Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Jesse Klaver wil met links blok Nederland gaan verbouwen

Een heldere linkse agenda moet de kiezer overtuigen van een betere toekomst
Joop

Geef de nazaten van door Nederland gekoloniseerde volkeren hun stem

  •  
18-02-2018
  •  
leestijd 6 minuten
  •  
1024px-Slavernij_monument_oosterpark

© cc-foto: Arthena

Nu we het er wel over eens zijn dat de koloniale geschiedenis zwarte bladzijden ként, zou je verwachten dat juist historici dit ook willen terugzien in beelden of straatnamen
Met enige regelmaat laait de discussie over de zwarte bladzijden van het Nederlandse koloniaal verleden op. Ook enkele weken geleden weer, toen het besluit van de J.P. Coenschool in Amsterdam om haar naam te wijzigen en het feit dat het Mauritshuis in Den Haag een kunststoffen buste van zijn naamgever verplaatste, de aanleiding vormden. Bij nader inzien bleken dit geen hele grote kwesties, maar omdat ze raken aan de nationale identiteit tegenwoordig waren ze ruim voldoende voor heftige discussie. Tot een rustige afweging van argumenten komt het daarbij steevast niet, waardoor emoties de boventoon voeren. Dat pakt nadelig uit voor hen die van mening zijn dat de manier waarop Nederlands koloniale verleden – zoals de slavernij – in de openbare ruimte gepresenteerd wordt, erg eenzijdig is. CDA-leider Buma verwoordde in dit geval het gesundenes volksempfinden : “Handen af van onze J.P. Coen!”.
De realiteit is dat Coen en consorten nog overal fier overeind staan en dat in ruime mate eer betoond wordt aan vooraanstaande bestuurders en zeehelden uit de koloniale tijd. Dit terwijl het slavernijmonument in Amsterdam het enige belangrijke symbool is waarmee het in de koloniale tijd aangerichte leed herdacht wordt. Laat staan dat er ruimte en aandacht is voor de helden van de strijd tégen het kolonialisme. Op zichzelf begrijpelijke, licht nationalistische gevoelens op grond waarvan elk land liever zijn heldendaden dan zijn wandaden belicht, vormen voor deze specifieke situatie echter geen geldig excuus.
Feit is immers dat velen uit de voormalige Nederlandse koloniën zich tijdens en na de dekolonisatie in Nederland hebben gevestigd. Zij en hun nazaten zijn Nederlands staatsburger, vaak ook hier geboren en mogen dus een weergave van de geschiedenis in de publieke ruimte claimen die ook hun visie representeert. De nazaten van door Nederland gekoloniseerde volkeren onderscheiden zich wat dat betreft van andere migrantengroepen. Juist het feit dat hun Nederlanderschap zo direct met de koloniale geschiedenis verbonden is, maakt het volstrekt redelijk dat hun visie ook deel van de vaderlandse geschiedenis uitmaakt.
De miskenning van dit op zichzelf heel redelijke verlangen begint met het feit dat, ook dit keer weer, de discussie te veel gekenschetst wordt als zou het gaan om een beeldenstorm. Dat geeft het debat van het begin af aan een hoog stropopgehalte. Op enkele radicalen na vraagt immers niemand om het op grote schaal verwijderen van beelden of vervangen van naamgevingen. Natuurlijk is er wel eens een school die een naam wijzigt of een museum dat zijn inrichting aanpast op basis van nieuwe historische inzichten of specifieke lokale omstandigheden. Dat lijkt me echter heel normaal en het goed recht van een particuliere instelling. Het verandert bovendien de weergave van de nationale geschiedenis in de openbare ruimte niet wezenlijk. In ieder geval is het heel goed mogelijk om de zwarte bladzijden te belichten zonder J.P. Coen, Maurits en andere belangrijke historische figuren volledig uit het straatbeeld te laten verdwijnen.
Het is dan ook betreurenswaardig dat veel historici die zich met het debat bemoeien, zoals de hoogleraren Piet Emmer en Herman Pleij, sterk leunen op het argument dat we de geschiedenis, ook als die pijnlijke kanten heeft, niet moeten willen uitwissen. Degeschiedenis uitwissen wil niemand, is niet aan de orde en is ook niet realistisch. De inrichting van de openbare ruimte is nou eenmaal op zichzelf ook geschiedenis. Je kunt niet bij elk nieuw inzicht de straatnamen wijzigen; met gemaakte keuzes moeten we het in principe doen. Juist historici zouden echter ook moeten beseffen dat spreken over de slavernij en andere schaduwzijden van het kolonialisme in ons land lang taboe is geweest. Daardoor kun je heel goed betogen dat het juist de pijnlijke kanten van de geschiedenis zijn die zijn uitgewist. Nu we het er langzamerhand wel over eens zijn dat de koloniale geschiedenis zwarte bladzijden ként, zou je verwachten dat juist historici dit ook willen terugzien in beelden of straatnamen.
