Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Coronavirus is begonnen aan najaarsoffensief, aantal besmettingen neemt razendsnel toe

Duitsland scherpt maatregelen aan
Joop

Mijn ongevraagde diversiteitsadvies aan wethouder Meliani

  •  
07-07-2019
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
800px-Amsterdam_townhall_and_culture_building__Stopera_,_famous_because_of_the_expanded_building_costs_at_Amsterdam_-_panoramio

© cc-foto: Henk Monster

Niet een excuus-officier diversiteit maar grootschalige wisseling van de macht aan de top van culturele instellingen moet diversiteit eindelijk uit de grond stampen
De Amsterdamse Kunstraad heeft deze week bij monde van haar boegbeeld Felix Rottenberg gesproken. Om diversiteit die maar niet van de grond komt in de culturele sector een radicaal duwtje te geven, zijn drastische maatregelen nodig: er moeten diversiteitsofficiers komen; diversiteit-nulmetingen om de goede voornemers van de instellingen tegen het licht van behaalde resultaten te houden en nog veel meer, aldus Rottenberg.
De Amsterdamse Raad heeft een nobel streven. Men heeft goed in de spiegel gekeken en gezien dat hun stad, ondanks zijn gekoesterde kosmopolitische zelfbeeld, ruim de helft van zijn bewoners in zijn culturele paleizen stelselmatig vergeet. In de stad waar minderheden de meerderheid zijn is het culturele aanbod ouderwets westers georiënteerd. Daar wil de Raad iets aan doen. Alleen, de drang tot maatregelen willen bedenken (welgeteld 21 maatregelen!) heeft een diepere analyse in de weg gezeten. En, ik heb het vermoeden dat men het niet aandurfde om echt met de vuist op tafel te slaan.
Al in 1998 zette de toenmalige staatssecretaris Van Der Ploeg culturele diversiteit op de agenda. Zowel als medeschrijver van verscheidene essays als maker van verschillende publieke verkenningen, lezingen en debatten en als publicist heb ik in de afgelopen twee decennia actief meegedaan aan dit debat. Het gesprek heeft verschillende wendingen gekregen en ook het beleid is door de tijd in verschillende richtingen gegaan. Veel tijd, geld en moeite om de culturele sector in haar aard en aanbod diverser te maken heeft de afgelopen twintig jaar onvoldoende opgeleverd, constateer ik samen met de Amsterdamse Raad. Als in het kosmopolitische Amsterdam drastische maatregelen nodig zijn om interculturele openheid in de cultuursector te forceren dan zou dat in de rest van de randstad niet minder ernst zijn.
Maar ik ben gaandeweg in de afgelopen twee decennia sceptisch geworden over al te ingenieus en ingewikkelde formules om culturele diversiteit te bewerkstelligen. In 2003 heb ik samen met de journalist Bart Top een lang essay gewijd aan de differentiatie van het begrip “kwaliteit” binnen de culturele sector. Wij dachten dat we met het opbouwen van een logisch en ingenieus alternatief denkschema de bazen van de fondsen en directeuren van culturele instellingen van hun koudwatervrees voor niet-westerse kunstuitingen konden afhelpen. Met Chris Keulemans, voormalig directeur van de Balie en Tolhuistuin, heb ik rond dezelfde tijd een jaar lang in Rotterdam lezingen en publieke verkenningen georganiseerd met internationale sprekers die de bobo’s uit de culturele sector moed moesten spreken en moesten helpen hen te verleiden om de niet-westerse canon op zijn waarde te schatten. Vijf jaar terug vanaf dit podium (Joop.nl) heb ik polemisch geroepen dat er sprake is van culturele apartheid in grootstedelijk Nederland mede door het huidige aanbod en de ordening van de culturele sector.
