Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Rutte tracht stikstofbom van Hoekstra onschadelijk te maken

Sigrid Kaag wil draaiend CDA aan afspraken houden
Joop

Opheffing verbod no cure no pay advocatuur vergroot toegang tot het recht

  •  
10-06-2018
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
6123591413_d70f541b00_o

© cc-foto: 8 Kome

Het als overheid in loondienst nemen van sociale advocaten zou een goede oplossing kunnen zijn om het werken voor die groep advocaten aantrekkelijker te maken en beter te faciliteren
De acties van sociale advocaten om aandacht te vragen voor de grote problemen in hun sector tonen aan dat de toegang tot het recht niet meer voor iedereen vanzelfsprekend is. En dat is juridisch en economisch uiterst zorgwekkend. Daardoor kunnen steeds minder mensen hun recht halen als dat nodig mocht zijn.
Sterke sociale advocatuur noodzakelijk in een samenleving gebaseerd op zelfredzaamheid De huidige participatiesamenleving doet een beroep op de zelfredzaamheid van burgers. Voor hoger opgeleiden met goede banen en dito inkomens is dat ook geen probleem. Voor sociaal zwakkeren en burgers met een kleine portemonnee ligt dat anders. Zelfredzaamheid is voor die groep geen oplossing. Die zijn aangewezen op deskundige hulp en gesubsidieerde juridische bijstand. Juist voor de groep lager opgeleide en financieel onvermogende rechtzoekenden moet de toegang tot het recht altijd mogelijk zijn en geen financiële drempels hebben.
Sociale advocatuur past niet meer in rechtsvorm van een kleine onderneming Sociale advocatuur met inkomens op bijstandsniveau voor die advocaten toont aan dat deze vorm van juridische dienstverlening niet geschikt is om over te laten aan individueel ondernemerschap. Dan ben je als ondernemer dagelijks aan het overleven in een onderneming die voortdurend in zwaar weer verkeert. Zonder uitzicht op een verbetering van de noodzakelijke continuïteit. Het als overheid in loondienst nemen van sociale advocaten zou een goede oplossing kunnen zijn om het werken voor die groep advocaten aantrekkelijker te maken en beter te faciliteren. Vergelijkbaar met de private rechtsbijstandsverzekeraars.
Toestaan keuzeoptie no cure no pay moet gewoon zijn in zelfredzame samenleving Het loslaten van het no cure no pay verbod binnen de advocatuur, waarin de betaling van advocaten afhankelijk is gesteld van het behaalde resultaat, moet in een zelfredzame samenleving gewoon mogelijk zijn. Als keuzeoptie om de toegang tot het recht open te houden voor zaken die zich daar goed voor lenen. Nu schrapt de overheid steeds meer zaken uit de gefinancierde rechtsbijstand en ontneemt daarmee kwetsbare rechtzoekenden met een kleine portemonnee een betaalbare toegang tot het recht. De commerciële advocatuur met haar hoge tarieven kan immers door deze groep niet ingeschakeld worden mede in verband met het verbod op het beginsel van no cure no pay.
Deze ontwikkeling noodzaakt derhalve een heroverweging bij de overheid en de Orde van advocaten om het verbod op te heffen vanuit een veel groter belang dan waarmee het altijd verdedigt is ; de toegang tot het recht in een zelfredzame samenleving kunnen borgen!
Regelgeving noodzakelijk voor maximale vergoedingen bij no cure no pay betaal optie Uiteraard zal de Orde van Advocaten wel strenge regels moeten stellen aan de te vragen maximale vergoedingen bij een behaald succes. Welke vergoedingen, afhankelijk van het financieel belang van de zaak, scherp zullen moeten worden begrensd om misbruik te kunnen voorkomen.
Toegang tot het recht beter geborgd door opheffing verbod no cure no pay advocatuur Om de toegang tot het recht zoveel mogelijk voor iedereen open te houden kan een opheffing van het algemene verbod van no cure no pay die toegang vergemakkelijken. Ook voor rechtzoekenden met een portemonnee die te klein is voor de gebruikelijke advocatentarieven. Op die wijze zorgen de marktsector en de overheid gezamenlijk voor een werkbare oplossing om uit de huidige impasse te kunnen komen.

