Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

PvdA-Kamerlid Arib stapt op

Voelt zich niet meer veilig na 'dolkstoot' Vera Bergkamp
Joop

Mijn naam en ik

  •  
28-10-2011
  •  
leestijd 7 minuten
  •  
107 keer bekeken
  •  
BNNVARA fallback image
Open brief aan Playboy-hoofdredacteur Jan Heemskerk
Hoi Jan,
Ik was 18 toen we elkaar voor het eerst ontmoetten. Het was mijn allereerste “professionele” fotoshoot. Ik kon als jonge meid mijn geluk niet op dat HET wereldberoemde Playboy iets in mij zag. Enkele weken eerder verheugde ik me erop eindelijk de gerechtigde leeftijd te hebben om het blad te kunnen kopen, en nu stond ik gewoon op de set van het magazine, in een badjasje, klaar om me bloot te geven aan de grote enge wereld der mannenbladen! Misschien was ik wel een beetje zenuwachtig. Was ik wel mooi genoeg? Poseerde ik wel goed? Zouden de foto’s wel stijlvol worden? Maar al deze twijfel werd overstemd door de vlinders in mijn buik van dit spannende avontuur, en de eer om tot officiële Playmate benoemd te worden. 
De shoot zelf was allesbehalve sexy. Het waren twee lange en fysiek zware dagen in een kelder in Amsterdam-Noord met een fotograaf die letterlijk de engste man was die ik ooit had gezien. Dik. Lang vettig haar. Een vieze scheve bril. Een ontstoken oog. Hij flirtte met me. Maakte ongepaste opmerkingen. Mijn Playboyshoot is de laatste shoot die hij ooit voor Playboy heeft gedaan. Niet door mijn toedoen overigens. Maar het bewijst niet veel goeds.
Jan, jou heb ik amper gezien. Je kwam even binnenwippen samen met de art-director, wierp een (goed?)keurende blik op mij en door de fotostudio. We wisselden wat woorden. Of ik ooit porno zou doen?  Nee.  Waarom niet?  “Misschien wil ik ooit nog wel de politiek in.” grapte ik half.  “Oh? Nou als het maar niet Groen Links is.”  “Waarom niet GroenLinks?” vroeg ik verward.  “Daar ben ik te rijk voor hoor.” En toen verdween je weer net zo snel. Een bijzondere ontmoeting. 
We gaan een paar jaar terug. Ik was 14. Lang voordat ik ook maar over modellenwerk durfde te dromen. Voor het eerst kreeg ik een internetaansluiting. Er is me verteld dat je op internet alles kunt opzoeken wat je wilt. Een wereld van kennis. Maar ook een gevaarlijke wereld. Een wereld waar enge mannen in lange trenchcoats op jonge meisjes azen. Om de weg te vinden meldde ik me aan op een profielensite. Onder een pseudoniem. Linde van de Leest werd Ancilla Tilia. Niet UbErcuTeRaiNbOwPriNceSs85
Een voor- en achternaam zoals in de echte wereld. Een Nom de Plume . 
In het telefoonboek staan nog honderden Ancilla’s. Het is een naam die echt bestaat. Alleen niet mijn geboortenaam. Niet omdat ik mensen voor de gek wil houden of slechte intenties heb, maar als buffer voor mijn eigen veiligheid. In de echte wereld heb ik net een stalker gehad en heb hem moeten aan geven bij de politie om er vanaf te komen. Een hele nare ervaring. En leerzaam. 
Wanneer ik een krappe vier jaar na de ‘geboorte’ van Ancilla voor de Playboy poseer is die naam voor mij al helemaal ingeburgerd. Ik heb inmiddels veel vrienden leren kennen online; mijn vriendje van een dating-site, en de paar fotoshoots heb ik via het internet aangeboden gekregen. Dus toen ik als jong model aan de slag ging was het logisch dat ik dat onder de naam Ancilla deed; aangezien de foto’s voornamelijk online gepubliceerd werden. Ook mijn nieuwe vrienden die ik na de middelbare school maakte noemden me allemaal Ancilla. Het werd een ding. 