Noch alternatieve denkmodellen, noch inspirerende sprekers of het aanzwengelen van polemiek kunnen iets aan het lange grijze seizoen van monoculturele hegemonie in grootstedelijk Nederland veranderen, is helaas mijn conclusie na twee decennia intensief met deze kwestie bezig te zijn geweest. Ook een “chief executive diversiteitsofficier” die “als gesprekspartner” de culturele instellingen in Amsterdam in de komende vier jaren een bezoek gaat brengen zet geen zoden aan de dijk.
Wethouder Touria Meliani doet er goed aan om de ingewikkelde voorstellen van de Kunstraad van Amsterdam even te laten staan. Eens heel aards en praktisch bij zich te rade te gaan wat ze nu echt veranderd wil zien aan het einde van haar ambtsrit over drie jaar? Wil ze zien dat de nu al door bureaucratie en controle-fetisjisme van de overheid geteisterde sector nog een corps tandeloze diversiteits-controleurs-officieren rijker is? Of, dat haar sector waarlijk verandert in een superdiverse Amsterdam-waardige sector?
Ik ken Touria Meliani van haar vorig leven als cultuurmaker en directeur van Tolhuistuin enigszins. Volgens mij is zij een oprecht mens met hart voor kunst en cultuur en met een op eigen ervaring binnen de sector gevormde scherpe intuïtie. Ik denk dat ze echt iets wil zien veranderen na twintig jaar moeizame worsteling van deze sector met diversiteit.
Hier is dan ook mijn (ongevraagde) advies: De meest werkbare en doorslaggevende oplossing voor het veranderen van het huidige mono-culturele aanbod van Amsterdamse kunstinstellingen is een hele praktische en toch met grote inhoudelijke consequenties. Er moet een grootschalige wisseling van de macht komen aan de top van de sector. Aan de top is een nieuwe balans nodig en meer representatie van een waar kosmopolitisme. Naast degene die met Joyce, Beckett en Reve als hun jeugdhelden zijn opgegroeid zou je directeuren en bestuurders moeten hebben met Yasar Kamal, Fatima Mernnissi of Ahmad Shamlu als hun jeugdhelden. Naast de bewonderaars van Mary Shelly en Shakespeare is het ook nodig dat kenners van Hafiz, Ibn-Arabi en Yunus Emre bepalende figuren worden aan de top van culturele instellingen.
Je zult zien, die tweede groep – de Amsterdammers met een immigratie-achtergrond en uitstekende kwalificatie, die het al lang verdienen om directeuren en bestuurders binnen de culturele sector te worden maar telkens worden uitgesloten – die kennen de westerse canon vele malen beter dan de doorsnee bobo binnen onze culturele sector de culturen kent van de niet-westerse minderheden die de meerderheid van de bewoners van Amsterdam anno 2019 vormen.
Ja, Amsterdam is superdivers en kosmopolitisch maar dat kosmopolitisme zit nog niet aan de top. Wethouder Meliani zou en moet daar wat aan doen.

