KPN-glasvezel verbindt volkeren

“Jascala, nesce! Garoejse eskabot. Djalla erjin. Dahai, djalla djalla! Zeppo bah dahlie”.

Buiten legt KPN zijn nieuwe glasvezelnetwerk aan, althans die aankondiging vermeldde de huis-aan-huis verspreidde brief. Het opgewonden, onverstaanbare gekwetter zou evenzogoed kunnen duiden op de aanwezigheid van het Syrisch nationaal voetbalteam of een vooruitgeschoven divisie Russen die alvast begonnen zijn aan de invasie.

Navraag leert dat het een Pool, een Turk en een Armeniër zijn die de KPN-klus klaren. Bijzonder. Alleen de voorman is een Hollander. Gebroederlijk klontert men samen op de hoek van de straat en paft een saffie. Men zou willen dat de internationale gemeenschap op deze voet met elkaar stond, dan konden de warlords van deze tijd het wel schudden.

“Je buurt krijgt glasvezel. Zeg ja tegen een gratis glasvezelaansluiting”, schreeuwt de huis-aan-huis verspreide brief. “We leggen glasvezel aan in JE buurt. JE houdt toegang tot JE huis terwijl we in JE straat aan het werk zijn. Dat kost JE nu niets. Geef JE gegevens door. JE beslist zelf of JE een abonnement….etc”.

Vroeger gooide men reclamedrukwerk met dermate veel geJE en geJOUW onmiddellijk in de oud-papierbak maar die irritant, informele toon is tot de toon onzer tijd geworden. Verzekeringsmaatschappij, bank, gemeente en zelfs uw lokale supermartcassière is vergaand ver-asociaald en spreekt iedereen, zonder uitzondering, aan met het onuitstaanbaar belerende, nivellerende maar vooral denigrerende ‘JE’.

Mijn 94-jarige, ruimdenkende moeder die van dergelijke benadering zeker niet gediend is maar inmiddels moegestreden, pleegt op dergelijke momenten te zeggen; “..Ach, die meisjes weten niet beter, laat maar..”. De vergoeilijking van een ijzeren generatie.

Een verfrissende blik van buitenaf ontmoette ik recent in een Nederlandse die tot voor kort pendelde tussen Nederland en een tijdelijke standplaats te Denemarken. Haar opmerkingen plaatsten bovenstaand in een nóg weer schrijnender perspectief.

Na een jarenlang verblijf in het buitenland was het haar opgevallen dat Nederland zo verhufterd was, door alle lagen en (sociale-)klassen heen. Bij haar regelmatige overtocht was het verschil al merkbaar geworden bij de keus van vervoerder. Een vlucht met de SAS of met de KLM maakte een wereld van verschil. Van mondig en sociaal waren Nederlanders inmiddels vooral herkenbaar als aggressief en grofgebekt.

Die maatschappelijke ontwikkeling laat zich niet meer gemakzuchtig duiden als vrijgevochten overblijfselen van de jaren zeventig of de algehele tendens alles toe te schuiven op ‘angst en onzekerheid van het huidig tijdsgewricht’, dit heeft te maken met een daadwerkelijk veranderd volkseigen.

Een beschamende ontwikkeling waar grote bedrijven en overheden helemaal niet in mee zouden moeten gaan maar door dom marketingdenken gemakzuchtig gedreven worden. Populistische copywriting slaat de maat en verder zoekt u het maar uit met uw goede manieren en wellevendheid.

Een kort praatje met bovengenoemde allochtone KPN-crew bood nog enig licht in de communicatieve duisternis. “Dank U wel mijnheer, wij doen ons best, fijne dag verder”. Daar kunnen hun KPN-bazen in elk geval een puntje aan zuigen