Talkshows hebben een rechtse blinde vlek

De veelbekeken talkshows, die een zwaar stempel drukken op de publieke opinie, zijn geobsedeerd door mogelijke fricties op links, ook als ze er niet zijn, maar zwijgen ondertussen stelselmatig over de problemen op rechts. Dat constateert de gerenommeerde parlementair journalist Tom-Jan Meeus is zijn wekelijkse analyse bij NRC.

Naar aanleiding van de enorme scheuring in de fractie van de PVV keek hij talkshows van de afgelopen maanden terug en zag dat het daar voortdurend gaat over mogelijke conflicten bij de fusie van GroenLinks en PvdA. Terwijl die er niet of amper zijn. Er is inderdaad wat rumoer maar van de gezamenlijke fracties in het parlement heeft niemand zich afgesplitst. Wie afgaat op het geklets in de talkshows krijgt een ander beeld.

Meeus zet het in zijn rubriek Machtige Tijden eens op een rijtje:

Najaar 2024, Vandaag Inside (SBS6), Johan Derksen: “GL en PvdA – dat zal nooit een eenheid worden.”
23 maart 2025, de Oranjezondag (SBS6), Jack van Gelder: “De socialisten bij de PvdA en radicaal-links bij GroenLinks: dan krijg je gewoon een probleem, want dat botst met elkaar.”
12 juni 2025, de Oranjezomer (SBS6), Rutger Castricum: “De PvdA wil heel graag bouwen, want hun mensen, de arbeiders, willen huizen, en GroenLinks roept: ja wacht, daar zit een boomkleefkikker.”
13 juni 2025, Rob Oudkerk, WNL: “De PvdA is een middenpartij, (-) GroenLinks een activistische partij. Dat gaat de komende jaren schuren.”
14 november 2025, Johan Derksen in Vandaag Inside (SBS6) over Geert Wilders die na Jesse Klavers aantreden als partijleider smaalde “dat de begrafenis van de PvdA is voltooid”: “Hij heeft eigenlijk inderdaad groot gelijk.” 

Hoe anders is dat als het gaat om rechts waar de ene na de andere afsplitsing zich aandient. Nu bij de PVV maar eerder al bij BBB, waar in een jaar tijd drie senatoren zich afscheiden van hun fractie. Ook bij JA21 leidden interne conflicten tot een splitsing. Toch wordt daar in de praatprogramma's amper aandacht aan besteed, in ieder geval niet in die mate.

Meeus concludeert:

Dit suggereert dat (commerciële) zenders de inhoud van programma’s niet meer laten afhangen van feiten maar van de politieke voorkeuren van hun kijkers. Het zou nogal consequenties hebben. Dan brengen zenders vooral nog populaire politici en influencers. Dan wordt de werkelijkheid vervangen door de werkelijkheid zoals kijkers die graag zien. Dan wordt het verhaal: instabiliteit in GL-PvdA, stabiliteit in de PVV. Ook als de realiteit omgekeerd is.

Dat zijn kortom Amerikaanse toestanden. En het is inmiddels bekend waar die toe leiden.