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (25)

DanielleDefoe
DanielleDefoe9 jul. 2019 - 15:52

James Joyce? Seriously? Volgens mij lezen alleen studenten Engelse taal en cultuur Ulysses en dat hoogst waarschijnlijk niet vrijwillig. Idem Becket.

Arend Wortel
Arend Wortel8 jul. 2019 - 13:00

Het betoog lijkt uit te gaan van een aantal veronderstellingen die volgens mij niet allemaal juist zijn. Ik citeer hieronder niet letterlijk, maar volgens mij zijn dit een paar van die veronderstellingen: 1. 'De culturele voorzieningen die er nu zijn, zijn niet bestemd voor de steeds groter wordende groep van inwoners met een niet-westerse migratieachtergrond, en dat komt doordat de instellingen worden geleid door 'witte' mensen' >> Waarom zouden ze niet voor die mensen bestemd zijn? Waarom zouden nieuwe Nederlanders niet houden van of 'zich niet kunnen herkennen' in Vermeer, Mahler of Van Gogh? Die muziek klinkt ook voor hen, die schilderijen hangen er ook voor hen! Ik vind het wat denigrerend om voor mensen met een migratieachtergrond te beslissen dat die wel niet van Rembrandt of Beethoven zullen houden en dat er voor hen dus een 'aangepast programma' zou moeten komen. Waarom zouden mensen met een niet-westerse migratieachtergrond per definitie meer geïnteresseerd zijn in de kunst van het land van hun (groot)ouders dan in kunst die wortelt in het land waar ze geboren zijn of waar ze naartoe verhuisden? 2. 'De bevolkingssamenstelling van Amsterdam moet bepalend zijn voor wat er in de Amsterdamse culturele voorzieningen te zien en te horen is'. >> Culturele voorzieningen als het Muziektheater, het Rijksmuseum of het Concertgebouw staan weliswaar in Amsterdam, maar 'bedienen' het hele land en trekken daarnaast heel veel buitenlandse bezoekers. Ik vind niet dat de stad Amsterdam deze voorzieningen voor zichzelf kan claimen en de programmering en collecties op zijn eigen bevolkingssamenstelling kan afstemmen. Als je het aanbod al zou willen afstemmen op de bevolkingssamenstelling, dan zou je (ook) moeten kijken naar de samenstelling van het hele land, waar nog geen 15% een niet-westerse migratieachtergrond heeft. 3. 'Of iemand wel of niet regelmatig een bezoek brengt aan de culturele voorzieningen wordt vooral bepaald door huidskleur of culturele achtergrond' . >> Volgens mij hangt de frequentie van museum- en concertbezoek veel meer samen met iemands sociale klasse en opleidingsniveau en heeft het niets met huidskleur te maken. Het Koninklijk Concertgebouworkest moet het volgens mij ook niet hebben van laagopgeleide 'witte' Amsterdammers uit de volksbuurten. Het gemiddelde opleidingsniveau van jongeren met niet-westerse migratieachtergrond neemt de laatste tijd geweldig toe, en hun sociale status zal volgen. Daarmee zullen ze vanzelf vaker naar culturele voorzieningen gaan. En ze zijn daar natuurlijk meer dan welkom. 4. 'Het Concertgebouw zal vanzelf volstromen zodra het KCO na aanstelling van een directeur met migratieachtergrond Turkse, Marokkaanse of Surinaamse muziek gaat spelen'. Nee. Volgens mij wordt dat een genante, gekunstelde vertoning waar helemaal niemand blij van wordt en waar ook geen hond op afkomt. Instellingen moeten datgene doen waar ze goed in zijn en waardoor ze wereldberoemd zijn geworden. Wanneer in het Stedelijk Museum werken van Rothko of Mondriaan moeten worden vervangen door werken van Ghanese of Egyptische kunstenaars zal dit nauwelijks resulteren in meer bezoek van Amsterdammers met migratieachtergrond. Wel zullen anderen wegblijven.

4 Reacties
Auslander
Auslander8 jul. 2019 - 17:36

@ Arend Wortel “Ik vind het wat denigrerend om voor mensen met een migratieachtergrond te beslissen” Klopt natuurlijk. Maar waarom doe jezelf dat? Je doet hetzelfde wat je anderen verwijt! “Waarom zouden mensen met een niet-westerse migratieachtergrond per definitie meer geïnteresseerd zijn in de kunst van het land van hun (groot)ouders”? Misschien zijn ze geïnteresseerd in kunstproducties van hun nakomelingen dan die van je voorouders, mag dat van je niet? “Ik vind niet dat de stad Amsterdam deze voorzieningen voor zichzelf kan claimen en de programmering en collecties op zijn eigen bevolkingssamenstelling kan afstemmen.” Nogal een denigrerende houding voor Amsterdammers en vooral de meerderheid van hen! Ik denk niet dat zij zitten te wachten op andermans keuzes!

Robert Follon
Robert Follon9 jul. 2019 - 9:21

[en vooral de meerderheid van hen] Pas op: Je haalt hier etnisch/culturele achtergrond en herkomst door elkaar. In werkelijkheid wordt Amsterdam steeds witter/blanker (het is maar welke term je voorkeur geniet) of 'westerse achtergrondser'. Gevoed door instroom van buiten die in meerderheid van de pipse persuasie is. Dus jouw analogie volgend: dan juist méér Bach, Vondel, Mahler, Rothko, Titiaan.... Maar dat bedoel je niet.

Auslander
Auslander9 jul. 2019 - 12:58

@ Robert Follon Ik heb het over migranten en migratieachtergrond, niks over “etnisch/culturele achtergrond en herkomst” of huidskleur dus.

Robert Follon
Robert Follon9 jul. 2019 - 16:07

[Ik heb het over migranten en migratieachtergrond] Dan hoef je niets te doen, want dan is iedereen momenteel al passend vertegenwoordigd.

Robert Follon
Robert Follon8 jul. 2019 - 11:17

Toch leest het allemaal een beetje zoals: "we eisen ook een 'Tros muziekfeest op het plein' in Istanbul of Burkina Fasso"...

