Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

Jesse Klaver wil met links blok Nederland gaan verbouwen

Een heldere linkse agenda moet de kiezer overtuigen van een betere toekomst
Joop

Het hernieuwde 'vredesoverleg' (1)

  •  
06-09-2010
  •  
leestijd 5 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Gelooft iemand er nog in?
Onder druk van Obama gaan Israël en de Palestijnen weer eens aan tafel voor de voortzetting van wat al zestien jaar duurt en nergens heen gaat: dat wat eufemistisch ‘het vredesproces’ heet. Gelooft iemand er nog in? De mensen in Gaza in ieder geval niet, want zij zijn niet vertegenwoordigd.
De door mij zeer gerespecteerde Henry Siegman heeft in opdracht van de Noorse regering een rapport geschreven dat deze maand is uitgekomen: US Hamas policy blocks Middle East peace. (Voor het rapport, hier en klik dan het icoontje aan voor full report) Siegman is de voorzitter van het US/Middle East project, ( hier ), naast vele andere functies die hij heeft bekleed, en geldt als een van de meest vooraanstaande experts die door meerdere westerse regeringen om advies wordt gevraagd. Het rapport is zeer de moeite, maar voor de minder ingevoerde lezer nogal zware kost. Ik zal zijn betoog hier samenvatten, voor de complete versie moet iedereen naar het rapport zelf.
Obama begon, anders dan zijn voorgangers Clinton en Bush die pas op het laatst van hun ambtstermijn probeerden nog wat aan het vredesproces te doen, niet slecht, zegt Siegman. Al in het begin van zijn presidentschap eiste Obama van Israëls premier Netanyahu dat de nederzettingenbouw bevroren moest worden. Maar sindsdien is er geen enkele vooruitgang meer te bespeuren. De bouwstop bleek fake, en Obama deed daar niets aan, en tijdens een speech bij een bijeenkomst met Netanyahu bestond Obama het om de laatste te complimenteren met de serieuze wijze waarop hij zich inspande voor een twee-staten-oplossing. Waar Netanyahu in werkelijkheid helemaal niets voor heeft gedaan, integendeel.
Het hernieuwde vredesoverleg moet een jaar gaan duren. Om meerdere redenen is daar niets van te verwachten, zolang de VS niets anders doen dan op te treden als ‘neutrale’ gespreksleider, en accepteren dat Israël zich aan geen enkele voorwaarde vooraf wil binden, zelfs niet aan een bevriezing van de nederzettingenbouw.
Om een verdrag te laten slagen moeten de VS bereid zijn om Israël de garantie te geven dat hun veiligheid binnen de grenzen van 1967 (de Groene Lijn) wordt beschermd, maar dat kan alleen wanneer Israël bereid is zich terug te trekken tot die lijn, eindelijk zijn grenzen vaststelt, en toestaat dat de Palestijnen een leefbare en onafhankelijke staat kunnen vestigen op de Westoever en de Gazastrook. Maar daar ziet het nog in de verste verte niet naar uit.
Een belangrijk probleem is wie de Palestijnen moet vertegenwoordigen. Het is duidelijk dat de bittere strijd tussen Fatah en Hamas daar niet bij helpt, maar ook mag niet vergeten worden dat daar niet alleen de Palestijnen zelf voor verantwoordelijk zijn. De VS en de EU hebben er actief aan meegewerkt om Hamas te boycotten en buiten te sluiten. Het zou intussen duidelijk moeten zijn, zegt Siegman, dat die strategie Hamas alleen maar heeft versterkt, en hen bovendien de mogelijkheid heeft gegeven om elke mogelijke toekomstige vredesovereenkomst waar ze niet in zijn gekend te torpederen.
