Is ‘Woeste Grond’ werkelijk een grote poel des verderfs?

Wat een groot succes is dát, die tv-serie Woeste Grond. In de serie zijn we getuige van het leven op een boerderij in het oosten van het land. Het is zomaar een soort van inkijkje in een grote boerenfamilie, met alles erop en eraan. De serie wordt behoorlijk bejubeld en de acteurs en makers vaak in het zonnetje gezet.

Het laat ook alle worstelingen zien die de boeren ondergaan. Zo komen de milieuproblematiek, de financiering, de wijze van houden van dieren en het beheer van de gronden ruimschoots aan de orde. Maar ook het liefdesleven komt goed in beeld. Er is dus veel ruimte voor zoetsappige liefdesverklaringen en relatieproblemen die we eigenlijk allemaal wel een beetje kennen. Uiteindelijk komt dat allemaal goed. Eigenlijk een grote goed nieuws show!

Maar ja… Opeens zijn we ook getuige van de andere kant van dat boerenleven. En dat is geen fraaie vertoning. Er komt van alles voorbij dat het daglicht absoluut niet kan verdragen en waarbij de hermandad of dominee keihard tegen had moeten optreden. We zagen nogal wat misdrijven die onbestraft en onbesproken bleven.

Met rode koontjes keek ik, vervuld van  afschuw, naar de schaamteloosheid waarmee de misdrijven werden gepleegd en weggemoffeld. Zo keken we mee met het dumpen van een op het boerenerf doodgeslagen man in een beerput, waardoor hij nooit zou worden ontdekt. Dat ging met een luchtigheid die ik niet zou hebben gezien bij de BBC-serie Silent Witness. Voorts mochten we meekijken met het stropen van een wolf, het in de fik steken van bewijsmateriaal en het neerschieten van een boswachter. Ook werd de melk nog even door een familielid onverkoopbaar gemaakt.

En dan denk je bij jezelf, dat zal het wel ongeveer zo zijn, maar dan reken je toch echt buiten de agrarische waard. We kregen een inkijkje in een illegale pokerkamer, het afrekenen van speelschulden en het exploiteren van  een drugslab, inclusief het dumpen van chemicaliën. En dank denk je: OK, zo’n blauw vat rotzooi wordt afgevoerd, maar nee! Die chemicaliën worden gewoon uitgereden over het grasland. Arme grazende koeien! Hellup! Waar is de veldwachter?

Gelukkig is er nog iets met een scheiding, overspel en dansles. Anders zou je toch echt denken dat de Woeste Grond een grote poel des verderfs is.