Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Elke twee dagen wordt er een milieuactivist vermoord, al tien jaar lang

Meeste slachtoffers in armere landen en onder inheemse bevolking
Joop

Het hernieuwde 'vredesoverleg' (2)

  •  
07-09-2010
  •  
leestijd 6 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Er is sinds de oprichting van Hamas, niet toevallig opgericht tijdens de eerste intifada, veel veranderd.
In 2008 heeft Meshal verklaard dat Hamas bereid is om zich neer te leggen bij een door Fatah geleide overeenkomst, waarbij naast Israël een Palestijnse staat wordt toegestaan, op voorwaarde dat de meerderheid van het Palestijnse volk daar met een referendum mee instemt.
Daarbij moeten we bedenken dat de Israëlische regeringsleider weliswaar zegt dat hij voor een twee-statenoplossing is, maar er in de praktijk alles aan doet om een dergelijke oplossing te verhinderen. Onder andere door partijen in de regering op te nemen die daar falikant tegen zijn, zoals Likoed.
Siegman suggereert – met mijn instemming, want dat is ook de teneur van mijn boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ – dat Israël niet zozeer bang is dat Hamas het geweld niet op wil geven, maar integendeel dat er serieus met ze te praten valt. Want in dat geval moet Israël zijn kant van de deal leveren, grenzen vaststellen, beslissen hoe ze de bezette gebieden gaan teruggeven. En dat betekent onder andere strijd met de kolonistenbeweging en de ultrarechtse partijen. Dat Israël daar niet om zit te springen blijkt ook uit de afwijzing van het serieuze Arabische vredesvoorstel van 2002, waar Israël ook niet op is ingegaan. Israël, meent Siegman, is er meer in geïnteresseerd de bezetting, in welke vorm en onder welke naam dan ook, voort te zetten, dan om werkelijk te overwegen tot een twee-statenoplossing te komen, en Hamas’ aanbod serieus te nemen.
Hamas heeft heel concrete en reële grieven, stelt Siegman, en dat is dat de VS en de EU met twee maten meten. Voortdurend worden aan Hamas voorwaarden gesteld nog voor er met ze gepraat zou kunnen worden; voorwaarden waarvan ze weten dat Hamas daar niet aan zal voldoen. Met name niet omdat diezelfde voorwaarden niet aan Israël worden gesteld. Die drie eisen zijn bekend: Hamas moet elk geweld (lees: verzet) opgeven voor er een overeenkomst is gesloten, maar Israël hoeft dat niet. Hamas moet Israël ‘erkennen’ (en om het nog aan te scherpen: ook nog erkennen als ‘joodse staat’, waarmee ze dus in zouden moeten stemmen met de structurele discriminatie van hun eigen mensen binnen Israël); maar Israël hoeft de rechten van de Palestijnen op een eigen staat niet te erkennen, en hoeft ook niet Hamas als legitieme vertegenwoordiging van hun eigen volk te respecteren. En ten derde zou Hamas zich aan de voorafgaande verdragen moeten houden, terwijl Israël na de Oslo-akkoorden, en na de Road Map, niets anders heeft gedaan dan alles wat was afgesproken met voeten te treden. Waaronder – het meest belangrijk – de permanente voortzetting van de nederzettingenbouw.
Het argument dat die nederzettingen bedoeld zouden zijn om de veiligheid van Israël te garanderen kan heel gemakkelijk van tafel worden geveegd. Kortom: zolang Israël niet bereid is het Palestijnse recht op zelfbeschikking te erkennen, en het recht op een eigen staat op het kwart van het land dat aan de andere kant van de grens van 1967 nog over is, zal Hamas niet instemmen met de voorwaarden die Israël stelt. En daar hebben ze groot gelijk in. Hamas is niet van plan dezelfde fout te maken als Arafat destijds, die een geweldige en historische concessie deed toen hij namens het Palestijnse volk afstand deed van driekwart van hun land, in vertrouwen dat de Israëli’s genoeg eer hadden om dat te beantwoorden met het toestaan van een Palestijnse staat op de laatste kwart – hij verzuimde daar een waterdicht contract en harde garanties bij te eisen. En die fout zal Hamas niet maken.
