
De gemeente Rotterdam eert éen van zijn grootste literatoren, de dichter Jules Deelder, met naamgeving aan plein alsmede plaatsing van zijn beeltenis, voorstellende zijn silhouette.
Prachtig en drievoud: Chapeau! Maar het werd Godvrrr*omme tijd ook. Eert uw vader en uw moeder maar vooral ook uw kunstbroeder. Overleden al dan niet, miskend het verscheiden van zijn naam vooral niet. De her en der op muren en ramen geschreven flarden uit zijn werk doen uiteraard geen enkel recht aan ’s mans oeuvre en een blijvend monument kon niet uitblijven.
“De omgeving van de mens is de medemens” dichtte de grote Deelder ooit. In het neonlicht van die zin (Geborgd in glorieuze letteren aan muur van de Rotterdamse Nieuwe Binnenweg) doemt nu het beeld van de man zelf op. Ooit eerder, in de schaduw van zijn woonhuis, sierde zijn beeld het trottoir. Nu is zij verplaatst naar een stukje grond dat dat de eer krijgt “J.A. Deelder, (aucteur),” -plein te heten.
Men doopte en verwelkomde het met passende eerbetuiging. Dicht- en taalgenoten deelden anekdotes en niet alleen die aangaande Deelder. Weet u van Vaandrager die zijn boekies vanuit een plastic tassie sleet voor twintig gulden en daar evenzograag vijftig gulden voor in ontvangst nam? Dezelfde C.B. Vaandrager die dwangmatig verzamelde en álles wat zijn huis binnen ging verzamelde, inclusief verkeersborden? De fraaiste anekdote gaat Vaandragers taalbesef aan. Waar hij een aanmoediging ‘Neem mee’ ontwaarde, nam hij die aanmoediging letterlijk, en nam het aangebodene terstond mee naar huis. Tot ontluistering van de plaatselijke middenstand.
Taal en het kunstenaarsschap blijven voor de bekrompenen der aarde uiteraard een onmogelijk te rijmen combinatie en derhalve ontstond Poëzie. Veelzeggendheid in ultieme vorm, nietszeggendheid voor de slechte verstaander. Een streling van het intellect, tegelijk een belediging voor de weldenkende burger. Taal dient nu eenmaal aan- en niet uit- te sluiten. Een onmogelijke exercitie daar met name taal de meest discriminatieve factor van de menselijke communicatie behelst.
U begrijpt, of u begrijpt níet. Beter geïllustreerd dan in het optreden van Burgermoeder Carola Schouten kon haast niet. Haar lullepotje in de aanloop van de onthulling raakte kruid noch koekwal, maar ach, voor een ingevlogen provenciaal viel het enigszins mee (Voor andere ingevlogenen dan). De middelmatigheid die Deelder verzuimde, verachtte of niet benoemde stak toch weer even de kop op. Niets menselijks hem vreemd, doch al die eigenschappen langs zijn vlijmscherp taal-mes filerend. Zelf benoemd digibeet Deelder werd God-zij-geloofd-en -geprezen door de gemeente notabene geëerd met een QR-code waar de goddelozen middels scan de man kunnen identificeren…
“Waar je niet bij bent gebeurt niet”, is wellicht de meest kernachtige opmerking die de Mensch Deelder ooit maakte. Doet er uw oneindig voordeel mee!
(Zo u dat nog niet begrepen heeft, wij waren er wel).