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (20)

JasDon
JasDon11 jun. 2018 - 11:27

Margaret Thatcher en Hiltermann tonen aan dat de beeldvorming rondom de sociale advocatuur er slecht voor staat. Belachelijke inkomens en zaken als een niet bestaande groei van toevoegingen in bepaalde rechtsgebieden worden verzonnen waar je bij staat. De advocaat die jaar op jaar maar net rondkomt van zijn werk bestaat blijkbaar niet, terwijl ze er wel degelijk zijn. Veel meer uren makend dan die via het puntensysteem ooit zullen worden vergoed. Bezuinigingen op rechtsbijstand zijn makkelijk, want dat bestaat er toch alleen maar voor 'kansloze migranten en criminelen'. Totdat je zelf een advocaat nodig hebt natuurlijk, maar dat is electoraal voor veel partijen nauwelijks een issue.

3 Reacties
Margaret Thatcher
Margaret Thatcher11 jun. 2018 - 14:22

Is het niet enigszins te verwachten dat de betrokken advocaten zelf zeggen dat ze nauwelijks rondkomen ? Denk aan boeren, die dat ook altijd zeggen. Mensen die een direct financieel belang hebben bij een bewering moet je altijd enigszins wantrouwen.

JasDon
JasDon11 jun. 2018 - 19:47

"Is het niet enigszins te verwachten dat de betrokken advocaten zelf zeggen dat ze nauwelijks rondkomen ?" Dat zou je kunnen verwachten, maar dat is nu eenmaal niet zo. Het vergoedingssysteem werkt niet op basis van de netto/bruto tijd die je er in steekt, het gevolg is dat advocaten voor bepaalde zaken en klanten ontzettend veel tijd kwijt zijn maar er nauwelijks geld voor krijgen. Zie ook http://rechtsbijstandjuistnu.nl/612/

7anpau1
7anpau112 jun. 2018 - 9:15

@Margaret Thatcher 11 juni 2018 at 16:22 Op zich een terecht punt. Enig wantrouwen is altijd gepast als er (mogelijk) sprake is van eigen belang of belangenverstrengeling. Het zijn echter niet alleen de advocaten die dat zelf zeggen. Het onderzoek van Van der Meer is glashelder (https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/rapporten/2017/10/25/tk-eindrapport-andere-tijden/tk-eindrapport-andere-tijden.pdf). Dat onderzoek is uitgevoerd omdat alle andere rapporten en onderzoeken niets opleverden of niet goed waren. Daarom zou er nog 1 onafhankelijk, wetenschappelijk onderzoek zijn, zodat de politiek op basis daarvan besluiten zou nemen. Nu is de uitkomst van het rapport Van der Meer (in hun eigen opdrach gemaakt) de politiek en de top van het Ministerie van J&V onwelgevallig en nu komt Dekker weer met allerlei ...smoesjes en is zogenaamd nieuw of nader onderzoek nodig. De voorstellen die hij doet, zijn allemaal herhalingen van zetten. Dat is allemaal al lang onderzocht en omdat dat bullshit onderzoeken waren is de commissie Van der Meer aan de slag gegaan. Los van de beloning is er nog een heel ander probleem. Sociale advocaten, zelfs degenen die zich bezig houden met rechtsgebieden waar je met heel hard werken met toevoegingen nog wel iets meer dan droog brood kunt verdienen, leiden niemand meer op. Het is te duur en een te groot risico. Je zit door de regels van de orde 3 jaar aan iemand vast tegen een vastgesteld minimum salaris. Als iemand goed blijkt, gaat ie na twee jaar op zijn vroegst break even draaien en een jaar later, als de 3 jaar stageperiode erop zit, is ie weg. Die goeie stapt - met een behoorlijke dosis ervaring - over naar een baan waar ze wel fatsoenlijke salarissen betalen. Als iemand niet goed blijkt, moet je 3 jaar salaris en een hele dure beroepsopleiding ophoesten. Dat nog los van de tijd die gestoken moet worden in begeleiding. Ik voorspel u dat er binnen 10/15 jaar geen goed opgeleide, gedreven sociale advocaat meer te vinden is. De generatie die nog echt het vak geleerd heeft en die uit idealisme - en omdat ze in betere tijden wellicht goedkoop een huis hebben gekocht dat inmiddels is afbetaald en de kinderen het huis uit zijn, etc., etc. - nog doorgaat met hun sociale praktijk, stopt binnen nu en 10/15 jaar en dan is het klaar. Ps Uw punt over het wantrouwen is misschien terecht, maar natuurlijk weten we ook niet of u skin in the game heeft. U zou niet de eerste spindoctorende trol zijn op Joop. On the internet nobody knows you're a dog.