Joop den Uil
Joop den Uil8 jul. 2019 - 9:23

meer dan eens merk ik tegenwoordig op zijn er mensen op verkeerde functies gezet terwille van een een streven naar een gemiddelde ... dat is een verlies voor alle kanten en slecht voor de beeldvorming

Frits Jansen
Frits Jansen8 jul. 2019 - 6:46

Als bleke blonde Hollandse man zit ik in de hoek waar de klappen vallen. Of kan ik als oudere nog profiteren van diversiteitsbeleid?

Deplorable Lefty
Deplorable Lefty8 jul. 2019 - 5:55

Dit betoog gaat er gemakshalve vanuit dat Mokumse directies van culturele instellingen onvoldoende oog zouden hebben voor niet-Westerse kunst, het is maar de vraag of dit zo is. De importantie,relevantie en kwaliteit van zowel historische en hedendaagse kunst zou idealiter leidend moeten zijn, en niet de afkomst van de kunstenaar. Idealiter zouden bestuurlijke nieuwkomers met een immigratie-achtergrond juist met een open blik naar het totale mondiale kunstaanbod moeten kijken, en zich niet zoals de auteur propageert ééndimensionaal moeten focussen op een soort van cultureel clientelisme.

1 Reactie
Auslander
Auslander8 jul. 2019 - 8:55

@ Deplorable Lefty “zouden bestuurlijke nieuwkomers met een immigratie-achtergrond juist met een open blik naar het totale mondiale kunstaanbod moeten kijken” Zit ook de migranten kunst en cultuur in dit “mondiale kunstaanbod” erbij of van “mondiaal” bedoel je de witte westerse aanbod? Hoort de Turkse en Marokkaans kunst erbij, hoe dan? Via satellieten? Wat er nu heerst is gewoon de witte “cultureel clientelisme”. De schrijver wilt er vanaf maar weet niet hoe. Omdat hij vergeet dat institutioneel racisme ook op de kunst- en culturele domeinen heerst.

Auslander
Auslander7 jul. 2019 - 15:11

Bijna dertig jaar ervaring in de kunsten, in de kunstsector maar ook in de interculturele ontwikkelingen spreekt de hoop van Shervin helaas tegen. Het ontbrekende schakel is natuurlijk de “macht” maar niet “de macht aan de top”. Ik heb veel waardering voor de mensen die in de “top” vooral in de top van politiek zitten, maar geen gering respect voor hen (migrant of niet) die namens migranten willen diversiteit “bevorderen” wat al dertig jaar hen niet lukt is. De mooie woorden van deze techno’s in de top van migranten industriesector is niet minder neoliberaal dan hen die hun landsbelangen in verkoop hebben gedaan. De “top” is niet de banen voor deze bobo’s maar het geld die beleidsmatig verdeeld wordt. Nu is het zo dat de witte instellingen dit geld strijken en de tak opgelegd krijgen om diversiteit te “bevorderen” of “verankeren”, iets dat in hun cultuur niet verder gaat dan politieke diversiteit onder de witte cultuurgenoten. Zolang de (racistisch) institutionele houding van deze instellingen niet gewijzigd is, de enige oplossing om diversiteit tegemoet te komen, is de “macht”, het geld dus, onder het toezicht van de “top” van migranten in kunst en cultuur, maar ook in andere sectoren plaatsen. Alleen in die manier kan achterhalen hoe de gelijke behandeling voor de witte sector en de diversiteit werkt. Wij kennen deze top van migranten heel goed, ze zijn overal actief, behalve in politiek en binnen de bestaande sector. Alle ander oplossingen dienen praktisch de (witte) monocultuur in deze sector.

5 Reacties
Robert Follon
Robert Follon8 jul. 2019 - 6:51

En nu nog enige onderbouwing van dit apartheidsdenken?

Auslander
Auslander8 jul. 2019 - 8:36

@ Robert Follon “nog enige onderbouwing”? Wat er niet is kan ik ook niet onderbouwen. Kijk naar BIS (Basis Infrastructuur) of er migranten bij zitten. De migranten ontbreken in infrastructuur van dit land. Daarbuiten is het ook niet anders. Dit “apartheid” is voor jou waarschijnlijk (de witte) gelijke behandeling.