Een ander argument van historici is dat je niet moreel over het verleden mag oordelen met de blik van nu. Dat is in zijn algemeenheid zeker zo, maar het miskent het feit dat ook in de koloniale tijd zélf al in negatieve zin moreel geoordeeld werd. Zo schreef ooggetuige Eduard Douwes Dekker in 1859 onder het pseudoniem Multatuli de roman Max Havelaar, een frontale aanklacht tegen de wijze waarop Nederlandse koloniale bestuurders in Nederlands-Indië omgingen met de plaatselijke bevolking. Bovendien waren er slavenopstanden en relatief veel deserteurs uit het Nederlandse leger. Sommigen, zoals de bekende Poncke Princen, liepen zelfs over naar de vijand. Het is dus zeker niet zo dat slavernij of koloniaal geweld tegen inheemse bevolkingen in die tijd geheel onomstreden zaken waren.
Deze twee genoemde geschiedkundige argumenten lijken vooral bedoeld om een ongemakkelijke discussie over de nationale identiteit in de kiem te smoren. Politici nemen ze dan ook graag over, premier annex historicus Rutte voorop. Maar het zijn in ieder geval nog inhoudelijke punten. Sommige deelnemers aan het debat vinden het nodig om kwaadaardigheid te suggereren. Zo stelde professor Emmer herhaaldelijk dat nazaten van slaven het koloniale verleden misbruiken om de slachtofferrol te kunnen vervullen. Ze zouden zich ten onrechte beklagen over achterstelling en discriminatie om hun eigen luiheid te maskeren. Dit is moeilijk vol te houden tegen het licht van discriminatie op de arbeidsmarkt die keer op keer wordt aangetoond. Bovendien zijn diepgewortelde vormen van achterstelling en superioriteitsgevoelens ten aanzien van mensen met een donkere huidskleur en/of een niet-Westerse afkomst, op zijn minst voor een deel gebaseerd op of bestendigd door koloniale verhoudingen. Het koloniaal verleden werkt dus wel degelijk door in de hedendaagse samenleving. Mensen die daar nadeel van ondervinden spélen niet de slachtofferrol, maar zíjn in meer of mindere mate slachtoffer en hebben alle recht en reden om dat te benoemen en aan te kaarten. Reden te meer om de geschiedenis ook eens door hun bril te belichten.
In het verlengde hiervan wordt het nazaten van gekoloniseerden wel kwalijk genomen dat zij zich gekwetst voelen door een verwijzing naar een pijnlijk verleden, omdat het immers allemaal al zo lang geleden is. Dat zijn ze natuurlijk in letterlijke zin ook niet; het gaat niet meer om mensen die men persoonlijk gekend heeft. Vermoedelijk zit de pijn in het ervaren van een gebrek aan kennis van en respect en aandacht voor de andere kant van de koloniale geschiedenis. Dan is hun gekwetstheid dus niet hun eigen probleem, zoals VVD-fractievoorzitter Dijkhoff stelde. We hoeven ons niet collectief schuldig te achten ten aanzien van het verleden, maar kunnen wel erkennen en zichtbaar maken dat het verleden tot op de dag van vandaag sporen nalaat bij een deel van de Nederlanders.
Ten slotte wordt het opkomen voor de eigen visie op de geschiedenis door nazaten van gekoloniseerden beschouwd als een vorm van de opkomst van identiteitspolitiek. Een fenomeen waarop sommigen felle kritiek hebben, omdat het tegenstellingen zou aanwakkeren. Zeker in dit geval is ook dat geen sterk argument. In mijn ogen is identiteitspolitiek eerder het gevolg dan de oorzaak van een verdeelde samenleving. Als je mensen als groep apart zet, voortdurend bestookt met kritiek en eisen ten aanzien van hun integratie en verlangt dat ze hun identiteit inruilen voor de Nederlandse identiteit, kan het geen verbazing wekken dat zij zich organiseren en machtsmiddelen zoeken rondom hun eigen identiteit. Vanzelfsprekend kan niet elke minderheid op afroep haar zin krijgen, maar als je redelijke verlangens niet serieus neemt, negeert en ridiculiseert, roep je de identiteitspolitiek over jezelf af. De visie op de koloniale geschiedenis van Nederlanders met wortels in de voormalige koloniën meer zichtbaar maken in de openbare ruimte is een mooi en makkelijk te realiseren begin om hier verandering in te brengen.