7anpau1
7anpau111 jun. 2018 - 10:07

Het no cure no pay verbod is er voor een reden. Dat neemt niet weg dat afschaffing of herziening daarvan niet per definitie onbespreekbaar zou moeten zijn. Het is wel zaak om er goed en weloverwogen over te beslissen. Door het no cure no pay verbod tracht men te vermijden dat een advocaat een belang krijgt bij de uitkomst van de zaak en dus niet meer onafhankelijk is. Dat een advocaat die slechts betaald wordt bij een bepaald resultaat een eigen belang krijgt is evident. Dat dit negatieve gevolgen kan hebben voor de rechtzoekende is ook evident. De vraag is of men dit gevolg voor lief wil nemen. Een vergelijking met de Amerikaanse praktijk gaat maar ten dele op. Men kent hier bijvoorbeeld geen punitive damages. Door dat fenomeen (iemand die onrechtmatig handelt moet niet alleen de schade van het slachtoffer vergoeden maar ook een 'boete') heeft no cure no pay een grote vlucht genomen in de VS. No cure no pay zal maken dat alleen in financieel aantrekkelijke zaken advocaten bereid zijn om rechtsbijstand te verlenen. Het moet gaan om een groot belang en de wederpartij moet diepe zakken hebben. In heel veel zaken, zal het geen soelaas bieden. Dat - wat men ten aanzien van no cure no pay ook beslist - afschaffing van het no cure no pay verbod geen oplossing is voor de uitholling van de gefinancierde rechtsbijstand, staat als een paal boven water. Het is hooguit een druppel op de gloeiende plaat. De vraag is dus of het al die sores waard is.

Bouwman2
Bouwman211 jun. 2018 - 9:26

Het voorstel tot oprichting van een juridische supermarkt is gewaagd Het leidt immers tot massa consumptie waarbij het individu zijn belangen ziet beperkt in de lange rij om af te rekenen.. In deze tijd waarin het consumeren beperkt moet blijven is het verstandig niet al te veel toe te geven aan de drang zijn honger naar rechtvaardigheid te stillen bij de rechter.

Margaret Thatcher
Margaret Thatcher11 jun. 2018 - 8:29

De sectoren vreemdelingenrecht en scheidingsrecht zijn verantwoordelijk voor de exlosieve groei van de sociale advocatuur. Het tot in de eeuwigheid gratis doorprocederen, dat in beide rechtsgebieden schering en inslag is leidt tot de enorme kostentoename van de laatste jaren. Het gratis doorprocederen kent in het scheidingsrecht een aspect van onrecht als de ene ex-partner wel en de andere ex-partner geen gratis rechtshulp heeft. In het asielrecht leidt het stapelen van procedures tot een pervertering van het systeem doordat er de facto onuitzetbaarheid wordt gecreëerd door tijdsverloop, met name als er kinderen worden gemaakt. In beide sectoren heeft de advocatuur een business model ontwikkeld uit de kostenloosheid. Omdat het hun cliënten niks kost kunnen ze hen gemakkelijk overtuigen om door te procederen. Oplossing : maximering van het aantal procedures in vreemdelingen- en familiezaken. De knoop moet eerder definitief worden doorgehakt. 8tot in sociale