Het punt is nu dat ook Hamas bereid is mee te gaan in die concessie die Arafat eens deed, maar niet zonder garanties; en dat Israël er alles aan doet om deze toezegging, dit genereuze aanbod, weg te moffelen en te doen alsof Hamas niets anders is dan een bende terroristen die je alleen met geweld kunt bestrijden. En dit is het punt, zegt Siegman, je kunt niet van Hamas verwachten dat ze het verzet tegen de bezettende macht van Israël opgeven, zolang Israël ongehinderd doorgaat met meer Palestijns land te koloniseren. Hamas is niet van plan om in een situatie terecht te komen dat de bezettende mogendheid het recht heeft om te beoordelen of de Palestijnen wel voldoende afzien van verzet, zonder dat er ook maar op een enkele manier is vastgelegd wat de Palestijnen terugkrijgen wanneer ze het verzet staken. Heeft Israël aangegeven hoe de Palestijnen aan hun rechten komen op een geweldloze manier? Ligt er een concreet vredesplan van Israël? Zelfs een toezegging dat de belegering van Gaza wordt gestaakt als Hamas geen verzet meer pleegt, is niet te krijgen.
Siegman bestudeert al jarenlang de ontwikkelingen van Hamas, en net als alle andere Hamas-watchers komt hij tot de conclusie dat het belangrijk is niet alle politieke islamitische groeperingen op één hoop te vegen. Er is absoluut een gevaar in de giftige combinatie van religieus fanatisme en xenofoob nationalisme die de laatste jaren op verschillende plaatsen in de wereld de kop op heeft gestoken, maar dat geldt evenzeer voor ultrarechts in Israël als voor de islamitische regimes en bewegingen in de wereld. Israël wil de wereld graag laten geloven dat Hamas niets anders is dan een terroristische organisatie, onderdeel van de wereldwijde salafistische beweging om het westen te verslaan en een islamitische wereldheerschappij te vestigen. Maar de feiten over Hamas spreken dat tegen.
Hamas is een totaal ander soort groep dan Al Qaida, die zich dan ook honend uitlaat over Hamas, omdat die niet bereid is de strijd met het verdorven westen aan te gaan en alleen maar denkt aan hun eigen nationale belang. Hamas staat niet vijandig tegenover het westen, al hebben ze reden genoeg om zich geschaad te voelen door de onwil van de VS en de EU om hen als vertegenwoordigers van hun volk te erkennen in plaats van hen te boycotten. Waar in Gaza nieuwe radicale Al Qaida-achtige splinters de kop opsteken – want hoe langer de belegering duurt, hoe vaker dat zal gebeuren – worden die door Hamas hardhandig bestreden. Hamas keert zich niet van het westen af. Integendeel, telkens weer zijn er pogingen om gehoord te worden. Ook met de Taliban heeft Hamas weinig overeenkomsten. Waar de Taliban terugkeert naar een ouderwets patriarchalisme waarbij vrouwen thuis horen te blijven en het hen verboden moet worden om naar school te gaan, kan Hamas bogen op een meerderheid aan vrouwelijke studenten op de Islamitische Universiteit. Er is van alles wat de vrouwen in Gaza Hamas kwalijk kunnen nemen, maar dat ze in het openbaar geen waterpijp zouden mogen roken is werkelijk niet iets waar ze zich druk over maken – nog afgezien van het feit dat ik kortgeleden nog gezellig, in het openbaar, waterpijp heb zitten roken met nog drie andere vrouwen die dat ook deden. Kortom, Hamas richt zich vooral op het herstel van het Palestijnse recht op zelfbeschikking. Dat daarbij in het verleden ook methoden zijn gebruikt als zelfmoordaanslagen, en nu nog steeds raketten worden afgeschoten die burgers kunnen raken, is af te keuren. De vraag blijft dan wel open op welke wijze de Palestijnen wél tegen de bezetting verzet kunnen plegen, en hoe ze voor hun rechten op kunnen komen.
Siegman pleit al jarenlang voor het serieus nemen van Hamas als gesprekspartner, en waarschuwt dat de weigering van Israël om dat te doen, neerkomt op een pertinente weigering om werkelijk vrede te willen sluiten, wat ook al tot uiting komt in het voorzetten van de nederzettingenbouw. En dit voegt hij er nog aan toe: voor de gehele westerse wereld geldt dat we de ontwikkelingen van de politieke islam niet kunnen negeren – zoals ook de meeste islamitische regeringen moeten erkennen dat de politieke islam een verschijnsel is dat niet kan worden bestreden of genegeerd. Voor Israël geldt, zegt Siegman, dat het zich eindelijk eens moet realiseren onderdeel uit te maken van het Midden-Oosten, en dat het niet door kan gaan met het eindeloos oorlog voeren tegen de politieke islam maar ermee in het reine zal moeten komen. En Obama zal meer moeten doen om voorwaarden te verbinden aan de vredesonderhandelingen, wil hij enige hoop hebben op een concreet resultaat. Zolang hij Israël blijft volgen in de beslissing dat er niet met Hamas gepraat moet worden, en zolang hij het accepteert dat Israël gewoon doorgaat met de kolonisatie van de Westoever en de belegering van Gaza, gaat er geen vrede komen en is ook dit overleg weer volstrekt nutteloos.
Lees hier deel 1. Beide stukken zijn overgenomen van de website www.anjameulenbelt.nl

