Jutta Leerdam zet de sportjournalistiek gewoon buitenspel

Als Jutta Leerdam vandaag goud pakt in Milaan, tikt ze op Instagram de 10 miljoen volgers aan. De sportjournalistiek staat ook onder druk.

Dat zegt alles. Niet alleen over haar sportieve status, maar over hoe macht, bereik en invloed in sport zijn verschoven. Niet langer naar redacties. Naar sporters zelf.

De ophef over haar vermijding van interviews mist daarom de kern. Niemand is verplicht om met media te praten. Maar belangrijker: Jutta heeft ze niet meer nodig. Ze is haar eigen zender. Haar eigen hoofdredacteur. Haar eigen distributieplatform. Dat is geen arrogantie. Dat is logica.

De echte botsing zit elders. Ook redacties zijn datagedreven geworden. Clicks, bereik en engagement bepalen steeds vaker wat nieuwswaardig heet. Jutta is goud. Niet alleen op het ijs, maar ook in de statistieken. Sporters voelen dat. Ze merken dat hun naam soms belangrijker is dan hun verhaal. En als ze hun eigen miljoenenpubliek rechtstreeks kunnen bereiken, verdwijnt de prikkel om zich nog te laten framen.

Dat wringt. Want zonder onafhankelijke journalistiek wordt sport marketing. Maar die verantwoordelijkheid kun je niet bij sporters neerleggen. Journalistiek moet zichzelf opnieuw uitvinden. Minder jagen op toegang. Meer investeren in context, analyse, tegenmacht en betekenis. Niet de quote, maar het grotere verhaal. Niet de click, maar het vertrouwen.

Niet Jutta Leerdam is het probleem. Het probleem is dat een deel van de sportjournalistiek nog leeft in een wereld waarin bereik schaars was.

Vanavond schaatst ze om goud in Milaan. De journalistiek schaatst om relevantie.