Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Amerikaans Hooggerechtshof draait strijd tegen klimaatcrisis de nek om

Zeg maar dag tegen een leefbare planeet
Joop

Kan diftar bij het restafval?

  •  
21-01-2020
  •  
leestijd 6 minuten
  •  
62 keer bekeken
  •  
4009839406_63690cc702_k-1

© cc-foto: Walter Etty

Komende weken wil de gemeenteraad van Groningen beslissen over invoering van diftar. Een oplossing die in 2017 nog werd verworpen maar vanwege de gemeentelijke herindeling weer op de politieke agenda gezet.
Afval is slecht voor het milieu. Dus ieder voorstel om de afvalberg te doen slinken is welkom. Maar zoals bij alles: je hebt goede en minder goede oplossingen.
Een goede maatregel is het plaatsen van bakken voor of het ophalen van oud papier en karton. Vrijwel iedereen doet mee en het percentage gerecycled papier is hoog. Hetzelfde verhaal voor glas, mede door het statiegeldsysteem. En voor blik, plastic en ander recyclebaar materiaal wanneer deze gescheiden opgehaald of gedeponeerd kunnen worden (wat lang niet overal het geval is).
Let wel, behalve bij statiegeld speelt financiële beloning hier geen enkele rol in het gedrag van de burger. De meeste burgers scheiden afval simpelweg omdat zij vinden dat afvalscheiding een goede zaak is. Voor zover ik weet, kent deze aanpak geen negatieve bijeffecten. Financiële prikkels daarentegen hebben vaak wél averechtse effecten (en worden dan door wetenschappers pervers genoemd). Dit inzicht hebben we vooral te danken aan een Israelisch experiment in 1998. Bij zeven van de elf onderzochte kinderdagverblijven moesten ouders na enkele maanden een boete betalen als ze hun kind(eren) te laat ophaalden. Deze oplossing leek rechtvaardig en effectief. Rechtvaardig omdat alleen ouders die te laat komen een vergoeding betalen voor de extra kosten (vooral overuren voor het personeel). Effectief in de verwachting dat ouders liever op tijd zijn dan een boete betalen.
De oplossing bleek een perverse prikkel: juist méér ouders kwamen hun kroost te laat ophalen, en een beetje-te-laat werd bij sommigen veel-later. Konden voorheen het personeel de ouders bestraffend toespreken dat ze alwéér te laat waren, nu werden ze bijna uitgelachen: “ik betaal er toch voor!”. Bovendien bleek het proces onomkeerbaar: toen de boete weer werd afgeschaft, bleven dezelfde ouders nog steeds (veel) te laat komen.
In de discussie over het diftar-systeem kunnen we veel leren van deze Israëlische studie, waarvan de uitkomsten door menig onderzoek zijn bevestigd. Tot ruim 20 jaar geleden hanteerden vrijwel alle gemeenten het solidariteitsprincipe: ieder huishouden betaalde evenveel afvalstoffenheffing, soms gecorrigeerd door het aantal leden per huishouding. Dus hetzelfde principe als bij de aanvang van het Israëlische experiment. Diftar staat voor dif ferentiatie in de tar ieven: je betaalt meer heffing naarmate je meer restafval aan de weg zet of in een speciale container deponeert; vergelijkbaar met een boete wanneer ouders hun kind te laat ophalen.
In 2000 woonde bijna tien procent van de Nederlanders in een diftargemeente. In 2006 was dit ruim 14 procent, en in 2017 al ruim 33%. Voor sommigen is deze opmars al voldoende reden om diftar ook in de eigen gemeente in te voeren. Niet echt een sterk argument. “Als iedereen in een stinkende moddersloot springt, waarom zou jij dan hetzelfde doen?” placht mijn vader te reageren als ik mijn gedrag verdedigde met “de anderen doen het ook”.
Ook populair is het verwijzen naar academisch onderzoek, o.a. van Rijksuniversiteit Groningen (2009) en het CPB (2019). Maar ieder onderzoek staat of valt met meetbare, relevante en consistente definities; en op dat punt schieten deze studies ernstig tekort. Neem zwerfafval, dat volgens sommige studies wel, volgens andere niet zou toenemen bij invoering van de diftar. Stuur twee mensen apart door hetzelfde gebied en de een ziet veel meer zwerfafval dan de ander. Vergelijkingen tussen de situatie voor en na de invoering van diftar zijn daarom een hachelijke zaak, zeker als verschillende gemeenten met elkaar worden vergeleken.
Een vergelijkbaar probleem speelt bij een ander kernbegrip: restafval. Dat is de totale afval minus ……?? En dan beginnen de definitie- en meetproblemen. Degene die braaf zijn papier, glas e.d. wegbrengt, heeft minder restafval dan iemand die al zijn afval bij elkaar flikkert, en zal dus anders op diftar reageren. Als je die twee categorieën op één hoop gooit, ben je algauw appels met peren aan het vergelijken.
Bovendien moet je altijd een vergelijking maken met andere maatregelen die hetzelfde effect zouden kunnen realiseren. Zoals het vaker ophalen van de groene of de grijze container, of meer papier- en glasbakken beschikbaar stellen. Zoals het gescheiden ophalen van blik, plastic of andere recyclebare spullen (of aparte bakken in de nabije omgeving). Of betere afvalscheidingsmachines. Zolang je niet weet welke effecten deze alternatieven kunnen realiseren (onder bepaalde omstandigheden), kan iedere inschatting van de diftar-gevolgen bij het oud papier – of bij het restafval. Die prognose betreft niet alleen beoogde effecten (dan krijg je bijna altijd gelijk) maar vooral onbedoelde effecten – zoals het Israëlisch experiment toont.
