In Syrië is de onderdrukking weer volop aan de gang

De laatste dagen komen er heftige berichten uit Syrië over militaire aanvallen door het ondemocratische, autocratische regime op Koerden en Koerdische buurten in Aleppo. Koerden worden voor de keuze gesteld, of zij laten zich politiek en militair vrijwillig elimineren, of zij worden door middel van militaire acties alsnog geëlimineerd. Althans, als het aan Erdoğan en het nieuwe ongekozen regime in Syrië ligt.

Het lijkt erop dat nu de beurt aan de Koerden is gekomen voor uitroeiing en ontmanteling. Ongeveer een jaar na dato is de balans somberder dan ooit in de geschiedenis van Syrië. Het nieuwe coupregime van Syrië verklaarde direct na de machtsovername, zonder het volk te raadplegen, de soennitische sharia te zullen invoeren. Het eerste doelwit van dit regime waren de Alewieten. Zij werden ten onrechte geframed als Assad-aanhangers om op die manier genocide-achtige militaire operaties op het gewone Alewitische volk te legitimeren.

Alewieten zijn een vervolgd volk. Alewietenhaat, vervolging en genocide vormen door de geschiedenis heen een pijnlijke ader in de ziel van het Alewitische volk. Net zoals het Joodse volk worden Alewieten al ongeveer 1600 jaar vervolgd, gediscrimineerd en uitgemoord. Hoewel er binnen het Alewitisme verschillende stromingen bestaan, die onderling qua visie en gebruiken sterk van elkaar verschillen, zijn zij allen te herleiden tot de vroege splitsing binnen de islam. Het historische breekpunt ligt in de periode waarin de grondbeginselen van de Omajjaden werden gelegd, direct na het overlijden van Khalifa Ali.

Het soennitisme als staatsgeloof vormde in latere eeuwen de basis van de Omajjaden, de Abbasiden, de Mamelukken en het Ottomaanse Rijk. Alewieten onderscheiden zich doordat zij het leiderschap van de islam laten lopen via de bloedlijn van de profeet Mohammed en kalief Ali, terwijl het soennitische leerstuk een definitieve breuk maakt met deze bloedlijn.

Een tweede fundamenteel onderscheid is dat het Alewitisme ethiek, moraal en de mens centraal stelt, terwijl het soennitische leerstuk politiek-bestuurlijke islam centraal stelt. Alewieten hebben in hun geschiedenis nooit een Alewitische staat gehad. Zij staan principieel voor een democratisch en seculier staatsbestel.

Alewieten strijden niet voor het stichten van een Alewitische staat en kunnen in harmonie leven binnen multireligieuze samenlevingen. Derhalve was het regime ten tijde van Assad ook geen Alewitisch regime. Dat Assad zelf Alewiet was, was toeval. Alewieten speelden als volk geen noemenswaardige rol in het voormalige Syrische regime. Net als miljoenen andere Syriërs leden ook zij onder het oude regime.

Sinds de tijd van Moeawija, de grondlegger van het soennitische staatsdenken, worden Alewieten vervolgd, uitgemoord, onderdrukt, gediscrimineerd en systematisch als tweederangsburgers behandeld. Moeawija vestigde na de dood van kalief Ali het Sufyanidische kalifaat, 661 tot 684. Alewieten worden door de politieke islam beschouwd als inferieur, afvallig en verraderlijk. In alle landen vormen zij een onderdrukte minderheid die zich genoodzaakt voelt haar identiteit uit angst voor vervolging, uitroeiing, discriminatie en uitsluiting geheim te houden.

Geen van de twaalf imams, met uitzondering van de twaalfde imam, die de bloedlijn van de profeet Mohammed vertegenwoordigden, heeft een natuurlijke dood gekend. Zij zijn allen slachtoffer geworden van eeuwenoude vervolgingen. De positie van Alewieten is heden ten dage niet anders. Alewietenhaat en discriminatie bepalen in extreme mate het leven van Alewieten. Alewieten zijn het eeuwige doelwit van politieke islam, ook in Nederland.

