Deze ontreddering wens ik mijn ergste vijand niet toe

Ik was met mijn vriendin op vakantie toen de Iraanse overheid op donderdag 8 januari het land van internet afsloot. Vanaf dat moment kon ik mijn familie niet meer bereiken: ik kon middels ‘de vinkjes’ zien dat de berichten die ik via Signal, WhatsApp en Telegram stuurde, niet meer aankwamen. De ontreddering die dan ontstaat, wens je je ergste vijand niet toe.

Gelukkig vond, en vind ik nog altijd, troost in de hartverwarmende berichten die ik van mijn vrienden, van wie ik sommigen meer dan drie decennia ken, en mijn Nederlands/Israëlische schoonfamilie kreeg. Ik antwoordde meestal met variaties op de zin ‘dank voor je lieve bericht, maar ik zie nog altijd dat mijn berichten niet bij de familie aankomen’, totdat ik afgelopen zondag vanuit een verrassende hoek een bericht kreeg.

vr 9 jan

Jorien:
Denk je: this is it
Nu gaan alles omvallen in Iran?
Ook de tsaren in Rusland zijn ooit verjaagd
Dat waren ook m fukkers
Selfie ? Van jullie

Chamoetal:
Hey! Hoe is het met je familie? Alles een beetje ok daar?

Dasha:
Hoe is het daar? Wordt bij jullie ook al geprotesteerd? Jesus man, dit zijn wel historische tijden

Lio:
Bahram! Crazy times. Ik volg (voor zover dat kan) insider-nieuwsbronnen over de ontwikkelingen in Iran. De msm blijkt helaas weer vrij waardeloos. Ik kan bijna niet geloven wat zich daar allemaal afspeelt, en het voelt alsof het maar een klein deel is van wat ik hier via versnipperde kanalen te zien krijg. Ik denk elke keer als ik beelden zie aan jou en je familie. Ik kijk er met heel gemengde gevoelens naar. Hoopvol en optimistisch voor de toekomst, maar ook angstig voor alles waar iedereen daar nog doorheen moet.

Ik merk dat het een soort van persoonlijk voelt, en ook machteloos, omdat er niet veel te doen is vanaf hier, behalve toekijken en hopen op het beste. Ik kan me voorstellen dat dit voor jou nog veel verder gaat. Hoe ervaar je wat er gebeurt? Is het oké als ik er naar vraag? En lukt het om contact te houden met je familie? Die zitten er een soort van middenin toch? Ik hoop echt heel hard dat iedereen veilig is.

Oké, dat wilde ik even kwijt. Ik denk aan jullie

Tal:
Ha Bahram, Hoe is het met je? Sta je in contact met vrienden, kennissen in Iran?

Daniël:
Hey Bahram
Hoe is het met u?

Gideon:
Bahramski ben je weer op de Hollandse bodem?
Zie video nyt.com: protest intensify in Iran

za 10 jan

Eric/Dai:
Nou heftige situatie in Iran.... hplk is iedereen OK.
Veilige vlucht terug!!! Wees maar voorbereid op kou en sneeuw.....

Gideon:
Bahram al iets vernomen van je familie?

zo 11 jan

Noa:
hebben jullie nog contact kunnen krijgen met de familie in iran? ik heb net een vriendin opgehaald van schiphol die nog een vlucht kon vinden uit teheran, echt super gek en spannend..

Gideon:
Hé fuck. Wat ellendig
Sterkte en hopelijk komt er nu een einde aan die ellende daar en gaan we samen je familie bezoeken.
Liefzz uit een bevroren Nederland

di 13 jan

Rosanne:
Zijn jullie weer terug? Was het een fijne vakantie?
(en ik wil natuurlijk ook weten hoe het met je familie is)
Wat een onrust voor jullie. Hopelijk heel snel een teken van leven van je lieve familie!

Gideon:
Welcome home jullie zullen vast in de Jetlegg gelogeerd zijn.
Al iets gehoord van de familie?
Tot gauw groet!

Imge:
Ha Bahram, heb de afgelopen dagen veel aan je gedacht, hoe gaat het met je? Beste wensen mag na Driekoningen niet meer he? Maar alsnog, de aller beste wensen voor jou en je naasten.

wo 14 jan

Ronit:
Denk aan je

Sander:
jeetje bahram. al dat nieuws uit Iran. hoe ben je er onder?

Maya:
Lieve Bahram, ik hoop dat alles goed is met je familie, we kijken en leven mee

Lotte:
Hello lieve Bahram ben jij weer in Amsterdam? En hoe gaat het met jouw familie - zijn ze in veiligheid? Liefs
En vrede
houd me op de graag op de hoogte lieve Bahram en ik denk aan jou en hen..

Chamoetal:
Hey Bahram
Ik hoop echt dat je familie ok is
Laat je het weten als je wat van ze hoort?
Ik denk veel aan ze

Gideon:
....en al iets gehoord? morgen even bellen? heb je al wat kunnen bijslapen? groet gied

Dasha
Hallo! Daar ben ik weer! Hoe is het daar? En met je familie in Iran?

do 15 jan

Mira:
Ik moet steeds denken aan jouw familie. Ik duim denk aan jullie. Hoop dat ze het goed maken. Liefs

Rosanne:
Ik weet niet of je het vervelend vindt als ik het de hele tijd vraag, maar heb je al iets gehoord uit Iran?

Femke:
hi!!
ben je goed aangekomen??
ik moet steeds aan je familie denken
heb je al iets gehoord??
Hoe is t nu in Iran? Lijkt het nou of protesteren minder worden of niet ?
Ik dacht echt dat het einde regime zou zijn

za 17 jan

Marion:
Echt shit dat je geen conctact kan maken!
What to say… ik hoop dat je gauw iets hoort.
Meer dan een week…
Beetje afleiding in de vorm van koffie drinken? shit zooi

Imge:
Wat moet dat moeilijk zijn, ik hoop dat je inmiddels iets van ze hebt kunnen vernemen en anders dat dat heel snel gebeurt. Heel veel sterkte, ik hoop dat iedereen gezond en veilig is.

Naftalie:
Ondertussen is mijn hart met het Perzische volk, ik hoop dat de bevrijding nabij is!

Ronit:
Ben je er de hele dag mee bezig of lukt het ook ‘door te leven’? Komen jullie snel eten? (Unrelated)

zo 18 jan

Ik:
Heel korte update: Heb zojuist bericht gekregen van mijn nichtje dat in het buitenland woont: de familie is veilig en wel.