‘Links’ blijft maar drammen tegen het door de strot rammen van reclame

Sinds VVD-minister Sander Dekker in 2021 de markt voor online gokken legaliseerde, zijn er ongeveer een half miljoen probleemgokkers bijgekomen. Dat zijn 500.000 burgers met potentiële schuldenproblematiek, beschadigde gezinnen, dus maatschappelijke lasten. En wie kan die lasten betalen? Wij, de belastingbetalers. Daarom vinden steeds meer gemeenten het geen goed idee om in de publieke ruimte reclame te maken voor - onder meer - online gokken. Zo ook, onlangs in Tilburg. Uiteraard neemt de lokale VVD-fractie, het op tegen dit soort linkse betutteling. Want volgens hun lokale fractievoorzitter Niels van Stappershoef is niet een gokverslaving, maar het niet meer kunnen kijken naar gokreclame ehhh… vrijheidsbeperking.

Stel, je bent een lobbyist voor het grote geld en je wil jezelf verrijken over de rug van de belastingbetaler. Dan wil je natuurlijk niet die belastingbetaler tegen jou in het harnas jagen. Dat zijn ten slotte ook consumenten. En dus gebruik je een klassieke zakkenrollers-truc: je doet je voor als een vriend van degene die je wil beroven. En nog beter: je maakt degene die jou als zakkenroller betrapt, verdacht. Je noemt hem een linkse deuger die je vrijheid komt afpakken en je vindt rechtse politici gewillig aan je zijde.

Ook in de gemeenteraad van Tilburg werkte deze methode onlangs weer voortreffelijk. De raad wil in de toekomst een ban op reclame voor gokken, vlees, alcohol en fossiele industrie op billboards en reclamemasten. Onmiddellijk vlogen de populistische pappenheimers ons om de oren. Die linkse drammers pakken ons ook alles af! Niels van Stappershoef huilde luidkeels mee met zijn radicaal rechtse strijdmakkers in de raad: ‘De overheid bepaalt steeds meer wat je als burger wel en niet mag’.

Dit is natuurlijk lulkoek. Het is een gemeente goed recht om te beslissen wat er te zien is in de publieke ruimte. Als ik mijn voorgevel fluorescerend geel wil laten verven, mag de gemeente daar ook iets van vinden. Omdat de vrijheid van mij om mijn huis te versieren, wordt afgewogen tegen het belang van de straat die er tegenaan moet kijken.

Een ban op reclame voor vlees is iets totaal anders dan een verbod op het eten ervan. Maar zolang bijna de hele Nederlandse woningmarkt op slot zit door de stikstofuitstoot van – vooral - de megastallen en we PER DAG 1,8 miljoen dieren slachten in dit land, heeft de vleesindustrie wellicht geen extra marketing-impuls nodig. Dat is dan ook het enige dat Tilburg wil doen. Ophouden met stimuleren. Niks verbieden.

Dan de ban op vlieg- en autoreclame. Ik mag dan wel een van de lijstduwers zijn van GroenLinks-PvdA in Tilburg, maar ik ben dol op zowel autorijden als vliegen. Niets menselijks is mij vreemd. Ik realiseer mij echter ook dat in een land waar soms 1000 kilometer file staat en 12.000 mensen per jaar voortijdig overlijden door de slechte luchtkwaliteit, deze industrie geen extra reclame impuls nodig heeft. Het is de verantwoordelijkheid van de overheid om de gezondheid van burgers boven de belangen van bedrijven te stellen. De vrijheid om schone lucht in te ademen gaat boven de vrijheid om deze te mogen vergiftigen.

De VVD stelt traditioneel de belangen van het grote geld boven dat van de samenleving. Dat mag. Het wordt echter een beetje smoezelig als je doet alsof het belang van het grote geld het belang van de burger is. Toen de regels voor online gokken en de reclames daarvoor werden versoepeld door VVD’er Sander Dekker, omdat hij uitgebreid had lopen knuffelen met de goklobby, was er al voldoende wetenschappelijk onderzoek dat waarschuwde voor de maatschappelijke gevolgen. De financiële vrijheid van 500.000 nieuwe gokverslaafden staat nu onder druk onder het mom van liberalisme. Op links vinden we vrij zijn van schulden en financiële ellende gewoon wat belangrijker dan de vrijheid om je gokreclame door de strot van bijvoorbeeld onschuldige pubers te rammen.