Rutte is geen Trump-fluisteraar, hij is de gegijzelde nachtzuster van een Machiavellistische waanzinnige

NRC, Volkskrant en NU.nl verklaren nog steeds dat Rutte in een uurtje Trump van gedachte heeft doen veranderen. Onze eigen nachtzuster van overleden kabinetten wordt op het schild gehesen terwijl iedereen met meer dan twee hersencellen weet dat het onzin is.

Trump geef je wat hij wil of je dreigt hem met faillissement, dat is de samenvatting van zijn loopbaan. Niet veel anders dan bij Putin. Het laatste faillissement vond in Davos plaats doordat banken (o.a. Morgan Stanley) Trumps privé-financiën onder druk zetten en doordat de EU Trump de uiterste consequentie, de Bazooka (het anti-cohersion mechanisme), voorhield. Dat kan Rutte niet, hij kan op zijn hoogst boodschappenjongen spelen. Of als nachtzuster een nat doekje op het oranje voorhoofd leggen. Waarom dan toch zelfs AP Rutte als magische fluisteraar neerzette is een raadsel of gewoon journalistieke incompetentie. Alleen politiek commentator Rachel Maddow zet een geloofwaardige tijdlijn neer en onthulde een lange opvallende pauze in Trumps oeverloze tweetgedrag na de waarschuwing van de EU en grote bedrijven, een pauze waarin vermoedelijk al de panische telefoongesprekken van de Trumpettes plaatsvonden en een tijdelijk exit-plan werd verzonnen.

Rutte laat zich de complimenten aanleunen omdat hij niet kan zeggen wat er werkelijk gebeurd is zonder zijn eigen positie te ondergraven. Daarmee voedt hij zijn “stille kracht”, net als met zijn typering van het hele gebeuren: "Laten we “het” (annexeren Groenland) niet te zwaar maken", het bekende “ik-ben-een-staatsman-relativisme”. De observator die van het front terugkeert en zegt dat we rustig moeten gaan slapen, er vallen een boel doden maar dat hoort erbij. Ik zie de Brekelmansen en Karremansen aantekeningen maken.

De vergissing is te eenvoudig. Rutte zegt: “Trumps claim op Groenland is niet aan de orde gekomen”. Maar Trump heeft wel gelijk volgens Rutte: ''Trumps visie, zijn visie (Rutte benadrukt hier dat dit Trumps idee zou zijn), hij heeft gelijk over het Arctisch gebied." Maar Trump draait, dus correlatie en causatie en zo. Als hij lang op het toilet had gezeten hadden we gedacht dat daar iets gebeurd was. Onzin dus, Rutte heeft geen kaarten en Trump weet intussen dat allerlei instanties zijn bedrijfstegoeden of leningen ter waarde van 4 miljard aan het bevriezen zijn. Op de terugvlucht geeft hij Goldman Sachs ervan langs op zijn socials en ontneemt Carney het eerder verstrekte lidmaatschap van zijn maffiapanel. In zijn tweets ligt zijn waarheid, zoals de apen-post over de Obama's toont. Trump is emotioneel incontinent, hij MOET zeggen wat er in hem omgaat, in tegenstelling tot Mark, die achter een man blijft staan die Carney wegstuurt en Putin en ander gespuis uitnodigt.

Mark is de nachtzuster die het handje vasthoudt en tegen de patiënt zegt: "Ik ben er voor je..." De zogenaamde Groenland-deal komt niet uit zijn mouw, over tarieven is ook niet gesproken. Dat komt uit een zich terugtrekkende Trump-kring. Trump stamelde er wat onduidelijk over, hij leek moe en verslagen. Hij wil geen gezamenlijke verdediging, hij wil er grote staten bij op de kaart.

Rutte zegt dat hij een prettig gesprek heeft gehad met Trump, ik gok zoiets als de belofte dat dankzij Trumps aandringen Europa de conventionele defensie hier gaat overnemen op termijn terwijl we nucleair "voor altijd afhankelijk blijven" van daddy. Ja, die daddy die het liefst zijn eigen tussenverkiezingen overslaat en Zelensky chanteert tot het houden van verkiezingen in mei dit jaar. Daddy die boodschappen doet voor Putin, beheert onze paraplu. Het is niet gek dat Polen met Duitsland (Rob de Wijk) praat over eigen kernwapens.

Rutte's onmacht kwam eruit toen hij later naar onafhankelijkheid strevende EU-leiders confronteerde met: “Jullie jezelf verdedigen? Keep on dreaming!” De duidelijke frustratie waarmee hij Europa's hoop op controle wilde doodknijpen zag ik als de pijnscheut van de directrice van een failliet hospice, zijn enige bestaansrecht is de NAVO in leven houden. Als de NAVO overeind blijft zal Rutte als held op het schild worden gehesen, niemand zal kunnen vertellen wat hij gedaan heeft, maar ze zullen er zeker van zijn dat zijn zoete gefluister het geheime wapen was.

Hij realiseert zich dat we mogelijk nog drie jaar afhankelijk zijn van een halve gare, veroordeelde crimineel die volgens hem ook "hele goeie dingen doet". Hij wil die tijd overbruggen in de hoop dat na onze gijzeling de redelijkheid zal terugkeren, terwijl iedere verstandige Europeaan vreest dat het einde verhaal is. Rutte ziet “goeie dingen”, waar wij vandalisme en chantage zien, omdat we nu meer geld uitgeven aan wapens. Rutte doet immers aan consequentialisme, een gevolgenethiek of relativistische moraal waarin niets slecht is als de uitkomst goed is. Een populaire ethiek onder tirannen en zuigvissen en vaak geframed als Realpolitik. De pragmatische Rutte zit in een onmogelijke positie, hij is de gegijzelde nachtzuster van een machiavellistische waanzinnige in een sterfhuis en lijdt aan Stockholmsyndroom.