De macht van Mahmoud Abbas reikt niet veel verder dan Ramallah. Hoewel Hamas bereid was om met Fatah samen te werken in een coalitieregering, heeft Fatah zichzelf bij de bevolking vergaand onpopulair gemaakt. Hamas heeft vooral gewonnen, in 2006, omdat Fatah al tijden lang niet meer in staat was om de bevolking te vertegenwoordigen. Om de splitsing nog verder te verergeren, werkte Fatah samen met Israël (met instemming van Bush) aan de voorbereiding van een door Dahlan’s militie geleide coup om Hamas na de verkiezingen af te zetten. Hoe dat afliep is bekend: Hamas was Dahlan voor, en in een korte maar bloedige strijd werd Fatah uit Gaza gegooid. Hamas trad daarbij uitermate wreed op, maar we hoeven geen illusies te hebben over hoe Dahlan, al berucht, tegen Hamasleden opgetreden zou zijn mocht de coup zijn gelukt.
Die splitsing die een vredesovereenkomst bijna onmogelijk maakt is dus in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de Palestijnen zelf, maar niet vergeten mag worden dat Israël – met instemming van de VS – er alles aan gedaan heeft om de coalitieregering die maar een kort leven heeft gehad te ondermijnen.
Een van de veel gehoorde argumenten van tegenstanders van Hamas is het beruchte Handvest uit 1988, waarin Hamas nog stelt dat Israël geheel moet verdwijnen. De taal waarin dat handvest is gesteld is niet alleen gewelddadig, het is in passages ook expliciet antisemitisch. Maar behalve de constatering dat dat handvest nauwelijks een rol heeft gespeeld in de jaren erna, en al door vele documenten en door praktisch handelen is ingehaald, waarop ik nog kom, mogen we volgens Siegman niet vergeten dat de acties van Israël er ook niet om liegen. Weliswaar heeft Israël zijn intenties ten aanzien van de Palestijnen niet in een handvest op schrift gesteld, maar wat de bedoeling is, is in de praktijk overduidelijk: al vele jaren lang worden Palestijnen van hun land gejaagd, worden hun huizen verwoest, wordt hun land geconfisqueerd, en feitelijk is zonder meer aantoonbaar dat het Israël is die Palestina grotendeels heeft verwoest, en nog steeds bezig is om de laatste kwart die de Palestijnen nog hebben ook zoveel mogelijk in te pikken en de bewoners te verjagen – op dit moment is 42% van de Westoever al niet meer in handen van de Palestijnen. Het is, kortom, nogal hypocriet om het Hamas kwalijk te nemen dat ze er eens van hebben gedroomd al die zionisten net als de kruisvaarders het land uit te kunnen jagen – terwijl ze daar in de verte niet de militaire middelen toe hadden – terwijl Israël bezig is geweest om precies dat te doen met de Palestijnen. En daar tot op heden ook niet mee op is gehouden.
Uit alles, praktijk, uitspraken, verklaringen en documenten blijkt dat de leiding van Hamas het handvest allang achter zich heeft gelaten. De toezegging, die nog op geen enkele manier door Israël is beantwoord, om een landurige hudna (wapenstilstand) af te spreken wanneer Israël bereid is om zich terug te trekken tot de grenzen van 1967 laat zien dat Hamas al enige jaren lang bereid is om af te zien van het visioen van de volledige verdwijning van Israël. Khaled Mishal, een belangrijke Hamasleider, laat ook keer op keer weten dat hun verzet gericht is tegen de bezetting, de agressie tegen de Palestijnen en de bedreven misdaden, en niet tegen joden – het is geen religieuze maar een politieke strijd.
Dit, schrijft Siegman, in tegenstelling tot de verklaringen door de opperrabbijn van Israël, benevens de leider van de meest orthodoxe politieke partij die openlijk verklaart dat de ‘Arabieren’ moeten worden vernietigd. In Israël kunnen militante rabbijnen ongehinderd geschriften verspreiden waarin Israëls joden wordt toegestaan, op religieuze gronden, om goyim (niet joden) te doden, ook hun kinderen. Dit soort uitingen worden in de Knesset niet tegengesproken.
(wordt vervolgd)
Dit stuk is overgenomen van de website www.anjameulenbelt.nl