Terug naar de fotoshootset van Playboy. Ik vroeg de enge fotograaf of ik onder mijn modellen-naam Ancilla gepubliceerd kon worden. Nee, zei hij. Dat kon niet. Dat vond ik raar en heel erg jammer, maar het voelde niet als een keuze; de foto’s waren al gemaakt. Ik voelde me er een beetje ingeluisd. Mijn hartje sloeg dan ook een paar slagen over toen ik zag dat vriendinnen van me een paar maanden later ook in de Playboy stonden. Onder een pseudoniem wel te verstaan. En waar ik perse een toefje schaamhaar moest laten groeien van jou, leek die eis niet meer van toepassing op de daaropvolgende Playmates. Maar dat is een ander verhaal. 
Nu weet ik dat ik de naamkwestie met jou had moeten bespreken Jan; Maar ik zag je amper die dag, en de fotograaf werd aan mij voorgesteld als mijn contact- en vertrouwenspersoon binnen Playboy. Maar goed, het was enkel deze publicatie, en daarna zou ik weer verder gaan onder mijn eigen naam, excuseer, Ancilla. Mijn paspoort naam zou ik enkel nog hanteren bij officiële instellingen. Ik had niet kunnen weten hoe verkeerd ik het had. 
Onder je familienaam in de Playboy staan blijkt inderdaad niet erg praktisch. In tegenstelling tot ikzelf staat mijn moeder wél in het telefoonboek. Onder L. van de Leest. Zij begon dan ook regelmatig telefoontjes te ontvangen van mensen die naar Linde vroegen en in hun teleurstelling ook vrij bot reageerden wanneer ze duidelijk maakte dat ze met een andere L. van de Leest te maken hadden. Erg vervelend. Voor zover het voor een moeder al even wennen is dat je tienerdochter in een blootblad staat; zijn rukkende vreemden die voor je dochter bellen wel extra zout op de wonde. Evenmin handig dat wanneer je op zoek bent naar een huurhuis en de huisbaas googled je, hij als eerste bij je naaktfoto’s uit komt. Overigens heb ik het huis wel gekregen, vreemd genoeg. 
Ook bij de fotoshoots daarna was er soms wat verwarring over mijn dubbele naam. Een fotograaf beweerde dat hij niet hield van “nepnamen” en bleef me consequent met Linde aanspreken, ook al had ik aangegeven dat dat niet mijn voorkeur was; aangezien ik inmiddels al heel wat jaartjes als Ancilla door het leven ging. Ik bleef me stug met Ancilla voorstellen, zoals ik dat voorheen ook had gedaan wanneer ik iemand leerde kennen via een fotoshoot of via internet. Nou ja, eigenlijk iedereen die ik ontmoette dus. 
Maar goed, het kwaad was al geschied en om terug te gaan naar Linde was voor mij geen optie meer. Ik associeerde mezelf allang niet meer met die naam. Het leek iets uit een grijs verleden. Zoals Jan Smit ooit Jantje Smit heette. De naam Ancilla was iets waar ik hard aan had gewerkt en waar ik trots op was. Het voelde respectloos wanneer mensen dat omzeilden. De mensen waar ik close mee ben noemen me gewoon Ancilla. Wanneer iemand me met Linde aanspreekt is dat meestal een enthousiaste fan die me teveel gegoogled heeft. Iemand die enkel van me weet wat ie online heeft gelezen en dat allemaal voor waar aan neemt. Een rare kennismaking. 
Het beekje kabbelde verder en langzaam maar zeker vergaten mensen de Playboy-publicatie. In latere edities van Playboy Nederland en Amerika word ik dan ook netjes voorgesteld als Ancilla Tilia. Totdat GeenStijl járen later weer eens een artikeltje aan me wijdde en trots mijn echte naam, maar dan foutief, verkondigde. 
