Iedereen maakt fouten?

Ik blijf ze lezen.

Berichten over meisjes en vrouwen die worden verkracht, mishandeld, bedreigd en vernederd.

En ik blijf erover schrijven.

Omdat ik weiger eraan te wennen.

Een meisje van zestien.

Een twintigjarige man wordt ervan verdacht haar met naaktfoto's te hebben gechanteerd, tot seksuele handelingen te hebben gedwongen en haar zijn gebruikersnaam in haar lichaam te hebben laten kerven.

Een meisje van zestien.

Volgens de aanklacht gebruikte hij haar angst om haar te controleren. Hij bepaalde wat zij moest doen. Hoe ver zij moest gaan. Hoeveel vernedering zij moest verdragen.

Dat is geen onhandigheid.

Geen misverstand.

Dat is iemand die bewust zijn macht over een ander laat gelden.

Zij verscheen op de eerste rechtszitting. Hij niet. Hij schaamde zich te veel.

De arme knul.

Zijn verklaring? "Iedereen maakt fouten en ik ook."

Nee.

Als bewezen wordt wat hem ten laste wordt gelegd, heeft hij niet simpelweg een fout gemaakt.

Dan heeft hij gekozen om een kind te chanteren.

Gekozen om haar grenzen te negeren.

Gekozen om haar angst te gebruiken.

En iedere keer dat hij doorging, had hij kunnen stoppen.

Dat is verantwoordelijkheid. Niet iets wat je achteraf wegschrijft met een zielig briefje.

Spijt is geen vrijbrief. Schaamte is geen straf voor een dader. Schaamte is de ongevraagde straf voor het slachtoffer.

En verantwoordelijkheid nemen begint niet bij medelijden vragen voor jezelf.

Sinds #IamJaneDoe blijft één gedachte hangen.

Wij vrouwen kunnen allemaal een Jane Doe zijn.

En nee, niet alle mannen zijn daders.

Er zijn goddank werkelijk goede mannen. Mannen die respectvol, liefdevol en zorgzaam zijn. Die vrouwen als gelijkwaardig zien, hun grenzen respecteren en verantwoordelijkheid nemen voor hun gedrag.

Mannen die niet eerst hoeven te worden uitgelegd dat een vrouw geen bezit is.

Die mannen verdienen erkenning. En juist daarom weiger ik hen op één hoop te gooien met mannen die vrouwen bewust kwaad doen.

Alleen mag hun bestaan nooit een reden zijn om het geweld van anderen te relativeren.

We leren meisjes voorzichtig te zijn. Op hun kleding, foto's, drankjes en vertrouwen te letten.

En wanneer het misgaat, zoeken we alsnog naar wat zij verkeerd hebben gedaan.

Wanneer gaan we die foute mannen eens volledig verantwoordelijk houden voor hun eigen keuzes?

Feminisme is geen mannenhaat. Het is weigeren om verantwoordelijkheid te verwarren met spijt en geweld met een vergissing.

Hij heeft recht op een eerlijk proces. Zij heeft recht op gerechtigheid.

En als de aanklacht bewezen wordt, mag hij de volle verantwoordelijkheid dragen voor wat hij haar heeft aangedaan.

Zonder zielige excuses. Zonder zijn schaamte belangrijker te maken dan haar leed.

Want ik ben dat eeuwige begrip voor mannen die vrouwen kapotmaken spuugzat. Dat gezeik over hun moeilijke verleden, hun spijt en hun toekomst.

Waar was zijn medelijden toen zij bang was?

Hij schaamde zich te veel om op de rechtszitting te verschijnen. Zij had de moed om er wél te zijn.

En toch gaat het weer over zijn gevoelens.

Zijn schaamte interesseert me geen reet.

Haar leven wel.

#IamJaneDoe