Logo Joop
De opiniesite van BNNVARA met actueel nieuws en uitgesproken meningen

Het feest van vrede op aarde

  •  
26-12-2022
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
1528 keer bekeken
  •  
79341794_e44196d103_k

© cc-foto: Louis Joubert / https://flic.kr/p/81DxY

Op de radio werd Chris Rea’s Driving home for Christmas plotsklaps onderbroken door het geluid van gierend remmende banden, krakend op elkaar knallende carrosserieën en ijselijke, door merg en been snijdende pijnkreten, waarna de lachende DJ en zijn studiogasten de luisteraars een vrolijk kerstfeest toewensten.

Ton zat aan de bar en keek door de met dennentakken en knipperende kerstlichtjes versierde ramen naar de onophoudelijk neerdrenzende regen. Hij dacht aan de tijd dat hij nog met zijn gezin Kerstmis vierde en voelde zich als wat hij was: oud en nutteloos. Hoe zei zijn moeder het altijd? De Moor heeft zijn werk gedaan, de Moor kan gaan. Ja, dat was het.

Roos stond tegen de drankkast achter bar geleund op haar telefoon te kijken en Harko zat Trouw te lezen, misschien wel de meest hypocriete krant van Nederland. Nu de asielzoekers, de klimaatdrammers, de moslims, de VVD, de slavernijexcuses en het genderneutrale toilet de revue waren gepasseerd, was de gespreksstof uitgeput. Het café was leeg op hen drieën na.

‘Ik haat Kerstmis,’ zei Ton. ‘Kon je maar twee dagen dood zijn en weer wakker worden.’

‘God, wat zijn we weer gezellig!’ zei Roos. ‘Ik ben juist blij met twee dagen vrij. O, kutje, het is maar één dag.’

‘Schenk die man maar gauw wat van me in,’ zei Harko.

‘Wat mag het zijn, Ton?’ vroeg Roos.

‘Ehhh… nou, doe maar een cognacje.’

‘Meteen misbruik maken, hè, schaamteloze hond!’

Roos had de fles Courvoisier al gepakt en keek Harko vragend aan. Deze knikte goedkeurend. Ton schoof zijn ring- en middenvinger om de poot van het buikige glas en hief het naar Harko op. ‘Gezondheid.’

‘Lik me reet,’ antwoordde Harko, grijnzend met zijn eeuwige tandenstoker in de mondhoek. Ton wiegde de kostbare bodem rond in het glas, bracht de rand onder zijn neus en kuste teder het bruine vocht.

‘Wat ga je doen met de Kerst?’ vroeg Harko.

Ton haalde vermoeid zijn schouders op. ‘Gewoon, thuis. Beetje teevee kijken. Beetje reaguren. Flesje wijn. Of twee.’

‘Je kinderen?’

Ton bewoog langzaam zijn hoofd heen en weer. ‘Die hebben hun eigen leven. En ze hebben voor hun moeder gekozen.’ Hij maakte een hulpeloos handgebaar.

‘Zoek eens een leuke vrouw,’ zei Harko.

‘Makkelijker gezegd dan gedaan.’ Ton keek met een schuine blik naar Roos, die weer in haar telefoon verdiept was. Haar blonde haar viel in losse krullen over haar schouders. Ze had een popperig gezicht met een kleine neus en grote jukbeenderen, waardoor ze nog iets meisjesachtigs had. Maar bij bepaalde gelaatsuitdrukkingen, boosheid of walging bijvoorbeeld, werd ineens haar leeftijd zichtbaar en daar schrok hij altijd van. Vanwege de laag afgestelde verwarming droeg ze een dikke trui, maar haar borsten lieten zich niet verdoezelen. En de strakke spijkerbroek zat als een tweede huid om de welige welvingen van haar dijen, heupen en billen.

‘Probeer nou eens zo’n datingsite,’ zei Harko. ‘Zo is het mij ook gelukt.’

‘Ik doe het liever op de natuurlijke manier.’

‘Zelf weten.’

Buiten was het donker. Mensen haastten zich, al dan niet onder paraplu’s, langs het beregende caféterras om voor sluitingstijd nog boodschappen te doen of waren op weg naar huis om het gezellig te maken met vrienden en familie.

‘Waar zit je nou naar te kijken?’ vroeg Ton.

Het duurde even voordat Roos in de gaten had dat Ton het tegen haar had. ‘Filmpjes uit Oekraïne.’

‘Oorlogsfilmpjes?’

‘Nee, zingende en dansende soldaten. Te gek!’

‘Laat eens zien.’

Roos zette haar ellebogen op de bar en boog zich naar hem toe, terwijl ze met haar duimen over het scherm van haar telefoon ging. Ton boog zich op zijn beurt naar haar toe en rook haar geur, vermengd met parfum. ‘Kijk,’ zei Roos, ‘daar heb je nog een witte Kerst.’

