Joop

Denkverbod op liberale kunst

  •  
18-06-2011
  •  
leestijd 4 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
De subsidiecultuur van de welvaartstaat is niet eigen aan de kunsten en is dan ook niet onaantastbaar 
Wij stellen vast dat het debat rond de noodgedwongen herstructurering van de cultuursector sinds haar aankondiging gevoerd wordt in beperkte en negatieve termen. De discussie spitst zich uitsluitend toe op de aangekondigde bezuinigingen en draait zo om… geld. Het financiële plaatje is echter misschien wel het minst belangrijke en meest oppervlakkige van een progressieve liberale visie op kunst en cultuur.
De verenging van het debat over het nieuwe huis voor cultuur is toe te schrijven aan de beide betrokken partijen:
1) De uitvoerder van het huidige kunst- en cultuurbeleid, staatssecretaris Halbe Zijlstra, blijft in gebreke als het erop aan komt een algemene liberale visie op kunst & cultuur uit te dragen. Het gebrek aan een noodzakelijke inhoudelijke omkadering reduceert de aangekondigde bezuinigingen tot een technisch-boekhoudkundig verhaal over het herverdelen van subsidies. Hiermee blijkt het kabinet niet bij machte het progressieve karakter van de liberale visie op cultuur in de verf te zetten. Dit is nochtans hard nodig om de perceptie van de neoliberale inslag van het nieuwe kunst- en cultuurbeleid te ontkrachten en een breed draagvlak te creëren binnen de sector. De cultuursector is van oudsher gesitueerd in de linkse hand van de welvaartstaat en vraagt dan ook extra overtuigkracht omtrent het progressieve karakter van een liberalisering van het kunstbedrijf.
2) De kunstsector blijkt niet in staat om, binnen de huidige ongunstige sociale en economische omstandigheden, haar handel en wandel aan een kritisch onderzoek en realiteitstoets te onderwerpen. Het denkverbod op de noodgedwongen liberalisering van cultuur reduceert het luid geschreeuw en moedig geschuil tot een krampachtige poging om vast te houden aan traditionele ideeën en verworven voorrechten. Bovenop een staatssecretaris die niet in staat is het grote verhaal van de herstructurering uit te dragen, komt een cultuursector beheerst door een halsstarrige vakbondsmentaliteit. De fixatie op de eigen, provinciale belangen maakt elke open discussie over zaken die het eigen voordeel en onmiddellijke voortbestaan overstijgen, onmogelijk. Bovendien voedt het een agressie, intolerantie en intimidatie van collega’s die de herstructurering zien als een kans om na te denken over een ander en beter functioneren van cultuur in de 21ste eeuw.
De leemte in het debat ondermijnt het nieuwe culturele huis waar Nederland nood aan heeft. Het naargeestige gesteggel over geld moet overstegen worden om ruimte te maken voor de meer cruciale en interessante discussie over de fundamenten, contouren en instrumenten van een cultuurbeleid op liberale leest. Het is onze overtuiging dat een liberale visie op kunst en cultuur niet zomaar kan afgewimpeld worden als een neoliberale shockdoctrine aan de hand van de achterhaalde sociaal-democratische reflexen en vooroordelen. De subsidiecultuur van de welvaartstaat is niet eigen aan de kunsten en is dan ook niet onaantastbaar. De uitzonderingstoestand die de kunstenaar hiermee geniet, leidt tot wantoestanden en perversies die het maatschappelijk draagvlak van de cultuursector bedreigen en verhinderen dat kunstenaars de uitdagingen van Nederland in de eenentwintigste eeuw aannemen.
Een liberalisering van de kunst- en cultuurmarkt heeft méér te bieden dan de discussie over bezuinigingen vandaag doet vermoeden. Juist daarom moet de uitdaging van het huidige kabinet om de cultuursector op een radicaal andere liberale leest te schoeien, een eerlijke kans krijgen.
Naar de kunstsector onderstrepen wij dat het nieuwe kunst- en cultuurbeleid een unieke kans is voor een radicale herstart die de traditionele hiërarchieën, stokpaardjes, gevestigde machten binnen de sector voor eens en altijd te doorbreken. Eerder dan het herstructureringsproject op dogmatische wijze af te doen als asociaal of neoliberaal, moeten de kunstenaars de progressieve, radicale, ja zelfs emancipatoire elementen erin identificeren en maximaal uitbuiten. Tegen alle kunstenaars die jarenlang de klaagzang aanvoerden over hun inbedding in onduidelijke politiek-maatschappelijke projecten, hun afhankelijkheid van grote kunstinstellingen en hun precaire arbeidsomstandigheden zeggen wij… dit is jullie moment om het woord te nemen.
Naar de overheid onderstrepen wij dat het liberale cultuurbeleid trouw moet blijven aan haar liberale uitgangspunten en geen compromis mag dulden. De staatsecretaris stelt vandaag voor om alle middelen in te zetten op de basisinfrastructuur van de culturele sector, maar laat grote kunstinstellingen om de één of andere reden buiten schot. Deze aanpak doet te kort aan wat een basisinfrastructuur hoort te zijn: de garantie naar alle betrokkenen dat de kunst- en cultuurmarkt vrij en open opereert. Wij stellen dan ook klaar en duidelijk dat de schokdoctrine niet garandeert dat kunstenaars ook daadwerkelijk ondernemerschap vertonen en de hand reiken naar het publiek. De huidige schok moedigt kunstenaars integendeel aan om vast te houden aan oude gewoonten in de marge van de nu nog machtigere kunstinstellingen. Tegen alle politici en beleidsmakers die al jaren trachten kunstenaars te activeren ten aanzien van maatschappelijke uitdagingen zeggen wij… toon het lef om af te rekenen met de grote instituten en theaterhuizen en bouw op het as van het oude een frisse, progressieve basisinfrastructuur de naam waardig.
Dit artikel is geschreven door Gideon Boie en Matthias Pauwels, samen leiden zij het cultureel onderzoeks- en bemiddelingsbureau BAVO

