Eurovisie Songfestival: zet het beeld op zwart zodra de Israëlische vertegenwoordiger het podium betreedt!

De Israëlische publieke omroeporganisatie KAN is geen onschuldige, neutrale omroep die objectief bericht over Israëls gruweldaden. De door KAN verspreidde video met een tot genocide oproepend kinderliedje staat ons allemaal nog vers in het geheugen.

De ervaren Antoinette Hertsenberg was afgelopen donderdagavond op NPO1 de vervanger van Eva Jinek. Maar toen zij vlak na de klok van zeven uur de talkshow van Eva opende, moet haar baas Taco Zimmerman zich rot zijn geschrokken. Want over CNN-correspondent Clarissa Ward, die verderop in de uitzending aan de gesprekstafel zou plaatsnemen, zei de talkshowhost letterlijk: “Zij was maandenlang de énige journalist in Gaza.”

Laat dat even op je inwerken: “Zij was maandenlang de énige journalist in Gaza.”

Was het onwetendheid? Had de Eva-redactie haar slecht voorbereid? Was het ondanks haar decennialange tv-ervaring misschien tóch een vergissing die werd veroorzaakt door de spanning, omdat ze all of a sudden de Eva-gesprekstafel moest leiden? Of deed Antoinette Hertsenberg deze aankondiging juist bewust, en wilde ze daarmee op subtiele wijze het racistische Israëlische en Telegraaf-narratief met de kijker delen dat Palestijnse journalisten geen journalisten zijn maar Hamas-terroristen?

Wát de reden van deze faux pas ook is, het was een - hopelijk onbedoelde - schoffering van de 205 journalisten en mediamakers die volgens het Comittee to Protect Journalists sinds het uitbreken van de Gaza-oorlog in deze Palestijnse regio zijn gedood. Dat er in de afgelopen 262 Eva-uitzendingen nog nóóit een Palestijnse journalist aan de gesprekstafel heeft gezeten, maar daarentegen wél de met deze bizarre aankondiging geïntroduceerde Clarissa Ward, is overigens veelzeggend voor onze talkshowtafels: het witte narratief zál en móet leidend zijn.

Zo was de Palestijnse journalist Ashraf Mashharawi vorige maand nog in Middelburg voor de Four Freedom Awards, om namens het Comittee to Protect Journalists mede de Freedom of Speech Award in ontvangst te nemen. Toch wordt het witte narratief van Clarissa Ward door de redactie van Eva wél gehoord, daar waar het Palestijnse perspectief van Ashraf Mashharawi wordt genegeerd.

Wat de fout van Antoinette Hertsenberg extra pijnlijk maakt, is niet alleen dat haar merkwaardige aankondiging ook nog eens misleidend bleek omdat Gaza in het gesprek met de CNN-journalist totaal niet aan bod kwam; het was vooral pijnlijk omdat kómende week het door haar baas Taco Zimmerman geboycotte Eurovisie Songfestival op de agenda staat, en de AVROTROS-directeur juist mede voor deze boycot koos vanwége de ernstige Israëlische aanvallen op de persvrijheid in Gaza.

Dat deze terechte boycot vervolgens door de directies van NOS en NTR gedeeltelijk teniet wordt gedaan, is niet alleen onbegrijpelijk maar valt internationaal moeilijk uit te leggen. Want wat is de houding van Nederland nu eigenlijk ten aanzien van Israëls deelname? En hoe moeten we het besluit van NOS en NTR eigenlijk interpreteren?  

Bedenk hierbij dat ondanks Israëls onderdrukking van de persvrijheid en de moord op een paar honderd Palestijnse en Libanese journalisten, de verslaggevers van NOS en NTR komende week zonder enige gêne de Weense persruimte delen met Israëlische journalisten die een publieke omroep vertegenwoordigen die deze moorddadige aanvallen op hun Palestijnse en Libanese collega’s goedkeurt.

Want laat één ding duidelijk zijn. De Israëlische publieke omroeporganisatie KAN is geen onschuldige, neutrale omroep die objectief bericht over Israëls gruweldaden. KAN covert grotendeels de officiële Israëlische oorlogsretoriek, heeft nauwelijks aandacht voor het Palestijnse en Libanese lijden en steunt Israëls genocidale misdaden in Gaza plus de oorlogsmisdaden in Libanon. KAN is niet een of andere lieve, vredelievende omroep die aan een verbindend liedjesfestijn deelneemt. Beschuldigingen van genocide doet de omroep af als antisemitisme. De door KAN verspreidde video met een tot genocide oproepend kinderliedje staat ons allemaal nog vers in het geheugen. Dat KAN de video als gevolg van zware internationale druk alsnog offline haalde, doet niets af aan de via de video geuite mentaliteit bij de KAN-omroepredacties.  

Er is maar één manier waarop NOS en NTR hun verkeerde keuze nog een klein beetje kunnen neutraliseren en de geloofwaardigheid van Nederland enigszins kunnen herstellen: zet komende dinsdag en zaterdag het beeld op zwart zodra de Israëlische kandidaat het podium betreedt!

De door KAN verspreidde video: