Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Elke twee dagen wordt er een milieuactivist vermoord, al tien jaar lang

Meeste slachtoffers in armere landen en onder inheemse bevolking
Joop

Meerderheid medische specialisten pleit voor prijsplafond

  •  
16-08-2014
  •  
leestijd 2 minuten
  •  
Eenvandaag.jpg

Tegelijkertijd betalen Nederlandse ziekenhuizen farmaceuten nog veel te veel voor medicijnen … Specialisten hebben geen idee over hoogte prijsplafond
Een meerderheid van de medische specialisten is bang dat de zorg onbetaalbaar wordt als er geen maximum aan de vergoeding van de zorgkosten voor een gewonnen levensjaar wordt gesteld. Eén op de tien specialisten zijn voorstander van een prijsplafond. Dat blijkt uit een enquete van EenVandaag.
Uit de rondgang van EenVandaag langs ruim tweeduizend specialisten blijkt dat één op de zes specialisten nu iemand in behandeling heeft die meer dan 80.000 euro per gewonnen levensjaar kost. Dit bedrag werd in 2006 als maximum genoemd door de Raad van de Volksgezondheid en Zorg, mits de behandeling bijdraagt aan de kwaliteit van leven. Maar toentertijd durfde niemand daaraan een discussie te wijden.
Het idee van het prijsplafond is gezamenlijk af te spreken hoeveel een behandeling mag kosten. Zo wordt de belissing over wel of niet behandelen buiten de spreekkamer gebracht en langs de lat gelegd van wat in Nederland gezamenlijk is afgesproken. “Hoe rot dat voor de arts en patiënt ook kan zijn”, zegt cardioloog Marcel Daniels van de Orde van Medische Specialisten in EénVandaag.
De uitspraak uit 2006 zorgde toentertijd voor veel stress bij politici erkent Wouter Bos, nu voorzitter van de Raad van Bestuur van het VU Ziekenhuis.
We waren destijds doodsbang voor de discussie. Nu werk ik vier jaar in de gezondheidszorg. Ik kan mijn handelen van toen nog steeds begrijpen, maar zie nu ook dat die kortzichtig was. Ik hoop dat mijn opvolgers in Den Haag moediger zijn dan ik destijds was.
Bos pleit voor het prijsplafond en vindt dat de discussie daarover nu moet beginnen.
Marcel Levi, voorzitter van de Raad van Bestuur van het Academische Medische centrum Amsterdam twijfelt daaraan. Volgens hem hebben politieke beslissingen nog nooit geleid tot een tastbaar resultaat. Het prijsplafond vindt hij geen reële optie. Hij meent dat Nederland nog sterker moet lobbyen om de medicijnprijzen naar beneden te krijgen. Nederlandse ziekenhuizen betalen nog steeds veel meer dan Frankrijk in Engeland doen voor hun medicijnen. Levi vindt dat er steviger gelobbyd moet worden en vreest dat de prijs van medicijnen juist hoog blijven door zo’n prijsplafond.
Hoewel de meeste van de medische specialisten voor een prijsplafond zijn, hebben ze geen idee over de hoogte daarvan. Driekwart van hen vindt dat een onafhankelijk commissie van medici, ethici, patiëntverenigingen en financieel specialisten zich daarover zou moeten buigen.

Meer over:

leven, nieuws,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (21)

WendyB2
WendyB216 aug. 2014 - 17:37

Toen ik de titel van dit artikel las dacht ik even dat de specialisten pleitten voor een plafond voor hun eigen inkomen, maar helaas, dat was ijdele hoop. Zolang het ongelimiteerd stijgen van tarieven in de zorg een taboe is is een discussie over een eventueel prijsplafond 'per gewonnen levensjaar' ook uitgesloten.