Het tragische is dat vrijwel niemand in de wereld geïnteresseerd lijkt in de vervolging van Alewieten. Als het gaat om racisme, gaat dit soms net zo ver als racisme tegen mensen met een zwarte huidskleur. Anecdotisch heb ik meerdere malen meegemaakt dat mensen weigerden voedsel te eten dat was bereid door een Alewiet, of door iemand met een zwarte huid.

Een ex-medewerker van mij was jarenlang kok op de Turkse ambassade in Den Haag. Hij vertelde dat er een nieuwe ambassadeur was aangesteld die weigerde zijn eten te eten, enkel en alleen omdat hij Alewiet was. Hij diende hierover een klacht in, maar dat mocht niet baten. Uiteindelijk moest hij afscheid nemen van de ambassade.

Sinds 8 december 2024 is in Syrië een politiek-islamitisch regime aan de macht dat openlijk pretendeert de Omajjadische traditie in de lijn van kalief Omar voort te zetten. Dit is een uitgesproken politiek-islamitische koers die sinds circa 660 Alewieten vervolgt, onderdrukt, discrimineert en ontmenselijkt.

Het eerste wat dit nieuwe extreem politiek-islamitische regime deed, was directe genocide toepassen op Alewieten in Syrië. Eeuwenoude haat kreeg opnieuw de vorm van een nieuwe holocaust. Dat dit met steun van het Erdoğan-regime gebeurt, is geen verrassing. De politieke islam van Erdoğan volgt dezelfde ideologische lijn. Al-Qaida, IS, de Moslimbroederschap, Al-Nusra en HTS vertegenwoordigen allen in essentie dezelfde Omajjadische lijn, met onderlinge graduele verschillen.

De druk op Alewieten in Syrië duurt voort, mede omdat Alewieten uit angst voor represailles terughoudend zijn in het opzetten van internationale lobbystructuren. Wat dat betreft valt er veel te leren van de Joodse en Armeense lobby. Dit neemt niet weg dat er met spoed internationale politieke aandacht nodig is voor de situatie van Alewieten in Syrië en elders in de wereld. Alewieten leven onder een existentiële bedreiging en dreigen uitgeroeid te worden, hetzij door bruut geweld zoals momenteel in Syrië, hetzij door agressieve assimilatiepolitiek van soennitische politieke islam.

Na Alewieten, druzen en christenen zijn nu de Koerden aan de beurt. Met directe militaire en politieke steun van Erdoğan probeert het Syrische regime Koerden politiek en militair te elimineren. De militaire confrontaties zijn de afgelopen dagen sterk geëscaleerd. Het nieuwe Syrische regime wil koste wat kost een klassiek sharia-regime vestigen, terwijl de overgrote meerderheid van de Syrische bevolking, inclusief Soennieten, een seculier staatsbestel wenst.

In Syrië heerst momenteel het meest wrede islamitisch-autocratische regime dat we in de afgelopen honderd jaar hebben gekend. Het paradoxale is dat dit regime, ondanks zijn bloedige en dictatoriale karakter, volop wordt gesteund door het Westen. Hieruit mogen we concluderen dat het Westen zelden handelt vanuit zorg voor democratie, mensenrechten, vrouwenrechten of LHBTQ-rechten, maar primair vanuit geopolitieke en economische belangen. Syrië is van kamp gewisseld. Waar het onder Assad in het kamp van Rusland stond, schaart het huidige regime zich in het kamp van de Verenigde Staten. Dat de leider van dit regime de Verenigde Naties mocht bezoeken, vormt een historisch dieptepunt voor de VN.

De internationale gemeenschap moet direct de steun aan dit regime stoppen om de militaire operaties tegen Koerden te beëindigen en de vervolging en uitroeiing van Alewieten, christenen, druzen en andere minderheden onmiddellijk te stoppen. Als er een regime is dat uitsluiting verdient, dan is het het huidige regime in Syrië. De wereld kan niet langer uitsluitend vanuit mondiale strategische belangen haar ogen sluiten. Syrië verdient een democratisch en seculier regime. Syrië is van regen in de drup terechtgekomen.