
Als je het hebt over "remigratie", dan heb je het over wat er nu in de Verenigde Staten aan de hand is. Knuffelracisten met "oplossingen" als het geven van geld voor vertrek uit Nederland zullen nooit de aantallen halen die de knorrende onderbuikgevoelens van onze eigen etno-nationalisten geruststellen.
Weten jullie nog, de verkiezingen van 2017? Het kernthema bleek te zijn: de Nederlandse identiteit. Sybrand Buma (CDA) wilde dat alle scholen het Wilhelmus gingen zingen. Mark Rutte (VVD) wilde mensen weg hebben als ze zich niet aan zijn wereldbeeld conformeerden. Lodewijk Asscher (PvdA) zette in op “Progressief Patriottisme”. Geert Wilders (PVV) riep: “Nederland weer van ons!”. Na een kort corona-intermezzo bleek 2023 de kans waar remigratierechts op zat te wachten; Wilders werd verreweg de grootste.
In het regeerprogramma van kabinet-Wilders/Schoof I lees je: “Om (gedwongen) terugkeer fors te bevorderen wordt de beschikbare capaciteit voor vreemdelingenbewaring zo snel als mogelijk opgehoogd, waarbij rekening wordt gehouden met de algemene druk op de detentiecapaciteit”. Dit, samen met een waslijst aan maatregelen om asielprocedures te verkorten (lees: zo snel mogelijk weigeren), bovenop maatregelen om het tegengaan van een afwijzing rechterlijk aan te vechten en zowel naturalisatie als gezinshereniging te bemoeilijken.
Ik hoor om mij heen vaak verzuchtingen als “die Wilders spoort niet” of “Trump is volledig van het padje af” van mensen die vervolgens doorgaan met de orde van de dag. Maar lees de bovenstaande paragraaf nog eens, met de beelden uit Minneapolis in je achterhoofd. De enige begrenzing die het resulterende kabinet tegenkwam, was er een van zijn eigen incompetentie. Het krijgen van “grip op migratie” is inmiddels van links tot rechts in onze politiek de normaalste zaak van de wereld. Met de 6 zetels van PvdD en DENK als overwerkte lichtpuntjes konden we van een stevige oppositie niet spreken.
Ruim een kwart van de kiezers kleurde vorig jaar het vakje rood bij een partij die openlijk dweept met termen als “remigratie” of “tribunalen” (PVV, FvD, JA21). Maar de groep die dit gedachtegoed legitimeert is vele malen groter: kiezers van de VVD, NSC en BBB die de poort voor extreemrechts wagenwijd openzetten onder het mom van ‘bestuurlijke verantwoordelijkheid’. We zijn met prinsenvlag en wimpel voor de herkansing gezakt.
Vergis je niet: de aanhangers van een polder-ICE dragen geen uniformen. Ze komen op de verjaardag van je tantes, houden de deur voor je open bij de tandarts, vertellen je tijdens kerst dat “Japan nog wél zijn cultuur heeft behouden” en glimlachen vriendelijk als je ze voor laat gaan in de supermarkt. Wit Nederland heeft een cultuurprobleem, en de gevolgen daarvan zijn historisch dodelijk.
Heb het over de razzia’s van Amerikaanse eenheden die deur-tot-deur gaan. Heb het over de gedode burgers die als nevenschade worden afgeschreven. Heb het over de scholen die dicht blijven uit angst voor het democratisch gekozen regime. Denk aan het gezin dat nu zonder vader aan de eettafel zit, omdat hij kaalgeschoren en verminkt naar El Salvador is afgevoerd. En als die keurige, witte mede-Nederlander dan zijn handen in onschuld wast en zegt dat we hier beschaafd zijn, vraag hem dan alleen dit:
'Oké, maar wat als ze niet weg willen?'
Meld je hieronder gratis aan voor Joop NL. Iedere donderdag een selectie opvallende nieuwsverhalen, opinies en cartoons in je mailbox.