Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Apenpokken nu ook in Nederland opgedoken

RIVM verwacht snel meer gevallen van mysterieuze ziekte
Joop

Kunstgelul

  •  
01-08-2011
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Wie ooit op een opening van een galerie is geweest – een vernissage schijnt dat te heten – kan zich misschien wel de artistieke dames en heren voorstellen die zich veelal op zo'n evenement verzamelen, die vooral bezig zijn met elkaar en neer lijken te kijken op het niet-begrijpende krapuul dat zich wat ongemakkelijk tussen hen beweegt
Kortgeleden bezocht ik de tentoonstelling Material World – Kunst, design, mode in het Groninger Museum. Ik was zeer onder de indruk van de objecten die ik daar zag. Maar er was een ding dat me opviel, in negatieve zin, wat me in het verleden al vaker was opgevallen – veel te vaak: een bepaald werk – het doet hier niet ter zake welk – vond ik interessant en betekenisvol, maar toen ik op het bordje keek met de naam, was die cryptisch, zo niet onbegrijpelijk, en stond in geen aanwijsbare relatie tot het object.
Ik ben een kunstliefhebber. Ik ging en ga regelmatig naar musea, van zeer klassiek tot zeer conceptueel tot alles ertussenin. Soms gaat een en ander me wel eens boven de pet, een enkele keer vind ik het gezocht of een herhaling van wat ik al eens eerder heb gezien, en soms kan ik er gewoon niks mee. Maar veel vaker vind ik het mooi, uitdagend, of in ieder geval interessant genoeg om kennis van te nemen. Een gewone, geïnteresseerde bezoeker dus: een betrekkelijke buitenstaander, maar wel een met een behoorlijke open mind.
Waar ik me echter altijd aan stoor is het gedoe. Dat begint bij het volk dat eromheen lijkt te moeten zwermen. Wie ooit op een opening van een galerie is geweest – een vernissage schijnt dat te heten – kan zich misschien wel de artistieke dames en heren voorstellen die zich veelal op zo’n evenement verzamelen, die vooral bezig zijn met elkaar en neer lijken te kijken op het niet-begrijpende krapuul dat zich wat ongemakkelijk tussen hen beweegt. Dat is niet alleen gewoon vervelend, maar het brengt bij de omstanders ook een dieper liggende irritatie teweeg: het gevoel niet toegelaten te worden, er niet bij te horen. Als men dan ook nog beseft dat die incrowd bepalend is binnen het kunstwereldje, dan begrijpt men dat die uitsluiting ook wel eens in de bredere samenleving kan worden gevoeld.
Maar dat is niet het enige. Ik moet niet voor niets altijd erg lachen om grapjes als de zogenaamde Arty Bollocks Generator : een online machientje om de onbegrijpelijke kunstblabla genereren die je zo vaak in musea vindt. Ik begrijp dat er een behoorlijk denk- en ontwikkelingsproces voorafgaat aan het uiteindelijke resultaat en ik ben bereid daar voor een groot deel in mee te gaan. Maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het ook nogal eens gaat om het gelul om het gelul: motivaties waar geen kaas van te maken is, om verwarring te zaaien en om kunstbonzen te paaien die voor dat soort gezwatel gevoelig zijn. Of erger nog: het bezigen van een taal waarmee men bewijst deel te zijn van de incrowd en niet meer behoort tot het gepeuple buiten het selecte gezelschap van kunstminnaars.
Ik vond het bewuste bijschrift onnodige moeilijkdoenerij. Dat ik dat vind doet slechts beperkte schade. Ik sla de ogen ten hemel, gniffel in mijzelf of deel het met mijn metgezel, negeer het bordje verder en geniet van wat er voor mij staat – en hoop ondertussen in stilte dat de kunstenaar zichzelf voldoende serieus neemt om te weten welk geleuter hij daar heeft neergezet. Maar ik weet zeker dat juist uit dit soort obscurantistische flauwekul de onvrede over de kunstensector onder de bredere bevolking voortkomt, een onvrede die uiteindelijk de draconische bezuinigingen op de kunstsector van dit kabinet heeft mogelijk gemaakt.
Als je mensen buitensluit, nemen ze je dat niet in dank af. Dan worden ze boos – en daar worden we nu hard mee geconfronteerd. Het kwaad is in die zin al geschied. Maar misschien is het desondanks toch een goed idee om eens op te houden met die mystificerende onzin. Kunst is kunst, het werk staat op zichzelf en dat is waar het om gaat. De rest is niet meer dan wat het is: gelul eromheen.

Meer over:

opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (50)

msj_meijerink
msj_meijerink1 aug. 2011 - 8:43

Tja, als gewoon aards wezen snap je hen niet, ................................ vinden ze! En is niet alleen een financiële elite, maar ook een kunstelite. Ze zijn te herkennen aan de bril met het dikke hoornen montuur, de net te formele jasjes, felgekleurde broeken (en overhemden) en hun Saab of Volvo (liefst een 240 station). Beide elites praten overigens wel op een soortgelijke geaffecteerde manier dat er toch ergens een verband tussen hen moet zijn.

