Rabiate moslimhaat: Nederland is de schandvlek van Europa

Als de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog zich ooit in Europa gaan herhalen, wijst alles erop dat dít keer islamitische Europeanen het slachtoffer zullen zijn.          

Een jaar of twintig geleden organiseerde ik vanuit mijn bureau groepsreizen met biculturele Nederlanders naar locaties van de Koninklijke Luchtmacht. Ze kregen onder meer een rondleiding op vliegbases Volkel, Gilze-Rijen en Eindhoven. Een van de afgelegde bezoeken was met een groep van zo’n zestig Marokkaanse Nederlanders. Een ANP-persfotograaf schoot wat mooie beelden. Eén daarvan belandde op de voorpagina van De Telegraaf: een Marokkaanse vrouw met hijab achter een Stingerraket. Nu weten we dat het de core business van De Telegraaf is om de Nederlandse samenleving te polariseren, dus dat de redactie juist voor déze foto koos zal niet zonder reden zijn geweest. Het resultaat was er dan ook naar: mijn opdrachtgever bij Defensie werd overspoeld met haatreacties van Telegraaf-lezers, waarbij ongekend anti-moslimracisme de boventoon voerde.

Twee jaar geleden voerde de gemeente Rijswijk de campagne ‘Maak van Rijswijk geen racewijk.’ Op de posters waren inwoners van Rijswijk te zien die zich volgens de gemeente “inzetten voor veilig en prettig verkeer.” Op een van de verspreidde posters stond een vrouw met hoofddoek, waarna zij volgens de gemeente een “grote stroom aan racistische berichten en doodsverwensingen” over zich heen kreeg.

Voor veel moslims in Nederland zijn dit herkenbare ervaringen. Ik kan me nog goed herinneren hoe jaren geleden de dochter van een van mijn Iraanse kennissen overstuur thuiskwam omdat de (witte) Nederlandse ouders van een klasgenoot het hun dochter hadden verboden ‘bij een moslim thuis te spelen.’ 

Al in een in 2018 gepubliceerd onderzoek onder moslims in 15 Europese landen bleek dat Nederlandse moslimrespondenten met de wortels in Noord-Afrika en Turkije zich vaker gediscrimineerd voelden dan dezelfde doelgroep in de overige 14 Europese landen; zie EU-rapport 2018 pagina 31. In een vergelijkbaar EU-onderzoek uit 2024 onder moslims in 13 Europese landen eindigt Nederland weliswaar in de middenmoot, maar dat kwam vooral omdat de meest gediscrimineerde groep, moslims met hun wortels in Sub-Sahara Afrika, niet in het Nederlandse deel van het onderzoek waren meegenomen. Wie daarentegen inzoomt op de cijfers over Noord-Afrikaanse moslims ziet dat zij zich in Nederland opnieuw vaker gediscrimineerd voelden dan Noord-Afrikaanse moslims in de overige gemeten Europese landen; zie EU-rapport 2024 pagina 49.

In de Tweede Kamer is moslimhaat vandaag de dag vaker regel dan uitzondering. Van de 150 parlementariërs vertegenwoordigen er 49 een partij waar anti-moslimracisme vaak expliciet is. Van de overige parlementariërs zijn er 22 lid van een partij die er geen moeite mee heeft met anti-moslimracisten samen te werken; daarbij doen ook veel leden van deze partij regelmatig vijandige uitspraken over moslims. Van de overige 79 Kamerleden behoren er 18 tot een partij die in het verleden nauw met anti-moslimracisten heeft samengewerkt.

Aanstaande maandag is het 4 mei. Er zal deze dagen dan ook veel worden stilgestaan bij de gevaren van antisemitisme. Terecht. Maar gelukkig spreekt binnen ons huidige parlement iedereen, van links tot rechts, zich met grote regelmaat expliciet uit tégen antisemitisme.

Als de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog zich in Nederland en Europa ooit gaan herhalen, wijst alles erop dat dit keer niet joodse Europeanen het slachtoffer zullen zijn, maar islamitische Europeanen.