Sfeerfoto van Joop
Joop
Joop

GGD: drie weken quarantaine na contact met apenpokkenpatiënt

Advies geldt als voorzorgsmaatregel
Joop

Een vrijgezelle moslima gaat niet zomaar uit huis

  •  
16-02-2015
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
63 keer bekeken
  •  
BNNVARA fallback image
Ik leef in een land waar mijn gemeenschap te sterk is, waar familie boven alles komt
Toen ik de sleutels van mijn appartement had opgehaald, duurde het nog een week voordat ik mijn ouders ermee confronteerde. Ietwat nerveus zaten zij voor mij in de woonkamer. In mijn moeders gezicht zag ik verschillende scenario’s voorbij komen. Ze dacht waarschijnlijk dat ik een enorme schuld had bij de maffia, dat ik zwanger was of dat ik was geschorst van mijn faculteit. De paranoïde Turkse moeder zou alles kunnen verwachten. Diep van binnen voelde ik een vorm van wrok tegenover deze twee personen. In een ander leven zou dit gesprek heel anders verlopen.
Mijn gedachten schoten naar een paar jaar geleden, toen een Turkse collega mij vertelde over haar jeugd. Zij was als tiener naar Nederland gekomen. Haar relatie met haar ouders in Turkije was al stroef geweest, in Nederland werd het alsmaar erger. Met de dag voelde ze meer dat ze een dubbel leven aan het leiden was. Op het moment dat ze thuiskwam, had ze het gevoel dat ze een masker opdeed. Buiten was ze een Nederlander, goed geïntegreerd in de maatschappij. Thuis was ze de oudste dochter van een Turkse familie. Een traditionele familie, een familie die de intentie had om terug te keren. Dat wilde zij niet. Het omdraaien van de knop in haar hersenen elke dag werd haar te veel. Zij wilde uit huis, onafhankelijk zijn. Zij wilde vrijheid. Haar vader gaf haar twee manieren om vrij te zijn. De eerste manier was met een trouwring. De tweede in een doodskist.
Met een trillende stem kondigde ik aan dat ik een huis aangeboden had gekregen, een heel leuk huis. Prima huur, prima buurt. Ik had veel geluk, weinig studenten zouden een dergelijk huis kunnen bemachtigen met zo weinig wachttijd.
Al een tijd had ik het gevoel dat ik achterbleef op bepaalde verantwoordelijkheden. Mijn moeder maakte steevast mijn avondeten. Er werd nooit gevraagd of ik de huishoudelijke taken een dag op mij kon nemen. Mijn kamer werd altijd opgeruimd, mijn was werd altijd gedaan. Ik had het ook zelf kunnen doen, maar discipline was toen ver te zoeken.
Ik kon mij nog herinneren dat een klasgenoot huur moest betalen aan haar ouders op haar 18de. Het was volgens haar ouders een aanmoediging tot zelfstandigheid. Mijn ouders vonden het barbaars, wie is nou meer dierbaar dan je dochter? Hoe durf je geld van haar te vragen, terwijl je er juist voor moet zorgen dat ze het zo goed mogelijk heeft. Uiteindelijk zal ze jou dankbaar zijn en hetzelfde doen wanneer jij afhankelijk wordt haar bent. Voor wat hoort wat.
Mijn collega groeide op in een omgeving met weinig allochtonen. Een Turkse student zijn in de jaren 90 was toch wat anders dan nu. Zij raakte geïnspireerd door het individualisme van haar autochtone leeftijdsgenoten. Door de onbedwingbare Nederlandse studenten. Het leek ze allemaal zo makkelijk te verlopen. Alsof ze hun hele leven werden voorbereid op die ene dag dat ze vertrekken. Ook zij werd voorbereid om te vertrekken, maar dan op een ander manier. Toen haar ouders naar Turkije gingen, besloot ze actie te ondernemen.
Ik had geen positieve reactie verwacht. ‘Wat zal iedereen denken?’ zei mijn moeder. Dit was uiteindelijk belangrijker dan wat zij vond. In een massa van stemmen zou die van haar altijd in de minderheid zitten. Er werd mij uitvoerig verteld wat zij zouden denken. Een vrijgezelle moslima gaat niet zomaar uit huis. Ze gaat uit huis om te zondigen. Om veel later thuis te zijn, om feestjes thuis te houden. Om verliefd te worden en samen te wonen. De onbedwingbare Nederlandse vrouw uit te hangen. Niet meer en niet minder. Er werd mij gevraagd te kiezen. Mijn huis of mijn familie. In een moment van twijfel bleef ik deze opties afwegen. Vrijheid of mijn familie.
Ik ben alsnog uit huis gegaan, tot grote verdriet van mijn ouders. Mijn collega ging naar een “blijf van mijn lijf” huis. Excommunicatie was onontkoombaar. Een paar maanden gingen voorbij zonder contact, stiekem ontmoette ik mijn zusje voor haar middelbare school. Naarmate de tijd vorderde, werd de strijdbijl begraven. Daar zat ik dan in mijn woonkamer. Ik ben zelfstandig, dacht ik. Ik ben vrij. In een ander leven had ik het geweldig gevonden. Ook ik moet de knop omdraaien. Buiten ben ik een geïntegreerde Nederlander. Op het moment dat ik mijn appartement binnen ben, verander ik in het Turks buurmeisje dat iedereen binnenshuis op slippers laat lopen en haar buren lastig valt met arabesk folklore om twee uur ‘s nachts.
Kiezen voor je vrijheid in een vrij land. Een land waar individualisme de norm is, waar zelfstandigheid wordt gestimuleerd. Een land dat aan het vergrijzen is, waar een oudere een vrijwillige buddy nodig heeft om de eenzaamheid te doorbreken. Ik leef in een land waar mijn gemeenschap te sterk is daarvoor, waar familie boven alles komt. Een leven waar ik altijd mijn ouders in het plaatje zal zien verschijnen en droom om voor ze te zorgen als ze oud zijn. Een gemeenschap met veel vooroordelen en taboes. In een land waar we constant worden aangewezen op onze tekortkomingen, zijn het deze taboes die wij als gemeenschap moeten doorbreken. Het beste van beide werelden bevindt zich over de drempel van deze onbekende deuren. Deuren waar zij zonder een man doorheen kan. De onbedwingbare moslima in wording.