Reinaert de Vos
Reinaert de Vos1 aug. 2011 - 8:43

[Kunst is kunst, het werk staat op zichzelf en dat is waar het om gaat. De rest is niet meer dan wat het is: gelul eromheen.] Dat is een mening over kunst en er zijn er nog honderden. Als je niet begrijpt wat er op het bordje staat wil dat toch niet zeggen dat het onzin is. Er zullen wel meer dingen in het leven zijn die je niet begrijpt. Big deal! Het gaat er uiteindelijk om of je iets met het werk kan of niet. Ik hou zelf ook erg van kunst en kom ook wel eens bordjes tegen die ik niet begrijp. Nou en. Ik weet ook niet wat de precieze gedachtegang is achter sommige architectuur maar dat heb ik echt niet nodig om er door aangetrokken te voelen. Die ene geweldige ingenieuze constructie, het zal wel. Het is overigens vaak juist datgene dat ik niet begrijp dat me blijft aantrekken. Ik wil tenslotte op den duur ook wel iets meer weten. Dat kost soms tijd. Sommige dingen pakken mij pas jaren later. En ik ben behoorlijk geschoold in de kunst. Ik begrijp dat op een opening van een tentoonstelling het niet altijd fijn toeven is voor outsiders. Dat ben ik met je eens. Weinig communicatie naar anderen om het zo maar eens te zeggen. Witte dozen met daarin wat kunstobjecten of installaties. Mensen die vooral aan het netwerken zijn. Musea en galeries zouden soms wel eens uitnodigender kunnen zijn. Maar galeries moeten vaak overleven en zijn erg gefocused op kopers, minder op kijkers. Ik zou het anders doen maar dat is de praktijk. Misschien heb je ook gewoon een hekel aan het soort mensen. Kan ook. Zo heb ik intuitief altijd grote weerzin tegen het Zuidas-publiek. Vast niet helemaal eerlijk maar ja. Trouwens, kaart het eens aan bij de mensen op zo'n opening. Over communicatie gesproken.

RobvanderHilst1
RobvanderHilst11 aug. 2011 - 8:43

Het moet voor beeldend kunstliefhebber Maarten van der Werf een martelgang zijn om elke keer dat hij een museum of vernisage binnenstapt daar dan geen Maarten van der Werfs tegen het lijf te lopen. Leed, puur leed dus. Wij huilen mee. Maar, blijf hopen en blijf ageren zodat op enig moment iedereen in de beeldende kunstwereld de taal uitkraamt - met het mannelijke geslachtsdeel als uitgangspunt - die Maarten van Werf zo virtuoos op deze sitepagina hanteert.

roher
roher1 aug. 2011 - 8:43

Dit verhaal gaat voorbij aan de totstandkoming van kijkgedrag. En de verhalen die van belang zijn bij het ´begrijpen´ van een kunstwerk. Iedereen zou je bijv. nu voor gek verklaren als je met een schaar de Nachtwacht door midden zou knippen. je zal wereldwijd ´beroemd´ worden. Maar er is een tijd geweest dat men dat gewoon heeft gedaan omdat het te groot was. Dit afgeknipte stuk ligt misschien nog ergens op zolder? Bovendien blijft het eigenaardig dat Gogh nooit een schilderij verkocht heeft omdat men het de lelijkste schilderijen van de wereld vond. Je kan er moeilijk over doen, maar het blijft een feit dat mensen ingewikkeld kijken- en niet zo eendimensionaal- in elkaar zitten als de schrijver wil doen geloven. Maar ik geef toe bij vernissages heb je ook heel veel would-be figuren. Maar ja dat zijn ook kinderen van hun tijd.

hasp52
hasp521 aug. 2011 - 8:43

Ik heb in mijn jonge jaren veel met kunst te maken gehad en begrijp heel goed wat Maarten van der Werf bedoelt. Af en toe bekroop en bekruipt mij het gevoel dat het voor de kunstenaar de grootste kunst was/is om zijn 'kunst" als 'kunst' te kunnen verkopen.

MarcKaptijn
MarcKaptijn1 aug. 2011 - 8:43

Een deel van kunst is nu juist dat jouw eigen creativiteit wordt aangesproken. Misschien gaat het er niet alleen maar om wat de kunstenaar dacht en wat jij vervolgens moet denken, maar misschien willen kunstenaars juist dat je zelf leert nadenken. Dat is misschien voor sommigen verwarrend en misschien zelfs beangstigend, omdat zij te vast zitten binnen een bepaald stramien, en om dan geconfronteerd te worden met andere perspectieven is beangstigend (geld niet alleen voor kunst natuurlijk) Alleen omdat er geen begrip voor iets is betekent niet dat je het mag veroordelen, wat deze auteur gezien alleen al gezien de titel toch een beetje lijkt te doen. Ook dan, of beter gezegd juist dan hebben we te maken met vrijheid van meningsuiting. Verder over de incrowd kunstpubliek kan je veel zeggen inderdaad. Er zullen ongetwijfeld types rondlopen die alleen maar in kunst geïnteresseerd zijn om zo de eigen status te benadrukken. Om dezelfde reden bestaan er types die bijvoorbeeld persé zo'n P.C.Hoofdtractor willen terwijl er veel betere, handigere goedkopere en minder vervuilende opties bestaan. Het gaat ook hierbij slechts om status, om te pronken hoe succesvol je bent. Sommigen zijn daar nu eenmaal gevoelig voor. Persoonlijk denk ik dat een kunstuiting bezoeken om het gevoel van status te vergroten minder schadelijk en irritant is dan bijvoorbeeld onnodig dikke verspillende auto's. Dat dit voor veel mensen de drempel om een kunstuiting te bezoeken verhoogt is misschien wel een probleem, maar ik vrees dat juist dankzij de recente afbraakmaatregelen op het gebied van kunstbeleid dit 'fenomeen' alleen maar sterker zal worden. Het bezoeken van kunstuitingen wordt dankzij dit kabinet zeldzamer moeilijker en duurder gemaakt. En daarmee vrees ik dat de kunstsector meer en meer de speeltuin voor de (rijke) incrowd zal worden.