Meer over:

opinie, wereld,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (17)

Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort7 sep. 2010 - 8:18

"In 2008 heeft Meshal verklaard dat Hamas bereid is om zich neer te leggen bij een door Fatah geleide overeenkomst, waarbij naast Israël een Palestijnse staat wordt toegestaan, op voorwaarde dat de meerderheid van het Palestijnse volk daar met een referendum mee instemt. Daarmee heeft Hamas zich bereid verklaard in te stemmen met een twee-statenoplossing, en feitelijk ook om Israël als onderhandelingspartner te erkennen." Sorry hoor, maar dit stookt niet echt met de ontwikkelingen van de afgelopen dagen, je dicht Hamas een lievigheid toe die ze evident niet aan het waarmaken zijn! "Hamas is in control of the Gaza Strip, one of the two territories that are supposed to be part of a future Palestinian state. It wields virtual veto power over any agreement and has indicated it would not accept a deal reached between Israel and Abbas, who leads the Palestinian Authority government in the West Bank. Abbas has repeatedly said he will present any peace deal to a national referendum, which would include the people of Gaza." Abbas heeft meerdere malen aangegeven welke deal dan ook eerst in referendum voor te leggen aan de palestijnen, ook in Gaza. Hij doet dus LETTERLIJK wat Meshal wilt. En wat gebeurt er de dag dat ze gaan bespreken? Hamas schiet een aantal mensen af in Hebron, en kondigt samen met 13 andere brigades vernieuwde aanslagen aan. http://english.aljazeera.net/news/middleeast/2010/09/20109318331135635.html Meshal kan van alles verklaard hebben in 2008. Anno 2010 komen ze het in ieder geval niet na. 1: ze leggen zich niet neer bij een door Fatah geleidde overeenkomst 2: het referendum dat abbas belooft is blijkbaar toch opeens niet goed 3: Ze stemmen dus nergens mee in, verklaren nergens te zullen staken met geweld "We are here to tell the Palestinian negotiators that the choice of negotiations is unacceptable and the Palestinian people with all the resistance factions comes out today to support the choice of resistance and refutes the choice of negotiations, and refused the choice of giving up," Ayman Taha, a Hamas official told Reuters Television." Dat er gepraat moet worden met Hamas, dat ben ik wel met je eens. Maar dat ze zo enorm veel veranderd zijn, mwoah. Daar durf ik ten zeerste aan te twijfelen. Hamas, en de Liebermans van deze wereld, zijn wellicht eigenlijk elkaars beste vrinden. De een kan niet zonder de ander. Beide zijn kampioen eigen glazen ingooien. http://www.boston.com/news/world/middleeast/articles/2010/09/02/hamas_among_intractable_issues_in_mideast_talks/?page=1

