Persoonlijke projectjes vond ik geklungel in de marge, maar daar ben ik anders over gaan denken

Als politiek activist heb ik altijd gepleit en actiegevoerd voor structurele maatregelen op het gebied van klimaat, milieu, mondiale armoedebestrijding en sociale wetten door overheid en bedrijfsleven. Persoonlijke anti-armoede projectjes en persoonlijk duurzaam leven vond ik altijd wel aardig, maar in feite geklungel in de marge.

Vrienden van mij en ook mijn partner houden zich niet zo bezig met (inter)nationale politiek maar staan wel altijd voor een ander klaar, ook als die ander ver weg woont. Mede door hen ben ik toch anders gaan denken over steun op klein persoonlijk vlak.

Een voorbeeld, Ik had het met mijn partner over daklozen. Als oplossing denk ik direct aan speciale woningbouw en betere uitkering. Mijn partner ziet echter een dakloze staan of liggen, benadert hem, vraagt naar zijn naam, geeft hem een vrolijke muts of mondharmonica en je ziet de man glimlachen. Ook zorgde ze ervoor dat een eenzame vrouw op haar verjaardag bloemen kreeg.  

Twee werelden van sociale en morele betrokkenheid. Toch hebben die twee werelden met elkaar te maken. Sociale betrokkenheid op microniveau schept een voedingsbodem voor structurele politieke maatregelen. De overheid kan en wil structureel politiek beleid voeren als zij ziet hoe talloze mensen op microniveau kleine projecten steunen die in dezelfde richting gaan. Twee werelden van solidariteit die elkaar gewoon nodig hebben. Uiteindelijk is dat weer hoopvol.