Dom is de achterliggende redenering om invoering van de diftar te bepleiten. Voorstanders spreken over burgers die “afval produceren”, alsof zij in hun woning over een machine beschikken die meer of minder afval kan uitspugen. Wat een onzin! Burgers zijn voornamelijk doorgeefluik van het verpakkingsmateriaal (karton, glas, blik, plastic) dat fabrieken en winkels gebruiken om hun spullen bij de consument te krijgen. De consument/burger heeft nauwelijks invloed op deze afvalstroom, met uitzondering van voedsel dat wel wordt gekocht maar niet opgegeten. Het principe ‘de vervuiler betaalt’ – waarmee diftar wordt gerechtvaardigd – moet daarom eerder gelden voor de bedrijven die verpakkingsmateriaal gebruiken (of produceren), dan voor de consument die dit materiaal noodgedwongen moet accepteren. De hoeveelheid restafval bij consumenten lijkt eerder afhankelijk van de mogelijkheden die burgers hebben om de hen opgedrongen verpakking weer gemakkelijk gescheiden kwijt te raken, zoals het succes van de papier- en glasbakken laat zien.
Deze mogelijkheden zijn sterk afhankelijk van de woonomgeving. Als bewoner van een bovenverdieping in het Groningse stadscentrum kan ik mijn afval alleen kwijt bij de papier- en glasbak en bij de ondergrondse container, waar ik de rest moet deponeren. Krijg ik minder restafval wanneer diftar wordt ingevoerd? Natuurlijk niet want zolang er geen aparte bakken voor recyclebare spullen bijkomen, zou ik niet weten waar ik mijn afval dan wél kwijt kan. Zou ik financieel in de knel zitten, dan kan ik het makkelijkst op afvalstoffenheffing besparen door mijn restafval doodleuk in de glas- en papierbak te deponeren; niemand die het ziet en wordt het wel gezien, dan zal in de stad niemand er iets van zeggen (eerder denken: “ook voor mij een optie?”). Plattelandsbewoners kunnen op andere manieren op restafval besparen. Groente- en plantenafval kan in de achtertuin, veel kan in de allesbrander of open haard, en de rest gaat eventueel in een oude sloot. Dit uitwijkgedrag is desastreus voor het milieu maar de diftar-voorstanders kunnen juichend melden dat diftar de aangeboden restafval drastisch heeft verminderd. Hoe dom kun je zijn.
Komende weken wil de gemeenteraad van Groningen beslissen over invoering van diftar. Een oplossing die in 2017 nog werd verworpen maar vanwege de gemeentelijke herindeling weer op de politieke agenda gezet. Haren, een van de ‘oude’ gemeenten, hanteert namelijk nog steeds een diftar-model en nu moet de rest van de nieuwe gemeente er ook aan geloven, vindt het overwegend linkse bestuurscollege.
Allereerst is het vreemd dat de hele gemeente hetzelfde systeem moet hanteren. Vooral ter linkerzijde wil iedereen zoveel mogelijk diversiteit maar blijkbaar alleen bij natuur en cultuur; niet bij de uitvoering van overheidsbeleid. Terwijl het werken met verschillende modellen als voordeel heeft dat de onderlinge verschillen (positief en negatief) beter zichtbaar worden en nuttige leerprocessen mogelijk zijn. Extra argument: de ‘oude’ gemeenten Ten Boer en Haren zijn platteland en hun bewoners zullen dus anders met afval omgaan dan hoogbouwstedelingen in Stad.
Zoals tegenwoordig standaard in beleidsmatig Nederland, heeft de gemeente een heuse enquête laten uitvoeren over het draagvlak onder de bevolking. Weggegooid geld, zoals bij de meeste enquêtes, want zolang de ondervraagden niet hetzelfde verstaan onder de gebruikte begrippen (en de enquête hypothetisch is), is iedere uitkomst op drijfzand gebaseerd. Dat geldt nog sterker voor de onvermijdelijke koffiedikkijkerij: volgens het college leidt diftar tot 70 procent afvalscheiding en gemiddeld 85 kilo restafval – wat dit ook moge betekenen. Wordt er iemand de laan uitgestuurd – zonder vertrekbonus! – als deze slag in de lucht weer eens niet blijkt te kloppen?
Wat mij het meest verbaast: Groen Links is de meest fanatieke diftar-voorstander – en niet alleen in Groningen. Hun partijleider, Jesse Klaver, schreef in 2015 “De mythe van het economisme”. Het boek is oppervlakkig maar de term economisme is treffend. Het “houdt in dat alle maatschappelijke kwesties worden gereduceerd tot financiële of economische problemen’, zo zegt de GL-website. Blijkbaar hebben ze zelf niet in de gaten dat diftar bij uitstek van economisme getuigt. De kernveronderstelling is namelijk dat consumenten hun ‘afvalgedrag’ in de beoogde richting gaan aanpassen als minder restafval wordt beloond met een lagere afvalstoffenheffing. Is er dan werkelijk niemand binnen de partij die de tegenspraak ziet, en aan de orde durft te stellen?

