
Het Journaal zoekt duiders op de markt.
Het is nog in de dagen van Fortuyn begonnen. Je zou denken dat het nu zo langzamerhand over was. Maar nee. Terwijl het kabinet Jetten in doodsnood verkeert en in aanmerking komt voor het Sacrament van het Heilig Oliesel, gaat Het Journaal voor duiding van de crisis naar de markt. Daar laat men domkoppen van middelbare leeftijd aan het woord, die door moeten gaan voor typische representanten van het Nederlandse volk.Veel redacties zijn een kwart eeuw geleden in het frame gelopen dat ze de taal van de elite spraken en niet de gewone mensen aan het woord lieten. Leidde dit tot een golf aan sociale reportages? Kregen wij talloze portretten te zien en te horen van burgers die door de economie of door de overheid of allebei gemangeld waren? Nee, juist niet . De aandacht voor onrecht verslapte juist. Men liet onverzorgde types aan het woord, die zeiden dat het een zootje was. En dat die buitenlanders alles kregen. En dat gaat - zo bleek uit het Journaal van donderdagavond - tot op de huidige dag door. Men vertelde niet het verhaal van enkele personen die in eigen woorden vertelden wat de belasingmaatregelen voor hen persoonlijk betekenden. We kregen koppen te zien die het over "kleuterklas" hadden en woorden van gelijke strekking. En dit zou dan de stemming weergeven.
Het is goed om in de media gewone mensen aan het woord te laten. Die horen dan wel iets te melden hebben, iets originelers naar voren brengen dan het gebruikelijke gescheld en gefoeter zonder inhoud of achtergrond. Er zijn genoeg gewone mensen die heel goed kunnen formuleren wat hen overkomt en wat de rol van de regering is. Het geschamper voorbij om zo te zeggen.
Anders ben je uit journalistieke gemakzucht gewoon bezig met het ondermijnen van de democratie. Het is bijna nog erger dan bij elke scheet Halbe Zijlstra uit te nodigen.
Wie net zo goed tot dit niveau afdaalt is de gemeenteraad van Rotterdam. "Nederland verdient beter dan dit", kopt het AD naar aanleiding van het gevoelen onder deze volksvertegenwoordigers. Nee dat zijn zelf fijne gasten. Rotterdam wordt geregeerd door een coalitie met één stem meerderheid. Nu dreigde die vlak voor een cruciale stemming verloren te gaan omdat één gemeenteraadslid in China verbleef. Bij dit soort gevallen is de tegenpartij meestal bereid een of twee van de eigen gemeenteraadsleden thuis te laten om de door de kiezer bepaalde verhoudingen onaangetast te laten. Zo werkt het niet meer in de Rotterdamse politiek. Daarom moest dat raadslid in twee dagen uit China heen en weer vliegen alleen om op het stadhuis aan de Coolsingel even te stemmen. Hij was nog op een soort huwelijksreis ook.
Ze moeten in die Rotterdamse raad nodig een grote bek opzetten over het zootje in Den Haag.
Wij hebben in dit land te maken met een ernstig kwaliteitsverlies.
Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen net zo min als dat rond het UWV en de affaire van het Groninger aardgas.
Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: retteketet naar beter Jet.