Meer over:

politiek, opinie,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (18)

JanB2
JanB218 jun. 2011 - 12:43

Het begrip "progressief liberaal" is een contradictie.

Rokvok
Rokvok18 jun. 2011 - 12:43

De aap komt uit de mouw. Liberalisering van de kunst betekent liberale en conservatieve kunst. Maatschappij-kritische kunst wordt uitgeroeid, daarvoor in de plaats komen mecenassen die net als vroeger door middel van hun kunst de rest een maatschappij-beeld willen opleggen. Eentje van "een dubbeltje wordt nooit een kwartje".

wvdstraat
wvdstraat18 jun. 2011 - 12:43

Het opinie-artikel heeft mij een acute en lastig te bestrijden opgetrokken wenkbrauw opgeleverd. Wie zo graag z'n punt wil maken en daarvoor hoogdravende taal gebruikt , die 'ie niet beheerst en daardoor flink wat taalfouten maakt, moet wel bijzonder bevlogen zijn..... "Wij Gideon Boie der Nederlanden zijn van mening dat (-)..." - geheel in stijl met het geschrevene lijkt het mij allereerst van belang om een aantal premissen te definiëren, alvorens deze als argumenten naar voren te brengen. Exemplarisch hiervoor is wel de meest pregnante omissie dit niet te doen bij het begrip 'liberale kunst' waarbij zeker de Nederlandse variant van liberalisme essentieel is om de karakteristiek van de voorgestane benadering nader te duiden en op zijn merites te kunnen beoordelen. Je zou het ook anders kunnen zeggen: Nederlands 'liberalisme" bestaat niet. Het is, op zijn best, een conservatief-kapitalistische stroming met enig oog voor traditie. De Nederlandse KUNST echter, heeft (tegen de klippen op) verreweg het meeste te danken aan idealisme, socialisme, anarchisme en non-conformisme.