Hanspuntnl
Hanspuntnl1 aug. 2011 - 8:43

Dit epistel penetreert in mijn diepste ik. Hoe kan het toch, dat een menselijk wezen, solitisch op een nakend toetsenbord, gedigitaliseerde gedachten bij separate dolende schepsels met Bep van Klaveristische doeltreffendheid en impact doet existeren. Hulde. Tissues.

AlbertRichie
AlbertRichie1 aug. 2011 - 8:43

Het is eigenlijk al heel lang zo dat "de kunst wereld" wereldwijd ui een belachelijk kleine groep mensen bestaat die hun normen en waarden als bepalend te laten gelden binnen "de kunst wereld" waarom mensen tot die "elitaire club" behoren is en vooral waarom bepaalde kunstenaars worden geaccepteerd en verheven tot halve goden terwijl anderen verguisd worden, is niet echt duidelijk. Wel is er duidelijk sprake van trends iemand kan uit zijn en tien jaar later weer in. De groep valt echter in het niet, bij de gigantisch grote groep van kunstenaars die geweldig werk maken, en ook vaak hun eigen vaste publiek hebben, maar door de gevestigde orde in "de kunst wereld" met de nek worden aangekeken. De wereld van kunst en cultuur is wereldwijs als je die objectief bekijkt gigantisch groot. Zo groot dat het simpelweg niet allemaal te bevatten is. In deze wereld bestaan enorm veel verschillende sociale groepen allemaal met hun eigen normen en waarden, en maar heel soms raken en beïnvloeden ze elkaar. Het blijft een merkwaardig fenomeen dat de kleine groep die op het moment hun normen, waarden en sociale cirkel de wereld van de actuele moderne kunst te laten bepalen, zo niet regeren, daar ongehinderd mee weg komt. Zeker als je bedenkt dat ze het grote publiek al lang geleden compleet hebben verloren. Wat mij irriteert is niet zo zeer de kunst die wordt gepropageerd, daar zit geweldig werk tussen, het al het andere geweldige werk dat wordt weggezet als "tweederangs", "lagere kunst" of waarvan de artistieke waarde totaal ontkent word. Het is gewoon belachelijk hoe een vreselijk klein groepje kunstenaars zonder al te veel publiek wordt neergezet als de wereldwijde norm.

Ginerted
Ginerted1 aug. 2011 - 8:43

Dat jij je als bezoeker van een galerie of museum jezelf als niet-begrijpend krapuul ervaart die zich wat ongemakkelijk tussen de andere bezoekers beweegt, sterker nog een deel van die andere bezoekers als een dominant aanwezige club ervaart die jou en de anderen, als je al geduld wordt dat dan zeker met enige hoon doet, is dat m.i. een manifestatie van eigen minderwaardigheidsgevoelens. Het lijkt me haast een afspiegeling van een jeugd op een schoolplein waar je je zeker ook altijd schielijk tussen de als dominant ervaren populaire jongens en meisjes bewoog? Dat wordt helemaal duidelijk als jij een werk zelf als interessant en betekenisvol ervaart en dan vervolgens van streek raakt als je de titel of begeleidende tekst niet begrijpt. Als ik naar een galerie of museum ga zie ik overwegend het tentoongestelde werk, op een leuke vrouwspersoon na, of toevallige, als zodanig door mij ervaren ervaren, interessante blikwisselingen, op basis van instinct, eventueel met een van verstandhouding of interesse, met andere personen. Meestal zie ik weinig meer dan ik wil zien. Een ieder die mij welbewust daarin denkt te kunnen hinderen heeft aan één blik van mij genoeg. Het tentoongestelde werk is echter eerstens van mij. Dat wil zeggen ik gebruik het. Ik interpreteer het, meteen of na nadere beschouwing, en verander vaak ook nog van mening, of ervaring, Ik vind het interessant, meteen, uiteindelijk, of niet. Werk dat pas na de uitleg of nadere duiding van de kunstenaar of zijn of haar apologeten interessant wordt bestaat wel, maar is in mijn ervaring, zeldzamer. Maar als het er is dan moet het, of die ander, míj overtuigen. En daarbij heb ik veel, maar geen onbeperkt geduld, en vind ik, als het er is, ook gauw een bewijs, en daarmee aanleiding, voor verdere desinteresse. Het verhaal van de kunstenaar, kunsthistoricus, kunstcriticus daarbij kan echter ook veel zo niet alles verpesten, maar ook die eerdere eigen ervaring bevestigen, maar ook, ik ontken het niet, deze op losse schroeven zetten. Maar daar zijn dan wel redenen voor nodig. Een onbegrijpelijke titel of beschrijving doet niets af aan mijn eigen indruk. Waarom zou het? Het is daarom belangrijk om kunstcritici, en -historici, naar eigen genoegen te selecteren. Daarom zijn mij bijvoorbeeld internationaal kunstcriticus Robert Hughes, en nationaal de theaterrecensent Kester Freriks welgevallig. Veel anderen kan ik niet eens aanhoren. Dus doe ik dat ook niet. Wees wat brutaler, eigenzinniger, en onafhankelijker Maarten. Misschien schrikt je die houding van de door jou als dominant ervaren medebezoekers af. Maar dat heb je aan jezelf te danken.