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (28)

hein vrolijk2
hein vrolijk223 jan. 2020 - 9:05

De diverse commentaren die ik (ook rechtstreeks) mocht ontvangen (waarvoor dank) hebben mij doen beseffen dat ik op het volgende punt blijkbaar te weinig duidelijk ben geweest. De beleidsmaatregelen die meestal bij invoering van diftar worden genomen, kent twee categorieën. De eerste is het aanbieden van (betere) voorzieningen om bepaalde herwinbare afvalstoffen (papier, glas, plastic, blik e.d.) gescheiden in te leveren. De tweede is het beprijzen van restafval: het afval dat vervolgens overblijft. Dit houdt in dat het scheiden van herwinbare afvalstoffen wordt gestimuleerd: minder restafval zorgt voor een lagere afvalstoffenheffing, al of niet indirect (in Nijmegen betaal je deze door speciale dure afvalzakken te kopen; alleen restafval dat in zo’n zak zit wordt opgehaald). Omdat deze twee soorten beleidsmaatregelen bijna altijd gelijktijdig worden ingevoerd, kun je moeilijk achterhalen welke van de twee verantwoordelijk zijn geweest voor een gesignaleerde afname van het restafval (derde optie is dat de afname het gevolg is van illegale dumping). Tenzij je RCT-onderzoek uitvoert (RCT=Randomized Control Trial), maar dat soort onderzoek ben ik op dit gebied nog niet tegengekomen. De eerste categorie heeft volgens mij een positieve werking: hoe meer (gebruiksvriendelijke en in de nabije omgeving)) voorzieningen voor afvalscheiding worden aangeboden, hoe meer burgers daarvan gebruik maken – met als automatisch gevolg: minder restafval. Een negatief resultaat verwacht ik van de tweede categorie, het beprijzen van restafval. Zeker als dit niet wordt gecombineerd wordt met de eerste categorie, verwacht ik dat de averechtse effecten overheersen – zoals dit bij het Israëlische experiment het geval was.