Nog1web
Nog1web7 sep. 2010 - 8:18

Hoewel ik grotendeels met bovenstaande artikel eens ben, worden de eisen aan Hamas iets te gemakkelijk weggezet. Het is een onbetwist feit dat Hamas in haar geweld zich vooral richt op de burgers van Israël, niet op zgn legitieme doelen. Hamas doodt zelfs meer Palestijnse burgers dan Israëlische soldaten.

JanVG2
JanVG27 sep. 2010 - 8:18

Hamas is een machtsfactor en zal daarom vroeg of laat een gesprekspartner moeten worden. Het standpunt van Hamas is echter wel wat gecompliceerder dan hier weergegeven. Meshal zelf geeft in dat interview zelf aan dat naast de teruggave van de bezette gebieden in 1967 er ook een `right of return' voor eerder verdreven en gevluchte palestijnen en hun nageslacht. Dat laatste is natuurlijk de doodsteek voor een twee-staten oplossing omdat de aantallen er dan voorzorgen dat er twee palestijnse staten naast elkaar ontstaan, met een joodse minderheid in één van beiden. De hereniging volgt dan al snel en heeft Hamas als nog haar charter tot een einde gebracht. Dat Israel daar niet mee instemt is begrijpelijk. Daarmee is de toezegging van Meshaal al minder aantrekkelijk en leidt dus ook niet tot een oplossing. Nu zal daar wellicht over onderhandeld kunnen worden, maar op dit moment heeft nog geen Hamasleider daar de ruimte voor gegeven. Bijkomend probleem is dat andere leiders van Hamas - na het Meshal interview - uitlatingen hebben gedaan waarin zij aangaven dat de twee-staten oplossingen voor Hamas niet acceptabel is. Daarmee wordt weer eens duidelijk dat Hamas niet met één tong spreekt en bestaat uit verschillende groeperingen onder een koepel. In hoeverre de Meshallijn de echte Hamaslijn is, is dus ook niet duidelijk. Kortom, ja, Hamas moet betrokken worden bij de besprekingen, maar wat daarvan het resultaat zal zijn is absoluut onduidelijk, mede omdat ook het standpunt van Hamas als geheel onduidelijk is. Bovendien is het Meshaal-standpunt zo ook begrijpelijkerwijs voor Israel onacceptabel. Voor een weergave van delen van het vraaggesprek met Meshaal zie: http://www.reuters.com/article/idUSL1046412720070110?loomia_ow=t0:s0:a49:g43:r1:c1.000000:b30637332:z0 (NB: the Guardian geeft slechts quotes uit dit interview, zonder context. Het hele interview heb ik nog nergens gepubliceerd gezien.)

LikoedNederland
LikoedNederland7 sep. 2010 - 8:18

Soms lijkt het wel eens alsof Hamas van hun oorlogsretoriek afstand heeft genomen. Dat blijkt dan uit dubbelzinnige verklaringen in het Engels, gemaakt voor Westerse goedgelovigen. Wie hun uitingen in het Arabisch volgt weet echter dat dit voor de bühne is. Zie bijvoorbeeld http://www.likud.nl/extr515.html . Daar is Hamas terroristen leider Khaled Mashal te horen die recent voor een Arabisch publiek bevestigt dat "onderhandelingen met Israel geen legitimiteit hebben" en dat "jihad en het geweer de route aangeven naar eer en glorie".