Meer over:

opinie, wereld,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (12)

Magikeven!ikheetMostafa
Magikeven!ikheetMostafa6 sep. 2010 - 8:23

''Onder druk van Obama gaan Israël en de Palestijnen weer eens aan tafel voor de voortzetting'...'' Of onder druk van Israel gaat Obama de Palstijnen onderdruk zetten om...

grolschje2
grolschje26 sep. 2010 - 8:23

Het is dan ook lastig overleggen wanneer je gesprekspartner de vernietiging van Israël nastreeft.

doeidoei
doeidoei6 sep. 2010 - 8:23

Los van het gegeven dat noch Israël noch Hamas lieverdjes zijn, zien we een groeiende onderdrukking van de vrouw en de vrije gedachte onder leiding van Hamas. Dat stemt heel somber voor de regio. Dat betekent dat de beeldvorming aan de ene kant van de grens toch aanmerkelijk smaller plaats vindt dan aan de andere kant. Dat alleen al werpt het vredesproces een flink aantal jaren terug. Hoe wil je steun krijgen voor een gematigd vredesvoorstel wanneer de burgerbevolking alleen bloot gesteld is aan de meest rabiate vorm van informatievoorziening? Uiteindelijk overheerst dan het beeld dat degenen die instaat zijn vrede te sluiten een proces starten om dat te bereiken. Hamas levert als bijdrage de aankondiging van aanslagen waarbij zelfmoordaanslagen niet worden geschuwd. Wie het goed voor heeft met de Palestijnen kán om die reden alleen al niet bij Hamas uitkomen.

daniel565
daniel5656 sep. 2010 - 8:23

Het feit dat de door links zo verketterde en gehate Netanyahu netzoals de eveneens door links verketterde en gehate Ariël Sharon over grote consessies en erkenning van een Palestijnse staat spreekt maakt geen indruk. Waarom niet? Hamas en rechts Israel zijn volgens het dogma van het cultuurrelativisme toch hetzelfde? Ik zou Hamas wel eens willen horen spreken over consessies en erkenning van Israel.

daniel565
daniel5656 sep. 2010 - 8:23

Tuurlijk zijn de Palestijnen binnen Israel vertegenwoordigd. Wist je niet dat ze stemrecht hebben en vertegenwoordigd zijn in de Knesset? Wist je niet dat een van die Arabische Knesset leden op dat Turkse schip aanwezig was? Wist je niet dat die Arabische partijen hevig anti-zionistisch zijn? Nee hè, dat weet je niet. Je bent immers links.

Hoogkamer2
Hoogkamer26 sep. 2010 - 8:23

http://s428.photobucket.com/albums/qq3/Highchamber/?action=view¤t=015.jpg Dit werd gemaakt door Israelische burgers in het Noorden van Israel er is dus bij veel burgers wel een wil om tot een oplossing te komen, misschien geen meerderheid, maar wat mij betreft wel een intelligenter gedeelte van de Israelische bevolking. Het probleem met een oplossing vinden, is de tegenstrijdige belangen, waarom gaan ze niet zoeken naar een gezamenlijk belang en vandaaruit is er echt een oplossing te vinden.

Sickbock2
Sickbock26 sep. 2010 - 8:23

Kan mevrouw Meulenbelt misschien ook eens aandacht besteden aan een verzwegen mensenrechtenschending waarvan miljoenen Palestijnen het slachtoffer zijn. In de landen waar ze geboren zijn, zoals Libanon, Jordanië en Syrië, worden ze behandeld als tweederangs burgers. Ze worden uitgesloten van werk, van de inheemse nationaliteit en worden behandeld als uitschot.

