Justitie en Veiligheid en loopt bij Sociale Zaken de spuigaten uit. Het kost de samenleving miljarden! Nóg meer geld naar Veilig Thuis lijkt dweilen met de kraan open, ik denk dat we terug moeten naar de tekentafel.

Want aflopende rotrelaties zijn een breed maatschappelijk probleem. Het vingerwijzen naar radeloze instanties moet maar eens afgelopen zijn. Wie een gezin wil starten gaat zich er voortaan maar voor verzekeren. Dat doen we bij een auto en een huis tenslotte ook. We verzekeren ons tegen brand, waterschade, stormschade, diefstal, autopech en ongelukken. We dekken de financiële risico’s van vakanties, arbeidsongeschiktheid, werkloosheid en overlijden af. Maar zodra de liefde omslaat in een smerige of gevaarlijke vechtscheiding en kinderen tussen de brokstukken belanden, ligt de ongehoorde en exorbitant hoge rekening er van op straat.

Een verplichte gezinsverzekering voor iedereen die gaat samenwonen, trouwen of kinderen krijgt kan voorkomen dat dit een ongedekt probleem blijft dat door de belastingbetaler moet worden opgehoest. Dankzij de basispolis Ex & Zeker kun je direct bij een scheiding naar een erkende hulpverlener. Geen rondje meer langs vijf gemeentelijke loketten, geen wachtlijsten maar direct naar een aangesloten mediator, relatieprofessional of gezinscoach. De verzekeraar controleert de dekking en betaalt de rekening rechtstreeks.

Wie allrisk wil gaan, kiest voor Ex-tra dekking: tot twee jaar doorbetaling van huur of hypotheek, onder vooraf vastgestelde voorwaarden. En wie snel weg wil, maakt gebruik van de Ex-itregeling. Honderd dagen in een fijn hotel of luxe resort om bij te komen en na te denken over de toekomst. Geen daklozen- of vrouwenopvang meer, geen paniekverhuizingen meer naar het ouderlijk huis, maar direct naar een aangesloten hotel waar je als gebroken gezin in alle rust de brokstukken van de relatie bij elkaar kunt vegen. Een gezinsverzekering zou vrouwen ook nog eens financieel onafhankelijk maken van hun partner en hen een reële mogelijkheid bieden om sneller uit een destructieve relaties weg te kunnen.

Het zou de samenleving miljarden kunnen besparen, instanties ontlasten, gezinnen beschermen en misschien zelfs een interessantste hervorming binnen de hulpverlening kunnen zijn. Laat de knappe koppen er maar eens over gaan nadenken en mocht het idee er ooit écht van komen, bedank me dan later maar in de comments.