4 Reacties
7anpau1
7anpau111 jun. 2018 - 9:37

Kunt u dit even staven? 1) dat er sprake zou zijn van een explosieve kostenstijging. 2) dat die komt door een familiezaken en vreemdelingenzaken, want volgens mij zijn er al allerlei maatregelen genomen om het stapelen van toevoegingen; 3) dat het verder snijden in gefinancierde rechtsbijstand bij echtscheidingen en vreemdelingen zaken zoden aan de dijk zet en de oplossing is voor het probleem dat de sociale advocatuur verdwijnt c.q. is verdwenen? Volgens mij komen de problemen namelijk door een eindeloze reeks bezuinigingen op de gefinancierde rechtshulp sinds circa 1995. Met de opheffing van de Bureaus voor Rechtshulp in circa 2002 heeft de overheid maar 1 doel, rechtzoekenden en advocaten zoveel mogelijk dwars zitten en frustreren met red tape. De overhead die daarmee gepaard zorgt ervoor dat er nog minder geld gaat naar rechtzoekenden. De bureaus voor rechtshulp gaven per jaar mee toevoegingen af dan de Raad voor (tegen) Rechtsbijstand met een fractie van de mensen. Hier wreekt zich - zoals zo vaak - dat de ambtenaren die aan te touwtjes trekken bij (in dit het geval) het ministerie van J&V vooral hun eigen belangen na streven. Meer mensen en/of meer geld bij de uitvoering, dat is voor hun niet interessant. In de eerste plaats gaat het ten koste van hun eigen budget. De doelstelling waarvoor ze beloond of berispt worden is bezuinigen. Falen op andere vlakken kun je 'weg spindoctoren' (dat het werkt bewijst uw post wel) maar je budget overschrijden leidt bij de ambtelijke top tot een tik op de vingers. Verder geldt wie schrijft die blijft. Dus problemen in stand laten en daarover eindeloos vergaderen en rapporten schrijven, commissies in het leven roepen, etc. is de beste baangarantie voor de ambtelijke top. Meer mensen en/of geld erbij is te simpel. Dat werkt (zie het rapport van de commissie Van der Meer; https://www.rijksoverheid.nl/documenten/kamerstukken/2017/10/25/tk-aanbieding-rapport-evaluatie-puntenstelsel-gefinancierde-rechtsbijstand-commissie-van-der-meer) namelijk, maar daar heb je als ambtenaar niks aan. Ter illustratie: Daags nadat bekend werd dat KEI (een relatief simpel communicatie- en administratiesysteem voor mislukt was, debatteerde de TK over de vraag of 'artificial intelligence' rechters geheel of gedeelte zou kunnen vervangen. Dat is - zie de problemen met iets simpels als een autopilot - pure luchtfietserij. Binnen de rechtelijke macht (en het OM) klagen mensen al ruim een decennium over de werkdruk en het tekort aan mensen. Het aantal officieren van justitie met een burn out of die iets anders gaan doen is niet te tellen. Dat AI ooit inzetbaar wordt is maar zeer de vraag, maar voor de acute problemen is het zeer zeker geen oplossing. Waarom wordt hier door de TK en J&V dan toch tijd en energie aan besteed? Omdat AI sexy en interessant klinkt én omdat men zich met dit soort utopische luchtfietserij verzekerd weet van decennia werk. Ondertussen loopt ons rechtssysteem door alle bezuiniging krakend vast (https://www.nrc.nl/nieuws/2018/02/17/de-rechtspraak-begint-de-moed-te-verliezen-a1592560), maar als gezegd, ook dat komt de ambtelijke top niet slecht uit. Kortom, u stelt (fact free) een aantal zaken en in het recht geldt, wie stelt, bewijst!

JasDon
JasDon11 jun. 2018 - 10:30

"De sectoren vreemdelingenrecht en scheidingsrecht zijn verantwoordelijk voor de exlosieve groei van de sociale advocatuur." Ohh, heb je toevallig het jaarverslag van de Raad voor Rechtsbijstand gelezen? Nee dus. Het aantal toevoegingen in het echtscheidingsrecht daalt al twee jaar. En asielrecht maakte in 2016 op zijn toppunt 12% van alle toevoegingen uit, maar ook dat is nu weer genormaliseerd naar 8-9% van alle toevoegingen. Ook in de uitgaven per vaststelling zit een dalende trend. Dus voordat je gaat onderbuiken svp eens goed onderzoek doen naar de cijfers. Hierbij de cijfers: http://rvr.turnpages.nl/DS/public/slot00015/index_html5.html?init=init_html5.xml En op het artikel reagerend, er moet gewoon genoeg geld voor sociale advocaten beschikbaar gesteld worden. In dienst nemen door de overheid is een optie, maar het zet natuurlijk wel de nodige vraagtekens bij de onafhankelijkheid van de advocaat. Het kabinet denkt hier makkelijk op te kunnen korten vanwege de beeldvorming dat alle advocaten veel verdienen en omdat de belangen van de doelgroep (wisselend) niet makkelijk vertegenwoordigd worden.