rbakels
rbakels16 aug. 2014 - 17:37

Het hele systeem van ontwikkeling en productie van geneesmiddelen moet op de schop. Dat moet worden ge-deprivatiseerd. Farmaceutsche bedrijven spelen een heel dubieuze rol. En de overheid speelt al een grote rol bij de ontwikkeling van deze geneesmiddelen (vooral via de academische ziekenhuizen). Farmaceutische bedrijven maximaliseren hun winst. Dat kun je hun niet kwalijk nemen: daartoe zijn ze zelfs verplicht teneover hun aandeelhouders. Maar dat kun je overheden wel kwalijk nemen. Het streven naar winstmaximalisatie leidt niet tot optimale gezondheidszorg. Economen noemen dat "marktfalen". Als ze een prijsplafond instellen zullen de farmaceutische bedrijven daar net onder blijven. Gewetenloze business managers hebben de rekenmodellen al klaar: als de prijs te hoog is dalen de volumes, als de prijs te laag is kunnen grote vlumes de lagere prijs niet compenseren. Daartussen zit een optimum. Maar geweten is iets anders dan wiskunde. Een kleine 20 jaar geleden werd de wereldwijde bescherming van octrooien aanzienlijk versterkt. En onderzoekers constateren nu dat dit de aandacht heeft verschoven van medische innovatie naar commerciële inoovatie. Het blijkt lucariever massamarkten aan te breken voor middelen voor simpele kwalen (kalknagels) dan riskant nderzoek naar kankergeneesmiddelen te ondernemen. En voor zover dat wel gebert, gebeurt dat dus op unversiteiten, in academische ziekenhuizen. En die klaagden al dat ze te veel aan de leiband van de industrie lopen. En dan heb ik het nog niet over zwaar gemanipuleerde publicates over onderzoek naar de effectiviteit van middelen. Maar de universiteiten durven daar niet tegen in te gaan uit vrees dat dit hun einde wordt, want de verheid wil liefst geen cent meer aan universitair onderzoek besteden. De VVD maakt meer kapot dan je lief is.

Willem1e
Willem1e16 aug. 2014 - 17:37

Er is al een prijsplafond. Als een vrouw van 90 misschien nog 1 jaar extra kan leven door een behandeling van 1 miljoen euro dan is er niet 1 arts die de behandeling toewijst. Ik heb het hier al wel eens met een bevriende arts over gehad. Je moet weten waar de grens ligt want je kunt niet iedere 90-jarige als een robot in leven houden met onbetaalbare behandelingen. Dramatisch maar waar, want dat overal ter wereld al een feit. We moeten inderdaad een maatschappelijke discussie hierover voeren. Hoe moeilijk het ook is. Nu kiest iedere arts op gevoel een eigen pad. Moreel prima, maar helaas zorgr dit wel voor volledige willekeur.

1 Reactie
toshiba
toshiba16 aug. 2014 - 17:37

En hoe zit dat met iemand van 19 jaar? Gaan we die ook dat ene jaar ontzeggen? Het probleem is dat men een ethische discussie probeert te slechten aan de hand van een willekeurig gekozen geldbedrag. De discussie over voortzetting van behandeling dient in de kamer van de arts gevoerd te worden en niet achter de economische tafel. Specialisten durven die discussie met patienten niet aan. Daar ligt het probleem. Ze schuiven het probleem naar de politiek wat een zwaktebod is.

tweetacteneur
tweetacteneur16 aug. 2014 - 17:37

Tja, ik ben nu 65. En ik begrijp steeds minder. Als ik de kop zie: Meerderheid medische specialisten pleit voor prijsplafond. En lees dan even later: Eén op de tien specialisten zijn voorstander van een prijsplafond. Dat blijkt uit een enquete van EenVandaag. Is 10 % tegenwoordig een meerderheid? En meneer Levi, hij pleit voor lagere medicijn prijzen, is een goed middel om te besparen in de gezondheidszorg. Maar loonmatiging van raden van bestuur en specialisten zou ook behoorlijk bijdragen aan bezuiniging in de gezondheidszorg. Overigens was de nieuwe zorgverzekeringswet bedoeld om de tweedeling in de gezondheidszorg op te heffen, maar de tweedeling is , nu ten gunste van de hogere inkomens, groter dan ooit.

1 Reactie
Reiger2
Reiger216 aug. 2014 - 17:37

Klopt Jan, en met de introductie van de budgetpolis, en het afschaffen van de vrije artsenkeus (tenzij je een restitutiepolis afsluit - maar wie weet of die -in betaalbare vorm- blijft bestaan) wordt dat alleen maar erger. Het kan minister Schippers gewoon geen donder schelen.