wvdstraat
wvdstraat1 aug. 2011 - 8:43

In deze kenschets wordt nogal wat door elkaar gehaald, begrijpelijk om dat het niet 'onwaar' is, maar erg onverstandig, omdat het toch enkele onjuistheden bevat, waarvan de belangrijkste is, dat uiteindelijk die verafschuwde 'incrowd' nog geen procent van het totaal aantal kunst- en cultuurconsumenten uitmaakt. Natuurlijk is incrowd beeldbepalend en tamelijk incestueus, maar geldt dat niet heel veel branches? Van bankiers tot profvoetballers, van motorrijders tot orchideeënkwekers, men kent elkaar beter dan anderen, zal elkaar bevoordelen en sluit, op eigen terrein, anderen enigszins buiten, in café, kantine, clubhuis of skybox. Dat gebeurt uit eigen/groepsbelang en - weinig of veel - vaak met gemeenschapsgeld, in de vorm van subsidies, sponsoring, contributie en/of belastingvoordelen. En lang niet iedereen die aan al deze fondsen meebetaalt, profiteert. De genoemde galeries zijn een slecht voorbeeld, want er is geen enkele reden dat galerie-houders hun (potentiële) klanten níet zouden bevoordelen. Net als Johan Cruyff niet hoeft te betalen voor een voetbalwedstrijd, Carice van Houten niet voor een bioscoopkaartje en een aannemer meer aandacht heeft voor de technisch directeur van (bij voorbeeld) een ziekenhuis dan voor de verpleegster. En dit zijn alle sectoren die op één of andere manier gebruik maken van gemeenschapsgeld, vaak met veel grotere bedragen, de kunstsector moet het, ook in verhouding, met minder doen. De irritatie is misschien soms begrijpelijk, maar volledig onterecht. Buiten het eigen circuit verkoop de sector zich slecht naar buiten toe: Als, inderdaad !, het (afgeschoten) Nationaal Museum niet vertegenwoordigd was door twee Victor & Rolf-achtige ijdeltuiten, was de verbouwing van Paleis Soestdijk allang halverwege, maar nee het moest ingewikkeld. Tot zover klopt het verhaal wel. Maar wie werkelijk de dupe zijn, is de grote groep van kunstliefhebbers die graag een mooie Shakespeare zien door het Nationaal Toneel, een prikkelende tentoonstelling in het Van Gogh-museum, het hele jaar sparen voor Oerol, etc, etc.... Daarom is het voeden van "gesundes Volksempfinden" heel, heel erg onverstandig !

ErnsTT2
ErnsTT21 aug. 2011 - 8:43

[Ik ben een kunstliefhebber. Ik ging en ga regelmatig naar musea, van zeer klassiek tot zeer conceptueel tot alles ertussenin.] En toch hoe beeldend ook deze anakoloet is en blijft een struikelende zin. Noem alles wat je zelf niet begrijpt gelul, daarmee etaleer je alleen je eigen On-benul. Zo dit kleine gedicht heeft niet zoveel gewicht maan meer is niet nodig de plek is denkelijk klein die ik er nu mee vul...

Sonia2
Sonia21 aug. 2011 - 8:43

"Als je mensen buitensluit, nemen ze je dat niet in dank af. Dan worden ze boos – en daar worden we nu hard mee geconfronteerd. Het kwaad is in die zin al geschied." Ah, juist ja, de bezuinigingen zijn de schuld van de kunstenaar. GroenLinks, was het niet? Even noteren. Dat de schrijver zich 'buitengesloten' voelt in een wereldje waar hij vreemd genoeg, gezien bovenstaand grachtengordeldédain, bij wil horen, is na zijn artikel natuurlijk een self-fullfilling prophecy. Zou de schrijver bij een presentatie van zijn boek ook bezoekers in de armen sluiten die staan te konkelen en te gniffelen terwijl ze zijn boek doorbladeren?

Bakoe
Bakoe1 aug. 2011 - 8:43

Pfoe http://www.youtube.com/watch?v=eMUe-FHYPzE

nicos1
nicos11 aug. 2011 - 8:43

gelukkig wordt er flink op bezuinigd en niet eens dat het dikdoenerij is (vaak) maar er is veel te veel en dan krijg je van overdaad schaadt kunstenaars die ik dan ken zijn toch vaak eenzaam en werken daarom hard en voor het geld hoef je er niet aan te beginnen.Dat je bakzeil haal op een opening (vernisage) dat was dan wel niet bij het dirk Scheringa museum dat ziet er nu uit als een fabriekshal van de hoogovens

wvdstraat
wvdstraat1 aug. 2011 - 8:43

Het gaat over kunst en hoe grappig, het lijkt wel of het volk van GeenStijl, Telegoor, Elsevies en PVV-kilo-knallers hier is neergedaald. De enige relevante en goed geschreven bijdrage op dit artikel is van mijn eigen hand, om ca 14:20 uur. De hele rest doet er net zo min toe als de mening van het volk over de opstelling van het Nederlands voetbalelftal.... Nihil !

heggenland
heggenland1 aug. 2011 - 8:43

Kunst? 100 vierkante meter pindakaas. Wat hebben we in ons pindakaasland veel kunstenaars.

Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort1 aug. 2011 - 8:43

Ah mensen..... zo veel stress is niet nodig om kunst te kunnen apprecieren. Heb hier dit weekend nog naar staan kijken. Kom ze overal ter wereld tegen. Het blijft briljant. http://www.madatoms.com/uploads/content/images/home/space_invaders_paris.jpg Bij de rue de Fourcy, vlakbij de MEP in Parijs. Waar de tentoonstellingen (braziliaans, Jane Evelyn Atwood, 10 jaar L'air en Shadows of War) gewoon voorafgegaan worden aan tekst en uitleg. "Exclusion" is het meest gebruikte thema van JEA. Wat dat betreft kan ze net zo goed moeilijk kijkende mensen gaan schieten op vernissages. DAT zou trouwens pas een mooi subtiele critique zijn. Ik zal het u simpel vertellen: als je naar de premiere van een nieuwe starwars film gaat, dan struikel je over de cosplayende Vaders, Jedi's en Jar Jar's (hoewel die natuurlijk eigenlijk gewoon een kerker in moet). In short: de nutjobs, fanatici, gekkies. En het werkt echt aanstekelijk, je gaat er in mee, de hype, de vibe, het gevoel ergens bij te zijn, het BEGIN van iets....... dronken van de spanning, de enthousiaste verhalen en het uit niets opgedoken gevoel van saamhorigheid denk je er weken later aan terug: was dat nu echt een vette idioot die een te strak vader pak aanhad, en stonk naar pizza? In de kunst is het niet heel anders. Je moet er misschien wat meer voor gelezen hebben, that's all. Mijn advies: ga niet naar de opening, maar gewoon een weekend er na, om ZELF te genieten. Alle fakers, na-praters, wannabe's, imitators, moeilijkdoeners en strebers zijn dan al LANG weer weg. Ik geniet ook van een concert van het Rotterdam Phil, of van een show van the bloody beetroots, maar ik hoef echt niet in hun nek te hijgen van verwondering tijdens de presentatie van de nieuwe plaat. Hetzelfde geldt voor dikdoenerij bij Wijn of Whisky. Ik heb ooit een koninklijke Riesling geschonken tijdens een familiediner, en een niet nader te noemen familielid riep hardop: SMAAKT NAAR RUBBER MAN! WAT IS DIT!? Ik heb hem gefeliciteerd met zijn uitmuntend scherpe palet.

Patrick Faas
Patrick Faas1 aug. 2011 - 8:43

"het werk staat op zichzelf en dat is waar het om gaat." Welnee, het werk staat altijd in een culturele context en helemaal niet op zichzelf. Neem de prijs van het werk, die is volkomen afhankelijk van de beroemdheid van de kunstenaar, zowel wat hedendaags werk aangaat als oude kunst. Het eerste waar experts naar kijken is de handtekening. Die roem kan allerlei oorzaken hebben, historische relevantie, talent, commercieel inzicht, connecties etc. Eenmaal roem vergaard krijgt kunst een culturele heiligheid. Lange rijen toeristen wachten dagelijks voor de Mona Lisa. We kennen verschillende liefdesliederen op haar naam, maar zo mooi is ze toch helemaal niet? En dat landschap achter haar is nogal klungelig opgezet. Kunst is religie. Daar heeft nog geen beeldenstorm een eind aan gemaakt. "gelul eromheen" Daar ben ik juist dol op, want kunst betekent altijd iets. Zo herkennen we Venus aan een schelp, Neptunus aan zijn drietand en Bacchus aan zijn tijger, maar als iemand dat niet weet moet je het erbij vertellen. Je kunt kinderen wel meenemen naar een museum en zeggen; "Nou kinders, laat het allemaal maar op je inwerken," maar dan blijft alles betekenisloos. Veel leuker erover te praten. Kunst die over kunst gaat heb je ook ("Ïn de 17de eeuw hadden ze nog geen foto's, kinderen, dus de schilder probeert te laten zien hoe goed hij glas kan uitbeelden en brons en fluweel en zijde en veren en daarom legt hij die rommel bij elkaar, al betekent het verder niets"), maar kan ook niet zonder verhaal, net zo min als kwaliteitscriteria ("Zie die lichtval"). "mystificerende onzin" Dat kom je wel tegen; opzettelijk mystificeren. Soms irritant als mensen het met woorden doen, maar meestal gemakkelijk te doorprikken en vaak ook onschuldig. Soms een poging om heel serieus Engels (of Nederlands) te schrijven. Ik noem dat 'groentenboerenschrift' omdat ik eens een brief las van een groentenboer die eigenlijk nooit schreef. De brief stond vol moeilijke woorden en gemiste pogingen tot formaliteit. Maar ik geef toe, zelfs als het onschuldig is en een beetje vertederend, pretenties blijven pretentieus. PS Die Art Bollocks Generator is inderdaad leuk en steekt ook de draak met dat 'dicht bij jezelf blijven,' wat nogal eens tot egotrips leidt.

Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort1 aug. 2011 - 8:43

Kan iemand mij trouwens helpen aan een goed kunst/design fotografie magazine, zoals l'air in frankrijk, maar dan in het hollandsche?

roher
roher1 aug. 2011 - 8:43

Wat heeft de kunst tegenwoordig nou nog meer te eten dan bij een vernissage? Kunstenaars zitten veelal op ZWART ZAAD. Als een kunstminnaar zegt dat hij een lijn op een schilderij subliem vindt neergezet wat is dan het verschil met de uitspraak dat een kind een ijsje lekker vind?

roher
roher1 aug. 2011 - 8:43

corr: vind met dt

MMarc2
MMarc21 aug. 2011 - 8:43

En zo is het!

objectivist
objectivist1 aug. 2011 - 8:43

Zoiets als de kleren van de keizer. Je moet de ballon niet doorprikken, dan blijft er namelijk niet veel over. Op golfclubs zie je hetzelfde. Het 'wij zijn beter' gevoel. Ik zeg wel vaker, de mens is overal hetzelfde. Links of rechts maakt niet uit. Overtuigingen kunnen verschillen, het gedrag niet.