1 Reactie
Pater
Pater28 jan. 2020 - 11:28

"(derde optie is dat de afname het gevolg is van illegale dumping)." Onzin. Ook illegale dumpingen verschijnen in de gemeentelijke afvalcijfers, daarmee kan niet worden gesjoemeld. Er zijn vele bewijzen dat diftar werkt, en leidt tot betere afvalscheiding met als gevolg minder restafval. De diftargemeenten in NL presteren stuk voor stuk beter dan gemiddeld, Vlaanderen sprong na de invoering van diftar ver voorbij Nederlandse naar de eerste plaats wat betreft scheidingscijfers. Het idee dat dat ligt aan de gelijktijdige invoering van goede inzamelvoorzieningen is al even onzinnig. Er zijn vele gemeenten in NL met prima inzamelvoorzieningen maar zonder diftar. Die gemeenten halen niet de scheidingsresultaten van diftar. Er zijn ook diftargemeenten waar de voorzieningen beslist slechter zijn dan in sommige niet-diftargemeenten; toch halen die gemeenten betere scheidingsresultaten. Het Israëlonderzoek naar creches is nu het enige argument dat Vrolijk rest. Het gedrag van ouders bij creches vergelijken met het scheidingsgedrag bij afval is een kwestie van appels en peren. Het verhaal van Vrolijk stond op 21 februari in het Dagblad van het Noorden. Op 25 februari plaatste het DvhN mijn reactie, die ik hieronder opneem. "Diftar is goed voor het milieu en goed voor de portemonnee Ik werd een beetje verdrietig van het stuk over diftar van Hein Vrolijk in de krant van 21 januari. Het lijkt me Iemand die beter zou moeten weten. Diftar is een gedifferentieerd afvaltarief: meer betalen voor afval als je het afval slecht scheidt, minder als je het goed scheidt. Waarom ? Omdat gescheiden afval, zoals papier, glas, GFT, textiel, hergebruikt kan worden, afval wordt grondstof. Beter voor het milieu (verbranden van het restafval levert emissies en CO2 uitstoot op), en ook nog goedkoper, dus minder kosten. Waarom is Vrolijk dan tegen ? Eerlijk gezegd snap ik dat na lezing nog steeds niet. Misschien denkt hij dat het allemaal niet hoeft omdat het toch al goed gaat met het afval ? Dan vergist hij zich lelijk. Nederland loopt allang niet meer voorop bij de afvalscheiding, afgesproken doelen worden al jaren lang niet gehaald. Juist in deze tijd is een grotere inspanning voor het milieu nodig. Ook voor een maximaal hergebruik van ons afval. Ik loop zijn argumenten langs. - Zijn vergelijking met crèches en betalen voor te laat de kinderen ophalen is een kwestie van appels en peren. Vergelijk diftar eerder met gas en elektrisch: wie meer gebruikt moet meer betalen, wie veel restafval heeft betaalt meer. Een belangrijk verschil met bijvoorbeeld gas is, dat een huishouden er zelf voor kan zorgen dat de rekening voor het afval omláág gaat, ook als het huis niet goed geïsoleerd is, je hebt het zelf in de hand. Belangrijk voor mensen met lage inkomens. - Diftar werkt wel degelijk. Toen Vlaanderen massaal diftar invoerde sprong dat gewest naar de eerste plaats op de lijst van beste afvalscheiders in Europa. Gemeenten met diftar in Nederland horen bij de best presterende gemeenten bij de afvalscheiding, logisch dat zo langzamerhand steeds meer gemeenten volgen, ook de grotere, bijvoorbeeld Arnhem, en Maastricht en Nijmegen doen het al vele jaren. Dat is geen hobby, dat zijn bewezen feiten. - Vroeger, zegt Vrolijk, betaalde iedereen dezelfde afvalstoffenheffing heffing en dat was solidair. Hoe bedenk je het. Solidair met wie ?Als huishouden A het afval goed scheidt en daardoor lage kosten oplevert, en huishouden B doet er niks aan en levert hoge kosten op, dan is een gelijk tarief niet solidair maar onrechtvaardig. - Burgers zijn voornamelijk doorgeefluik van het verpakkingsmateriaal, ze kunnen er niks aan doen, zegt Vrolijk, je moet het bedrijfsleven aanpakken. Op dat laatste punt heeft hij nou een keer groot gelijk, de kabinetten durven het bedrijfsleven al 25 jaar nauwelijks aan te pakken, ze sluiten liever convenanten. Maar we kunnen er natuurlijk zelf wel degelijk wat aan doen, namelijk het verpakkingsmateriaal zoveel mogelijk apart houden en apart inleveren. En de gemeente moet dat optimaal mogelijk maken, dat spreekt vanzelf. Diftar in Groningen betekent, dat we beslist meer aan de GFT-inzameling moeten gaan doen, nog meer bakken voor hergebruik plaatsen, misschien meer ophalen van de gescheiden stromen in plaats van dat de burger het weg moet brengen, afvalcoaches aanstellen. - Gaan de huishoudens dan misschien het restafval dumpen ? Die vrees is precies de reden waarom grote gemeenten langzamer dan kleine op diftar overstappen. Inmiddels hebben de gemeenten zoveel ervaring opgedaan met de bestrijding van zwerfafval dat ze dat kunnen beheersen. Huishoudens hebben die neiging vooral in de beginperiode. Strenge en intensieve handhaving gedurende de eerste jaren levert daarna een stabiel beeld op, niet erger dan het was vóór de invoering van diftar. Het beeld in Vlaanderen, ook in de grote steden, bevestigt dat. - Diftar zou zich niet goed verhouden met de strijd tegen het economisme die Klaver van Groenlinks aanzwengelt: dat houdt in dat alle maatschappelijke kwesties worden gereduceerd tot financiële of economische problemen, los van schadelijke gevolgen voor de factoren arbeid en milieu. Juist daarom past diftar in het GL-programma: door het milieu te beprijzen krijgt dat eindelijk een zelfstandige, sterke rol in de afwegingen. Zie ook de CO2-heffing, waar GL ook een groot voorstander van is. Milieubeprijzing is dus juist een wapen in de strijd tegen economisme. - Restafval zou een onduidelijk begrip zijn: “restafval. Dat is de totale afval minus ……?? En dan beginnen de definitie- en meetproblemen.” En hij denkt dat gemeenten kunnen sjoemelen met het zwerfafval. Absolute onzin. De gemeenten meten het afval, zowel restafval als de hergebruiksstromen worden geregistreerd volgens landelijke definities en een landelijk model, juist om goede vergelijking mogelijk te maken. Restafval is simpel het afval dat niet wordt hergebruikt, daar kunnen dus ook spul inzitten dat wel hergebruikt kunnen worden, maar dat niet apart is gehouden. Eerlijk gezegd, nu ik alles langsloop begin ik te twijfelen aan de bedoelingen van Vrolijk. Een eerlijke discussie of onrust stoken ? Hans Boer"

