Ha ha ha HEMA

Ha fijn, bij de HEMA naast dat kopje koffie ook zo’n extra grote stroopwafel meepikken! Die Stroopwafel XL behoeft blijkbaar ook een groter etiket waarvan de ingrediëntendeclaratie de argeloze consument alleen maar stevig kan doen fronsen. Én huilen... van het lachen.

‘HEMA, Vers! Van de bakker’. Tot zover nog geen vuiltje aan de lucht. Dan volgt de hallucinante opsomming ‘allergeneninformatie’: Bevat: Gluten, Tarwe, Eieren, Soja, Melk. In deze keuken wordt gewerkt met: Amandelen, Gerst, Paranoten, Cashewnoten, Selderij, Schaaldieren, Vis, Hazelnoten, Lupine, Macadamianoten, Melk, Weekdieren, Mosterd, Haver, Pinda’s, Pecannoten, Pistachenoten, Rogge, Sesamzaad, Spelt, Sulfiet, Walnoten.

Bent u daar nog? Hoeveel gezondheidsclaims denkt men eigenlijk te kunnen vermijden?                                                                                      

Voor al wie dachten van doorgeslagen Amerikanismen alles al gezien te hebben bied onze Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij nog even een overtreffende vuistslag, en wel récht in het gezicht. Verlamd van angst door de krankzinnige claimcultuur van allerlei op hol geslagen ‘gevoelige stofwisselingen’ putten retail en horeca (allergenen? Vraag het ons personeel!) zich uit in de meest uitgebreide vorm van preventieve maatregelen teneinde de ‘gevoelige consument’ te vrijwaren van enig ongerief.

Die paniekerige benadering culmineert hier niet in de eenvoudige vermelding van ingrediënten maar vooral in de overtreffende trap; de opsomming van ‘…mogelijke ingrediënten…’ (Enig ontbrekende ingrediënt in het paniekrijtje is ‘ijzervijlsel’ waarvan we, sinds de uitzending van het tv-programma Keuringsdient van Waarde, aangaande de fabricage van cornflakes, weten dat ook die anorganische toevoeging optioneel is).                                                                                             

Dat hier met een keuken geen bakkerij wordt bedoeld moge duidelijk zijn want wat doen Vis, Schaal- en Weekdieren in godsnaam in een bakkerij (tenzij de HEMA zich door een Japanse sushi-bakkerij laat beleveren maar die bakken natuurlijk weer geen stroopwafels)? 

Die HEMA-bakkerij is uiteraard helemaal geen bakkerij maar een moderne fabriek waar allerlei voeding wordt gefabriekt, verwerkt en samengesteld, zo is duidelijk. Het is intrigerend te weten dat er theoretisch slakken, oesters danwel inktvissen tussen onze stroopwafels terecht kunnen komen maar wat moet de arme koffiedrinkende koekkauwende consument eigenlijk met al die schizofrene ingediëntendeclaraties?  

Logischer verklaring is dat het etiket met ‘Weekdieren’ de directie van de HEMA zelf duidt; een amorfe kluwen jasjes/dasjes dat zich panisch van angst indekt tegen alles wat mogelijk mis kan gaan, maar met dergelijk etiket-beleid het tegenovergestelde effect sorteert. Bij het wegknabbelen van een oud-Hollandsche stroopwafel denkt immers geen hond aan allergenen van welke aard dan ook. De écht overgevoelige doelgroep bedenkt zich wel tweemaal.

Men snackt en snoept kortom, en maakt zich geen enkele illusie maakt over de voedingswaarde van het genotene. De stroopwafel-consument is in het volle besef dat meel, suiker en vet geen enkele gezondheidsclaim zullen billijken en eventuele ‘contaminaties’ (noten, zaden etc.) zullen hem/haar aan de blote kont roesten.

Het HEMA-etiket voorziet derhalve nodeloos, redeloos en vooral nutteloos in het vermelden van ‘mogelijke vervuiling’ door soep-ingrediënten als Selderij, Lupine en Mosterd. Mocht men die waanzin toch consequent willen doorvoeren dan zal het HEMAsoep-etiket binnenkort waarschuwende woorden aangaande mogelijke stroopwafelresten bevatten en het etiket van een zak gemengde noten angstvallig gewag maken van mogelijk ‘groenten-bezinksel’ (God verhoedde voorts de constatering van onverantwoorde hoeveelheden sulfiet en ijzervijlsel in paradepaardjes als HEMA-Tom Pouce en de HEMA-worst…).