1 Reactie
Reinaert de Vos
Reinaert de Vos1 aug. 2011 - 8:43

Als je niet op golfclubs komt heb je daar toch geen last van, of heb je liever dat iedereen hetzelfde is? Nogal saai lijkt me.

Pjotrs
Pjotrs1 aug. 2011 - 8:43

"Als je mensen buitensluit, nemen ze je dat niet in dank af. Dan worden ze boos" Ja, zo gaat dat met simpele zielen. Weet je waar ik boos van wordt? Mensen die je willen insluiten. Van die lui die niet snappen dat er verschillende mensen met verschillende smaken en liefhebberijen zijn, maar denken dat iedereen is als zij. Van die primitivo's die vinden dat iedereen op de buurtbarbecue moet komen (met hen erbij zeker) en die het vlees meteen wel even regelen (zodat je zeker weet dat er alleen speklappen, karbo's, vette worst en andere troep is die niets op een BBQ te zoeken heeft maar wel veel rook verspreidt). En de muziek regelen ze ook gelijk: Fransje Bauer vindt iedereen gezellig. Toch? Het mooie is nou juist dat de meeste mensen tegenwoordig in steden wonen, waar ze de vrijheid hebben om in hun eigen kring te verkeren.

2 Reacties
Ginerted
Ginerted1 aug. 2011 - 8:43

Bruiloften waar door familieleden, het zijn altijd dezelfde, geschreven papieren met samenzangen uitgedeeld worden. En polonaises, of 'Van voor naar achter, naar links, naar rehechts' etc gezongen dient te worden. Maar waarom zou je er aan mee moeten doen? Aan mijn lijf geen polonaise, en zijn 'ze' te dominant, en daar komt bij mij heel wat kijken, dan geldt mogelijk ook nog "I,m always in the kitchen at parties", meestal de beste plaats om te zijn en ook een prachtig nummer. Na een korte periode in mijn vroege adolescnntie, toen al gekenmerkt met individualistische dwarsheid, te weigeren op bruiloften en familieverjaardagen te verschijnen, kreeg ik opeens de smaak juist te pakken. Het is namelijk nog leuker, als je tenminste sterk in je schoenen staat, om dan zo af en toe toch juist wel te verschijnen, en dan kunnen dat kunstkringen of kringen van het type bruiloft zijn, en zeker niet om je puberaal af te zetten, maar eerstens ter eigen vermaak, maar daarnaast juist anderen die daar ook komen een alternatief te bieden. Nee zeggen tegen collectivisten is een gave maar ook zeker eenmaal verworven een zegen. Kringen zijn altijd constructies van anderen, stel je eigen daar tegenover, ook al beperkt hij zich tot één persoon. Mijn ervaring is dat je dan op dergelijke bijeenkomsten, kunst of bruiloift, als een welkome magneet ervaren wordt voor echt interessante personen, heel dankbaar dus, voor velen, en soms door mensen waar je het absoluut niet van verwacht. Creëer je eigen kring als je ergens wilt zijn, of wees er desnoods zelf een alleen, laat je in ieder geval niet te snel afschrikken door anderen. Kringen zijn als zeepbellen. Ze vragen, mij als hedonistisch maar ook sociaal individualist, om een prikkel. Één is gewoonlijk voldoende, de meerderheid klapt.

hannogroen
hannogroen1 aug. 2011 - 8:43

Om in die steden met die bbq op hun balkonnetje te gaan zitten en daarmee ieder appartement grenzend aan de binnentuin te trakteren op hun bbq walm welke meestal wordt begeleid door een stampende housedreun of het 'gejank' van Hazes of Borsato.

[verwijderd]
[verwijderd]1 aug. 2011 - 8:43

Dan kom jij blijkbaar op de verkeerde vernissages. Of ga jij er met een negatieve stemming en vol vooroordeel heen. Ik vind het ook wel een beetje aanstellerij wat ik lees, hoor. Een soort behoefte om eens lekker dwars te zijn. Gram te halen, gal te spuien omdat je misschien wel op je tenen bent getrapt tijdens zo'n kijkuurtje. Of omdat iemand je misschien wel als 'crapule', (vertaald: janhagel, tuig of uitschot, jij zegt het!) behandelde omdat diegene vond dat jij je zo gedroeg? Zeg het maar, jij weet het het beste. Jij schrijft dit vanuit jouw ervaring. Er klink best een enorm "huilie huilie" gedrag in je artikel door, en een soort van je slachtoffer voelen, dat geheel onterecht is. Je hóeft namelijk niet te gaan. Je mag ook op je bips op de bank blijven zitten en een lekker boek lezen. Mijn ervaring is namelijk een andere. De vernissages die ik bijgewoond heb, waren ongedwongen, sfeervol en interessant. De kunstenaars die ik gekend heb (er zijn er inmiddels al een paar dood) en ken, waren en zijn mensen die zich totaal niet voordoen zoals jij ze beschrijft, misschien waren/zijn ze wat teruggetrokken en niet erg wereldwijs, of sommigen juist wel en vol charme en uitleg, maar het zijn over het algemeen geen hautaine op het krapuul neerkijkende mensen. Evenmin hun publiek. En evenmin de galeriehouders. Op misschien een enkeling na, maar die heb je overal, zelfs bij de sokkenafdeling van de Hema en op de vuilniswagens in Rotterdam (die al sinds jaar en dag met poëzieteksten rondrijden als linkse hobby, dat even tussendoor). En de onleesbare bijschriften/titels/onderschriften/namen die jij niet begrijpt? Nou en? Is dat nodig? Moet jij per se alles begrijpen? Je ogen hoeven toch alleen maar te kijken en het mooi of lelijk te vinden? En voor wie of wat ga jij nou eigenlijk naar zo'n vernissage? Toch niet voor de mensen? Maar als je iets zo vindt, of zo ervaart als jij schrijft, zal je zélf wel op z'n minst enigszins schuldig zijn aan zulk gedrag. Want wat je in een ander herkend, herken je vaak vanuit jezelf. Samengevat: neerkijken op het krapuul? Dat is maar net hoe jij zelf kijkt!

