Stuivertjesmarkt

De nabeschouwing

Heel Holland heeft gebakken. Straten, parken en pleinen geuren naar flensjes, koekjes, cupcakes, appeltaart en onduidelijk geglazuurde baksels vol spikkels. Allen gul zwetend in de Oranje-zon. “Meneer, willu een gratis vlaggetje op uw gezicht?”                             

Kinderen, heerlijk ingebed tussen eigen knuffels en speelgoed dat ze eigenlijk toch liever niet kwijt willen (In het vooruitzicht van een gezellige kleedjesmarkt leek alles wel rijp voor de verkoop). Auto, dwars op de stoep, met de achterbak open als overdekt kleedje. Twee gesluierde vrouwen achter stapels verwassen kinderkleding en kapotgekauwde knuffels. Kinderen met afgezakte broeken die daar doorheen banjeren en hun lol niet op kunnen. Verdwaasde touristen die zich in de dag vergist hebben. ‘Fuck lonely planet’. Balsturig kijkende pubers die hun vaders moeten helpen de zolder leeg te verkopen; Cassettebandjes, elpees en andere onbegrijpelijke non-digitalia. Peuters en kleuters die rondtollend domweg gelukkig zijn met 0-komma-niks. Bejaarde man in de zon met nylon jack en ijsmuts. In de ene hand een halfliterblik bier, in de andere een lijn waaraan een zenuwachtig trekkend hondje.

Voor het eerst gespot; het mobiele kleedje, een vrolijke bolderkar waarop met spandoek ‘cadeautjes te koop’. Slimme moeder die niet voor dag en dauw een plekje hoefde te bemachtigen. Rochelende oude vrouw achter twee kratten vergeelde elpees. Kindertjes die er al klaar mee zijn, hun kleedje verlaten en tot wanhoop van hun moeders spulletjes gaan ruilen met de buren. Plompverloren op de stoep zittende kleuters, stralend om zich heen kijkend naar honderden voorbijtrekkende knieën. Volwassen helpende handen schreven de briefjes (ChatGPT?): “Tikkie? Ja graag”, “1 Euro per product”, “2 Playmobiel 2 Euro + drie details”.

Mini-grijpmachine waar voor 20 cent per keer een spekkie gegrepen kan worden. Zwaar bebaarde mannen met een stralend gezicht en in oranje t-shirts (‘100% Oranje’) achter een campingtafel. Men deelt een gratis Koran-vertaling uit. Vrouw met twee teckels gehuld in mini-manteltjes, afgezet met hermelijn, stelen de show.“Mam, hondjes..!”. Honderd mini-prinsessen en -prinsjes die opgetuigd en volgeschminkt achter moeders rokken aansjokken. Koninklijk rode konen, lichtelijk verdwaasd, om 09.00 ’s ochtends hun eerste suikerspin koesterend en een snottebel cultiverend.                                                                        Volkswijk, nieuw en ‘Oud Geld’ gebroederlijk naast elkaar op krat en kleed vol oud en nieuw speelgoed. Lauwe limo en goedkope koffie overal. Bij de hebberige meneer die vanuit huis, kookplaat in de deuropening, dure broodjes hete kip aanbiedt (4.50!) is het opvallend stil. Gelukkig maar. Meisje met besmeurd schort dat zelf gevingerverfde kunstwerken verkoopt (2 Euro) en glunderend trotse vader die daarnaast zijn verbrande poffertjes aanprijst (Mmm!). Zwaar obese figuur met Ska-zonnebril die via een piepklein kleedje (zakdoek?) voor zijn scootmobiel tien mini-boekjes in de aanbieding heeft.

Karaoke-busje lekker keihard met hun favorieten mogen meegillen. Morsig type dat vanonder een behangtafel vol serviesgoed, foute Nazi-propaganda en verfomfaaide exemplaren van ‘Volk en Vaderland’ verkoopt. Jongetje met knalwitte, piepschuimen box op bijzettafeltje in de volle zon: “Ijsjes te koop! Éenvijftig!”. Knetterend radiootje concurreert kansloos met vioolspelend meisje. Wist overigens niet dat er nog geknikkerd word. Tien voor een Euro, alleen vandaag.

Stofzand. De sfeer van troep, de geur van snoep. Strik in het haar, vlag op je wang. Lekker op straat zitten in de zon. Vrijheid en barbecues overal. Wat wil een kind nog meer….?