Hanvander Horst
Hanvander Horst6 sep. 2010 - 8:23

Slechts een langdurige wapenstilstand bieden als Israel zich terugtrekt op de grenzen van 1967, is overvragen. Dat zou Israel alleen kunnen overwegen als het in ruil daarvoor erkenning kreeg van grenzen en volksbestaan waarbij het mooi zou zijn als er dan ook iets van gereguleerde regionale ontwapening op gang kwam, al zal dat heel lang duren, want die vrede zal - ben ik bang - dan heel erg lijken op een koude oorlog. En dan is er nog geen oplossing voor Jeruzalem. De vloek van Jeruzalem is dat het een heilige stad is en dat betekent ipso facto oorlog en ellende. Om het frivool te zeggen: het is Brussel-Halle-Vilvoorde tot de n-de macht verheven. Er is wel een oplossing, maar die zal geen van de partijen accepteren tenzij ze door de rest van de wereld daartoe worden gedwongen en dat is niet haalbaar. Let op: 1. Jeruzalem wordt zowel de hoofdstad van Israel als van Palestina. 2. Burgers van Jeruzalem zijn of Israeli, of Palestijn. Israeli en Palestijnen mogen zich vrij in Jeruzalem vestigen. 3. De heilige plaatsen staan onder beheer van de relevante geestelijke machten. Zij staan onder bescherming van Israel en Palestina. 4. Jeruzalem wordt bestuurd door een comité van Israelische en Palestijnse parlementariërs. Er bestaat geen gekozen gemeenteraad. Van lokale autonomie is geen sprake. Als je in een heilige stad wilt wonen, dan moet je daar wat voor over hebben. Nou, dat is utopisch allemaal en een hersenschim. Maar toch....ik schrijf het even op, zoals een ander een rookpauze zou nemen op deze werkdag....

2 Reacties
jvanarkel
jvanarkel6 sep. 2010 - 8:23

Han, als Israel zich terugtrekt naar de grenzen van 1967, dan hebben bepaalde landen die GEEN REET geven om de pallestijnen alleen maar hun land terug maar zullen daar GEEN pallestijnse staat tolereren. En Anja, wat een zielig verhaal. Dat de pallestijnen geen vertegenwoordiging kunnen sturen is zeker ook de schuld van... En dat Abbas geen legitieme vertegenwoordiger is, waarom wordt daar dan NIETS aangedaan? En waarom moeten 'wij' met Hamas gaan praten? Volgens jou omdat het door de meerderheid verkozen vertegenwoordiging is? Apart hoor Anja, Hitler heeft het ook voor elkaar gekregen om via legitieme manieren aan de macht te komen maar dat willen we niet. In Suriname wil links niet meer praten met Bouterse, maar met Hamas mag je blijkbaar wel praten, en Stalin en alle andere linkse Dictators op de aarde hebben meer mensen vermoord dan de mensen die u en velen haten, maar blijkbaar heeft links de moraliteit en het recht om te bepalen met welke fouten mensen er wel en met welke er niet gesproken kan worden. Ik spreek niet met foute mensen!

clara51
clara516 sep. 2010 - 8:23

["Er is wel een oplossing, maar die zal geen van de partijen accepteren tenzij ze door de rest van de wereld daartoe worden gedwongen en dat is niet haalbaar."] En toch gaat de rest van de wereld ze daar ooit toe dwingen, wat ik je brom. Dat moment kon wel eens dichterbij zijn dan we denken. Omdat de instabiliteit in die regio de eigen stabiliteit te ernstig gaat bedreigen. In alle opzichten, politiek, economisch, militair-strategisch, mensenrechten, geloofwaardigheid Verenigde Naties, enzovoorts, enzovoorts. Als het ergens van toepassing, is dan hier: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. En we staan erbij en kijken ernaar.

Rechterhand
Rechterhand6 sep. 2010 - 8:23

wellicht als het staakt het vuren aanhoudt, dat de volgende generatie aan beide kanten minder diepe haat jegens elkaar heeft, dat het nog wat kan gaan worden met die onderhandelingen.

1 Reactie
Hjalmar Hoort
Hjalmar Hoort6 sep. 2010 - 8:23

Staakt het vuren? Niet als het aan Hamas ligt. http://english.aljazeera.net/video/middleeast/2010/09/201093103515495169.html