1 Reactie
Sonia2
Sonia21 aug. 2011 - 8:43

Ik irriteer me ook wel eens aan mensen die op een opening komen, maar bij de groenteboer nog veel en veel meer. Een opening is meestal open, dus staat er niemand bij de ingang om te controleren of die wel 'sociaal' genoeg is in de omgang. Of dergelijke. Het is een bekend gegeven dat boeren, wanneer ze iets niet begrijpen, denken dat ze voor de gek worden gehouden.

JoopSchouten
JoopSchouten1 aug. 2011 - 8:43

“While I recognize the necessity for a basis of observed reality... true art lies in a reality that is felt.” Odilon Redon

2 Reacties
JoopSchouten
JoopSchouten1 aug. 2011 - 8:43

http://tinyurl.com/4xoguk7

Reinaert de Vos
Reinaert de Vos1 aug. 2011 - 8:43

All time favourite: http://www.youtube.com/watch?v=2gcXquGxXXs&feature=related

[verwijderd]
[verwijderd]1 aug. 2011 - 8:43

De meest ergerlijke vorm van de hedendaagse Nederlandse kunst is die kunst die zonodig ludiek en grappig moet zijn en slechts voor een 3 seconden durende glimlach zorgt. Maar dat was het dan ook. Altijd een makkelijk stijlmiddel om gebrek aan kwaliteit en inzet te verbloemen, maar zo leeg als een hol vat. Hetzelfde trucje geldt voor een groot gedeelte van de conceptuele kunstuitingen in Nederland, zoals bijvoorbeeld heer Schippers met zijn pindakaas-gebeuren. Gevraagd naar de betekenis ervan: "Deze vloer heeft een effect. Ook een effect op jou, want daarom stel je me die vraag..." Van die dingen dus.

1 Reactie
ErnsTT2
ErnsTT21 aug. 2011 - 8:43

Je voelt je dus beledigd als iemand anders het zonder dat je daar zeggenschap over hebt, je heeft laten nadenken? Kijk, *dat* is nou echt goede kunst, een werk dat je helemaal in verwarring achterlaat, sommige mensen vinden het prachtig anderen worden intens kwaad danwel beledigd doordat de Kunstenaar ze zomaar bij de neus neemt, en ze het niet voor elkaar krijgen om het te negeren. Want dat is echt goede kunst, met een minimum aan middel, een maximum aan hersenschmalz te activeren. Dat kun je als je niet zoveel fabtasie hebt ook met een tuinkabouter met dildo doen, maar dat is gewoon effecthascherei, nee dan zo'n Calvecavalcade, of de briljante water na de zee draag allegorie.

PietPieters
PietPieters1 aug. 2011 - 8:43

Op dit moment ziet de gemiddelde kunst ziet er verschrikkelijk uit. Mijn nichtje van 9 maakt mooiere kunst. Kunst is alleen kunst als het iets in je los maakt en dat is natuurlijk persoonlijk. Het probleem in dit subsidieland is dat iedereen op een sandaal met een kwast in de hand zichzelf kunstenaar noemt. Vervolgens vallen deze niksnutten ineens in de hoogte alsof ze Rembrandt zijn. Ze praten over kunst alsof ze Da Vinci zijn en vragen prijzen alsof ze al overleden zijn. 90% van de in Nederland geproduceerde kunst mag van mij rechtstreeks de kliko in.

3 Reacties
Yggdrasil
Yggdrasil1 aug. 2011 - 8:43

90% van de in Nederland geproduceerde kunst mag van mij rechtstreeks de kliko in. ============== Ik heb slecht nieuws voor u. Kunst is aan u niet besteed, dus misschien dat u zich maar het beste zo ver mogelijk van iedere vorm van kunstuiting kunt houden. En troost u maar met de gedachte dat kunst inderdaad niet voor iedereen is.

keck66
keck661 aug. 2011 - 8:43

Als je ervan uitgaat dat wat een kunstenaar maakt, het product is van een passie, dan getuigt het van weining respect, en ook weinig van kennis, om 90% af te doen als waardeloos. Zo begrijp ik niets van quantummechanica en de snaartheorie, maar zo het niet in mijn hoofd halen het nonsense te noemen.

Mursili1
Mursili11 aug. 2011 - 8:43

Het probleem in dit subsidie land is dat iedereen met niet meer dan een volgroeid lichaam zijn mening geeft. Ze praten over kunst alsof ze Da Vinci zijn en vragen prijzen alsof ze al overleden zijn. 90% van de in Nederland geproduceerde mensen mag van mij rechtstreeks de kliko in.