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (28)

Minoes&tuin
Minoes&tuin20 feb. 2018 - 13:08

Ik word een beetje moe van het intellectueel gedram eerlijk gezegd. Mij win je er niet mee, integendeel. Discriminatie heeft vele andere kanten dan huidskleur. Ik heb nog moeite gedaan het zoveelste artikel hierover te lezen en getracht de inhoud nog in me op te nemen. Maar het kost me steeds meer, tot een nieuwe reactie kom ik niet eens meer, integendeel. Bij mij begint het een totaal tegengesteld effect te bereiken. Ik bewijs dus de stelling enigermate dat het volkomen averechts werkt. Was ik vroeger actief lid m.b.t. anti-discriminatie, begin ik me nu actief terug te trekken van bestrijders. Ik trek mijn eigen conclusie en reageer liever op personen dan op huidskleur. Waar gesproken wordt over de macht naar je toetrekken t.b.v. je identiteit gebaseerd op huidskleur en steevast daaraan vastgekoppelde geschiedenis van het goede en het kwade, de machtsstrijd aam te gaan, ben je mij volkomen kwijt. Je valt wat mij betreft daarmee in de kuil die je voor een ander denkt gegraven te hebben. Waar je enkel nog maar uit bent op winnen (macht) verlies je beiden, dan ben je geen haar beter. Ik ben heel die uit Amerika overgevlogen identiteitspolitiek, zeker m.b.t. huidskleur en geschiedenis, een niet in alle opzichten vergelijkbare geschiedenis en een deel overgeslagen geschiedenis, kotsbeu. Ik denk dus helemaal niet dat het helpt t.a.v. discriminatie en wel degelijk invloed heeft nl. de toename ervan. Ik zie mezelf maar als het levende bewijs. Het veralgemeniseren het goede tegen het kwade zetten, de benoeming daarvan in algemeenheden en veralgemeniseringen, het leidt enkel tot flinke polarisatie en meer discriminatie m.i. van beide kanten. Ga zo door zou ik zeggen, ik haak hier vooralsnog even af. Begin eens in Suriname en breek eerst alles af wat herinnert aan de periode van de Nederlanders.

Thijs Schokland
Thijs Schokland19 feb. 2018 - 10:04

"Als je mensen als groep apart zet, voortdurend bestookt met kritiek en eisen ten aanzien van hun integratie en verlangt dat ze hun identiteit inruilen voor de Nederlandse identiteit". Misschien heb ik iets gemist, maar waar gaat dit over? Wie verlangt dat een identiteit wordt ingeruild? Quatsch. Elders op dit medium wordt door Van den Broek de loftrompet gestoken over Chinezen die het zo goed doen in Westerse samenlevingen; misschien eens bij die groep het oor te luister leggen en horen of zij dat ook zo (hebben) ervaren?

1 Reactie
Thijs Schokland
Thijs Schokland19 feb. 2018 - 11:08

Excuses, mijn referentie naar een artikel van ene Van den Broek op deze site is onjuist, het betreft een artikel van Van der Horst.

