Nu Wim T. dan zogenaamd dood is is het tijd voor meer Wim T.

Welnu. Thans is ons ontvallen, dat wil zeggen, vorige week, er wordt pas nu gewag van gemaakt, en wat heet gewag. Een enorm gewag, mogen we wel zeggen, daar helpt geen broertje dood aan, maar dat neemt niet weg dat wij ons ten diepste, waar wij ook gaan, rekenschap dienen te geven. Wij zullen, enfin, dat spreekt voor zich.

Waar was ik gebleven. Wij moeten het als mensheid voortaan stellen, en dat zal een groot gemis zijn, voor menigeen, er zullen ook altijd sujetten blijven die van opluchting nu een gat in de grond springen, zonder een man die zijn voetsporen tot in zeeën van tijd en in bergen van ruimte heeft gedrukt, met een kracht en een prachtvolle gloed dezer eeuw die zijn weerga nooit heeft gekend.

Moeten wij, in al ons aanschijn, werkelijk vaststellen dat het tijdelijke niet meer met hem is? Zouden wij, ja, kunnen wij bij ons volle verstand en niettegenstaande de vergankelijkheid? Nee, dat heb geen nut.

Maar waarom dan. Waarom vermag de krant dan toch te spreken van zijn heengaan. Want is het niet zijn geest die blijft? Die geest, die pas dooft als wij zelf de geest geven, de pijp aan Hein of aan Maarten geven?

De Pindakaasvloer, het Torentje van Drienerlo, het staat daar, in al die necrologieën, zo braaf en zonder ziel.

Niks tegendraads, hij was niet tegendraads, tegen welke draad dan?

Waar is de geest in dit saaie platgeformatteerde patatland met zijn code geel bij dreiging van twee bliksemflitsen. Waarom laat nooit meer iemand scheten op de radio? Waar is Wilhelmina Kuttje met twee t junior? Wie is er nog op zoek naar Yolanda? Er is geen scheerkwast die meer lacht.

We zijn zo serieus, zo hard en absoluut. Het swingt hier niet, de beats laten onderbuiken leeglopen, bloot is alleen maar porno. Leven is hier vaak elkaar naar het leven staan. Waar is de lucht, waar is het licht, waar is de ruimte?

Pollens, wat een heisa is het hier, al dat schreeuwen helpt je toch geen zier.

Nu Wim T. dan zogenaamd dood is is het tijd voor meer Wim T.

Steek de draak, bespot het gezag met de slimheid van Wim T. Haal je gram met humor. Ontregel, onttrek je aan de zwaartekracht, Wim T. heeft potverdomme niet voor niets geleefd! Of wel soms? Nou dan. Zo, primadeluxe, opdat het gezegd is, reeds.