Brauswasser
Brauswasser16 aug. 2014 - 17:37

Een moeilijk onderwerp. -*- mijn zwager had kanker en zijn levenskans was 6 tot 9 maanden volgens de specialisten. Als ik zie wat er de laatste drie maanden nog aan kosten zijn gemaakt, gewoon zinloos. Het ergste vond ik nog de verschrikkelijke pijnen die hij de laatste drie maanden moest doorstaan, want dit leven, om zo nog te moeten leven had geen enkele waarde meer. -*- mijn moeder van 85 jaar, ligt in een verzorgingshuis en met haar vele leeftijdsgenoten die ik ken. Deze oudjes hebben geen notie meer van tijd en andere zaken. Ze liggen gewoon in de wachtkamer. Als ik dan zie de medische zorg die ze krijgen om weer de dag van morgen te halen, dan word ik paniekerig over mijn eigen oude dag, wanneer ze mij in zo’n bed gaan leggen. -*-Dat wil ik niet. Als er geen kwaliteit meer is om voor te leven, dan moet dit gewoon stoppen. Het zinloos mensen technisch ouder maken. Dat is zelfs niet met welk geloof dan ook te verdedigen dat technisch ouder maken.

2 Reacties
lembeck
lembeck16 aug. 2014 - 17:37

Dat hoeft ook niet, Nick. Je kunt voor nog geen 4 tientjes een penning kopen, waarop staat dat je niet gereanimeerd mag worden. https://www.nvve.nl/waardig-sterven/wilsverklaringen-van-de-nvve/niet-reanimeren-penning Best wel duur eigenlijk, maar ik ga er een aanschaffen. Zeker met dit bericht over wat een mensenleven mag kosten.

JanB2
JanB216 aug. 2014 - 17:37

Het ergste vond ik nog de verschrikkelijke pijnen die hij de laatste drie maanden moest doorstaan, want dit leven, om zo nog te moeten leven had geen enkele waarde meer. Maar het is aan de patiënt om te bepalen of zijn of haar leven het nog waard is om geleefd te worden. Velen van die patiënten laten het er overigens bij als ze geconfronteerd worden met de vooruitzichten en de duur van hun verlengde levensverwachting afwegen tegen het lijden dat hen dan te wachten staat.

Sternenstaub
Sternenstaub16 aug. 2014 - 17:37

Ik zag dit bericht gisteren op teletekst, en mijn maag draaide zich om. Hans Groen verwoordde het al goed. Dit moet gezien worden als ernstige ethische degeneratie, al helemaal vanuit het perspectief van de medische ethiek, en dat is uiteraard iets waar artsen niets mee te maken zouden moeten willen hebben. Het riekt namelijk naar op sociaal-economische overwegingen gebaseerde selectie, oftewel naar sociaal-darwinisme en eugenetica, en wie daaraan meedoet, is geen arts, geen dienaar van het welzijn van de bevolking, maar een gewillige meespeler in het machtsspel van de politiek, een gehoorzame ambtenaar, een slaaf van de staat. Dat gaat op geen enkele wijze samen met de eed of belofte waaraan artsen zich na voltooiing van hun opleiding vrijwillig gebonden hebben en die het ethisch kader stelt waarbinnen men zich arts mag noemen, en het gaat niet samen met het veronderstelde eergevoel bij deze beroepsgroep, kortom, dan is er geen sprake meer van integriteit en betrouwbaarheid. Ne d e r l a n d s e a r t s en e e d ( 2 0 0 3 ) Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten. Ik stel het belang van de patiënt voorop en eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen. Ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving en zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden. Dat beloof ik. of Zo waarlijk helpe mij God almachtig. Medische selectie op basis van sociaal-economische overwegingen, oftewel het uitvoering geven aan de perverse politieke ideologie van het sociaal-darwinisme, of de eugenetica, is de ernstigste schending van de medische ethiek die een arts mogelijkerwijs kan plegen. We kennen de voorbeelden uit de geschiedenis van artsen die hun kaders lieten bepalen door de politiek, zoals in Nazi-Duitsland, de U.S.S.R., en ook in de U.S., en we kennen de gevolgen. Met dat "we" valt het echter helaas enorm tegen, want 70% van de ondervraagde medische specialisten kent de gevolgen van deze degeneratie van medische ethiek blijkbaar niet en heeft dus én geschiedenisles én ethische bijscholing nodig, en dat is een trieste en beangstigende constatering.