JoopSchouten
JoopSchouten1 aug. 2011 - 8:43

Een interssante wereld. Die van kunstenaars. Ze horen, zien en denken ander. Zogenaamde 'kunst' is niet altijd gemakkelijk te bevbegrijpen. De een wordt geprikkeld, da ander raakt geprikkeld. 'Uitleg,' vol slap gelul, met een hoog 'eloquent flafla-gehalte' en stompzinnig vaag woordgebruik stoot mij ook af. Ik heb dat ook meegemaakt. Ik bekijk 'kunst' eerst razendsnel. 'Kunst' met vormen en/of kleuren die mij direct aanspreken, maakt niet uit in welke techniek, bekijk ik eerst. Ik kijk eerst naar de techniek dan de truukjes, de vlakverdeling, het kleurgebruik, de snelheid (...). 'Het verhaal' en de naam van de maker(ster) komt het laatst. Ik doe hetzelfde als ik naar bekend werk kijk. Mijn grootste interesse gaat uit naar 'het ambachtelijke' in de beeldende kunst. Ik wordt altijd blij van mensen die buiten gebaande paden treden en mij weten te verrassen of ontroeren. Maar als er een voortreffelijke techniek gebruikt is voel ik diep respect. : )

1 Reactie
JoopSchouten
JoopSchouten1 aug. 2011 - 8:43

'Ze horen, zien en denken anderS'

[verwijderd]
[verwijderd]1 aug. 2011 - 8:43

naja meer kunstkopers als kunstenaar hier op joop dat is me wel duidelijk heel goed voor een echte jager verzamelaar is de veiling nu geopend begint op 200,-

1 Reactie
Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort1 aug. 2011 - 8:43

Kom op Jager, misschien een linkje posten, heb altijd al een mooi stuk willen hebben van een postmodernistische anarchist! ;-)

[verwijderd]
[verwijderd]1 aug. 2011 - 8:43

Hautaine kunstkliek? Daar moet je om lachen. Onbegrijpelijk geleuter op kaartjes? Dat leren ze op de academie. Gewoon niet lezen joh. Stel je open voor de kunst en voel of er wat gebeurt. Zoja dan is het fijn en mooi, zonee? Dan loop je verder.

1 Reactie
Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort1 aug. 2011 - 8:43

HELEMAAL mee eens. Er komt een dag dat je een stuk tegenkomt, waardoor je bij jezelf denkt: hier wil ik MEER van weten. En dan is het hek van de dam, en komt het toch allemaal goed. Of het nu een stuk muziek is, een schilderij, foto, beeldhouwwerk, film, glas wijn, bord vreten, stuk grafiti, een manga of een 3 uur durende set van sebastian leger, of wat: de uitnodiging om er in te duiken, te verdiepen, dat is wat je horizon verbreedt en je een beter mens maakt. Tenminste, dat is mijn mening. Hoe mooi is het dat de creatieve uiting van een ander je zo ver krijgt dat je een boek erop na gaat slaan! Dikdoenerij is volstrekt overbodig. Ga maar na: de meest geprezen en meest gewilde stroming in de kunst (qua pecunia dan, als je toch een graadmeter zoekt), impressionisme, is ontstaan uit kunstenaars die de klassieke kunst academici een grote middelvinger gaven. De hele NAAM van de stroming is een geuzennaam!

Michiel Online
Michiel Online1 aug. 2011 - 8:43

Rijk vs. arm. Een eeuwenoude geaccepteerde leugen.

1 Reactie
Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort1 aug. 2011 - 8:43

Leg uit, verklaar uzelf nader, treed de discussie tegemoet, verhelder ons allen. Ik ben razend benieuwd.

PietPieters
PietPieters1 aug. 2011 - 8:43

Kunst is niks meer dan met fantasie en creativiteit bezig zijn. Een hobby dus en geen beroep! Met andere woorden kan je kunst niet uitleggen. Kunst zou dus geen prijs mogen hebben, zeker niet als het een levenswerk zou zijn! En dus ook niet te koop. Het enige dat ik mooi vind in "kunst" is fotografie. Dat is tenminste nog vak te noemen en volledig werkelijkheid mits onbewerkt!

3 Reacties
Yggdrasil
Yggdrasil1 aug. 2011 - 8:43

Het enige dat ik mooi vind in "kunst" is fotografie. ============ Ja leuk Kiekjes maken

ruurd2
ruurd21 aug. 2011 - 8:43

Ach weet je... Ik ga voor Willem de Kooning die gewoon zei dat je er in moet zien wat je er zelf in wilt zien. Het knappe zit hem voor mij in dat iemand dus blijkbaar in staat is om dat wat in zijn hart of hoofd zit (of waar dan ook) tot een voorwerp te maken waar hij anderen blijkbaar tot verwondering brengt. Of wat voor emotie dan ook.

Reinaert de Vos
Reinaert de Vos1 aug. 2011 - 8:43

[Kunst is niks meer dan met fantasie en creativiteit bezig zijn. Een hobby dus en geen beroep!] Huh? Hier valt geen chocola van te bakken. Alles kan toch een beroep zijn? Bovendien, wat zou het uitmaken? Er zijn trouwens behoorlijk wat kunstenaars die met deze hobby behoorlijk verdienen. Bovendien, menig politicus heeft fantasie en is creatief met de waarheid. Levende kunst?