Niets nieuws onder de zon

In Life Magazine van februari 1962 - astronaut John Glenn op de cover – staat een grote advertentie van Humble Oil, het latere Exxon. Het bedrijf pronkt met de enorme kracht van zijn energieproductie: genoeg om dagelijks miljoenen tonnen gletsjerijs te smelten. Destijds werd dat gezien als een indrukwekkend bewijs van technologische vooruitgang en menselijke controle over de natuur.

De advertentie ging nog verder door te beschrijven hoe een eeuwenoude gletsjer met enorme snelheid zou kunnen smelten dankzij de energie uit petroleum. Humble Oil als symbool van vooruitgang: een bedrijf dat natuurlijke hulpbronnen efficiënt wist te benutten en energie leverde voor huizen, transport en industrie. Fossiele brandstoffen stonden gelijk aan groei, welvaart en moderniteit.

Wat de makers van de advertentie zich in 1962 niet konden voorstellen, is dat precies dit soort energiegebruik later in verband zou worden gebracht met klimaatverandering. Smeltende gletsjers, ooit gebruikt als metafoor voor kracht en vooruitgang, zijn tegenwoordig juist hét symbool van de schadelijke gevolgen van fossiele brandstoffen.

Wat de makers zich al helemaal niet hadden kunnen voorstellen dat anno 2026 een vergelijkbare campagne wordt gebruikt om het gebruik van steenkool te bevorderen. Onder andere via een opvallende campagne met een mascotte: Coalie. Deze cartoonachtige klomp steenkool, met grote ogen en een vriendelijke uitstraling wordt  gepresenteerd als gezicht van de American Energy Dominance Agenda. Met slogans als Mine, Baby, Mine probeert de campagne enthousiasme op te wekken voor fossiele energie.

De mascotte, ontworpen in een schattige, bijna Japanse stijl, moet steenkool een vriendelijk en aantrekkelijk imago geven.

Net als bij de advertentie uit 1962 roept deze aanpak kritiek op. Klimaatactivisten wijzen erop dat steenkool een van de meest vervuilende energiebronnen is en ernstige gevolgen heeft voor zowel het klimaat als de volksgezondheid. De vrolijke en schijnbaar onschuldige presentatie van Coalie staat in schril contrast met die realiteit. Opnieuw worden fossiele brandstoffen gepresenteerd als bron van vooruitgang en nationale trots, terwijl de negatieve gevolgen worden genegeerd. De historische advertentie en de moderne mascotte laten zien hoe beeldvorming en propaganda een rol spelen in het publieke debat over energie.