2 Reacties
PantheraLeoLeo
PantheraLeoLeo7 sep. 2010 - 8:18

Aha, is dat dan de reden waarom er nog steeds door wordt doorgebouwd aan nederzettingen in de bezet gebied?

Nog1web
Nog1web7 sep. 2010 - 8:18

Waar is die arabische tekst dan? De link gaat naar een door de Likoed vertaalde tekst. Alsof de Likoed een onafhankelijke tolk is...

Stein2
Stein27 sep. 2010 - 8:18

Hamas is echt voor een tweestatenoplossing, maar Israel niet want er zitten enge partijen in het kabinet. En ondertussen bekogelt Hamas Israelische burgers met raketten. Overigens wil ik er op wijzen dat het juist de VS, die u ook meteen maar tot zondebok maakt, zijn die zich keer op keer sterk maken voor een vrede en 2 staten oplossing. Overigens kan Hamas draaien en doen wat ze willen, maar op een gegeven moment neem je terroristen gewoon niet meer serieus. En hun supporters ook niet.

1 Reactie
BillDuin
BillDuin7 sep. 2010 - 8:18

Hamas wil helemaal niks.. http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/hamas-warns-pa-stop-arresting-our-people-or-we-ll-strike-1.312948

Sandy71
Sandy717 sep. 2010 - 8:18

De stemming onder de Palestijnse bevolking helpt ook niet echt. Recent groot onderzoek: http://www.awrad.org/pdfs/English%20tables%20part%201%20peace%20August%202010.pdf Historic Palestine ? from the Jordan River to the sea as a national homeland for Palestinians Essential 78.2% Desirable 12.5% Tsja...

1 Reactie
Nog1web
Nog1web7 sep. 2010 - 8:18

Hierin zijn Palestijnen en Israëliërs het volmondig met elkaar eens; beide zijn in meerderheid tegen een twee-staten oplossing. Volgens de ene groep moeten de Joden maar terug naar Europa, volgens de andere groep moeten de Palestijnen verhuizen naar Jordanië.

[verwijderd]
[verwijderd]7 sep. 2010 - 8:18

Ik wens Israel veel wijsheid en kracht toe. Israel is het enigste democratische land in het midden oosten, die mensenrechten respecteerd. Het vrije westen moet onvoorwaardelijk als vriend, Israel ondersteunen.

1 Reactie
Nog1web
Nog1web7 sep. 2010 - 8:18

Israël is geen democratie; 1 men kent geen gelijkwaardigheid voor de wet (joodse inwoners hebben volledig burgerschap, niet-joden niet) 2 er is sprake van censuur (iedere Arabische uitgave wordt gecontroleerd door een military censor. Ook historische wetenschap is door oa de Nakba-wet beperkt) 3 er is geen vrijheid van vereniging 4 er is geen scheiding kerk en staat (judaïsme is staatsreligie, denk bv aan de huwelijkswetgeving) Dat Israël de mensenrechten zou respecteren is kolder; alle mensenrechtenorganisaties zijn het erover eens dat Israël zich stelselmatig schuldig maakt aan een aantal overtredingen; 1 het opsluiten van verdachten zonder proces 2 het collectief straffen van onschuldige burgers voor daden van anderen 3 het moedwillig vernietigen van objecten die alleen als civiel gekenmerkt kunnen worden (woningen, ziekenhuizen etc) 4 het inzetten van wapens in situaties die door het oorlogsrecht nadrukkelijk verboden zijn (fosforbommen in stedelijk gebied) 5 het niet adequaat optreden en vervolgen van Israëlische militairen die zich schuldig maken aan overtredingen

[verwijderd]
[verwijderd]7 sep. 2010 - 8:18

Land terug, vernielde eigendommen vergoeden, muur weg en ophouden met het zielige slachtoffertje uit te hangen. Verder ook niet meer schooieren bij westerse landen, je wilde in Palestina wonen, succes, maar niet over de ruggen van de oorspronkelijke inwoners. Je moet je plek wel weten. Mooi stukje Anja, ik mis nog het systematisch uitmoorden van Hamas leiders....

