
De zorgen voor mensen met een chronische beperking die afhankelijk zijn van goede zorg is schrijnend. Zoals Bo bij de NOS zegt: "Ik weet dat er klappen gaan vallen, maar nog niet hoe ik die moet opvangen.” Die zorgen over het falende zorgsysteem zijn terecht. Hoe kun je mensen gezond houden als men zich nu al zorgen maakt of alles in 2027 betaalbaar blijft?
Het is iets waar ik al een tijdje mee bezig ben, hoe pluis ik de zorgverzekering voor 2027 uit zodat het betaalbaar blijft. Omdat ik in de Wajong zit, kan ik via de gemeente gebruikmaken van een collectieve verzekering bij DSW. En dat is maar goed ook want de reguliere zorgverzekeringen zijn er zeker niet goedkoper op geworden de afgelopen jaren.
Het afgelopen jaar heb ik bewust gekozen voor alleen een basisverzekering zonder tandarts of fysiopakket. Daarmee kon ik iedere maand 30 euro besparen. Het is wel een gok of ik fysio nodig zal hebben. Omdat mijn lijf net wat anders in elkaar zit door 22q11ds werken mijn spieren net even anders. Zo kan ik bijvoorbeeld niet heel zware boodschappen tillen omdat ik RSI heb in mijn armen/handen. Ook heb ik van tijd tot tijd extra zorg nodig als angsten en depressies weer de overhand nemen. In de donkere maanden heb ik daar meer last van dan tijdens de zomer.
Therapie zit bij de DSW in de basisverzekering en ik krijg dit vergoed omdat ik 22q11ds heb. Maar het zijn wel dingen om bij stil te staan en over na te denken. Wat dat betreft besef ik dat ik het nog enigszins ‘goed’ getroffen heb vergeleken met anderen die afhankelijk zijn van de zorgkosten aftrekken. Dat het kabinet wederom iets nieuws heeft gevonden om het leven een tikkeltje moeilijker te maken voor kwetsbare mensen vind ik onuitstaanbaar.
Het blijft elk jaar weer goed opletten om het hoofd boven water te houden. Dit geeft (onnodige) extra kopzorgen. Juist in een doelgroep waarbij extra zorgen net het verschil kunnen maken tussen je goed voelen of kopje onder gaan.
Geen zorgverzekering is ook geen oplossing omdat je dan verplicht aangemeld wordt bij een duurdere verzekering. Het is en blijft een zoektocht om je hoofd boven water te houden, zeker nu alle boodschappen volgend jaar ook weer omhoog gaan.
Desondanks ben ik toch blij dat ik in Nederland woon en niet in Amerika. Daar is er helemaal geen opvang voor kwetsbare mensen. Dat heb ik zelf mogen aanschouwen toen ik in 2004 in Miami was. Ik denk alleen dat het zeer onwenselijk is om in Nederland dezelfde kant op te gaan. Zorg moet betaalbaar blijven voor iedereen. Gezondheid is een basisrecht, en daar mag de overheid nooit een kansspel van maken.