Auslander
Auslander8 jul. 2019 - 8:43

@ Robert Follon Mijn excuses aan “apartheidsdenkers”! Hoewel ze apart behandeld worden toch heeft iedereen in “apartheid” enige rechten. Binnen institutioneel racisme hoor je als de ander gewoon structureel er niet bij!

PranLankvoeg
PranLankvoeg8 jul. 2019 - 20:12

Er is geen sprake van institutioneel racisme in Nederland. Volgens artikel 1 van de grondwet moet iedereen in dezelfde situatie hetzelfde behandeld worden. Waar dat in voorkomende gevallen verondersteld wordt niet zo te zijn is een gang naar de rechtbank voor een ieder bereikbaar en beschikbaar, inclusief subsidie voor minder bedeelden en een voor een ieder gratis toegankelijk juridisch loket (niet in elke gemeente, je zult soms naar een grotere gemeente moeten reizen maar dat is dan ook het enige beletsel om je recht te halen).

Auslander
Auslander9 jul. 2019 - 10:32

@ PranLankvoeg “Volgens artikel 1 van de grondwet…” De afstand van woord tot praktijk is soms te groot en te lang en natuurlijk mensenwerk! “Waar dat in voorkomende gevallen verondersteld wordt niet zo te zijn is een gang naar de rechtbank voor een ieder bereikbaar en beschikbaar” Geen slager mag/kan eigen vlees goedkeuren. Er moet politieke besluiten genomen worden over eigen handelingen en die van eigen instituties. Lees ook op joop.nl over structurele discriminatie van migranten door belastingdienst: http://bit.do/eZkMM Het institutioneel racisme is de ruggengraat van Nederlandse instituties, geen twijfel mogelijk. e

Bert de Vries
Bert de Vries7 jul. 2019 - 13:32

Een tip voor de Amsterdamse elite. Wanneer je van het platteland, zeg Groningen, naar de stad gaat, ben je een boer van buiten. Wanneer je van Groningen naar Amsterdam gaat, ben je een boer van buiten. En eerlijk is eerlijk: wanneer je van Amsterdam naar New-York gaat, ben je een boer van buiten. Accepteer dat je een boer van buiten bent en bij benadering geen kosmopoliet. Eerder een Zeedijkzwerver. En beperk je tot die cultuur. Aards en alledaags, universeel en herkenbaar. En vergeet de eigen superioriteit die weinig meer is dan een heel oude fiets in een vervuilde gracht.

De overspelige hoofdcommissaris
De overspelige hoofdcommissaris7 jul. 2019 - 12:58

Uitstekend stuk waarde vriend! Maar het grootste probleem om tot jouw wensbeeld te komen is naar mijn mening de verstikkende grachtengordelmentaliteit van "ons kent ons" waarin de baantjes in dit soort sectoren naar politieke vriendjes gaan. Want wellicht heb jij later dat vriendje ook weer nodig voor een volgend baantje. Mag ik hier zeggen dat ik persoonlijk walg van dit soort mensen?

Ballonnendoorprikker
Ballonnendoorprikker7 jul. 2019 - 12:43

Beste meneer Nekuee, U schrijft: "Naast degene die met Joyce, Beckett en Reve als hun jeugdhelden zijn opgegroeid zou je directeuren en bestuurders moeten hebben met Yasar Kamal, Fatima Mernnissi of Ahmad Shamlu als hun jeugdhelden. Naast de bewonderaars van Mary Shelly en Shakespeare is het ook nodig dat kenners van Hafiz, Ibn-Arabi en Yunus Emre bepalende figuren worden aan de top van culturele instellingen." Zou daadwerkelijk iets oplossen? Als we kijken naar het huidige culturele aanbod bekijken dat, om het cru te zeggen, mono-cultureel of in uw woorden niet divers genoeg is, dan is de publieke belangstelling daarvoor al niet groot genoeg om het zonder een flinke sloot subsidie te laten draaien. Zoveel mensen met Joyce, Beckett en Reven als helden zijn er niet. In Amsterdam ogen de minderheden dan wellicht in de meerderheid zijn, maar dat maakt de minderheden nog geen duidelijke eenheid. Hoeveel van die in de meerderheid zijnde minderheden zullen Yasar Kamal, Fatima Mernnissi of Ahmad Shamlu als helde hebben. Ik vrees dat dit er maar zeer weinig zijn. Neem de Turks-Koedische schrijver Kamal, zou een Afghaan, Ghanees of Colombiaan zich hierin herkennen? Als we ons dit bedenken, zou er dan voldoende publiek zijn om met eenzelfde hoeveelheid subsidie, voorstellingen te kunnen maken?