Ton zag soldaten in modderbruine uniformen met gele banden om hun helmen en armen de horlepiep dansen op besneeuwde grond, zingend in hun voor hem onverstaanbare taal. ‘Grappig,’ zei hij.

‘Wat een geweldige kerels, hè?’ zei Roos. ‘Zo’n kerel zou ik wel willen hebben.’

Tussen de soldaten zag Ton mannen met grijzende baarden die leeftijdgenoten van hem konden zijn.

‘Dit zijn pas echte mannen,’ zei Roos, ‘niet van die Nederlandse watjes.’

‘Nou,’ wierp Ton tegen, ‘niet alle Nederlandse mannen zijn watjes.’

‘Wel! Denk je dat Nederlandse mannen durven te vechten? Die geven zich gelijk over.’

‘Ik niet,’ zei Ton.

‘Ik ook niet,’ zei Harko.

‘Hou toch op!’ hoonde Roos. ‘Jullie hebben niet eens in militaire dienst gezeten.’

‘Maar daarom kan ik nog wel vechten,’ zei Ton.

‘Zeker weten,’ voegde Harko eraan toe.

‘O ja?’ zei Roos. ‘Nou, laat maar eens zien dan.’

‘Hoe bedoel je?’ vroeg Ton,

‘Nou, ga maar vechten.’

‘Met wie?’

‘Met elkaar.’

Ton en Harko keken elkaar aan. Twee vijftigers met buiken die over hun kruizen hingen op barkrukken die als tot slaaf gemaakten door hen werden onderdrukt.

‘We gaan toch niet met elkaar vechten!’ protesteerde Ton. ‘We zijn vrienden!’

Harko knikte instemmend.

‘Je hoeft elkaar niet dood te slaan van mij,’ zei Roos. ‘Maar jullie kunnen toch wel een vriendschappelijk partijtje worstelen?’

Ton en Harko wisselden een wanhopige blik.

Roos zette haar handen in haar zij om haar figuur te benadrukken en duwde haar borst vooruit. ‘Nou, kom op! Jullie zijn toch wel echte mannen en geen omgebouwde vrouwen!’

Zuchtend stapte Ton van zijn kruk en Harko kon niet achterblijven.

Met zijn gele lichtgloed was het café een baken van warmte en gezelligheid in een koude, onherbergzame wereld. Maar ondanks het geraas van het langsrijdende verkeer dat gordijnen van regenwater opwierp, was het geluid van brekend glaswerk en krakend meubilair steeds duidelijker te horen.

Meer over:

kerst, opinie, leven
Delen:

Praat mee

onze spelregels.

avatar
0/1500
Bedankt voor je reactie! De redactie controleert of je bericht voldoet aan de spelregels. Het kan even duren voordat het zichtbaar is.

Reacties (17)

Eric Minnens
Eric Minnens27 dec. 2022 - 14:46

Deze reactie is verwijderd

Norsemen
Norsemen27 dec. 2022 - 8:19

De mens is van nature een egoïstisch en asociaal wezen, daar brengen al die opgelegde normen en waarde echt geen verandering in.

13 Reacties
Zandb
Zandb27 dec. 2022 - 12:39

Norsemen En hoe zou de wereld er aan toe zijn, denkt u, wanneer we er dan geen normen en waarden op na zouden houden?

Norsemen
Norsemen27 dec. 2022 - 13:23

Zandb Lastig, ik zou gokken op beter. En dat komt omdat er dan, denk ik, minder mensen waren geweest. Maar hoezo je vraag?

Hank Nozemans
Hank Nozemans27 dec. 2022 - 15:42

Praat eens met een bioloog. De meeste 'normen en waarden' zijn in ons dna geprent omdat dat de mens als groep anders niet overleeft. Dezelfde normen een waarden zie je daarom ook terug bij veel andere dieren. Als we echt zo asociaal en egoistisch waren, dan waren we allang uitgestorven.

Norsemen
Norsemen27 dec. 2022 - 19:10

Wat een bioloog over normen en waarden te vertellen heeft is net zo zinnig of onzinnig als wat de slager op de hoek daarover te zeggen heeft.

Zandb
Zandb28 dec. 2022 - 8:00

Norsemen Wanneer we er geen normen en waarden op na hielden, dan zouden we instinctmatig leven. Op de een of andere manier, lijkt me dat geen aantrekkelijk leven. In ieder geval zullen er dan juist méér mensen zijn.

Norsemen
Norsemen28 dec. 2022 - 8:40

“ In ieder geval zullen er dan juist méér mensen zijn.” Dat je denkt dat er dan meer mensen zouden zijn okay, maar met zeggen ‘in ieder geval’ geef je eigenlijk aan niet te weten waarover je praat. En je lijkt ook te denken dat ik vind dat we beter af zijn zonder die opgelegde waarden en normen.