Komisch, maar onhandig. 
Met hun trouwe schare reaguurders die obsessief op internet leven, verspreidde de naam waar ik zo lang hard aan had gewerkt om hem weg te boenen, zich razendsnel. Hij komt op Wikipedia te staan. De bron van de waarheid. Maar geschreven door een GS-reaguurder en dus foutief. 
Ga maar eens eens een discussie aan met Wikipedia. In de 2.0 wereld heeft Wikipedia volgens het volk altijd gelijk. Ik stuur ze een mail en leg de situatie uit. Ze verwijderen de dubbele naam en beloven het in de gaten te houden. Nu ik dit stukje typ heb ik vandaag voor de derde keer mijn naam van Wikipedia afgehaald en ben ik op twitter deze week al vele malen met Linde aangesproken. Dat maakt me echt verdrietig. Niet omdat ik die naam zo lelijk vind. Maar ik er elke keer aan wordt herinnerd dat hij zo ontzettend onrechtmatig gepubliceerd is. Omdat de mensen die me ermee aanspreken over het algemeen figuren zijn die me nog nooit ontmoet hebben, maar wel graag willen laten blijken dat ze “heus wel weten hoe ik écht heet”. Als het kon gaven ze me er nog een vette samenzwerende knipoog bij. 
Wanneer mensen vragen hoe ik “echt” heet zeg ik dat het lang geleden is. Dat ik het vergeten ben. Een naam is hoe iemand wordt aangeduid. Ik word toch echt Ancilla genoemd. Daarmee is voor mij de kous af. Helaas zijn er altijd mensen die het zo ontzettend tof vinden dat ze iets over je weten wat eigenlijk “geheim” is, dat ze je dolgraag zo noemen en het ook vooral verder vertellen. Zo was het eerste wat een fotograaf ooit tegen mij zei; “I worked with Dita! You know Dita von Teese’s real name is Heather Sweet!”. Grappig feitje, maar vooral bedoeld om te showen dat hij tot de “incrowd” behoorde. Het interesseerde me eigenlijk weinig en vond het respectloos dat hij deze privé-informatie met mij, een vreemde, deelde. Hij steeg niet in mijn achting, al had hij daar denk ik wel op gerekend. 
Jan, je zult je wel af vragen waarom ik daar, 8 jaar na dato over begin. Welnu, ik heb net mijn naam laten veranderen. Officieel. Met een advocaat. Met de hele papieren rambam, maanden wachttijd, hoge kosten en een nieuw paspoort. Niet iets wat je zomaar doet. Niet iets wat ik ooit overwogen zou hebben wanneer Playboy niet mijn familienaam tegen mijn zin in had gepubliceerd. Niet voor de lol. Maar om mijn privacy en die van mijn familie terug te winnen. Ook al is het dan te laat. Om niet meer met twee namen door het leven te hoeven gaan. Om nooit meer de nare bijsmaak te hoeven proeven van een vreemde die me “Linde” noemt. Het zal een zware last zijn die van mijn schouders valt en een dagelijkse irritatie minder. 
Welnu Jan, ik vond dat je het weten moest. Op de schaarse Playboy-feestjes waar we elkaar tegen het lijf liepen kwamen we nooit verder dan koetjes en kalfjes, en ook bij mijn latere samenwerkingen met Playboy heb ik je eigenlijk nooit zelf gesproken. Maar toch hoop ik, dat je als hoofdredacteur je verantwoordelijkheid neemt. Jonge Playmates goed inlicht over de voor- en nadelen van een publicatie in ‘s lands grootste blootblad. Ze een keuze geeft. En wellicht kun je over je, naar eigen zeggen, goed bedeelde hart strijken en de hoge kosten van een naamsverandering op je nemen. Want zonder Playboy, had Linde van de Leest nooit hoeven sterven. 