4Vier!
4Vier!22 jan. 2020 - 6:07

Wat vooral zou helpen in mijn wijk, is als er meer recycle-bakken staan. Nu kan je er de klok op gelijk zetten dat op zondag niets meer weg te gooien valt in bv de papiervak omdat deze dan al tjokvol zit met de rotzooi er naast. Onverrichter zake weer naar huis moeten is niet echt stimulerend. Groen wordt allang niet meer apart opgehaald en moet er gewoon bij het restafval bij.

2 Reacties
Pater
Pater22 jan. 2020 - 22:07

Invoeren van diftar kan alleen als de voorzieningen voor gescheiden inzameling optimaal zijn, dus geen overvolle recyclebakken en goede gft-voorzieningen. Halen gft is het beste, maar in wijken met weinig ruimte bij de huizen zijn aparte GFT-verzamelcontainerd ook prima.

Pater
Pater22 jan. 2020 - 22:08

Invoeren van diftar kan alleen als de voorzieningen voor gescheiden inzameling optimaal zijn, dus geen overvolle recyclebakken en goede gft-voorzieningen. Halen gft is het beste, maar in wijken met weinig ruimte bij de huizen zijn aparte GFT-verzamelcontainers ook prima.

JanB2
JanB222 jan. 2020 - 1:49

Aangezien "De Markt" de afvalverwerking beheerst en ook daar niets van bakt: alles in 1 container. Dat voorkomt dat bijvoorbeeld het plasticafval niet wordt gerecycled maar onvolledig verbrand, ergens in de open lucht in Polen zodat de dioxines je oren uitkomen.

2 Reacties
JanB2
JanB222 jan. 2020 - 1:52

PS: Voor schuimbekkende reageerders die moord en brand schreeuwen bij zoveel politieke incorrectheid: https://nos.nl/artikel/2235757-brandende-poolse-afvalbergen-zijn-ecologische-ramp.html Milieu en markt gaan niet samen!

Pater
Pater22 jan. 2020 - 22:21

Wees ervan overtuigd dat de markt bij het Nederl. huishoudelijk afval niet de hoofdrol sppelt en dat 99 % daarvan verantwoord wordt verwerkt dan wel hergebruikt. De gemeenten zijn verantwoordelijk, reken maar dat de gemeenteraad er achter aan zit als er ook maar iets misgaat.

Arie van Hil
Arie van Hil21 jan. 2020 - 18:18

Ik woon in een gemeente waar al 5 jaar geleden diftar is ingevoerd (Oosterhout). Het is even wennen maar het werkt goed. de afvalstoffenheffing is een van de laagste van Nederland omdat de gemeente heel efficiënt alles gesorteerd weer aanlevert aan de bedrijven die alles verwerken. Het argument over het gedrag en het kinderopvangverhaal gaat niet op. Het restafval word gewogen en je betaald per kilo restafval. Dus iedereen is gemotiveerd om goed te scheiden en om bij het kopen al na te denken heb ik dit nodig en zit hier niet onnodig veel verpakking omheen. Er word af en toe wel afval gedumpt maar dit word steeds minder en je moet wel van het goede van de mens uitgaan. Het verhaal dat mensen hun restafval bij het oud papier zouden gooien heb ik nog nooit gezien, ik geloof niet dat veel mensen dat hier doen.