Meer over:

opinie, leven

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (25)

Rootman
Rootman16 feb. 2015 - 15:44

Multiculturalisme is een zoektocht. Niet alles is zomaar verteerbaar. Mooi om dit vanuit het perspectief van een intelligente moslima te vernemen.

Magikeven!ikheetMostafa
Magikeven!ikheetMostafa16 feb. 2015 - 15:44

Respect maal drie.

LisanneW
LisanneW16 feb. 2015 - 15:44

Mooi verhaal. Er staan wat tekortkomingen in maar daar zal ik je niet op aanwijzen. Voor mij zijn mijn familie en ouders ook het belangrijkste in mijn leven.

msj_meijerink
msj_meijerink16 feb. 2015 - 15:44

Goed, vertederend verhaal over het onvermogen van de allochtone 'ouderen' om te accepteren dan in Nederland andere mores heersen dan in het stedelijke Turkije, laat staan als daar op het platteland, zoals bijv. Anatolië.

Nuanimo
Nuanimo16 feb. 2015 - 15:44

Forestaverde, u kletst weer uit uw nek. En niet alleen dat: U beledigt bewust. Want waar staan "die verschillende reacties waarin deze dame - waarom nou "dame"? - 'intelligent' wordt genoemd? En waar leest u, "het feit" dat men het intelligent noemt als een moslima een stukje schrijft? En wie discrimineert er dan volgens u? Als er nou één verkeerd bezig is, dan bent u dat. Bob Schmitz is de enige reageerder die het woord "intelligent gebruikt. Uit de volledige reactie blijkt duidelijk hoe beledigend uw bevindingen vanuit uw vooroordelen voor de schijfster en Bob Schmitz zijn: Bob Schmitz: "Multiculturalisme is een zoektocht. Niet alles is zomaar verteerbaar. Mooi om dit vanuit het perspectief van een intelligente moslima te vernemen." IK hoor graag van u, wat ik over het hoofd zag. En waarom ik uw kwalificatie dan onterecht beschamend vind.

rikus1
rikus116 feb. 2015 - 15:44

Een verhaal dat mij aangrijpt. Ik ken elk facet van het probleem. Het Moslima meisje uit Almelo, dat door haar vader in het thuisland werd dood geschoten was een schoolvriendin van mijn dochter. Ze was een spontane vriendelijke meid, alleen als haar ouders er bij waren klapte ze finaal dicht. Ze was zoals jij omschreef in de ogen van haar ouders ook te veel verwesterd. Wat een vreselijk leven moet dat zijn. Ik denk 1 van de redenen dat zoveel jonge moslim meiden vluchten naar de IS.

rikus1
rikus116 feb. 2015 - 15:44

Ik denk dat veel moslim meiden met dit dilemma te maken hebben. Je zou maar verliefd worden op een Hollandse jongen. Dat zal bijna nooit geaccepteerd worden. Je moet zelfs je gevoelens kunnen beheersen. Je mag alleen verliefd worden als je ouders en de gemeenschap het accepteert. Hoe erg is dat!