Meer over:

opinie, media,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (18)

rgeurtsen
rgeurtsen28 okt. 2011 - 9:11

Briljante proza.

john010
john01028 okt. 2011 - 9:11

Moedig verhaal, mooi inkijkje. Dank.

JanB2
JanB228 okt. 2011 - 9:11

En wat moeten wij als jopers met deze privekwestie (in de dubbele zin van het woord)? Bezint eer ge begint zou ik zeggen, ofschoon dat voor schrijfster als mosterd na de maaltijd komt. Ik heb vrouwen die, desnoods voor een habbekrats, zo nodig publiekelijk uit de kleren moeten overigens nooit begrepen. Naam of geen naam, zodra je gezicht te zien is ben je je anonimiteit sowieso kwijt (misschien zonder naam op een wat beperktere schaal maar dat is dan ook alles). Dus voor alle vrouwen die overwegen publiekelijk uit de kleren te gaan voor een groot publiek: bezint eer ge begint.

Bagus
Bagus28 okt. 2011 - 9:11

De schrijfster/model/presentatrice neemt het de Playboy kwalijk dat ze destijds niet voldaan hebben aan haar uitdrukkelijke wens om onder een aka te mogen werken. Dat vind ik zeer begrijpelijk. Maar al lezende in het lange pleidooi om voor de ontstane (naams)schade gecompenseerd te worden, kom ik tot mijn verbazing tal van latere (recente ??) contacten met Playboy tegen. Dat begrijp ik dus minder goed !

Hermanbakker
Hermanbakker28 okt. 2011 - 9:11

Ga maar eens eens een discussie aan met Wikipedia. In de 2.0 wereld heeft Wikipedia volgens het volk altijd gelijk Inderdaad, dank zij internet hebben we nu wikipediawijzen en googelaars: wat op een website staat is waar, ook al zijn er tientallen websites waar het tegenovergestelde staat. Het is al weer vele jaren geleden dat Youp van 't Hek in een conference een boek ter sprake bracht, en toen uitlegde wat dat was 'een stapel faxen'. Vooruitgang.

opmerker
opmerker28 okt. 2011 - 9:11

Mooi verhaal en leerzaam inkijkje zeker, maar ik mis nog wat in de uitleg. Tegenover de kosten van naamsverandering staan misschien ook opbrengsten in de verdere carriere, door bloot te zijn gegaan

Centurion2
Centurion228 okt. 2011 - 9:11

Geen idee wie deze vrouw is maar tussen het gebruikelijke aanbod hier op joop een verbetering voor de lay-out ;-) Ik kan me trouwens niet zo goed voorstellen dat het gebruiken van de echte naam zoveel ellende met zich zou meebrengen, maar goed.. Leuk die fetish foto's. Voor de liefhebbers, vanavond: http://www.slavesforpassion.nl/

Joeri2
Joeri228 okt. 2011 - 9:11

Wat een zwets verhaal. Ik wist helemaal niet dat u linde heette, ik lees de playboy niet. Maar nu weet ik het wel. En ik kan u melden dat het mijn leven niets rijker heeft gemaakt. Een aardig detail voor ouders: zorg dat uw kind niet dezelfde begin letter heeft als u. Lijkt mij een onnodige opmerking maar blijkbaar niet. Zo zijn er ouders die hoed met hun achternaam heten en hun kind robin noemen. Dj's hebben er uren lol mee.

Jonas DeRidder
Jonas DeRidder28 okt. 2011 - 9:11

Met een naam aangesproken worden die je zelf niet wil is heel vervelend. Daarom zou het op volwassen leeftijd mogelijk moeten zijn op kosteloos je naam te laten veranderen. Dat zal wel problemen geven. Maar met een voornaam zou dat toch te doen moeten zijn.

hetgroteplaatje2500
hetgroteplaatje250028 okt. 2011 - 9:11

Ik heb de dame in kwestie gegoogled, een pracht van een vrouw. Ze verscheen ook in originele, Amerikaanse versie van Playboy. Het moge evident zijn dat ze met haar naakt poseren een aanzienlijk bedrag heeft verdiend. En genietend van de aandacht zonder twijfel. Om dan 10 jaar later gaan lopen zeuren middels een open brief aan Playboy is volledig misplaatst!

olavl
olavl28 okt. 2011 - 9:11

Over de kwestie zelf heb ik geen mening. Het valt een beetje onder de categorie "gedane zaken nemen geen keer", als ik het zo lees. Modellengedoe en de Playboy, daar heb ik ook helemaal niets mee. Wel vind ik dat Ancilla prima kan schrijven, dus ik zou wel willen weten hoe ze andere onderwerpen behandelt. Kan ze niet regelmatig een stukje maken voor Joop.nl?

neutralist
neutralist28 okt. 2011 - 9:11

Er wordt dacht ik goed voor betaald dus het lijkt me. Wie zonodig in zo'n blad wil staan moet zelf even goed nadenken.