WatVroegerLinksWas
WatVroegerLinksWas21 jan. 2020 - 13:58

Je moet erg voorzichtig zijn met het rekenen van hoger(e) tarieven voor vuilverwerking. Ik woonde in een oost-Brabants dorp waar het inleveren van huisafval op de stort jarenlang gratis was. Op een gegeven moment werd de stort geprivatiseerd en de nieuwe exploitant rekende een fors bedrag voor het inleveren van vuil. Ik geloof 5 gulden per vuilniszak, 10 gulden voor een oude matras etc. Met andere woorden, een goede opruiming van je zolder of garage kostte je zo 100 piek. Gevolg: binnen een halfjaar lagen alle mooie bospaadjes in de omtrek vol met bergen rottende oude troep in de bermen. Verschrikkelijk!

Pater
Pater21 jan. 2020 - 12:25

Wat een onzinverhaal. Ik word er niet vrolijk van. Hein weet vast wel dat restafval verbrand wordt. Dat is duurder en veel slechter voor het milieu (ondanks vergaande filtering van de rook toch uitstoot van verontreinigde emissies, CO2) dan het hergebruik van papier, glas en textiel. Voor papier en textiel vangt de gemeente zelfs nog wat centen. Optimale afvalscheiding is dus goed voor het milieu én voor de portemonnee van de burger omdat de afvalstoffenheffing omlaag kan. Het leven is al duur genoeg. Vroeger, zegt Hein, betaalde iedereen evenveel afvalstoffenheffing, en dat was solidair. Hoe bedenkt hij dat ? Wat is er solidair aan als het huishouden A papier, textiel, glas allemaal bij het restafval gooit, en het huishouden B die zaken keurig apart houdt en in de daarvoor bestemde containers gooit, en A en B toch evenveel betalen? Dat is niet solidair, dat is onrechtvaardig. DIFTAR werkt, na een gewenningstijd van een jaar of twee, nu juist een betere afvalscheiding in de hand. Dat blijkt keihard in de praktijk: gemeenten met diftar hoeven veel minder tonnen restafval te laten verbranden en kunnen méér laten recylen. Het aantal diftargemeenten neemt toe omdat het wérkt. Vroeger gebeurde dat alleen in kleine gemeenten, de steden durfden het lang niet aan uit angst voor het ontstaan van meer zwerfafval. Zo ongeveer na 2010 gingen geleidelijk ook grotere gemeenten de uitdaging aan, met prima resultaten. De gemeente moet dan wel actief optreden tegen de mensen die het afval de straat op gooien. Streng optreden in de gewenningstijd blijkt prima te werken. Het milieuvraagstuk, inclusiefde klimaatverandering, schreeuwt om een aanpak op alle fronten. Het beprijzen van milieuvervuiling hoort daarbij. Ik heb bewondering voor Groningen, dat ze die discussie aandurven. Mensen zijn tegenwoordig vooral ergens tégen, te meer als ze worden opgehitst door dommepraat als die van Hein. Vreem dat Hein wel vergelijkt met crèches en niet met meer vergelijkbare kostenposten als energie. We betalen toch ook méér als we veel gas en elektrisch gebruiken ? Het mooie van diftar tenslotte, vergeleken met veel andere beprijzingen van milieukosten, is dat je er zelf voor kunt zorgen dat je kosten niet omhoog maar omlaag gaan, voor mensen met lage inkomens een uitkomst.

2 Reacties
Griezel in post-gezellig Nederland
Griezel in post-gezellig Nederland21 jan. 2020 - 12:50

Arme mensen hebben het moeilijker met afval reduceren dan rijke mensen. Mensen zonder auto ook. Arme mensen kopen ook meer troep. Minder duurzaam omdat duurzaam duurder is. Op lange termijn is zoiets goedkoper maar het eind van de maand moet gehaald worden. De rekening komt dus daar te liggen. Waar hij ook al komt omdat arme mensen geen geld hebben hun woning te isoleren en dat in de gemeente Groningen veel sociale huurwoningen nog enkel glas hebben. Wil je dus iets groens gaan doen begin maar eens te verplichten dat huizen zuinig gemaakt worden zonder dat daar een huursverhoging tegenover staat waardoor de mensen dan hun huis uit moeten. De gemeente Groningen heeft hun prioriteiten bij de autobezitter, bij de koophuisbezitter, bij grote bouwprojecten die de zakken vullen van mensen wiens zakken al uitpuilen. Ondertussen breken ze steeds meer voorzieningen af, is het aantal musea flink gereduceerd, sloten er flink wat bibliotheken en ga zo maar door.

