Stem Rood en maak het verschil

Mogelijk bent u er ook zo een zoals ik. Zo'n type burger dat soms vergeet de rekeningen op tijd te betalen, die uiterste betalingstermijnen uit het oog verliezen, vaak omdat hun dagen zo snel en zo vol van taken en verantwoordelijkheden als een vlinder voorbij gaan, en voordat je het weet is de betalingstermijn verstreken en vind je een nieuwe brief in je brievenbus, verhoogd met de aanmaningskosten. 

Mogelijk bent u ook zo'n burger die modaal verdient en best krap leeft. Het is soms jongleren met ingekomen centjes tegenover de bodemloze put van lasten die wij moeten afdragen. Wij worden betaald conform het CAO. Het overgrote deel van onze lasten wordt bepaald door de politiek van de gemeente waarin wij wonen. Een verpleegkundige in dure steden krijgt geen bonus op haar/zijn loonstrook ter compensatie van hogere belastingen (en soortgelijke) in de eigen gemeente. In vele gevallen doen wij hetzelfde werk met dezelfde beloning, maar onze vaste lasten zijn niet gelijk. Wat inhoudt dat de een meer overhoudt van zijn/haar loon en elders een ander zwaar worstelt om rond te komen. Oneerlijk, toch? 

Voor mij voelt dit in ieder geval als oneerlijk, ja. 

Ik wil ook van mijn modale inkomen net zo kunnen genieten van een stressvrij leven en de rekeningen op tijd hebben betaald. 

Ik wil ook een beetje van mijn loon overhouden voor mijn oude dag. Maar ook voor wat leuks in deze tijd. Ik ben niet van luxe en heb een hekel aan decadentie. Ik houd van bescheidenheid en ben tegen doorgeslagen consumptie. Al dat Kopen Kopen verwijdert de ene mens van de andere mens en van de natuur. Wanneer de mens minder gaat uitgeven aan zinloze spullen, dan zou de wereld er heel anders uitzien. Maar hierover een andere keer. Nu terug naar het begin. 

Ik ben dus die ene die de rekeningen te laat betaalt. Mijn gemeente gedoogt mijn kronkels en treedt niet meteen op als een gladiator. Mijn gemeente stuurde me dus gister een kosteloze aanmaning. En bood ook een betalingsregeling aan als ik de rekening niet kan betalen. Bij anderen was mijn vergeetachtigheid gauw fors beboet met allerlei dreigementen en ander soort intimidaties. "Van een kale kip kan je best plukken," weten de deurwaarders en incassobureaus het best. 

Maar waar wil ik naartoe?

Naar de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart.

In een tijd waar oneerlijkheid heerst, zijn toch nog de enkelingen die op zijn minst menselijk willen blijven. Die van mensen geen bron van inkomsten willen maken, maar medemensen willen zien zoals die zijn en die de mens ook willen beschermen. Die de mens ook willen helpen wanneer het leven even niet meezit. Wanneer de mens (domme) pech heeft, zij dit mens willen steunen in plaats van als een hyena erop af te gaan. 

Mijn gemeente is (op slechts een paar jaren na) altijd sociaal geweest:

"Moet je, maar kan je niet betalen? Geen zorgen, wij komen eruit zonder extra kosten."

"Moet je leven, maar kan je je leven niet bekostigen? Geen zorgen, wij regelen wat."

"Moet je een dak boven je hoofd en verdien jij weinig, dan zorgen wij ervoor dat er betaalbare woningen zijn."

Mijn gemeente stond altijd bekend als een Rood bolwerk. Stem ook Rood in uw eigen gemeente op 18 maart, en maak het verschil. Oftewel, laten we daarna samen het verschil maken en doorzetten! Op naar een sociaal Nederland voor ons allen!