Stuur relmakers en vuurwerkgooiers zelf naar een terugkeerhub

Dan zijn we van ze af en kunnen AZC-ers ongestoord integreren

Bij de rellen in Opheusden zijn meer dan tien arrestaties verricht. Tegenstanders van een asielzoekerscentrum in dat dorp hadden voor het gemeentehuis geweld gebruikt en zwaar vuurwerk afgestoken. En dat terwijl het College een inspraakavond had georganiseerd waarbij allen hun zegje konden doen. De demonstranten kozen niettemin voor de aanval. Raadsleden moesten binnen wachten tot alles weer veilig was. Pas daarna konden zij naar huis.

Dit is tegenwoordig overal schering en inslag zodra ergens de mogelijke komst van asielzoekers wordt aangekondigd. Je krijgt dan als gemeentebestuur gegarandeerd gewelddadige betogers voor de deur. Ze gedragen zich precies zó als ze zelf van de asielzoekers verwachten. Als de gemoederen bedaard zijn en de nieuwkomers hun intrek hebben genomen in de oude school of het kantoor dat door de lokale overheid als verblijf is aangewezen, dan hoor je er meestal niets meer van. Vaak is men verstandig genoeg om omwonenden als vrijwilliger bij het reilen en zeilen van het AZC te betrekken. Dan worden de verhoudingen vaak hartelijk en de lokale voetbalteams versterkt.

Ondertussen zit je met die geweldplegers en agressieve demonstranten. Wat moeten wij als samenleving met hen doen? Je kunt natuurlijk met bajes, boetes en taakstraffen werken maar dat is geijkt en je kweekt er martelaars mee. Hier komen alleen onorthodoxe maatregelen in aanmerking. Wij moeten lateraal durven enken. De amokmakers in kwestie verdienen een leerrijke straf, die ze om zo te zeggen de andere kant van de zaak onder ogen brengt.

Verscheidene Europese landen, waaronder het onze, doen op het moment hun uiterste best buiten de grenzen van de EU zogenaamde terugkeerhubs in te richten voor afgewezen asielzoekers. Dat zijn in feite deportatiecentra. Het is maar de vraag of de aangezochte Afrikaanse en Centraal-Aziatische regimes bereid zijn daaraan mee te werken want die weten ook wel dat herkomstlanden afgewezen asielzoekers meestal niet terugnemen. In feite exporteert de Europese Unie hiermee haar migratieprobleem. Toch heb je kans dat bepaalde landen “ja” zeggen. Persoonlijk acht ik dat onwaarschijnlijk maar ik kwam veen paar dagen terug een Afrika-kenner tegen die daar veel minder stellig over was. “Zo’n Rwanda bijvoorbeeld, dat kan dat”, zei hij.

Wat wij in Nederland nodig hebben is rust en onze problemen oplossen in gezamenlijkheid. Dat zegt de premier ook. Waarom bevolken we zo’n terugkeerhub niet met amokmakers tegen asielzoekers? We zitten hier niet op zulke lui te wachten. We sturen ze naar zo’n als terukeerhub vermomd deportatiecentrum. Daarna weigert Nederland ze terug te nemen.

Zo krijgen de betrokkenen een stuk van de wereld te zien dat zij nog niet kenden. Tegelijk ervaren zij wat het betekent een afgewezen asielzoeker te zijn die niet naar eigen land mag terugkeren.

Je hebt natuurlijk kans dat ze opstandig worden maar daar weet een leider als Paul Kagame wel raad mee. Ook een Museweni van Oeganda kun je op dit gebied om een boodschap sturen.

Uiteraard zullen zulke staatshoofden na een jaar of twee wel aan Den Haag meedelen dat het welletjes is geweest. Dan kan het kabinet altijd nog over het hart strijken en de amokmakers terugnemen – sadder and wiser als ze inmiddels zijn.

Ondertussen zijn dankzij de nieuwe aanpak de bewoners van de asielzoekerscentra goed geïntegreerd. Wat je noemt win-win. En een overbrugging van links en rechts want zowel de internationalist Klaver als de op handhaving gespitste Eerdmans zouden hier toch vanuit hun eigen beginselen mee moeten kunnen leven.

Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin, zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo’n schandelijke compensatie geboden krijgt voor het toestaan van nieuwe winningen.

Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst over politiek en geschiedenis. Nu; de begrotingsimpasse.