Pater
Pater21 jan. 2020 - 15:50

Waarom zouden huishoudens met lage inkomens moeilijker afval scheiden ? Zo moeilijk is dat niet. Veel gemeenten werken met afvalcoaches, dat kam helpen. Dat ze meer troep kopen en dus meer weggooien lijkt me onwaarschijnlijk, waar haal je dat vandaan ? Bovendien is de kern van de zaak: beter scheiden, daar is de grote winst te halen.

itsme3
itsme321 jan. 2020 - 11:18

Diftar is nutteloos. Mechanische afvalscheiding achteraf is goedkoper en leidt tot een veel hogere opbrengst.

3 Reacties
Pater
Pater21 jan. 2020 - 12:50

Nee, het werkt voor de meeste hergebruiksstromen minder goed en leidt tot lagere opbrengsten. Papier kan je achteraf niet scheiden, dat valt uit elkaar in het -natte- restafval of raakt te zwaar verontreinigd. GFT kan een beetje, maar is dan zo verontreingd dat het niet meer hergebruikt kan worden. Textiel wordt vrijwel waardeloos in het restafval. Metalen kan redelijk. Plastic ook, maar heeft als nadeel dat veel ervan weer weggegooid en verbrand moet worden door de aanklevende verontreiniging. Voor glas bestaan geen nascheidingstechnieken.

itsme3
itsme321 jan. 2020 - 16:00

Sorry, ik had papier en tuinafval apart moeten noemen. Daar kunnen scheidingsinstallaties niet tegen. Voor de andere afvalstromen winnen alleen de meest overtuigde groenlinkswijken het van de mechanische afvalscheiding.

Pater
Pater21 jan. 2020 - 19:20

Itsme erkent de slechtere nascheiding, vergeleken met gescheiden inzameling, bij GFT en papier, een goed begin. Nu de rest nog. Hoe denkt itsme dat textiel het verblijf in het restafval overleeft ? Welke nascheidingstechnieken wil itsme toepassen voor glas ? Ontkent itsme het grote verlies achteraf bij nagescheiden plastics ? Leidt uitbreiding van het statiegeld, voorscheiding dus, niet tot veel hoogwaardiger hergebruik dan bij nascheiding ?

Griezel in post-gezellig Nederland
Griezel in post-gezellig Nederland21 jan. 2020 - 10:45

In Groningen is het grofvuil afgeschaft. Je mag 2 x per jaar gratis wegbrengen naar de stort. MAAR dan moet je wel een auto hebben en in Groningen hebben de meeste mensen juist geen auto. Afgezien dat dit promotie voor autobezit is (zoals veel andere zaken die de gemeente Groningen doet zoals meer parkeergarages, snellere wegen voor auto's, demonisering van de fietser die wil parkeren en een steeds meer omleidingen en stoplichten voor fietsers) is het gevolg dat er veel grofvuil gewoon gedumpt wordt. Ik ken zelfs iemand die als baan heeft dit grofvuil te spotten opdat het verwijderd kan worden. Dat zal dan wel goedkoper zijn dan het gewoon 1 x per maand op te halen of zoals voorheen dat je twee keer per jaar je grofvuil kon laten ophalen. Kort samengevat - de gemeente Groningen doet zich groen voor maar denkt voornamelijk om de centen. Wanneer ze denken dat door diftar ze meer geld kunnen binnenharken zullen ze dat dus gewoon doen. Dat heeft niks met milieu te maken , let maar op.

3 Reacties
Pater
Pater21 jan. 2020 - 16:12

Het autodeel van de wegen wordt in Groningen over het algemeen juist smaller gemaakt, o.a. om de fietsstroken breder re kunnen maken. De parkeergelegenheid voor fietsen wordt constant uitgebreid. Meer stoplichten voor fietsers en meer omleidingen moet je maar eens hard maken, ik zie het niet. (Een bron van irritatie voor fietsers is wel het systeem van stoplichten om alle fietsers van alle kanten tegelijk groen te geven, levensgevaarlijk, vooral voor de tragere fietser, en leidt tot onnodig lange wachttijden). Het gratis grofvuil wegbrengen en betalen voor halen grofvuil is inderdaad onrechtvaardig voor wie geen auto bezit. De achtergrond is, dat gebracht grofvuil in wel 20 containers met elk een eigen soort afval kan worden gegooid, optimale afvalscheiding leidt tot beter en meer hergebruik. Opgehaald grofvuil verdwijnt in één auto en het erg lastig en arbeidsintensief dar na te scheiden. De geente Groningen zou in elk geval een veel lager tarief voor het halen van grofvuil moeten invoeren, en één gratis haalbeurt per jaar kunnen invoeren. Afvalscheiding is een mooie zaak, maar bevorderen autogebruik mag niet het resultaat zijn.