2 Reacties
Magikeven!ikheetMostafa
Magikeven!ikheetMostafa7 sep. 2010 - 8:18

Een muur die twee volken bedoeld om ze te scheiden valt altijd om, vroeg of laat. Denk aan de Berlijnse muur en nog andere muren. Trouwens, hoe gaat het met de aanlegger van de eerste steen van dat muur, Sharon? Sabra en Chatila slager.

jvanarkel
jvanarkel7 sep. 2010 - 8:18

Beste Roelf, als het land terug gegeven moet worden aan Jordanie en aan Egypte, want dat zijn de eigenaren, van de Gaza en de Westoever dan is er dus geen land voor de Palestijnen. Immers het is niet zo dat als die stukken vrijgegeven worden door Israel dat dat aan de Palaestijnen toekomt maar gewoon aan Jordanie en Egypte. De 2 landen die al voor de komst van de Staat Israel deze bevolkingsgroep daar ergens in de woestijn had gedreven omdat ze net zoals de Koerden niet door de omringende Arabische staten als inwoners gezien worden maar als Paria's. Ze worden alleen gesteund door deze en andere omringende landen omdat de Israel min of meer gratis onder vuur houden. Verder is het de vraag dus of de Palestijnen de rechtmartige bewoners zijn. Meer dan 600 jaar geleden was er geen Arabisch/Islamitisch iets en meer dan 2000 jaar geleden, en meer dan 4000 jaar geleden. Dat is dus een zinloze discussie. Het rare is in deze maar ook in andere conflicten in Afrika en het Midden Oosten dat Engeland/Frankrijk daar niet de schuld van krijgen. Zij zijn immers diegene die de natuurlijke grenzen hebben vervangen door lineaal grenzen, L of Aurabia enz., Waardoor stammen en bevolkingsgroepen in verschillende landen terecht zijn gekomen. De landsvormen zoals wij die in het westen goed achten. Dat hierdoor mensen afgesneden zijn van hun inkomsten en bronnen van bestaan, hierdoor armoede hebben en daardoor vna mens naar vluchteling veranderen is vervelend, maar dus niet Amerika's oorzaak. Dat er veel Israelische mensen na de oorlog grond hebben gekocht in Palestina en de rest geannexeerd hebben zoals vele andere ook in de geschiedenis van de Aarde, maakt Israel dus de rechtmatige eigenaar volgens de Wet niet de Palestijnen die aan hun lot zijn overgelaten. En in het begin konden ze gewoon in vrede leven. Bouwde Israel van niet iets. Dat heeft tot afgunst geleid en ik denk dat dat de oorzaken zijn. Als de Palestijnen het geweld afschaffen, en aan het werk gaan dan is vrijwel iedereen bereid tot het leveren van steun. Zolang er geweld wordt gebruik gaat Israel over tot excessief geweld als reprimande. Daar hebben ze recht op, op een reprimande maar niet in dergelijke verhoudingen! Dus stoppen met geweld, werken en niet overal alle anderen de schuld van geven. En Israel moet per gisteren kappen met afnemen van eigendommen en idd land wat niet van hen is aan de eigenaren terug geven. Ik betwijfel echter of daar Palestijns grond gebied bij is. Volgens de wetten bestaat dat niet eens.

Draagstra
Draagstra7 sep. 2010 - 8:18

Anja Meulenbelt zegt dat Hamas nu (ook) voor een tweestatenoplossing is. Maar dat betekent toch de facto dat je de andere staat (in casu de Joodse staat) erkent? Anders is er toch ook geen tweestatenoplossing.

1 Reactie
LikoedNederland
LikoedNederland7 sep. 2010 - 8:18

Maar wat Anja Meulenbelt zegt, wordt door Hamas ontkend, zie onze eerdere reactie.