Margaret Thatcher
Margaret Thatcher11 jun. 2018 - 12:10

@7anpau1 "De vraag naar gesubsidieerde rechtsbijstand in de tweedelijn is in 2016 toegenomen ten opzichte van het voorgaande jaar. De toename die in 2016 zichtbaar is, wordt voor een groot deel verklaard door de toename van het aantal asieltoevoegingen (=43%)." https://www.rvr.org/Informatie-over-de-raad/cijfers-en-onderzoek/monitor.html (zie p. 8) Het allergrootste deel van de gratis toevoegingen bestaat uit strafrechtszaken (36%). Daar kan wat mij betreft niks van af, want in die zaken heeft de burger niet de keuze om wel of niet te procederen. Op de tweede plaats staat het familierecht met 25% van alle gratis toevoegingen. Daar heeft de burger vaak wel een keus om al dan niet door te procederen. Je ziet daar ook vaak stapeling van procedures door toevoegings-partijen. Vandaar dat ik in die zaken een maximering van het aantal stapelingen bepleit. Zie M. Westerveld, 'Gesubsidieerde rechtsbijstand en de toegang tot het recht. Is onze rechtsstaat in gevaar?, in NJB 2014/246, p.3.

7anpau1
7anpau111 jun. 2018 - 17:49

Beste MT Deze cijfers tonen toch op geen enkele manier de juistheid van uw stellingen aan. Die stelling was dat je in vreemdelingenzaken maar door kon blijven procederen en dat je - als je dat zo beperken alle problemen mbt de toegang tot het recht zou hebben opgelost. U komt met een cijfer dat in een jaar het aantal aanvragen voor juridische (tweede lijns) bijstand in asielzaken is toegenomen (met 43% ten opzichte van het jaar daarvoor). Laat 2016 nu juist het jaar zijn dat er veel vluchtelingen het land binnen kwamen. Daarmee kunt u dus niet eens de stelling dat je in asielzaken maar eindeloos kunt doorprocederen staven. Want dan zou je in 2017 een zelfde toename moeten zien. Dat er enige zweem van juistheid kleeft aan uw stelling dat het inperken van de rechtsmiddelen in vreemdelingenzaken een oplossing zou zijn voor het - zeer structurele - tekort bij de financiering van rechtsbijstand kunt u uit uw linkje al helemaal niet afleiden. Dan moet u ook nog even aantonen dat deze maatregel - zo deze nog mogelijk zou zijn aangezien de mogelijkheden voor het aanwenden van rechtsmiddelen in vreemdelingen zaken een aantal haar geleden al drastisch zijn beperkt - € 127 miljoen oplevert. Ps Wat u uit het rapport waarnaar u verwijst wel kunt afleiden is dat de RvR gewoon als keiharde doelstelling heeft om het aantal te honoreren aanvragen voor tweedelijns rechtshulp terug te dringen. (Uiteraard zonder extra te investeren in eerste- en nuldelijns rechtshulp).

Hiltermann
Hiltermann11 jun. 2018 - 7:03

De analyse van Antonie Kerstholt is niet juist. No cure no pay zal best wel leiden tot een lagere drempel voor rechtzoekenden maar het is niet de oorzaak van de hindernissen die burgers ondervinden bij het zoeken van recht. Allereerst zijn daar de tarieven die de geachte dames en heren advocaten hanteren voor hun inspanningen. Na een niet al te zware studie, die in 4 jaar goed te doen is, volgt een periode werken als beginnend advocaat bij een advocaten kantoor gevolgd door het inschrijven bij de balie. Met soms niet meer dan 4 jaar ervaring kan het grote verdienen beginnen als zelfstandig advocaat of lid van een nieuwe maatschap van advocaten. Gemiddeld wordt 180 euro per uur gevraagd niet zelden verhoogd met een opslag voor kantoorkosten. De postzegels moeten ook betaald worden. Om het af te ronden wordt het tarief verhoogd met btw. Per uur mag de cliënt 228 euro aftikken. Jaarinkomens van 250.000 euro en meer zijn geen uitzondering voor de nog relatief onervaren advocaat. Vergelijk dat inkomen eens met dat van een medisch specialist. Na tien jaar studie die niet alleen langer duurt maar ook aanzienlijk zwaarder is dan de studie rechten begint de medisch specialist aan zijn carrière. Een inkomen van meer dan 200.000 euro is slechts weggelegd voor een klein deel van de medisch specialisten. De meesten moeten met aanzienlijk minder genoegen nemen. Advocaten zetten zichzelf onbeschaamd hoog in de markt. Het tarief dat zij hanteren is niet gebaseerd op opleiding en ervaring. Mogelijk wordt dat tarief gemotiveerd door het belang van de zaken die de advocaat behandeld. Daar zullen best wel conflicten met aan zienlijke bedragen bij zijn. De meeste geschillen draaien om geschillen die minder dan 50.000 euro bedragen. Accepteert de advocaat toevoegingen dan daalt het tarief aanzienlijk. Advocaten die zich goed inzetten voor hun cliënten houden per uur nog geen 80 euro per uur over. De raad voor de rechtsbijstand geeft een vaste vergoeding per zaak ongeacht het aantal uren dat de advocaat aan de zaak besteedt. Voor procedures tegen overheidsinstellingen zoals het CJIB en de belastingdienst worden in beginsel geen toevoegingen verstrekt. De overheid stelt dat de burger zelf in staat moet zijn met de belastingdienst en het CJIB tot oplossingen te komen. Als laatste wijs ik op de matige kwaliteit van de dienstverlening door advocaten in Nederland. In meer dan de helft van de gevallen waarbij een beroep gedaan wordt op de dienstverlening van een advocaat is de geleverde prestatie onder de maat. Toezicht van de orde verandert daar weinig aan. Een klacht procedure is taai en traag. Tuchtrecht komt pas veel later in beeld en behandelt vooral excessen. Recht in Nederland? Wie strijdt om een koe geeft er een toe.

