
Het grootste gevaar voor de mensheid is niet de snelle opmars van AI, nee, het is de mens zelf.
Tegenwoordig is namelijk niks bedreigender dan een scheurtje in het eigen gelijk. Onze mening is een groot goed en is onlosmakelijk verbonden met ons zelfbeeld. De relatie met onze sociale kring en ons bestaansrecht valt of staat bij waar wij voor staan; het logische vervolg is dat deze zorgvuldig wordt ingemetseld.
We wanen ons veilig als we omringd worden door de digitale kudde. De waan van de dag bepaalt hierbij hoe wij dagelijks onze realiteit vormgeven en daarmee aan de haal gaan: de narratiefhooligans hebben vrij spel op de socialemediaplatforms.
Een pijnlijk voorbeeld hiervan is de zaak van Lindsay Clancy, de Amerikaanse vrouw die, onder invloed van een postnatale psychose, haar drie kinderen heeft omgebracht. Zowel haar advocaten als zijzelf zijn er steevast van overtuigd dat zij een einde heeft gemaakt aan het leven van haar kinderen.
Door duizenden online rechters wordt echter een andere schuldige aangewezen. Als een soort autodidactische forensische experts pluizen ze de rechtszaak uit en veroordelen ze op TikTok massaal de vader van het gezin: “He did it, I just feel it!” Zonder enig bewijs wordt hij en masse beschuldigd van het zijn van de katalysator achter dit gezinsdrama. Hij zou zijn vrouw hiertoe hebben gedreven of, in extremere complotten, zelf zijn kinderen hebben omgebracht.
Een online massapsychose, de moderne heksenjacht.
Ook het enige jurylid dat zich niet schaarde achter de onschuld, met het oog op ontoerekeningsvatbaarheid, kreeg ervan langs; hij werd online gedoxt en bedreigd door de digitale kudde.
De hoopvolle gedachte dat het internet ons zou samenbrengen, lijkt ten dele een deceptie. Langzaamaan verworden we tot een gezin dat op een regenachtige zondagmiddag niet geheel vrijwillig op elkaar is aangewezen. We praten niet meer met elkaar, maar over elkaar. Naar hartenlust kneden wij onze versie van de werkelijkheid en vragen hier het liefst direct patent op aan.
Technologische vooruitgang heeft de schijn van verbetering, maar we worden altijd weer ingehaald door wat wij zijn: veredelde primaten met een hongerig ego en de constante behoefte aan de erkenning en veiligheid van de groep.
Het grootste gevaar voor de mensheid is niet de snelle opmars van AI, nee, het is de mens zelf.