Geef mij C’est Mocro in plaats van NOS en programma's als Pauw en de Wit

Het Commissariaat voor de Media en NOS publiceren vandaag dat onze meningsvorming onder druk staat door sociale media. Wij zouden daardoor geen vrije en goed geïnformeerde meningen meer kunnen vormen. Opmerkelijk, want mainstreammedia en redacties wijzen maar al te graag naar sociale mediaplatformen, terwijl ze zelden kritisch kijken naar hun eigen rol in desinformatie en eenzijdige berichtgeving, waardoor wijken naar niet-mainstream informatiebronnen een natuurlijk gevolg is. Je kunt als Commissariaat niet klagen over de zogenoemde desinformatie die mensen via sociale media meekrijgen, zonder eerst zelf aan flinke introspectie te doen. Bovendien beledigt het de intelligentie van mensen, alsof zij zelf niet in staat zijn om kritisch informatie te filteren. Vraag eens aan een boomer om een AI-video of een scammail te herkennen. Er is een reden waarom bepaalde generaties daar gevoeliger voor zijn dan Millennials en Gen Z.

Het is ook arrogant om te doen alsof de NOS of Nieuwsuur per definitie beter informeert dan onafhankelijke personen of pagina’s online. Ook op die redacties werken mensen die selectief informeren of politici als Mona Keijzer eindeloos laten leeglopen over vermeende jodenhaat onder moslims. We hebben platforms zoals Left Laser nodig om glashelder bloot te leggen wat voor afschuwelijke gedachtenspinsels iemand als Gidi Markuszower erop nahoudt. Iets wat destijds ook had moeten gebeuren bij Eva, Pauw & De Wit, toen hij daar rustig campagne mocht voeren voor zijn verrotte DNA. Naast het feit dat de gevestigde media er consequent in faalt om de burger kritisch te informeren, beschouw ik ze ook als de O.G. desinformatieverspreiders.

Als gezondheidswetenschapper ben ik tot op de dag van vandaag de desinformatietroep van Zembla, Op1 en Pauw aan het opruimen. Terwijl mijn collega’s steeds roepen dat het aan sociale media ligt, moet ik hen eraan herinneren hoe Zembla het HPV-vaccin een “high profit vaccine” noemde en hoe bij Pauw een bloemist alle ruimte kreeg om onzin over HPV te verkondigen. En laten we ook niet vergeten hoeveel ruimte tv-programma’s tijdens corona gaven aan niet-autoriteiten. Zij vormden de basis van alle onzin die nog rondgaat. Hopelijk komt volgende week bij de Parlementaire Enquête Corona ook de rol van de mainstreammedia ter sprake en hoe zij zich lieten gebruiken als outlet voor proefballonnen en weerstand in het land.

Sinds de genocide in Palestina is de berichtgeving en incomplete informatievoorziening verergerd. Er wordt met meel in de mond gesproken en bij de duiding van misdaden klinken krantenkoppen en nieuwslezers van de NOS alsof gevallen bommen en doden natuurverschijnselen zijn. Geen wonder dat jongeren een berichtgeving zien bij de NOS die totaal niet overeenkomt met de genocide die zij live volgen via hun sociale media feed. Het is zelfs beledigend voor jongeren, maar ook voor ouderen zoals ik, om te suggereren dat wat wij live zien gebeuren onjuist of onbelangrijk zou zijn. Dat is ook waarom velen, waaronder ikzelf, fan zijn van C'est Mocro. Zij doen niet alsof doden uit de lucht komen vallen en benaderen de berichtgeving vanuit meerdere bronnen, in plaats van uitsluitend vanuit een eurocentrische invalshoek.

Ik begrijp daarom ook waarom C'est Mocro zo angstaanjagend is voor de mainstreammedia en rechtse politici. Het is een platform zonder subsidies, zonder redactie, de persoon erachter is anoniem en het heeft op Instagram een organisch bereik waar een eindredacteur van het Parool of de Telegraaf alleen maar van kan dromen. Het lukt hen om mensen te informeren zonder telkens te worden teruggefloten door de lange arm van Den Haag. Tot nu toe is het bovendien een van de weinige platforms die direct en concreet rapporteert over misdaden tegen Palestijnen. Ook vandaag weer, bij de terroristische aanslag op moslims in San Diego. Waar het bij de NOS slechts een klein bericht onderaan de voorpagina kreeg, stond het bij C’est Mocro prominent vastgepind op hun profiel.

Het is maar goed ook dat sociale mediaplatformen bestaan, en dat pagina’s als Links in het Nieuws, C'est Mocro en Represent Jezelf actief jongeren informeren. Mijn pushmeldingen van de NOS staan inmiddels uit, terwijl die van C’est Mocro aan staan. De redactionele keuzes van de NOS sluiten simpelweg niet meer aan bij mijn informatiebehoefte. En misschien is dat maar goed ook. Vanuit mijn eigen werkervaring, waarin ik voortdurend de troep van de mainstreammedia moet opruimen, houd ik hen nog wel in de gaten, maar allang niet meer als primaire informatiebron.