5 Reacties
D4
D48 jul. 2019 - 12:49

@ Ballonnendoorprikker U stelt de meest relevante vragen, helaas zullen ze dit waarschijnlijk niet zichzelf afvragen. Het is tegelijkertijd een kwestie die tot in het oneindige onopgelost zal blijven, wanneer getracht wordt een objectief eerlijke verdeling te maken van louter subjectieve smaken van kunst. "Kunst is waard wat de gek er voor geeft."

Auslander
Auslander8 jul. 2019 - 17:42

@ Ballonnendoorprikker “In Amsterdam ogen de minderheden dan wellicht in de meerderheid zijn, maar dat maakt de minderheden nog geen duidelijke eenheid.” Heb je ooit iets over diversiteit gehoord? De enige eenheidsworst onder autochtonen is de “ras” van Wilders en Baudet, oh nee, ze vormen ook geen eenheidsworst! Shervin heeft het over de “macht”, de macht die het beleid en programma’s richting geeft en niet zozeer over wat mensen consumeren.

Ballonnendoorprikker
Ballonnendoorprikker9 jul. 2019 - 16:04

Beste Auslander, Dat die minderheid ook geen uniforme groep is weet ik ook wel. Dat zeg ik toch ook duidelijk als ik aangeef dat een groot deel van de Nederlanders niets met Reve of Shakespear heeft. U mist mijn punt. Mijn punt is dat je wel een nieuw leider kunt benoemen bij een culturele instelling en die anders laten programmeren. Net zoals je de huidige leiders die opdracht kunt geven. Dat maakt nog niet dat er een levensvatbare markt is voor die nieuwe programmering. En bij levensvatbaar bedoel ik met dezelfde hoeveelheid subsidie als er nu in de sector omgaat.

Auslander
Auslander10 jul. 2019 - 8:52

@ Ballonnendoorprikker “Dat maakt nog niet dat er een levensvatbare markt is voor die nieuwe programmering.” Dat is een misplaatste constatering. De kern van bedrijvigheid in kunstsector is het boren naar nieuwe publiek, al 20 jaar. De reden van zo’n lange zoektocht is dat de beleidsmakers willen de oude (veelal elitaire kunst) aan nieuwe publiek te verkopen. Daarvoor zijn alle organisaties voor jongeren en migranten gedwongen voor de oude organisaties gaan werken of gewoon zich opheffen. Maar daarmee wonnen ze hun publiek niet. Die is er vandoor gegaan. Dus geen probleem opgelost. De programmerings- en productiekosten van oude instellingen is per bezoeker enorm hoog en niet te vergelijken met die van nieuwe instellingen en hun publiek is evenveel kleiner, ouder en elitair. Het feit is dat zonder steun van overheid (de subsidies) deze oude instellingen kunnen niet de concurrentie tegen de nieuwe programmeringen en producties redden. Want er feitelijk geen “levensvatbare markt” voor die oude veelal witte programmeringen! Als je de kunst en cultuurplannen van de laatste 30 jaar leest zal je alleen deze feiten tegen komen.

Ballonnendoorprikker
Ballonnendoorprikker11 jul. 2019 - 16:14

Als u gelijk hebt, welk nut heeft het dan om de top van die 'oude instellingen' te vervangen? Als het werkelijk een feit is dat deze oude instellingen zonder subsidies niet kunnen concurreren tegen de nieuwe productie en programmeringen, zoals u schrijft, wat is dan het probleem? Dan zouden die 'nieuwe producties en programmeringen' toch makkelijk een plek moeten kunnen veroveren en zich toch makkelijk moeten kunnen handhaven tegenover die 'oude veelal witte programmeringen'? Waar maakt Nekuee zich dan druk over? Laat juist het gegeven dat hij zich druk maakt niet zien dat die producties juist niet kunnen concurreren omdat, zoals ik beweer, de markt ervoor te klein is.