Andreas J
Andreas J19 feb. 2018 - 9:24

Ik word een beetje moe van die neo-Flagellanten. Er is geen held zonder dat deze door andere partijen een schurk genoemd wordt. Nederland heeft tenminste een slavernij verleden terwijl veel andere landen vooral in Azie en Afrika gewoon nog slavernij hebben. Idd, we hebben in slaven gehandeld. We kwamen o.a. in Afrika voor de handel en daar was onderling tussen de verschillende stammen al een flinke slavenhandel. We hebben daar idd aan mee gedaan. We kochten voornamelijk slaven van inheemse stammen die anderen stammen hadden overwonnen. Het aantal Nederlandse slavenmakers is dan ook te verwaarlozen. Het wordt de Nederlanders door de neo-Flagellanten verweten dat ze hier voor een relatief gezien korte periode aan mee hebben gedaan. Natuurlijk alleen de westerlingen zijn schuldig, ook al die duizenden jaren dat er nog geen westerling in Afrika was, ook onze schuld en nu je zou denken dat de slavernij voorbij is, blijkt dat ook niet zo te zijn, vooral in Azie en Afrika zijn er naar schatting nog steeds 20 a 30 miljoen slaven (meer dan in de westerse slavenperiode in zijn totaal). Maar goed, dat is natuurlijk ook nog onze schuld. Waar ik zo moe van wordt is van dat continue gedram hierover, alsof men er nu pas achterkomt dat onze helden ook vervelende dingen hebben gedaan, tenminste dingen die wij nu als vervelend ervaren. Net zoals vrijheidstrijders die ook onschuldigen hebben gedood in de loop van de geschiedenis.Hoe moet dat dan met Nederland zelf? Dit land is ontstaan door het "gedwongen" samenvoegen van verschillende staten die elkaar overwonnen hadden en daarna de overheersing van o.a. Spanje en Frankrijk, moeten we daar ook nog wat mee? Mensen die niet hebben liggen slapen tijdens de geschiedenislessen weten dat ik gelijk heb en begrijpen ook dat het geen zin heeft om huidige schuldvragen te hebben over daden in het verleden. Niemand was aardig, niemand was vriendelijk, iedereen greep de kans als deze geboden werd. Dus stop er nu maar mee en kijk naar de toekomst.

2 Reacties
Davy ????
Davy ????19 feb. 2018 - 13:50

Goede reactie, mee eens.

pogingvier
pogingvier21 feb. 2018 - 10:50

Hear, hear.

OlavM
OlavM19 feb. 2018 - 1:43

Jeroen van Gerven, dank voor dit mooie, afgewogen artikel, waarin ik me geheel kan vinden.

tempest
tempest18 feb. 2018 - 18:48

“Juist historici zouden echter ook moeten beseffen dat spreken over de slavernij en andere schaduwzijden van het kolonialisme in ons land lang taboe is geweest.“ Een sterk overdreven stelling. Er is aandacht voor de zwarte bladzijden, en het wordt besproken en behandeld in het onderwijs, al tenminste 25 jaar lang. (Vermoedelijk al veel langer). Niemand verheerlijkt deze kanten van het Nederlandse koloniale verleden. Maurits en de andere bestuurders uit die tijd worden vanwege hele andere zaken geroemd: namelijk de positieve dingen die ze hebben weten te bereiken. “...dat zij zich gekwetst voelen door een verwijzing naar een pijnlijk verleden, omdat het immers allemaal al zo lang geleden is. Dat zijn ze natuurlijk in letterlijke zin ook niet; het gaat niet meer om mensen die men persoonlijk gekend heeft” Juist, het gaat over hele andere zaken. De straten hernoemen lost dan ook niets op en daar tijd en geld in investeren is pure verspilling. De oorzaak van de onvrede wordt er niet mee aangepakt. Daarna zou enkel een ander onderwerp gekaapt worden als uiting voor de onvrede etc. “In mijn ogen is identiteitspolitiek eerder het gevolg dan de oorzaak van een verdeelde samenleving.” Ook spijker op de kop. Het naar elkaar toegroeien van culturen duurt letterlijk generaties en is een moeizaam proces. Ik denk echter dat de identiteitspolitiek, op zowel links als rechts, een stap terug is. Juist luisteren naar elkaar is belangrijk, niet schreeuwen. Juist het individu centraal stellen is de oplossing, geen hokjesgeest.