Zandb
Zandb28 dec. 2022 - 11:22

Norsemen Ik bedoel met "in ieder geval" dat geboortebeperking dan niet speelt omdat dat een kwestie van waarden en normen is. En dat de kans groot is dat er meer kinderen geboren worden. Maar u hebt gelijk: Dat betekent niet automatisch dat er meer mensen zullen zijn. Alles wat zwak is en/of waar de moeders/vaders - bij gebrek aan normen en waarden - niet voor willen zorgen, zal namelijk sterven. Daarbij, wanneer de sterken de scepter zwaaien is het maar afwachten wat het lot van de zwakkeren is. Tot slot: Wanneer normen en waarden geen echte verandering brengen, zoals u stelt, zijn ze nutteloos. Dan rijst de vraag of we er dan niet beter aan toe zijn, als we ze afschaffen. Ik vraag u: Denkt u dat dat zo is, dat we dan beter af zijn.

Norsemen
Norsemen28 dec. 2022 - 15:35

Waarden en normen zijn opgelegd. Het verandert niet hoe de mens van nature is. Wat het wel veranderd is hoe wij met elkaar samenleven. Het maakt de samenleving een stuk leefbaarder, zeker voor de zwakkeren. Dus ja, normen en waarden brengen verandering.

Zandb
Zandb29 dec. 2022 - 7:24

Norsemen Kortom, we hadden ons een hele discussie kunnen besparen, wanneer u meteen duidelijk gemaakt zou hebben, dat opgelegde waarden en normen niet de mens maar wel het samenleven veranderen. Precies dus ook, voeg ik er aan toe, waar die normen en waarden voor bedoeld zijn.

Norsemen
Norsemen29 dec. 2022 - 10:51

Zandb Jij gaat de discussie aan, ik niet. En hoezo, waar die waarden en normen voor bedoeld zijn? Daar heb ik het helemaal niet over. Een groot gedeelte van de wereld denkt dat waarden en normen niet opgelegd zijn, maar dat dit in de mens zelf zit.

DanielleDefoe
DanielleDefoe29 dec. 2022 - 14:13

Biologen zoals Frans de Waal hebben over moraliteit van primaten meer zinnings te zeggen dan de slager. https://www.sg.uu.nl/artikelen/2011/06/morele-apen

Norsemen
Norsemen29 dec. 2022 - 14:54

@Danielle Je kunt alleen maar iets zinnigs over de moraliteit van apen zeggen als je ook iets zijn zinnigs over moraliteit kunt zeggen. En moraliteit heeft 0,0 met biologie te maken.

DanielleDefoe
DanielleDefoe29 dec. 2022 - 17:04

Kennelijk spreken we verschillende talen.

Effie2
Effie227 dec. 2022 - 7:52

Uw schrijftalent wekt weliswaar mijn bewondering. Mijn compliment daarvoor. Maar wat dit dit stukje met vrede op aarde te maken heeft zie ik niet. Want daarin mis ik het begrip te-vrede-nheid, dat tevens neutraliteit en gemoedsrust suggereert. Wat ik er wél in zie, zijn door hormonen veroorzaakte fysieke behoeften, die een ook míj bekend tekort suggereren. Die me onrustig maken als ze een zeurend vacuum in mijn gestel veroorzaken, daarin júist onte-vrede-nheid scheppen, en me, via de door mij in woorden uitgedrukte verlangens, mijn lichaam drijven/dwingen om tot actie over te gaan. Het verhaal, waar ik in werd gezogen, wordt plots afgebroken. Met als gevolg dat ik een tijdje met 'hoe gaat het nu verder' vragen bleef zitten. lijkt vrede op aarde

Baloemparoempaloempa
Baloemparoempaloempa26 dec. 2022 - 17:12

Ik denk dat er nooit echt vrede op aarde zal zijn. Mensen zijn geneigd elkaar te bestrijden, om grondstoffen etc. Daarnaast hebben mensen allerlei driften in zich, die af en toe escaleren Wel kan er geprobeerd worden, om oorlog zoveel mogelijk te voorkomen, te de-escaleren, door onderhandeling, handel etc.

1 Reactie
Eric Minnens
Eric Minnens26 dec. 2022 - 19:44

"Daarnaast hebben mensen allerlei driften in zich, die af en toe escaleren" Zeker. Om een mooie vrouw willen we allemaal wel eens (letterlijk of figuurlijk) op de vuist gaan. Of je nou Baloemparoempaloempa heet of Heereheereheeresma. (sr. of jr.) Toch? Troje is nooit ver weg. 1000 jaar geleden niet. En over 1000 jaar nog steeds niet.

ChroomVanadium
ChroomVanadium26 dec. 2022 - 16:38

Mooi stukje. Ik heb ervan genoten