4 Reacties
7anpau1
7anpau111 jun. 2018 - 9:48

Jaarinkomens van 250.000 euro en meer zijn geen uitzondering voor de nog relatief onervaren advocaat. Gel.... Dit soort bedragen wordt alleen betaald bij de hele grote kantoren - en dan nog alleen aan senior medewerkers - en die werken niet voor particulieren, maar alleen voor (grote) bedrijven. Nemen we even uw rekenvoorbeeldje. € 180,= ex btw. Dan moet je voor een inkomen van €250.000 bruto 1.400 declarabele uren per jaar maken. Geloof me, dan ben je dag en nacht aan het werk. En dan heb je geen secretaresse, ondersteuning, pand, vervanging tijdens vakantie, automatisering, opleidingen, vakliteratuur. U kletst echt maar wat rancuneus uit uw nek. Los daarvan is het niet on topic. Dat is dat de rechtstaat en de toegang tot het recht voor mensen zonder al te veel geld - waarmee onze overheid mooie sier maakt - wordt betaald door het laatste bolwerk van sociale advocaten. Dat advocaten daar niet voor kiezen als ze elders makkelijk veel meer (geen bedragen zoals u noemt, maar tussen de 5ok en 150k moet te doen zijn afhankelijk voor het rechtsgebied, de ervaring etc.) is niet zo vreemd. Normaal is het spreekwoord pay peanuts, get monkeys, maar in dit geval geldt, betaal aalmoezen en krijg monniken.

JasDon
JasDon11 jun. 2018 - 11:17

Hiltermann, het betreft hier gefinancieerde rechtsbijstand. In deze sector mag je na 5 jaar in in loondienst erg blij zijn met 4k bruto per maand. Een enkele advocaat in deze sector verdiend 250.000 per jaar, maar dat kan zijn omdat er naast toevoegingen ook ander werk wordt gedaan.

Minoes&tuin
Minoes&tuin11 jun. 2018 - 13:22

Bijna niet een advocaat werkt alleen 'in deze sector'. Het zijn veelal kantoren die een bepaald maximum aantal zaken op zich nemen en dan ook nog voor een 'bepaalde' tijd die zij erin willen/kunnen steken. Probleem is tevens dat mensen die een advocaat hebben vanuit dat circuit geen enkele zeggenschap hebben over wanneer die stopt. Als een kantoor zegt; het is genoeg, zitten mensen ineens zonder advocaat en moeten ze weer naar iemand anders op zoek die het dossier niet kent. Dan kan soms van de een op de andere dag gebeuren. En dan maar afwachten of je er nog een vindt, en dan ook nog een die de moeite neemt een dossier in te lezen. Kantoren staan niet te springen.