CliffClavin1993
CliffClavin199316 feb. 2015 - 15:44

Esra - ik heb de indruk dat de thread aan zijn eindpunt gekomen is, en dat is niet erg - zo gaat dat. Graag wil ik je danken voor je heel overwogen en persoonlijke stuk, mild van toon, en toch over dingen van gewicht. Iemand die jong is, een verantwoordelijk beroep tegemoet gaat, en nu al wijsheid laat zien, dat is zeldzaam. Dame, ik hoop meer van je te lezen. Groet, Frank.

zaartje
zaartje16 feb. 2015 - 15:44

Ik heb groot respect voor jouw familieleven...als je hulp nodig hebt, is er altijd wel iemand, jullie zorgen voor elkaar, iets wat er in het individualistische land niet veel meer is. Alles heeft zijn voor- en na-delen, maar dat koude ikke ikke en de rest kan stikken zou wat anders kunnen!

2 Reacties
Andy40
Andy4016 feb. 2015 - 15:44

Ik kies in dit geval toch voor het koude ikke ikke ikke mentaliteit.

opgeheven
opgeheven16 feb. 2015 - 15:44

Dan is het inderdaad prettiger dat je vader voor jou als volwassen vrouw nog bepaalt waar je woont en wanneer je de deur uit mag.........

[verwijderd]
[verwijderd]16 feb. 2015 - 15:44

@ Op het moment dat ik mijn appartement binnen ben, verander ik in het Turks buurmeisje dat iedereen binnenshuis op slippers laat lopen en haar buren lastig valt met arabesk folklore om twee uur ‘s nachts. Prima toch dat uitgesproken Turks/mohammedaans zijn achter de voordeur!

1 Reactie
TruusBeek
TruusBeek16 feb. 2015 - 15:44

Zou zeggen rekening houden met je buren lijkt mij een voorwaarde dus om twee uur snacht de buren met wat voor muziek ook lastig vallen, behoudens een sporadisch feestje, lijkt mij niet het gedrag van een goede buur.

[verwijderd]
[verwijderd]16 feb. 2015 - 15:44

Gewoon die hoofddoek eraf en lekker party'en, meid. Je ouders hoeven niet alles te weten.

2 Reacties
Nuanimo
Nuanimo16 feb. 2015 - 15:44

Dus n.a.v. dit verhaal schat u de schrijfster zo "hoog" in, dat ze niet zelf kan bepalen of ze een hoofddoek wil dragen of niet? Ach jongen, maak je toch eens los van je reflexen en denk zelf na, zoals je ouders je ooit geleerd hebben; ze moesten eens weten....

Qizilbash
Qizilbash16 feb. 2015 - 15:44

Wie zegt dat Esra een hoofddoekdragende moslima is? Wie zegt dat ze niet reeds aan het feestvieren is?

opgeheven
opgeheven16 feb. 2015 - 15:44

Ik kan alleen maar respect hebben voor de moed van de schrijfster om toch deze stap in haar leven te zetten. Waar ik wel droevig van wordt is dat ook uit dit verhaal blijkt dat het voor ouders in dergelijke fijnmazige dwingende culturen er helemaal niet om gaat wat het beste is voor het kind, maar vooral wat de gemeenschap er van zal zeggen. Het is belangrijker dat de dochter wordt gezien als vrome moslima dan dat zij zich ontplooit tot zelfstandige vrouw. Lijkt me enorm verstikkend en ongezond milieu om daar deel van uit te maken. Gelukkig weten sommigen zich daaraan te ontworstelen. Ik zet trouwens ernstige vraagtekens bij de liefde die de ouders voor hun kind voelen als wat de omgeving denkt belangrijker is dan het welzijn van het kind. Je kind bedreigen met een doodskist, zo’n vader zou met pek en veren het land uit geschopt moeten worden.

