Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

'Bevolking snakt naar toekomstvisie'

Grote zorgen over gevolgen voor MKB
Joop

Heldhaftig sterven gaat makkelijk, heldhaftig leven is moeilijk

  •  
30-07-2016
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
ANP-46691866
Een oplossing vinden voor de problemen van onze tijd is niet gemakkelijk, maar zwijgen helpt niet
Door het nationalisme en de weerzin tegen heersers die vanuit hun verre paleizen Europa bestuurden was er weinig nodig om elke burger te vervullen van diep wantrouwen ten aanzien van overheden. Het verschil tussen de steden en het platteland werd groter. In het parlement kibbelden de volksvertegenwoordigers zonder ooit tot overeenstemming te komen. Politici die gevoel hadden voor wat burgers bezig hield en waar ze bang voor waren wisten de onvrede perfect te verwoorden en te kanaliseren. Degenen die daar geen gevoel voor hadden zwegen angstig, bezorgd over hun populariteit. Er waren nog maar weinig mensen die niet overtuigd waren van de zin om heldhaftig te strijden voor eigen belang, eigen plek, eigen identiteit, eigen bloed.
Het was 1914. Zingend trokken de jonge mannen naar het front omdat ze geloofden eindelijk iets aan de problemen te kunnen doen. Een terroristische actie in een land dat men alleen van naam kende was voldoende om een oorlog te beginnen en vijf jaar later toen de gesneuvelden geteld werden kwam men uit op naar schatting 20 miljoen dodelijke slachtoffers.
Het is 2016. We slaan de krant open of starten ’s morgens de computer om te zien welke terreurdaad er nu weer gepleegd is, hoeveel vluchtelingen weggetrokken zijn uit de kogelregen en de vuurzee. Degenen die bloed ruiken willen dat we keihard reageren, de wijzen beweren dat het een uitdaging voor onze manier van leven is die gebaseerd is op tolerantie en dat we ons niet uit moeten laten lokken.
En wij? De mensen van goede bedoelingen, die willen dat onze kinderen hun schooldiploma halen en daarna een baan vinden waarin ze gelukkig zijn. Wij die willen dat de bossen en de rivieren voor die kinderen schoon blijven zodat ze veilig kunnen wandelen en zwemmen. Wij die willen dat ze gezond zijn, adem kunnen halen zonder te stikken, niet verleid worden tot gewoontes waar ze diabetes of kanker door krijgen. Wij, mensen van goede bedoelingen, wij weten niet wat we moeten doen.
Iedere week dat ik een blog schrijf en over de behandeling van mijn gezwel vertel, u de groeten doe van de kanker in mijn prostaat, weet ik dat het daar niet over moet gaan. Het echte grote kwaadaardige proces dat ons bedreigt is de samenleving waar we steeds meer tegenover anderen geplaatst worden, mensen die we niet kennen en die onze vijand schijnen te zijn. In 1914 was de toestand zo explosief dat er maar iets nodig was om de boel te laten ontploffen. Het is nu nog niet zo ver, maar bij elke grote mond van een politicus, elke leugen van iemand die we gekozen hebben om onze belangen te behartigen, elk slachtoffer op een boulevard aan zee, in een winkelcentrum, in een kerk of van een gezonken boot komen we dichterbij. Kan iemand ons nog vertellen wat er moet gebeuren?
Ik kan vertellen over mijn grootvader die zich in 1914 meldde om te strijden in die belachelijke oorlog. Omdat hij in Wenen woonde werd hij vrijwilliger om met de Oostenrijkers te vechten tegen de Turken, maar ze wilden hem niet hebben omdat hij een Nederlander was. Dan maar naar het andere front en hij reisde dwars door Duitsland om daar zijn geluk nog een keer te beproeven en deze keer lukte het hem wel. Hij mocht tegen de Fransen vechten. Tien dagen deed hij mee. Daarna ontdekte men dat hij geen Duitser was en moest hij naar huis. Met duizend man vertrokken ze naar het front, waar ze loopgraven maakten in de modder en met driehonderd kwamen ze terug. Mijn opa mocht in de tijdsgeest zijn verstand verloren hebben, hij was gewoon een domme man. Aan hem moet ik geen voorbeeld nemen.
Ik zoek een andere opa en vind die in het boek Goudzand van Konstantin Paustovski. Daarin staat een brief die hij schreef aan zijn neef die in 1915 graag naar de oorlog van de Russen tegen de Duitsers wil: “Ware heldhaftigheid is niet voor de oorlog bestemd, maar voor ons leven hier. Het leven zal heel vaak in kleine en in grote dingen heldhaftigheid van je eisen. Heldhaftig sterven gaat makkelijk, heldhaftig leven is moeilijk.”
Een oplossing vinden voor de problemen van onze tijd is niet gemakkelijk, maar zwijgen helpt niet. Met pessimisme over wat er allemaal zal gaan gebeuren krijg je uiteindelijk gelijk, maar van gelijk hebben word je niet gelukkig. Dank je oom Kotik voor die brief. We moeten heldhaftig leven, optimistisch zijn en  goed beseffen dat wet 1 in het leven is dat mensen die gemakkelijke oplossingen voor moeilijke problemen aandragen nooit gelijk hebben. En ik? Ik ga proberen heldhaftig te schrijven.