2 Reacties
Jansen & Jansen
Jansen & Jansen16 aug. 2014 - 17:37

[Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens.] Gezien de rest van je betoog ben je blijkbaar het bijzinnetje "zelfs als de hele samenleving daaraan failliet gaat en dientengevolge de hongerdood sterft." vergeten op te schrijven.

Sternenstaub
Sternenstaub16 aug. 2014 - 17:37

Die 70% heb ik van teletekst, en dat getal zou in werkelijkheid best lager kunnen zijn, omdat dergelijke getallen vaak worden verkregen door suggestieve vraagstelling en sensatiezucht van de nieuwsmedia die zo'n enquête houden. Maar al was het 33%, dan nog zou het schokkend zijn dat zo'n groot deel van de artsen kennelijk economische, en niet medisch-ethische overwegingen voorop stelt in de discussie. De (toch altijd moeilijke) beslissing om iemand niet met allerlei kunstgrepen in leven te blijven houden, omdat dat uitzichtloos is en/of onnodig lijden oplevert, komt niet voort uit economische, maar uit medisch-ethische overwegingen, en alleen met dat laatste moet de arts zich bezig houden.

rbakels
rbakels16 aug. 2014 - 17:37

Laatst naar de huisarts met een acute klacht. Hij was met vakantie. Zijn vervanger stelde me valselijk gerust. Toen de huisarts terug was kreeg ik hem alleen zover dat hij een verwijzing naar de specialist toestond toen ik mij vertelde dat mijn vader een kwaal had die ik ook zou kunnen hebben. Uiteindelijk duurde het ruim twee weken voordat ik bij de specialist kwam. Die besloot mij eteen de volgende middag met spoed te behadelen, hoewel dat eigenijk zijn vrije middag was. En nu lijkt het erop dat alles nog net goed afloopt. Het is heel gevaarlijk als huisartsen zich verantwoordelijk gaan voelen voor besparingen. Ze zouden als advocaten moeten werken: altijd onvoorwaardelijk in het belang, en desnoods ruzie maken met de verzekeraar. Wat natuurlijk niet betekent dat ze kansloze actie moeten nemen: dat doet een goede advocaat ook niet.

1 Reactie
lembeck
lembeck16 aug. 2014 - 17:37

De meeste huisartsen zijn in het politieke spectrum rechts. Een van de redenen dat ze nauwelijks opkomen voor de zorgmijders.

snug110
snug11016 aug. 2014 - 17:37

De discussie alleen al. ieder mens heeft het recht op zelfbeschikking kosten wat is een vodje papier waard ? Menselijkheid is ver te zoeken. Het is mijn inziens beter het geld te euthanaseren. prijskaartjes aan mensen hangen is belachelijk !

1 Reactie
Jansen & Jansen
Jansen & Jansen16 aug. 2014 - 17:37

[Het is mijn inziens beter het geld te euthanaseren. prijskaartjes aan mensen hangen is belachelijk !] OK, dan rekenen we voortaan in EURO's, Enige Uren Registratie Omrekeneenheid. Wat denk je dat dan de maximale prijs voor een jaar extra leven wordt? 17miljoen x 365 x 24? Of denk je dat de maatschappij dan gaat roepen, maar dan hebben we geen tijd meer over om brood te bakken? Kortom, ook zonder geld als rekeneenheid zal er een grens zijn aan de maximale inspanning die we met z'n allen kunnen opbrengen.