2 Reacties
SjoerdVerduin
SjoerdVerduin19 feb. 2018 - 9:13

@Tommy T: De welvaart in Nederland is voor een groot deel afkomstig van het koloniale verleden. Uit die tijd heeft iedereen nog altijd heel veel voordeel hier. Ook iedereen die geen blanke huid heeft zoals ik en vele andere niet blanke Nederlanders. Die tijd kent echter ook een minder mooie keerzijde waar slavenhandel een onderdeel van is. Toen was het 'gewoon handel' en niet zo verwerpelijk of illegaal als nu. Overal was er slavernij en Nederland heeft aan de handel van slavernij goed verdient. Gelukkig is de westerse samenleving slavernij ontgroeid en is het al meer dan 100 jaar geleden afgeschaft. Dat neemt niet weg dat er nog genoeg slavernij bestaat vandaag, maar niet in Nederland. Dan kun je vol duiken op wat voorouders hebben gedaan of hebben moeten lijden maar niemand die nu leeft is daar verantwoordelijk voor geweest. Het is ook makkelijk om daden uit het verleden langs de hedendaagse moraal te meten terwijl het toen een totaal andere tijd was met totaal andere waarden. Als je echt tegen het koloniale verleden van Nederland bent dan moet je in een ander land gaan wonen waar je ook niet geniet van wat dat koloniale verleden gebracht heeft aan welvaart. En als je echt zo fel tegen slavernij bent, dan kun je beter acteren tegen de slavernij in deze tijd waarin het echt fout is voor iedereen en waarin je zelf echt een bijdrage kunt leveren.

Peterrr3
Peterrr319 feb. 2018 - 12:27

@Sjoerd: Jij zegt: "En als je echt zo fel tegen slavernij bent, dan kun je beter acteren tegen de slavernij in deze tijd waarin het echt fout is voor iedereen en waarin je zelf echt een bijdrage kunt leveren." Ik ben het met je eens.... Maar natuurlijk doet niemand - van de huidige activisten - dat. Het is toch veel makkelijker om wat te roepen zonder dat het consequenties heeft dan je echt in te zetten voor een probleem.

NicoSchouten
NicoSchouten18 feb. 2018 - 18:19

Wat mij betreft mogen er straatnamen zijn die verwijzen naar verzetshelden in de voormalige koloniën. Maar hun politieke kleur zal 'rechts' Nederland totaal niet pruimen.

4 Reacties
FransAkkermans1947
FransAkkermans194718 feb. 2018 - 21:33

We kennen toch al het Anton de Komplein?

OlavM
OlavM19 feb. 2018 - 1:59

@ FransAkkermans1947: Ja, maar dat is tamelijk uitzonderlijk. (Anton de Kom heeft ook in Nederland in het verzet gezeten en is in een Duits concentratiekamp omgekomen, wat speciale aspecten zijn). Als ik me niet vergis is niets vernoemd naar b.v. Boni, Baron, of Joli Coeur.

FransAkkermans1947
FransAkkermans194719 feb. 2018 - 14:22

@OlavM Ik zie niet in met wel motief die laatsten in Nederland vereerd moeten worden. In Suriname lijkt me dat meer voor de hand liggen.

OlavM
OlavM20 feb. 2018 - 1:38

@ FransAkkermans1947: [Ik zie niet in met wel motief die laatsten in Nederland vereerd moeten worden. In Suriname lijkt me dat meer voor de hand liggen.] Nonsens. In Nederland zijn talloze straten, pleinen enz. genoemd naar buitenlandse personen die zijn opgestaan in hun eigen land met het oog op de mensenrechten, zoals Gandhi, Nelson Mandela, bisschop Romero, enz. Gewoon om hen als voorbeeld te eren. Daar komt nog bij dat mensen die zich hebben verzet tegen de Nederlandse slavernij in Suriname ook voor Nederland zelf natuurlijk relevant zijn.

Vermoorde Onschuld
Vermoorde Onschuld18 feb. 2018 - 18:02

"Als je mensen als groep apart zet, voortdurend bestookt met kritiek en eisen ten aanzien van hun integratie en verlangt dat ze hun identiteit inruilen voor de Nederlandse identiteit," dan los je dat niet op met een stel straatnamen en standbeelden en zelfs niet met een witte piet. Het bleken uitstekende topics om een latent probleem manifest te maken. Maar als ze hun tijd uitgediend hebben, dan zijn er vast nog wel andere symbolen.

Piet de Geus
Piet de Geus18 feb. 2018 - 16:42

"Feit is immers dat velen uit de voormalige Nederlandse koloniën zich tijdens en na de dekolonisatie in Nederland hebben gevestigd." Zij kozen dus welbewust voor het land van de kolonisator. "Juist het feit dat hun Nederlanderschap zo direct met de koloniale geschiedenis verbonden is, maakt het volstrekt redelijk dat hun visie ook deel van de vaderlandse geschiedenis uitmaakt." Je kunt met evenveel recht zeggen dat hun keuze zich slecht verhoudt tot het hebben van allerlei gevoeligheden over het kolonialisme.

