Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Energierekening wordt voor velen onbetaalbaar

FNV pleit voor maximumprijs
Joop

Laat zorgvrager niet de dupe worden van grote zorgwinsten

  •  
22-10-2020
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
hand-hands-old-old-age-ipad-elderly-loneliness-vulnerable-care

© cc-foto: Pikist

De beeldvorming ontstaat al snel van zorginstellingen als cowboys die misbruik maken van gemeenschapsgelden ten bate van eigen gewin en ten koste van de zorg voor kwetsbare mensen
Een uitgebreid en indrukwekkend onderzoek van Follow the Money in samenwerking met het Brabants Dagblad bracht aan het licht dat 121 zorgaanbieders binnen de WMO in de regio Tilburg en omstreken gezamenlijk een winst maakten van bijna 100 miljoen euro. Normaal is dat er door zorginstellingen 3 à 4 procent wordt gemaakt, in dit onderzoek bleek dat een vijfde van de zorgaanbieders 10 of meer procent winst maakten in 2018. En dit terwijl de Brabantse gemeentes kampen met grote tekorten op het budget voor burgers die een beroep doen op de begeleiding binnen de WMO.
Dit soort berichten doet deze vorm van hulpverlening, waaronder ook de Jeugdzorg valt, geen goed. De beeldvorming ontstaat al snel van zorginstellingen als cowboys die misbruik maken van gemeenschapsgelden ten bate van eigen gewin en ten koste van de zorg voor kwetsbare mensen. Het kan niet anders dat gemeentes hierop reageren met een strenger beleid ten aanzien van de mensen die vragen om hulp. En dat is m.i. onterecht en onwenselijk.
Zelf run in ik met 3 ZZP’ers een kleine zorginstelling die ongeveer 15 mensen begeleidt, individueel (praktijk Mens&Groei) en in de vorm van dagbesteding (project Natuurlijk Werken). De doelgroep bestaat uit mensen die de diagnose ADD, autisme of een andere psychische beperking hebben. Mensen die vaak sociaal geïsoleerd zijn, weinig tot geen druk kunnen verdragen en prikkelgevoelig zijn. De groepjes die we 4 dagen per week ontvangen zijn klein, van 4 tot max. 10 mensen. We zijn te klein om in aanmerking te komen voor ZIN, een contract met de gemeente, maar werken wel met een aantal grotere organisaties samen in onderaannemerschap (Amarant, SenseZorg). Onze begeleiding, die vaak een combinatie is van individuele begeleiding en dagbesteding is niet gericht op het bezighouden van klanten, maar op groei. Het is onze passie om samen met de klant een dusdanige omgeving te scheppen, waarbij iemand op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo kan gaan groeien en hopelijk ook bloeien. Iets betekenen voor zijn of haar medemens. In die zin leveren wij dus werkelijk een DIENST ten bate van de burger die in aanmerking komt voor begeleiding in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning.
Gedurende het hele jaar vinden er (her)indicatiegesprekken plaats om samen met de gemeente te bekijken wat de desbetreffende klant nodig heeft aan zorg, begeleiding. Het laatste jaar is er in het kader van wat de gemeente Tilburg, maar ook bijvoorbeeld Hilvarenbeek, gebruikt veel verandert. Het kader, dat is opgesplitst in de verschillende leefgebieden van waaruit de klant hulp kan krijgen, is gestandaardiseerd en verworden tot een PRODUCT. De taal van dit managementskader veroorzaakt een grote kloof tussen de leefwereld van de klant en dit kader van waaruit de financiering voor de begeleiding wordt geregeld. Geld staat hierin centraal en veel minder de hulpvraag van de klant. Tijdens het gesprek tussen de vertegenwoordiging van de gemeente, de klant en de zorgverlener kost het veel moeite om deze twee talen op elkaar aan te laten sluiten.
Door de toenemende tekorten is hier echter nog een stap bijgekomen. De klant moet sinds kort bewijzen of hij wel in aanmerking komt voor zorg. De vertegenwoordiger van de gemeente stelt zich hierbij op als een verzekeringsagent die gericht is op het zoeken naar argumenten om de zorg zo klein mogelijk te laten zijn of helemaal af te wijzen. Het (her)indicatiegesprek krijgt hierdoor de sfeer van een kruisverhoor. En dat terwijl de kwetsbare klant het hemd van het lijf wordt gevraagd als een soort van schoolexamen, waarbij de vertegenwoordiger van de gemeente op zakelijke afstand blijft en in de positie zit dat het deze hulpvraag kan maken of breken. De afgelopen maanden heb ik drie keer met huilende mensen rond de tafel gezeten als gevolg van dit keukentafelgesprek, zoals dat 6 jaar geleden zo mooi werd genoemd toen de landelijke gelden voor deze zorg werd overgeheveld naar de gemeentes. Als zorgaanbieder word ik tijdens deze gesprekken aangespoord om resultaat te behalen. Resultaat dat van tevoren is vastgelegd, zonder rekening te houden met wat er gedurende het traject in verbinding met de klant gebeurt, zonder rekening te houden met de omstandigheden van de klant, die telkens weer anders kunnen zijn.
Een medewerkster van de gemeente stelde me bij de aanmelding voor een herindicatiegesprek vorige week direct als eerste vraag; vertel eens, waarom heeft deze klant eigenlijk nog zorg nodig? De verborgen agenda van de gemeente is het steeds verder afbouwen van de noodzakelijke zorg, alsof de klant geen beperking heeft. Alsof de klant niet juist deze vorm van begeleiding nodig heeft om zelfredzaam te zijn, een leven te kunnen lijden dat redelijk in balans is. Zonder deze vorm van begeleiding zouden veel van deze klanten aangewezen zijn op duurdere zorg (van een opname bijvoorbeeld) en ze juist afhankelijker maken.
Het is in mijn ogen meer dan logisch dat de gemeentes onderzoeken en blijven evalueren of WMO gelden goed besteed worden en de kwetsbare klanten de zorg krijgen die ze nodig hebben. Zelf zijn we nu ook onderhevig aan een onderzoek van de gemeente Tilburg naar de kwaliteit en rechtmatigheid van deze zorg. Ik beschouw dit als een kwaliteitsonderzoek, waarbij de resultaten kunnen bijdragen aan de verdere verbetering van onze begeleiding. Maar ik vind niet dat de strengheid en management achtige aanpak zoals de gemeentes die nu toepassen als gevolg van het tekort aan WMO-budget en de grote winsten die door verschillende grote zorginstellingen worden gemaakt, ten koste moet gaan van de noodzakelijke indicatie voor de zorg die kwetsbare mensen nodig hebben. Zoek de oorzaak van de tekorten bij de bron en stel een maximum aan de winst die instellingen kunnen maken met de WMO-zorg.