7anpau1
7anpau112 jun. 2018 - 9:29

Minoes&tuin 11 juni 2018 at 15:22 Zoals vaak bij u kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat u een of twee voorbeelden uit eigen omgeving veralgemeniseerd en als waarheid en wijsheid deponeert. Juist is dat de meeste kantoren zullen proberen om naast toevoegingen ook betalende zaken te doen. Heel veel kantoren doen - als dat even kan - helemaal geen toevoegingen meer. De reden daarvoor is simpel. Het levert weinig op en er komt een enorme administratieve rompslomp bij kijken. Ik schreef het elders in deze draad al, de RvR heeft sinds de oprichting gewoon als doelstelling om het aantal af te geven toevoegingen terug te dringen. Dat doen ze onder andere door een bureaucratisch ontmoedigingsbeleid te voeren. Dat neemt niet weg dat een advocaat die eenmaal aan een toegevoegde zaak begint, in beginsel zal proberen de zaak zelf af te ronden. Als je halverwege een zaak moet overdragen blijft er helemaal geen cent over van de vergoeding. Bovendien ben je afhankelijk van de advocaat die de zaak overneemt om ooit betaling te ontvangen. Alleen als de situatie onhoudbaar is - omdat je echt niet meer met een cliënt door 1 deur kunt oid - zal een advocaat halverwege stoppen. De tijd en energie die hij of zij er dan al in heeft gestoken is namelijk voor de kat zijn viool geweest. Bovendien geldt dat er gedragsregels zijn die maken dat je in veel gevallen niet van het ene op het andere moment kunt stoppen. Dus graag zie ik even een onafhankelijk bron voor uw aantijging dat advocaten te pas en te onpas zomaar halverwege het bijltje erbij zouden neerleggen.

Robert Follon
Robert Follon11 jun. 2018 - 6:57

[Opheffing verbod no cure no pay advocatuur vergroot toegang tot het recht] Dat is met afstand de grootste onzin die hier ooit verkondigd is. Het is bij herhaling bewezen dat juist het tegendeel gebeurt bij no cure no pay, het vormt juist een extra barriere. Een advocaat neemt daarbij alleen die zaken aan die vrijwel gegarandeerd te winnen zijn. Een beetje complexe of genuanceerde zaak levert de jurist teveel 'gezeik' op en de 'sociaal zwakkere' staat dubbel in de kou. [Ook voor rechtzoekenden met een portemonnee die te klein is voor de gebruikelijke advocatentarieven] No cure no pay leidt helemaal niet tot lagere tarieven, integendeel: de advocaat moet de 'no pay' zaken financieren vanuit de omzet uit de gewonnen zaken. Waarom zou de advocaat zich vrijwillig minder laten betalen tegen een hoger risico? De 'sociaal zwakkere' mag dan ook nog eens extra dik betalen voor zijn eigen recht. Daarnaast is het helemaal geen oplossing voor uitholling van de rechtsbijstand, de oplossing daarvoor bestaat uit betere regelingen voor rechtsbijstand. Overigens zijn fixed fee (een vooraf afgesproken vast bedrag voor de hele procedure) of no win no fee in Nederland al gewoon toegestaan. Maar dat blijkt Antonie niet te weten.

Anoniempje5
Anoniempje511 jun. 2018 - 5:57

nobel streven maar ik vermoed dat dit kabinet eerder nog de rechtsbijstandverzekering gaat verbieden of onbetaalbaar maken voor de massa.

Fransss en Vrij
Fransss en Vrij11 jun. 2018 - 0:28

Het is veel beter om eerst eens het Belgische concept van de Vredesrechter over te nemen. Daar kun je als strijdende partijen een advies in winnen over de mogelijke uitkomst bij een gang naar de rechter zonder een echt proces met dure advocaten te beginnen. Het is niet voor niets dat de rijdende rechters in Nederland zo populair zijn, maar die komen alleen als het lekker bekt op de televisie.

kalmpjes
kalmpjes10 jun. 2018 - 22:13

Het financiële risico komt in zo'n constructie volledig op de sociale advocaten zijn conto, want commerciële partijen gaan hier echt niet hun handen aan branden. De doelgroep in kwestie helpen is financieel gezien niet aantrekkelijk, je bent er vrijwel altijd geld aan het bijleggen is mijn ervaring van de afgelopen jaren. Een groot deel van de kosten zit ook in de financiële administratie en afhandeling, zelfs als je opereert zonder winstoogmerk zijn de kosten niet op te brengen voor het gros van deze doelgroep. Gezien het feit dat het economisch niet rendabel is gaan er echt geen organisaties met een winstoogmerk hier aan beginnen. Met die denkbeeldige handhaving die er dan nog zou moet komen voorzie ik vooral veel kleine organisaties met een 'take in gesprek fee' die geheel niets uitvoeren. Ik zie niet in hoe dit een verbetering zou zijn.