1 Reactie
Sveon
Sveon16 feb. 2015 - 15:44

Zo werken groepsculturen nou eenmaal. Er zitten voor en nadelen aan. Door de hechte banden met familie en naasten hoeven mensen zich geen zorgen te maken om op hun oude dag weg te kwijnen in een tehuis...het is daar vanzelfsprekend dat kinderen voor hun bejaarde ouders zorgen net zoals de ouders eens voor de kinderen hebben gezorgd. Aan de andere kant is er altijd een grote sociale druk om te conformeren aan de groep en gezinnen worden als geheel beoordeeld in plaats van als afzonderlijke leden. Dat betekent inderdaad dat als één lid van het gezin iets doet wat door de gemeenschap als schandalig beschouwd wordt, het gezin als geheel daarvan de verantwoordelijkheid komt te dragen. En uitstoting (denk aan ouders die hun kinderen plotseling niet meer met de jouwe laten spelen) kan in een groepscultuur hele tastbare gevolgen hebben. Dat is niet alleen in moslimlanden zo. Ook in andere groepsculturen zoals Japan zijn gezichtsverlies en uitstoting vanwege afwijkende acties van directe naasten risico's die mensen koste wat het kost proberen te vermijden. Dat is iets wat wij als individualistische westerlingen vaak niet voor kunnen stellen.

CliffClavin1993
CliffClavin199316 feb. 2015 - 15:44

Mooi relaas, beste Esra - je laat heel mild een wonde plek in de Nederlandse maatschappij zien. Een plek die veel, met name jongere, Hollanders zelf niet zien, of niet willen zien. Wat betekent onze eigen Nederlandse 'vrijheid' nu helemaal? Veel minder dan ze lijkt. Ergens hieronder beveelt iemand je aan om te gaan 'party'en'. Het is niet heel moeilijk wat daarmee bedoeld wordt. Drinken, pillen, coke, je laten neuken, en de volgende dagen kapot zijn. Ga je het precies na, dan is het: helemaal niks. Het Nederlandse vrijheidsbegrip is een fata morgana, en een gevaarlijke ook nog. Je ziet het overal om je heen, en het zijn de taboes waar niemand in het vrije westen over durft te spreken: het grote aantal echtscheidingen, de vervreemding tussen ouders en kinderen, tussen kinderen onderling, de psychiatrische ontwikkelingsstoornissen en verslavingen die hier bij horen, families die je geen families meer kan noemen, en in het algemeen mensen die niets meer gemeenschappelijks hebben, en niets meer kunnen bespreken met elkaar. De mens als klein en onbewoond eiland. Die in de waan leeft dat hij of zij een 'autonoom zelf' is. De Nederlanders waar ik over schrijf, die zijn bang, heel erg bang. Ze herkennen in datgene wat je noemt, iets wat ze verloren hebben, als ze het al ooit gehad hebben. Toch is er die herkenning - en dat maakt dat wat je beschrijft tot iets eeuwigs. De Hollandse haat jegens allochtonen, die gaat helemaal niet over vrijheid van meningsuiting, of terrorisme, of gebruik van uitkeringen, of integratie, of overbevolking. Die haat is gestoeld op afgunst, en op een onpeilbaar verdriet om dat wat verloren ging. Ja, en die haat komt ook omdat de Hollander wel beseft dat zijn rare begrip van 'individuele vrijheid' een monstrum is, alleen is hij veel te angstig om dat toe te geven, want dan valt hij in onze 'moderne' tijd (die in werkelijkheid meer aan de periode van de Neanderthalers denken doet, of aan de Israëlieten die om het Gouden Kalf dansten) uit de boot. Daar was hij op een heel andere manier toch al uit gevallen, weet ik.

4 Reacties
LisanneW
LisanneW16 feb. 2015 - 15:44

"Die haat is gestoeld op afgunst, en op een onpeilbaar verdriet om dat wat verloren ging." Ik merk ook dat die haat 'groeit', zou dat ook iets te maken kunnen hebben met recente aanslagen en o.a. IS terreur?

paradoxical
paradoxical16 feb. 2015 - 15:44

Als wat jij schrijft waar is dan zou ik vandaag nog vertrekken hier. Wat een deprimerende kijk op Nederland anno 2015.