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (11)

Karingin
Karingin22 okt. 2020 - 15:23

Dit is al zo lang bekend, een jaar na de invoering van dat verdomde keukentafelgesprek was al duidelijk dat het puur een geldkwestie is, én dat de "cliënt" te maken heeft met volstrekte willekeur. Maar zelfs die geldkwestie wordt op een belachelijke manier ingevuld, als jij via de WMO bijv. recht hebt op een traplift of scootmobiel, dan ben je gehouden aan de contracthouders van de gemeente, óók als je een veel goedkopere optie op 't oog hebt. De menselijke maat is allang verdwenen. Betrokken ambtenaren die het graag wel goed willen doen zijn inmiddels vertrokken en vervangen voor pencil pushers. Kleine sociaal gedreven bedrijven worden tot wanhoop gedreven door de bizarre eisen waar ze aan moeten voldoen, terwijl het aantal cowboys de pan uit rijst. Het besef dat goedkoop duurkoop is, omdat mensen uiteindelijk veel zwaardere zorg nodig hebben omdat er is beknibbeld op ambulante begeleiding, wil maar niet indalen in Den Haag. En maar jammeren over de zorgkosten...

Edjeraketje
Edjeraketje22 okt. 2020 - 10:53

Klant klant klant wat lees ik in uw schrijven vaak klant dat ik bijna ga denken dat dat bewust door u is gedaan. Klanten kopen producten en patiënten krijgen zorg. En zo ging dat weet ik me te herinneren. Patiënten werden cliënten en inmiddels zijn we klanten...zo jammer deze afbraak in de zorg. Stem allen weer Rutte!

1 Reactie
Bert de Vries
Bert de Vries22 okt. 2020 - 19:03

Als zorg een marktorganisatie is, dan is de zorgbehoevende klant. Het is niet anders. In de eerste plaats dankzij Balkenende, Rutte en Pechtold.