Griezel in post-gezellig Nederland
Griezel in post-gezellig Nederland21 jan. 2020 - 18:32

Ik ben zelf fietser in deze stad ik weet waar ik over praat .

DanielleDefoe
DanielleDefoe22 jan. 2020 - 0:28

Er wordt een ongetwijfeld peperdure rondweg aangelegd zag ik en in de binnenstad zijn er nog steeds bovengrondse parkeergarage's. Voor auto's.

Ch0k3r
Ch0k3r21 jan. 2020 - 10:02

Diftar is onzin maar probeer dat maar eens duidelijk te maken. In de gemeente Midden-Groningen doen we er ook aan. Heb nu 3 klikos'; een voor groenafval, een voor papier en een voor 'restafval'. Daarnaast hebben we ook nog apart plastic inzameling. Dus de geplastificeerde reclamefolders worden standaard bij het oud-papier gegooid. Restafval gaat in plastic afvalzakken de grijze kliko in. En daarnaast wordt ander plastic dus apart opgehaald. Het is een zootje en alsnog kunnen ze lekker gaan scheiden bij het verzamelpunt. Gewoon alles in een bak, scheiden bij verzamelpunt. Veel efficiënter en goedkoper.

1 Reactie
Pater
Pater21 jan. 2020 - 12:35

In Groningen wordt metaal en plastic achter uit het afval gescheiden. Met metalen gaat dat redelijk, met plastic minder door de aanklevende verontreiniging. Papier kan niet achteraf worden gescheiden omdat het uit elkaar valt in het restafval, voor glas zijn er geen goede scheidingstechnieken achteraf. Uitbreiding van het statiegeld naar alle plastic flessen en voor blikjes gebeurt is voor die afvalstromen veruit de beste oplossing. Meerdere landen doen dat ook, Jan Pronk heeft het als milieuminister in Paars in NL geprobeerd maar verloor in de ministerraad van invloedrijke lobby van industrie en supermarkten. Die leggen de uitvoering bij de gemeenten, veel makkelijker voor ze. Na Pronk heeft geen minister meer tegen die lobby in durven gaan.

Jerry Bidet
Jerry Bidet21 jan. 2020 - 9:53

Zo las ik laatst dat in gemeentes waar goed gescheiden wordt, de heffing omhoog gaat ivm misgelopen inkomsten. In steden, bijvoorbeeld, Rotterdam wordt slecht gescheiden. Gevolg: gemeente neemt het scheiden over. Geen stijgende kosten in de heffingen. Nederland op zijn smalst: Goed gedrag wordt bestraft, slecht gedrag beloond

4 Reacties
Pater
Pater21 jan. 2020 - 12:42

Kwestie van de klok en de klepel. Er waren gemeenten die een langjarig contract voor een vaste hoeveelheid restafval met een vuilverbrander hadden, met boetes als ze die hoeveelheid niet haalden. Dan moet je natuurlijk eerst dat contract veranderen ! Overigens was dat minder vreemd dan het op het eerste gezicht lijkt: de vuilverbranders waren erg duur om te bouwen door de (terecht!) vergaande milieueissn aan de uitstoot. Het bedrijf moest dus heel veel geld lenen tegen toen nog hoge rentes en banken leenden dat alleen uit op voorwaarde van dit soort maffe anti-afvalscheidingsclausules inde contracten.

Fransss en Vrij
Fransss en Vrij21 jan. 2020 - 12:56

Zo las ik laatst dat blik bij het plastic afval mag omdat blik geld oplevert. Dus niet omdat dat handig of extra milieuvriendelijk is maar om extra inkomsten naar de plasticverwerkers te sluizen. Blik werd immers al goed uit het restafval gehaald. Vermoedelijk gaan de kosten voor restafval dus omhoog.

Jerry Bidet
Jerry Bidet21 jan. 2020 - 14:45

@ Pater ''Minder geld door betere afvalscheiding In Apeldoorn moet flink meer worden betaald voor afval. Huishoudens betalen voor elke keer dat de container wordt geleegd en daar bovenop een vast bedrag per jaar. Die vaste kosten stijgen van ruim 167 euro naar 262 euro. De gemeente doet dat onder meer omdat inwoners hun afval beter scheiden. Daardoor wordt de restafvalcontainer minder vaak geleegd en komt er dus minder geld in de gemeentekas.'' https://nos.nl/artikel/2318735-opnieuw-stijging-woonlasten-vooral-afvalinzameling-duurder.html Of is de NOS fake-news?

Pater
Pater22 jan. 2020 - 22:14

@Jerry Maak het bericht svp even af. In veel gemeenten dalen de tarieven door betere scheiding.