Koortsdroom

Digitale tegeltjeswijsheden, autodidactische sjamanen, kinderen die knuffelen met pitbulls, en namen die rijmen op oregano.

Ik ben een beetje aan het scrollen langs de diverse 'Digitale makers-profielen' die mijn Facebook-tijdlijn inmiddels sieren. Waar ik voorheen vooral berichten langs zag komen van vrienden en familie, krijg ik sinds de invoering van de 'professionele modus' voornamelijk posts voorgeschoteld van vreemden.

Het is een wirwar van pseudo-influencers, spirituele coaches, afgestudeerden aan de 'School of life' en mensen die zo trots op Nederland zijn dat hun profiel is verworden tot een wapperende vlag. Dagelijks scroll ik verbaasd langs deze 'fever dream'. 

Als een vriendin aan mij vraagt waarom ik in hemelsnaam nog op Facebook zit, moet ik even nadenken. Ik kom tot de conclusie dat het me mateloos fascineert.

"Ik ben een trouwe volger van de avonturen van Leroy en Chelsea. En niet te vergeten: Delano, Luciano en Romano. Regelmatig plaatsen ze van die heerlijke gezinsfoto's. En toch stelen vooral Diesel en Roxy de show, de honden. Leroy weet trouwens ook haarfijn uit te leggen dat de piramides gebouwd zijn door aliens. Dat is toch prachtig?" 

Ze staart me glazig aan.

Maar waarom zien we eigenlijk steeds meer content van onbekenden? Dat is omdat er tegenwoordig geld te verdienen valt op Facebook, zodat mensen niet de overstap maken naar een platform als TikTok. Het algoritme dicteert.

In plaats van een lekkere maaltijd, bereid door mijn tante, de vakantietripjes van vrienden of de hersenspinsels van kennissen die ik al vijftien jaar niet heb gezien, lees ik nu monologen van complotdenkers en verlichte zielen: 'Is het je wel eens opgevallen hoe de overheid (reptielen) ons altijd verleidt om naar buiten te kijken, precies op de momenten dat de magie juist binnenin gebeurt?'

Het verband tussen AI-chatbots en de opmars van mensen met een professionele Facebook-status wordt ook duidelijk als je kijkt naar de content. Deze bestaat veelal uit gladgestreken marketingtaal en voelt, ongeacht het onderwerp, als te mooi om waar te zijn. Iedereen is een filosoof, de grammatica is vlekkeloos, en dat alles gegoten in een dertien-in-een-dozijn-opmaak.

Het is een freakshow en ik kan niet meer zonder.