jaaphermsen
jaaphermsen16 aug. 2014 - 17:37

Ik heb niets met (medische) ethiek. Waarom? Omdat zeer veel ethiek neerkomt op christelijke normen en waarden. En ik ben niet christelijk! De christelijke cultuur zet mensen op een voetstuk. Het toppunt van de schepping naar het evenbeeld van God. Wat een flauwekul! De mens is slechts een levensvorm waar er wel meer van zijn op planeet Aarde. Uniek in zijn soort, maar dat geldt ook voor andere dieren in het Dierenrijk. Mensen schieten dieren af om te eten en om de plezierjacht. Mensen schieten ook medemensen af om oorlog, terreur en criminaliteit. In zo'n tijd leven wij! Een primaat met een jachtgeweer blijkt een levensgevaarlijke combinatie. De dood is een verschrikking, maar wordt teveel op de spits gedreven. We gaan namelijk allemáál dood! Dat is een volstrekt natuurlijk element van de biologische levenscyclus. Zonder dood geen nieuw leven! Ik pleit voor een minder eng wereldbeeld aangaande de dood. Of anders de heilige scheiding tussen mens en dier op te heffen. Alle dieren hebben recht op leven en de mens is nou niet bepaald een uitstervend ras! Deze invalshoek wordt zeer onderbelicht en ik ben niet bereid om eindeloos te betalen om het leven van een (zieke) medemens te rekken. De dood is óók vrijheid en hoort bij het leven!

1 Reactie
JanB2
JanB216 aug. 2014 - 17:37

Deze invalshoek wordt zeer onderbelicht en ik ben niet bereid om eindeloos te betalen om het leven van een (zieke) medemens te rekken. De dood is óók vrijheid en hoort bij het leven! Zullen we u dan maar meteen een nekschot geven. Per slot van rekening bent u behept met een egocentrisme en een nihilisme waar we als samenleving waarschijnlijk toch niet al teveel aan hebben. En u heeft uw vrijheid.

JanB2
JanB216 aug. 2014 - 17:37

Een discussie die sterke associatie's oproept met de donkerste periode uit de europese geschiedenis. Een prijskaartje aan een mensenleven is van een kwalijk cynisme dat je doorgaans alleen bij psychopaten met een zwaar gemankeerd normbesef aantreft. Wanneer dit doorgang vindt wordt hier ongetwijfeld ook de deur wagenwijd opengezet voor een nog veel kwalijkere discussie namelijk die over welk leven meer waard is dan een ander. Het cynisme en de preoccupatie met geld van de neoliberaal kennen immers geen grenzen.

2 Reacties
Kilted
Kilted16 aug. 2014 - 17:37

Het probleem is dat de toename in medische mogelijkheden niet gepaard is gegaan met een overeenkomstige toename in het af te dragen zorgpremie. Uiteindelijk zal er toch een prijskaartje aan hangen. We kunnen een aantal knappe koppen laten uitrekenen waar de grens ligt van hetgene we met zijn allen aan zorgkosten kunnen en/of willen dragen. We verdienen met zijn allen 100% van het BNP. Maar mensen moeten leven, wonen, eten, etc. dus dus daar gaat dan x% vanaf voor woonruimte, voedsel, gas/water/icht etc. We vinden ook wegen en andere infrastructuur belangrijk, dus dan gaat er weer y% vanaf. Enz... Dus na het afwerken van ons wensenlijstje blijft er een bepaald bedrag over waar we het mee zullen moeten doen. Zorg is dus geen onbeperkte hulpbron. Dat heeft weinig tot niets te maken met neoliberalisme, noch met een preoccupatie met geld.

pietdeg2
pietdeg216 aug. 2014 - 17:37

"Het cynisme en de preoccupatie met geld van de neoliberaal kennen immers geen grenzen." Is wie niet op de centen wil letten maar wel de rekening bij een ander over de schutting wil gooien minder gepreoccupeerd met geld? Het is een feit dat een onevenredig deel van de zorgkosten wordt besteed aan het laatste halve levensjaar. Het is ook een feit dat daar amper een verbetering van de levenskwaliteit tegenover staat. Het is juist vaak rekken ten koste van die kwaliteit: hooguit een paar maanden extra leven maar wel met continu uiterst belastende behandelingen in plaats van een waardig levenseinde. En als we toch even gepreoccupeerd zijn met geld (en niet doen alsof de budgetten onbeperkt zijn en tegelijkertijd wel mekkeren dat de premie niet omhoog mag), dan lijkt het me zonneklaar dat er meer kwaliteit van leven wordt gewonnen als een fractie van wat dat laatste halve jaar aan geknoei in de operatiekamer wordt besteed gaat naar zorg vroeger in het traject.