Europa moet Trump nu met gelijke munt terugbetalen

Nooit eerder heeft zo'n stel gewetenloze schoften in Amerika de macht in handen gehad. Een corrupte maffiakliek rond een narcistisch monster die schaamteloos zijn macht misbruikt om zichzelf onbeperkt te verrijken. Na de Palestijnen opgeofferd te hebben aan een absurde vastgoeddroom, heeft hij nu met Oekraïne ook Europa verraden.

Vorige week heeft Trump de onacceptabele brutaliteit begaan om te eisen dat Zelensky opstapt, daarin een paar dagen later bijgevallen door Musk, die Starlink uitschakelde, waarvan Oekraïne afhankelijk is om zich tegen de Russische terreurbombardementen te beschermen. De Oekraïense president staat namelijk de profijtelijke dieseldeal met Poetin in de weg, waarmee Trump zijn politieke huid hoopt te redden.

Dit verraad van Amerika, waarmee Trump Oekraïne aan zijn Russische collega-dictator uitlevert, komt dezer dagen niet alleen. Er is zijn aanval op het ICC, dat hij tot de laatste steen wil slopen omdat dit zijn medecrimineel Netanyahu voor genocide wil vervolgen. En het eist niet alleen dat Oekraïne stopt met drone-aanvallen de Russische infrastructuur, maar nu ook dat Europa de geblokkeerde Russische miljarden aan het Kremlin vrijgeeft.

Wat met de beruchte rede van Vance in München op 14 februari 2025 werd aangekondigd, is intussen concrete politiek: een rechtstreekse aanval op de internationale rechtsorde, op de Europese veiligheid en op de Europese democratie. Zoals ook blijkt uit de openlijke steun aan fascistoïde Poetin-vriendelijke partijen die de EU van binnenuit willen opblazen, van de Duitse AfD tot Marine Le Pen. Na anderhalf jaar vergeefs pappen-en-nathouden moet het, ongeacht de recente bezweringen van de hoogste Amerikaanse NAVO-generaal Grynkewich, nu toch echt duidelijk zijn: Washington is onder Trump geen vriend meer, maar een vijand. Ik zeg nadrukkelijk niet dat vanaf nu Amerika de vijand zal blijven, maar wel dat deze regering een vijand is,

Trump is daarbij bovendien ook de gevaarlijkste vijand, veel gevaarlijker ook dan Poetin. En wel om vier redenen. Ten eerste omdat Amerika veel machtiger is. Ten tweede omdat wij veel afhankelijker zijn van Amerika, niet alleen qua defensie, maar ook qua digitale infrastructuur. Ten derde omdat velen dat nog steeds niet door (durven) hebben, en zich op grond van culturele verwantschap aan valse illusies over Trumps intenties vastklampen. Illusies die bij Poetin niemand heeft.

Trump kent geen morele grenzen en behoort tot het soort politieke criminelen dat niet voor redelijkheid vatbaar is, maar slechts voor macht wijkt; zijn recente uitspraak dat 'de buit aan de overwinnaar is', zegt genoeg. Trumps aanval op ons moet dus met gelijke munt terugbetaald te worden. Zijn positie is minder sterk dan hij met zijn gebluf doet voorkomen. Het totale mislukken van zijn oorlog tegen Iran en de vervolgens exploderende benzineprijzen maken hem en zijn slaafse Republikeinen zeer kwetsbaar. Het feit dat nu Republikeinse senatoren uit electorale angst afstand van Trump beginnen te nemen, is het moment om genadeloos toe te slaan. Niets vreest Trump meer dan zichtbaar een verliezer te zijn. Dus moet je zorgen dat hij dat zichtbaar wordt.

 Een zware electorale nederlaag van de Republikeinen bij de komende MidTerms - met Trump als lame-duck daarna - is niet alleen de laatste kans voor de Amerikanen om hun eigen democratie te redden. Zo'n nederlaag is ook voor ons van levensbelang.

Dat betekent: Brussel dient de Amerikaanse sancties tegen het ICC meteen met een blokkeerstatuut te beantwoorden. Het moet dat niet alleen mogelijk overwegen, maar nu reeds aankondigen als iets wat direct in werking treedt op het moment dat Trump het waagt zijn sanctiepakket in te laten gaan. Tevens dient Brussel niet slechts onverkort zijn steun uit te spreken voor Zelensky, maar ook Trumps aanval op zijn positie en zijn lofprijzingen van Poetin uitdrukkelijk te veroordelen. Als er iemand moet aftreden is het Trump zelf. Zelensky heeft inmiddels terecht aangekondigd Trumps dieseldeal aan flarden te zullen schieten - ook dát dient Brussel expliciet te verdedigen.

Maar er is meer. Trump bemoeit zich openlijk met de interne gang van zaken in Europese landen, waarbij hij de lidstaten tegen elkaar op poogt te zetten. Brussel moet niet schromen hetzelfde te doen. Allereerst een openlijke oproep aan het Congres om met alle middelen Trumps illegale dieseldeal te blokkeren - illegaal omdat die in strijd is met het uitdrukkelijke verbod op sanctieverlichting van datzelfde Congres. Ten tweede door zelf deals te sluiten met Democratische deelstaten. Ten derde door de Amerikaanse kiezer duidelijk te maken dat er specifiek economische schade te verwachten valt wanneer die Republikeins blijft stemmen. Houdt, in antwoord op elk protectionistisch plan van Trump, sanctiepakketten gereed die juist Republikeinse kiezers in swing-states treffen.

De Amerikaanse ambassadeur bij de VN Mike Waltz klaagde recent over de 'onredelijkheid' van de oproep van andere regeringen tot een reisboycot, in het kielzog van Canada: het tekent Trumps paniek. Dus moet je die oproep juist wèl doen. Ook dreigde Trump met hel en verdoemenis als Canada en Europa hun samenwerking zoude intensiveren. Dus moet je dat juist doen. Luid en duidelijk en openlijk.

Laat men een voorbeeld nemen aan de Oekraïense kapitein Serhii Marchenko die recent een open brief aan Trump schreef dat Oekraine niet voor hem en Poetin zal capituleren. Ik citeer: "I've been reading the garbage you've been spewing lately, and it fills my heart with joy and warmth to watch you panic. You're losing the elections and it looks like you're desperately grasping at straws by kicking at Ukraine. But it's not going to work! American voters are wiser than you, and they will send you to the trash heap of history, along with your clownish dances, your lies and your antics of an aging, bargain-basement Don Juan. I wish you spend your years in poverty and in prison".

Je zou hopen dat een Europese politicus dat eens recht in Trumps gezicht gaat zeggen. Van één iemand hoeven we dat in elk geval niet te verwachten. Van Mark Rutte. Die zwijgt nu - en terecht. Zijn aanpak van onderkruiperij en hielenlikkerij is failliet.

Ja, aan zo'n vlucht voorwaarts zitten risico's. Dat vond Chamberlain indertijd ook. En het gaat niet zonder forse eigen offers, weshalve men er ook nu voor terugschrikt. Alleen komen bij niets doen die forse offers onvermijdelijk alsnog. Want dat aan pappen-en-nathouden óók grote risico's zitten, omdat Trump niet uit zichzelf zal stoppen, zou Ruttes grote idool Churchill inmiddels wèl allang hebben gezien.

Of neem De Gaulle, over wie nu net een kaskraker draait. 'De man die nee zei', zo luidde de titel van een Nederlandse biografie uit 2012. Ons grootste probleem: we hebben niemand die tegen Trump luid en duidelijk 'nee' durft te zeggen. Maar het is nu of nooit.