Nog even en de islamitische wereld streeft het westen in vrijzinnigheid voorbij

Nog altijd beland ik vaak in discussies waar de islam een achterlijke religie wordt genoemd en islamitische landen worden voorgesteld als het voorportaal van hel. Het gaat dan vooral over vermeende homohaat, de ongelijkheid tussen man en vrouw en de zogenaamde beperkte vrijheden van meningsuiting, expressie en godsdienst. “Dat zou je eens in Marokko moeten proberen,” hoor ik dan over allerhande onderwerpen. Onvermoeibaar vertel ik dan over de kathedraal van Rabat, de synagoge in Casablanca, de enorme demonstratie die ik zag in Rabat en de mooie gesprekken die ik met Marokkaanse studenten voerde over homoseksualiteit, het wel of niet dragen van een hoofddoek en het ‘campagne voeren’ voor uitgesproken levenswijzen.

Over twee weken ben ik als het goed is weer in Marokko en ik zal vast weer met verhalen terugkomen. Een extra verhaal is nu al dat Marokko sinds afgelopen week een vrouwelijke premier heeft. Dat is ons in het zogenaamd geëmancipeerde Nederland nog niet gelukt. De nieuwe premier van Marokko heet Fatima Ezzahra El Mansouri en was eerder burgemeester van Marrakech. En ze is gescheiden. Best modern voor een land dat zo snel en makkelijk een vrouwonvriendelijk en intolerant land wordt genoemd.

Natuurlijk beslecht dit de discussie niet definitief. Ongetwijfeld begint er binnenkort weer iemand over de islamieten die hier als gastarbeiders naartoe zijn gehaald en door hem of haar voor gelukszoekers worden versleten. Of ze steken van wal over moslims die zijn gevlucht voor oorlog, honger en geweld en als enig doel zouden hebben onze huizen en banen af te pakken en onze rijke cultuur te verdringen.

En vast zal ik hen dan - waarschijnlijk tevergeefs - vragen iets meer over onze rijke cultuur te vertellen dan Zwarte Piet, zigeunersaus of een negerzoen. Of mogelijk zal ik beginnen over de honderduizenden Nederlanders die in de jaren vijftig en zestig hun geluk zochten in Canada, Australië en Nieuw-Zeeland of die nu vluchten naar Spanje, Portugal of Paraguay omdat Nederland te benepen zou zijn. Eventueel zou ik dan ook nog iets in kunnen brengen over onze medelanders die naar Dubai of België trekken om de belasting te ontduiken, zodat ze niets hoeven bij te dragen aan de sociale zekerheid en andere voorzieningen in ons land. Of ik zeg iets over de rijke Nederlandse stinkerds die al hun geld wegsluizen en zo amber iets bijdragen aan dit land en wel overal gretig gebruik van maken. Over de mensen die wel de lusten willen en de lasten aan anderen overlaten.

Ik twijfel er niet over dat er vervolgens iemand begint over de homo’s in Iran en hoe belachelijk het is dat mensen moeite hebben met het geweld, de landroof en de mensenrechtenschendingen in de Palestijnse gebieden. En natuurlijk mag Amerika geld aan Israël geven om zo gewelddadig te zijn en is iedereen die de verdediging steunt een terrorist, schurk of schurkenstaat.

Zo waaiert de discussie steeds alle kanten op in een poging moslims in diskrediet te brengen en haat jegens hen te rechtvaardigden. Maar voorlopig heeft Marokko een vrouw als premier. Zonder hoofddoek nog wel. Dat moet voor de islamofoben haast onverdraaglijk zijn. Zeker nu de oer-Hollandse christelijke gemeente Oldenbroek deze week de regenboogvlag heeft verboden en het LHBTIQ-beleid heeft ingetrokken. Nog even en de islamitische wereld streeft het westen in vrijzinnigheid voorbij.