Libertain
Libertain22 okt. 2020 - 10:05

Geachte Tom Ribbens, ("Laat zorgvrager niet de dupe worden van grote zorgwinsten") is uw standpunt erg goed te begrijpen omdat het over zorg en mensenmaat gaat die hulpeloze mensen betrekt. Daar tegenover staat dat de Gemeentes naar de aanwijzingen van de neoliberale regering moeten steeds blijven bezuinigen op de gezondheidszorg. Dit makt u zelf steeds mee omdat het kern van de neoliberale zorgsysteem is. Account-managers bepalen het kwaliteit van het zorg binnen het neoliberalisme in plaats van de zorgverleners. Moet u goed kijken op wie u de volgende keer stemt.

Greendutch
Greendutch22 okt. 2020 - 9:58

overal wordt de boel opgelicht als bepaalde mensen dat willen, in alle sociaal en maatschappelijke rangen en standen. als dat in grote organisaties als pensioenfondsen gebeurd dan zijn daar krachtige lobbyisten om de regering aan te sporen vooral geen onderzoek in te stellen of maatregelen t nemen. bij de zwakkeren en kwetsbaren ligt dat iets anders, zij kunnen moeilijker voor zichzelf opkomen, hebben woordvoerders nodig en dan is het afhankelijk van die persoon of men er goed af komt. zelf heb ik bedrog door bedrijven in de zorg voor mijn Alzheimer moeder meegemaakt, ondanks een contract kwam men gewoon 1 van de 3x daags niet opdagen, zonder overleg, en kreeg mijn moeder geen eten, zelf wist zij dat niet meer. dit is maar 1 voorbeeld, in 12 jaar heb ik er vele meegemaakt. het zou goed zijn als het weer landelijk aangestuurd wordt, uitgaande van beste zorg voor het individu en dat zorg aan zorgverleners overgelaten wordt, dat is waar zij goed in zijn, zij zijn een bepaald type mens. er zijn zorgers en zakenlui en dus moeten er zakelijke mensen als controleur aangesteld worden die kijken of er geen geld over de balk gesmeten wordt en iedereen zich gedraagt alsof men uit eigen middelen moet betalen, dat laatste helpt erg om kritisch te kijken.

1 Reactie
Greendutch
Greendutch22 okt. 2020 - 10:00

dit gebeurde ook in Tilburg waar mijn moeder woonde. ik heb daar veel slechte ervaringen opgedaan en vertrouwen verloren in de zorg en de gemeente.

Bert de Vries
Bert de Vries22 okt. 2020 - 9:11

Het betoog van de heer Ribbens is glashelder. Zijn pleidooi voor meer menselijke maat binnen de zorg is op z'n plaats. Maar de waarheid gebiedt te zeggen dat in veel organisaties die bij zorg zijn betrokken, besparingswoede en winstbejag hebben geleid tot verkankering. En die verkankering wordt niet ongedaan gemaakt. Want achter besparingswoede en winstbejag schuilt macht. Macht van overheden, macht van verzekeraars, macht van semi-overheidsinstellingen. Die macht is per definitie gericht op meer besparing en meer winst. In de jeugdzorg wordt in toenemende mate hulp van ouders ingeroepen, in de ouderenzorg hulp van kinderen. En dat door personeelsgebrek. Gebrek door te lage beloning die het gevolg is van bezuinigen en winstmaximalisatie. Intussen begint hier en daar het beroep op familieleden iets vanzelfsprekends te worden. Alsof op dit terrein de derde wereld de norm moet zijn. Zoals gezegd, het verhaal van Ribbens is glashelder en zijn pleidooi terecht, maar de ontsporing is met onze samenleving vergroeid.

4 Reacties
Minoes&tuin
Minoes&tuin23 okt. 2020 - 8:50

Bert Eerlijk gezegd is het volgens mij zo dat zowel gemeenten als vragende partij en zorgaanbieders als aanbiedende partij beiden misbruik hebben gemaakt en de bur daartussen vermalen is en wordt en dubbel de dupe is.

Minoes&tuin
Minoes&tuin23 okt. 2020 - 8:51

burger

Minoes&tuin
Minoes&tuin23 okt. 2020 - 9:22

Eerlijk gezegd is het volgens mij zo dat zowel gemeenten als vragende partij, en zorgaanbieders als aanbiedende partij, beiden misbruik hebben gemaakt, en de burger daartussen vermalen is en wordt en dubbel de dupe.

Bert de Vries
Bert de Vries23 okt. 2020 - 18:41

Minoes, gemeenten: klopt. Het geld dat ze van de overheid krijgen voor bekostiging van de zorg is te weinig èn is niet geoormerkt. En de zorgaanbieders zijn vaak particuliere ondernemingen, gestart nadat hun markt explodeerde. En voor meer dan 80 procent van de ondernemers geldt, dat verhoging van winst prioriteit heeft.