
Donald Trump belooft alle Amerikaanse kiezers $5000 als de Republikeinen bij de midterms de overwinning behalen. Het kan niet anders of hij heeft dat ideetje aan secretaris-generaal en hofslijmbal Mark Rutte te danken. Die beloofde alle Nederlanders immers duizend euro als hij na de verkiezingen van 2013 in het Torentje terecht kwam. Dat lukte hem ook. Wat volgde waren vier jaar afbraakbeleid niet alleen ten koste van de sociale voorzieningen maar ook van defensie. Tijdens zijn eerste premierschap had het leger zich al gedwongen gezien de laatste Leopard tanks te verkopen, naar ik meen aan Finland. Er werd op de Nationale Reserve zo bezuinigd dat er nauwelijks tijd overbleef om te oefenen. Mijn zoon en veel van zijn kameraden hebben toen vol walging hun uniformen teruggestuurd. De strijdkrachten zijn nog steeds bezig de toen gedane schade te herstellen. De eerste nieuwe tanks worden volgend jaar verwacht.
Aan die mooie tijden haalt Rutte vast geen herinnringen op als het gezellig is op het Witte Huis. Ondertussen komt de belofte van Trump neer op het kopen van stemmen, een gewoonte in landen waar regeringen de verkiezingsuitslag naar hun hand weten te zetten. Het past naadloos bij praktijken als gerrymandering. En dat door een president die beweert dat de uitslag van elke door hem verloren verkiezing vervalst is. Opnieuw wordt bewezen dat de Verenigde Staten hard op weg zijn afscheid te nemen van de democratie.
Ondertussen voert de belofte van Trump mij persoonlijk terug naar mijn vroege jeugd. Ik was nog maar zes jaar toen mijn vader in het winkeltje opzij van ons huis voor mij een exemplaar kocht van Donald Duck, een vrolijk weekblad. Het telde 24 pagina´s en bevatte twee verhalen uit de studio´s van Walt Disney, een over de Kleine Boze Wolf en een over Knabbel en Babbel, die een conflict uitvochten met Donald Duck rond hun holle boom. Aan het eind stond een zuiver Nederlands product, de eerste aflevering van Tom Poes en het Klerenkoffertje. Het was een ballonstrip uit de Toonder Studio´s. Later begreep ik dat Marten Toonder zelf slechts zijdelings bij dit soort verhalen betrokken was. Ballonstrips liet hij aan zijn personeel over.
Schuilend voor de regen in een grot ontmoeten Tom Poes en heer Bommel een marskramer, die hen een koffertje met kleren verkoopt. Heer Bommel wil zich met die kleren verwarmen en trekt een middeleeuwse mantel aan. Dan komen hij en Tom Poes in de middeleeuwen terecht. Heer Bommel is koning en voor zijn paleis dringt een woedende menigte zich op met zeisen en hooivorken. Ik herinner me nog scherp het plaatje waarop heer Bommel uitroept: "Onderdanen, jullie krijgen allemaal een auto".
"Ze weten niet eens wat een auto is", schampert Tom Poes, of woorden van gelijke strekking.
Daar doet het laatste optreden van Trump mij aan denken. Overigens moesten heer Bommel en Tom Poes opnieuw een greep in het klerenkoffertje doen om het vege lijf te redden. Toen kregen ze nieuwe problemen in de Oudheid.
Wij zullen zien wat de midterms opleveren. de herinnering aan Tom Poes en heer Bommel zegt me dat misschien niet alle hoop verloren is.
Voor het overige ben ik van mening dat het toeslagenschandaal niet uit de publieke aandacht mag verdwijnen en de affaire rond het Groninger aardgas evenmin zeker nu de laatste putten open blijven en Friesland zo´n schandelijke compensatie geboden krijgt voor nieuwe winningen.
Beluister Het Geheugenpaleis, de wekelijkse podcast van Han van der Horst en John Knieriem over politiek en geschiedenis. Nu: de opkomst van de AfD.