Meer over:

opinie, leven,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (12)

spagaat
spagaat31 jul. 2016 - 8:16

Nou, ik wacht je volgende, heldhaftige column af, Ivan. Een tip: probeer niet alle wereldproblemen tegelijk op te lossen met te simpele oplossingen.

Minoes2
Minoes231 jul. 2016 - 2:02

De aanval is nooit de beste verdediging!

1 Reactie
Zandb
Zandb1 aug. 2016 - 9:03

Nooit is nooit het beste.

Patrick Faas
Patrick Faas30 jul. 2016 - 15:27

“Heldhaftig sterven gaat makkelijk” Oh? Hoe zit het met Dutchbat dan? Die vonden overlopen naar de vijand en meewerken aan de grootste genocide sinds WOII toch gemakkelijker dan een heldendood.

4 Reacties
X4
X430 jul. 2016 - 18:53

Beste Patrick Faas, je hebt geen idee waar je over praat. Schandalige reactie, totaal niet op feiten gebaseerd.

Patrick Faas
Patrick Faas31 jul. 2016 - 13:50

Helaas wel op feiten gebaseerd. Als Dutchbatters toen gekozen hadden voor de heldendood was de geschiedenis daarna zeer waarschijnlijk heel anders gelopen. Maar gedane zaken (of nagelaten zaken) nemen geen keer en één ding is toch wel duidelijk gebleken: heldhaftig sterven is zeker niet altijd gemakkelijk.

PeterMiddle
PeterMiddle31 jul. 2016 - 16:31

Wat een onzinnige en om die reden ongeloofelijk nare reactie.

Zandb
Zandb1 aug. 2016 - 9:05

Patrick: Valt het gedrag van de Duchtbatters dan onder "heldhaftig leven"?

[verwijderd]
[verwijderd]30 jul. 2016 - 11:06

--- Dit bericht is verwijderd —

2 Reacties
DaanOuwens
DaanOuwens30 jul. 2016 - 15:27

@ Oliver Volgens mij heeft jouw reactie echt helemaal niets met de tekst van Wolffers te maken. Ik reageer daar even op omdat mij opgevallen is dat jij wel vaker een reactie geeft die weinig of niets met de tekst van iemand anders te maken heeft. En je daarmee keer op keer alleen je eigen werkelijkheid beschrijft. Wolffers schrijft: Door het nationalisme en de weerzin tegen heersers die vanuit hun verre paleizen Europa bestuurden. Dat is een verwijzing naar de actuele situatie waarin het nationalisme steeds meer opkomt. Jijzelf draagt ook deze nationalistische boodschap uit. Wolffers schrijft: Het verschil tussen de steden en het platteland ... Goed vergelijkbaar met de huidige situatie waarin de kloof tussen de randstad en de rest van nederland steeds groter wordt. Sociaal, economisch maar zeker ook cultureel. Zomercarnaval al gezien? Wolffers schrijft: Politici die gevoel hadden voor wat burgers bezig hield en waar ze bang voor waren wisten de onvrede perfect te verwoorden Dat is een verwijzing naar de populisten van deze tijd. En verder schrijft hij: nog maar weinig mensen die niet overtuigd waren van de zin om heldhaftig te strijden voor eigen belang, eigen plek, eigen identiteit, eigen bloed. En hier beschrijft hij in de woorden van destijds de boodschap van extreem rechts. Kortom is de eerste zinnen staat beschreven welke mechanismen de aanleiding waren voor de dood van 20 miljoen mensen. En gezien je reactie besef je echt niet dat dezelfde mechanismen nu ook in werking zijn.

BasVV
BasVV31 jul. 2016 - 2:22

Daan: In de eerste zin van Olivers reactie staat precies wat het gevoel van veel mensen vandaag de dag is. Het is een gevoel van geen enkele grip meer te hebben op wat er allemaal nationaal en internationaal gebeurt. Leiders die geen leiders zijn. Ze roepen maar wat. En ze doen maar wat. Ik voel paniek bij veel leiders. Dat sluit wel degelijk aan op het stukje van Wolffers. We houden onze adem in en hopen het beste.

BasVV
BasVV30 jul. 2016 - 9:49

Terrorisme begint zo dagelijks te worden dat het sleets wordt. En daarmee verdwijnt het effect. Er is geen roem meer te behalen met de zoveelste aanslag. Er zit niets anders op dan gewoon door te leven. En ook nog optimistisch te zijn. Ik kijk uit naar je heldhaftige stukjes.