DitBenIk2
DitBenIk216 feb. 2015 - 15:44

'Ga je het precies na, dan is het: helemaal niks. Het Nederlandse vrijheidsbegrip is een fata morgana, en een gevaarlijke ook nog.' Als ik het goed begrijp heb ik dus geen fantastische jeugd gehad en verlang ik eigenlijk naar een kalifaat. Wat fijn dat u dat even voor anderen weet te beslissen. "het grote aantal echtscheidingen, de vervreemding tussen ouders en kinderen, tussen kinderen onderling, de psychiatrische ontwikkelingsstoornissen en verslavingen die hier bij horen, families die je geen families meer kan noemen, en in het algemeen mensen die niets meer gemeenschappelijks hebben, en niets meer kunnen bespreken met elkaar." Nee, het is natuurlijk veel mooier als de man gewoon beslist of er gescheiden mag worden, pyschische problemen gewoon keihard worden ontkent en de vrouw gewoon luistert naar de man.

ALenig
ALenig16 feb. 2015 - 15:44

Ik denk dat het niet correct is om over haat te spreken. Ik denk eerder dat het te maken heeft met het besef dat de strijd die we zelf gestreden hebben opnieuw, of eigenlijk nog steeds, gaande is. En dat sommige mensen daar geen geduld meer voor hebben. We dachten dat we waren vrijgevochten van de ketenen van geloof en sociale controle, maar nu is er een groep die dat hele proces nog door moet. Ik vind dat niks ten nadele van die groep, maar er treedt een soort vermoeidheid op. Waarom moeten we dat hele proces weer overdoen? Mijn moeder deed 65 jaar geleden hetzelfde als de schrijfster en ondervond ook veel problemen. Zij mocht niet gaan wonen in het huis dat ze voor zichzelf gevonden had. Vrouwen moesten in die tijd ontslag nemen als ze gingen trouwen, Mijn generatie ging zich vervolgens uit het verstikkende geloof vechten. Toen ik erachter kwam dat er nu nog steeds vrouwen zijn die zich in een situatie bevinden die 70 jaar geleden hier normaal was, stond ik versteld. Ik dacht, we zijn vrij, het is klaar, maar dat is helemaal niet zo. Ik vind het jammer dat die strijd niet ophoudt, maar steeds maar doorgaat. Niet iedereen heeft daar zin in. Zo zie ik dat. Niet als haat, wel als verlamdheid en onwil. Als we er bij stilstonden dat onze moeders in dezelfde situatie zaten als vrouwen zoals Esra Dede hadden we misschien meer begrip voor hen. Maar dat maakt het voor mij niet minder vermoeiend. Als je begrijpt wat ik bedoel.

[verwijderd]
[verwijderd]16 feb. 2015 - 15:44

Bijzonder overigens dat deze dame in verschillende reacties 'intelligent' wordt genoemd. Ik heb geen idee wat haar intelligentie is, maar het feit dat men het intelligent noemt dat een moslima een stukje schrijft is natuurlijk per definitie al enorm discriminerend. Zou men dat van een Nederlandse vrouw zeggen? Wat goed, mevrouw Schultz Verhagen dat u een stukje schrijft!

1 Reactie
CliffClavin1993
CliffClavin199316 feb. 2015 - 15:44

Ik denk dat ik een stukje van Melanie Schultz van Haegen-Maas Geesteranus niet snel 'intelligent' zou vinden, maar soit, onmogelijk is het niet. Wel curieus dat U juist deze dame noemt. Ik heb zo een vermoeden dat Uw voorkeuren naar haar partij uitgaan. Anders dan U vind ik het ter zake dat Esra intelligent en moedig genoemd wordt. Omdat ze in mooie woorden iets laat zien dat belangrijk is, voor iedereen. We leven helaas in een tijd waarin alles evenveel waard geacht wordt. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Al is die naar menselijke maatstaven gemeten gestoord. Men mag zich uitleven tot en met; alleen als het om geld gaat dan zijn er grenzen, hoewel die tegenwoordig ook snel vervagen (zie de vele schandalen rondom de VVD). Draagt men een diepe humane waarheid aan, dan zegt de libertijn: ja maar dat is jouw mening. Draagt men een feit aan, dan zegt de slecht opgeleide: ja maar ik zie het anders en wat je zegt dat is jouw mening. Ik vrees dat ik in deze simpele woorden toch ernstige crises in onze maatschappij uitdruk. Ik zeg: maatschappij, want een samenleving is het al lang niet meer.