Hoe een vragenlijst van het CBS mij confronteerde met mijn leven in de Wajong

Gister kreeg ik opnieuw een brief van het CBS in mijn brievenbus met de vraag om een enquête in te vullen. Over het algemeen heb ik een bloedhekel aan enquêtes omdat ze doorgaans alleen maar tijd en energie kosten en het niks oplevert. Deze enquête kwam nu al voor de tweede keer in mijn brievenbus en er werd dringend verzocht om deel te nemen. Hij was maar aan een kleine groep mensen gestuurd. Vooruit dan zal ik met een hand over mijn hart strijken en de vragenlijst invullen.

De eerste vraag was of ik vorige week nog een betaalde baan had gehad. Ik fronsde mijn wenkbrauw. Vorige week? Nou, nee. Mijn laatst betaalde baan stamt uit een heel ander tijdperk. De volgende vragen werden er niet veel beter op. Heeft u het afgelopen half jaar nog betaald werk of een opleiding gevolgd? Nee en nee. Wat is daar de reden van? Bent u met pensioen of arbeidsongeschikt? Er stond een rijtje antwoorden wat allemaal niet op mij van toepassing was. Ik zuchtte eens diep. Waarom werd deze vragenlijst mij überhaupt opgestuurd? Wisten ze dan totaal niet naar welke personen ze deze enquêtes opsturen?

De volgende vragen waren al niet veel beter. Er was een hele rits vragen over of ik de afgelopen tijd betaald werk had gedaan in de zin van betaalde bezorgingen, hondenuitlaatservices etc. Ik kon op allemaal nee aanklikken. Ik heb geen energie voor bijbaantjes of wat dan ook, ben al blij als ik toekom aan de dagelijkse dingen zoals het huishouden en boodschappen doen!

Je kan natuurlijk denken: Waar maak je je druk om? Negeer gewoon die hele vragenlijst. Maar het staat me tegen hoe makkelijk ze deze formulieren opsturen naar willekeurige personen uit hun bestand zonder er ook maar een seconde over na te denken wat het bij iemand kan oproepen.

Dat is voor mij voldoende reden en motivatie om toch maar weer in de pen te kruipen en aandacht te besteden aan dit onderwerp. Zeker nu de VVD behoorlijk onder vuur ligt omdat ze tóch met links in zee willen gaan. Het hele systeem zou eigenlijk op de schop moeten. Nee, het is niet voor iedereen vanzelfsprekend om mee te draaien in de samenleving, maar we hebben nog een lange weg te gaan om dit denkbeeld te veranderen. Het zou toch fijn zijn als er beter wordt nagedacht over bij welke personen zulke enquêtes terechtkomen.

Een beetje meer compassie en solidariteit voor mensen bij wie het net even wat anders gaat, zou de maatschappij sieren. Ik ben over het algemeen tevreden met de manier waarop ik mijn leven ingericht heb, maar het is net alsof ik opnieuw op mijn vingers getikt word met zo’n enquête. En dat is iets waar ik absoluut geen behoefte aan heb in dit punt van mijn leven.

Overigens ben ik blij dat (bijna) alle bezuinigingen op het sociale zorgstelsel van tafel zijn.