4 Reacties
Vermoorde Onschuld
Vermoorde Onschuld18 feb. 2018 - 18:07

"dat hun keuze zich slecht verhoudt tot het hebben van allerlei gevoeligheden" Dus ex-nazi's kunnen maar beter geen "gevoeligheden" hebben ten aanzien van het nazisme, omdat ze "boter op hun hoofd" hebben? Met dat standpunt zijn vooral de neo-nazi's blij.

Piet de Geus
Piet de Geus18 feb. 2018 - 22:43

"Met dat standpunt zijn vooral de neo-nazi’s blij." Het zal niet de eerste keer zijn dat die blij zijn met jouw interpretaties.

OlavM
OlavM19 feb. 2018 - 1:55

@ Piet de Geus: Veel te simpel. Je miskent dat de relaties tussen (ex-)kolonisatoren en (ex-)gekoloniseerden gecompliceerd en gevoelig zijn. Vaak zijn kolonies die zich vrij hebben moeten vechten of die slecht voorbereid soevereiniteit hebben verkregen met een enorm weefsel verbonden (gebleven) aan het land van de (ex-)kolonisatoren. Zo zijn de inwoners opgegroeid en geschoold in de cultuur en taal van de (ex-)kolonisatoren, en hebben ze vaak b.v. zelf onvoldoende (gespecialiseerde) opleidingsinstituten op bepaalde terreinen. Het is daarom volstrekt verklaarbaar dat (ex-)gekoloniseerden zich wend(d)en tot het vroegere koloniserende land, en niet kiezen of hebben gekozen voor andere landen met een voor hen vreemde cultuur en/of taal.

SpijkerMaarten
SpijkerMaarten19 feb. 2018 - 8:01

"Zij kozen dus welbewust voor het land van de kolonisator." Nee, ze kozen welbewust voor het rijksdeel dat het meeste perspectief bood. De manier waarop je het formuleert suggereert een 'buitenland' wat er op dat moment nog niet was. De nazaten (van Nederlandse burgers dan wel onderdanen in een verloren gegaan stuk Nederlands gebied) willen waardering voor een deel van de geschiedenis is het Nederlands grondgebied waar hun voorouders toen deel van uitmaakten. Het was toen geen buitenland.

Druïde
Druïde18 feb. 2018 - 16:36

Wij moeten in Frankrijk straatnamen claimen, vanwege de bezetting door Napoleon.

1 Reactie
enweerwordtervolopgedemoniseerd
enweerwordtervolopgedemoniseerd19 feb. 2018 - 8:19

En half Spanje erbij. We hebben bijna een eeuw tegen die vreselijke imperialisten gevochten!

Pieter Jacobus Civilis
Pieter Jacobus Civilis18 feb. 2018 - 13:54

Als een straatnaam na een persoon is vernoemd, is dat vaak een eerbetoon. Als je de eer bij nader inzicht niet verdient, hoort de straat dus een andere naam te krijgen. We eren en/of herdenken de slachtoffers en niet de daders.

1 Reactie
Pieter Jacobus Civilis
Pieter Jacobus Civilis18 feb. 2018 - 13:55

In Duitsland speelt het ook. http://www.zeit.de/wissen/2018-01/strassennamen-kolonialismus-rassismus-umbenennung-initiativen

[verwijderd]
[verwijderd]18 feb. 2018 - 13:25

--- Dit bericht is verwijderd —

1 Reactie
enweerwordtervolopgedemoniseerd
enweerwordtervolopgedemoniseerd19 feb. 2018 - 8:20

Joop den Uyl of Ruud Lubbers zijn wat dat betreft lichtende voorbeelden. Oh wacht...

marcelhermus
marcelhermus18 feb. 2018 - 13:00

Als u nu nog met een goed argument komt om al die dingen wel te veranderen. Uw betoog is voornamelijk gebaseerd op het feit dat het wel erg was en dat Nederlanders niet zo moeten zeuren want het zijn maar minieme veranderingen. Door het gebruiken van Nederlanders in de vorige zin geef ik overigens al aan dat het wel tegenstellingen aanwakkert. Voor de naamsveranderingen wisten waarschijnlijk de meeste mensen helemaal niet wie Coen eigenlijk was, maar toch willen mensen ervoor strijden. Maar belangrijkste is wat lost het eigenlijk op voor dat deel van de bevolking? Een tunnel heet geen Coentunnel meer, welke problemen worden er dan opgelost?