1 Reactie
Zylll
Zylll28 okt. 2011 - 9:11

Nou, dat is ook wel erg kort door de bocht zeg. Ancilla geeft in haar brief duidelijk aan dat ze direct heeft aangegeven dat ze graag onder "Ancilla Tilia" gepubliceerd zou worden en niet onder haar (voormalige) familienaam. Ik begrijp Ancilla's kant ook wel. Ik heb, inmiddels ook jaren geleden, in een redelijke opwelling geposeerd voor een minder bekend blad (hier overigens geen cent voor gekregen), maar gewoon, voor de lol. Ik vond het vrij schokkend hoeveel mensen je "ineens" leken te "kennen". Foto's en modellenwerk doen zijn één ding, de entourage er om heen, inclusief ongevraagde reacties naar je ouders, een heel ander. Ik vind uw reactie dan ook zeer kortzichtig. Een model moet er dus maar rekening mee houden dat zij en haar familie lastig gevallen zullen worden? Houdt er alstublieft ook rekening mee dat leeftijd, bekendheid en ervaring natuurlijk een aardige rol spelen bij dergelijke situaties. Een onbekend meisje van 18 zonder ervaring heeft weinig te eisen. Een model dat al ervaring heeft en bekendheid heeft opgebouwd, kan met ervaring stellen dat haar wil toch echt wet is. Wanneer je een portfolio opbouwt, zit deze luxe er vaak niet in. @Ncilla; Gefeliciteerd met deze officiële naamswijziging. Uit de brief haal ik gemengde gevoelens en dat is begrijpelijk, maar eigenlijk is het een mooi moment. Het zou jammer zijn als je er (je tweet gequeote) "zoveel shit om zal krijgen", want ik vind het een mooie, bewuste keuze die niet alleen laat zien hoeveel je gegroeid bent als persoon en bekendheid, maar juist ook dat je niet vergeet waar je vandaan komt en dat probeert te beschermen door het af te schermen.

Patrick Faas
Patrick Faas28 okt. 2011 - 9:11

"Ancilla" betekent "slavin." Zo'n naam kies je niet als je gerespecteerd wilt worden. Kom op zeg, de Playboy en Powned op haar korte CV, dat is ook geen toeval. Ze zoekt de vernedering op, omdat ze daar sexuele fantasieën bij heeft. Als Tilia spijt zou hebben van haar ranzige modellenwerk, zou ze moeten af willen van de naam "Slavin," maar dat is blijkbaar niet het geval.

4 Reacties
Zylll
Zylll28 okt. 2011 - 9:11

Misschien moet u er ook bij stil staan dat Ancilla o.a. bekend is als fetishmodel. Een dergelijke naam is daarbij op zich wel passend en verklaart ook bijvoorbeeld de Playboy op haar CV. Om dit gelijk af te schuiven als "ranzig modellenwerk" is in dat opzicht misschien wat kortzichtig. Ancilla geeft tevens aan in haar stuk dat zij geen spijt heeft heeft van het modellenwerk op zich, maar van de gang van zaken er om heen (ongevraagd/ongewild gebruik van haar echte naam).

Michiel Online
Michiel Online28 okt. 2011 - 9:11

""Ancilla" betekent "slavin." Zo'n naam kies je niet als je gerespecteerd wilt worden." Gerelateerd aan het beroep is het idd wel ehm..tekenend? Maar ik zie ook dat ze zich afzet tegen "reaguurders" en "een vieze man". Wat wil je dan schoonheid, dat er alleen maar "mooie" mannen op je afkomen? Misschien wordt het tijd wat lelijker te worden en je vieze vrouw van binnen eens op te ruimen.

sjaakie2
sjaakie228 okt. 2011 - 9:11

Ik ben het volkomen met je eens patrick.

BenJoosten
BenJoosten28 okt. 2011 - 9:11

""Ancilla" betekent "slavin." Zo'n naam kies je niet als je gerespecteerd wilt worden." U hebt blijkbaar Latijn gehad op school. Knap hoor. En vervolgens meent u dat, omdat de naam u niet bevalt, u het recht hebt om mevrouw psychologisch te ontleden, haar "ranzig" te noemen en haar ook overigens onheus te bejegenen. Dat u uw respect verliest voor een vrouw zodra u dat uitkomt pleit niet voor u.