Y Ballemans
Y Ballemans18 jun. 2011 - 12:43

goede argumenten van Roel Weerheijm gevonden op facebook:  Ik maak me vreselijk boos om meerdere, uiteenlopende redenen: - Het kabinet wil 18 miljard in 4 jaar bezuinigen, terwijl het CPB adviseerde om 18 miljard in 10 jaar te bezuinigen. Het tempo ligt te hoog en het is maar de vraag hoe Nederland er over 4 jaar uitziet. De kans is aanzienlijk dat Nederland, tijdens het herstel van de banken-, pensioenen- en landencrises kapot wordt bezuinigd. - De grote kansen laat het kabinet liggen, zoals stoppen met die JSF die er toch nooit komt (kosten zijn intussen 6,2 miljard), aanpak van de hypotheekrenteaftrek (heeft D66 een goed plan voor klaarliggen) en saneren van de bureaucratie in met name zorg en onderwijs (had Pim Fortuyn goede plannen voor klaarliggen). Als ze alleen die drie dingen hadden aangepakt, waren ze al bji die 18 miljard geweest. Maar daarvoor in de plaats doen ze heel veel kleine bezuinigingen, die samen weliswaar tot 18 miljard optellen, maar die desastreus zijn: speciaal onderwijs gaat eraan, kinderdagopvang wordt veel duurder, fundamenteel wetenschappelijk onderzoek moet van Zijlstra ook verdwijnen (want ook de wetenschap moet kennelijk een geldmachine worden), verkleinen van de eerste en de tweede kamer etc.. (Natuurlijk kan je niet van een rechts kabinet verlangen dat ze werkelijk de JSF en hypotheekrenteaftrek aanpakken, daarom was een andere verkiezingsuitslag veel gunstiger geweest... maar daar doe je niets meer aan.) - Er wordt geroepen: als iedereen moet bezuinigen, dan ook de kunsten. Maar naast het feit dat het maar een marginaal onderdeel van de begroting is (0,3% à 0,4%), staan de vrije kunsten juist búiten de markt. Kunst maken heeft wezenlijk niets te maken met geld verdienen. De overheid zou ze moeten ontzien. Maar niet alleen worden de kunsten niet ontzien, ze krijgen juist veel hardere klappen te verduren dan de meeste andere onderdelen. Van de 820 miljoen wordt 210 miljoen bezuinigd. Dat is 25%, meer dan de andere sectoren moeten bezuinigen. Het is welhaast een symbolische daad, want om het geld kan het niet gaan. - Die symboliek blijkt ook uit de houding van Zijlstra. Hij geeft openlijk toe geen enkel verstand van kunst te hebben en vindt dit nog een plus ook. Zijlstra's houding is er één van niet samenwerken, niet luisteren naar advies, niet nadenken, een gebrek aan visie, maar botweg geld wegtrekken "omdat hij het zegt". Ter vergelijking: een autoritaire docent die de pen van zijn leerling afpakt omdat hij zelf minder loon krijgt. - De houding van het kabinet in het algemeen, en Zijlstra in het bijzonder, is die van openbaar dédain. Kunstenaars ziet hij uitsluitend als luie hobbyisten die hun handje bij de overheid ophouden. Ze moeten zelf hun geld maar verdienen - terwijl dat in veel gevallen niet of slechts gedeeltelijk mogelijk is. Zijlstra werkt dus als staatssecretaris van een sector die hij openbaar beledigt, verfoeit en kleineert. - Kortom, er wordt proportioneel teveel bezuinigd, zonder beargumentatie, zonder visie, met een zeer negatieve houding. Het moet ook nog veel te snel gebeuren (na volgend jaar al) zodat de kunst geen tijd heeft om alternatieven te onderzoeken. Het moet ineens, en niet geleidelijk. - Deze bezuinigingen gaan tussen de 10.000 en de 20.000 ontslagen werknemers opleveren. Wat moet daarmee gebeuren? Dit kabinet wilde geloof ik ook meer mensen aan het werk helpen. Voor die +/- 20.000 mensen is geen plan, geen alternatief. - Argumenten zijn er niet. Er worden drie orkesten opgeheven, punt. Geen hoe, waarom, en wat doen we met de ontslagen mensen. Gewoon: dat moet omdat Zijlstra het zegt. Hij beseft niet wat de functie van die orkesten is. Dat ze bjivoorbeeld (om dan maar in te gaan op die "zelf geld verdienen"-toer) in het buitenland toeren, contacten opdoen en zakelijke contacten voor Nederland opleveren. Idem voor de literaire tijdschriften. Zijlstra zegt gewoon: ik hef alle subsidie voor alle literaire tijdschriften op, "omdat ze te weinig lezers trekken". Hij beseft niet wat het belang is van die tijdschriften voor de literatuur. Je moet het zien als een podium voor schrijvers en dichters om zich bekend te maken, een plek voor maatschappelijk en literair debat, een plek voor uitgeverijen om literair talent te ontdekken, etc.. Die bezuiniging levert welgeteld drie ton op. Drie ton! Dat is nog niet eens wisselgeld, vergeleken bij die 18 miljard. Maar zonder overleg, uitleg, zonder hoor en wederhoor, zonder nadenken wordt dat opgelegd. - Zijlstra wil een paar gerenommeerde instellingen behouden (niveau Concertgebouworkest) maar daaronder slaat hij heel veel weg. Dat heeft als gevolg dat de aanwas voor die "gerenommeerde instellingen" decimeert, of zelfs verdwijnt. Dus over een aantal jaren zullen zelfs die gerenommeerde instellingen zwaar te lijden hebben van dit beleid, en de rest is foetsie. Het is een gezegde dat je de mate van beschaving van een land kan afmeten aan de kunstsector van dat land. Nederland trok vóór deze bezuinigingen van alle Europese landen het minste uit voor kunst en cultuur. Ik houd mijn hart vast. Een paar schrijvers hoorde ik al oproepen tot ludieke acties: laten we álle kunst in Nederland een week, of een maand, op zwart zetten. We draaien alle schilderijen in de musea om, we organiseren geen theater- en muziekvoorstellingen, we houden geen lezingen of schrijversinterviews meer, standbeelden halen we weg. Het is volledig onhaalbaar, maar het zou Nederland duidelijk maken hoeveel kunst er is, en hoe belangrijk het is. En dat kan zichzelf lang niet altijd bedruipen. 'Goed' is een erg lastig begrip. Populariteit en kwaliteit staan vaak ver uit elkaar. Ik heb boeken in mijn kast die tot het beste behoren van wat er in Nederland verschenen is, maar weinig verkocht hebben. Dat mag nooit een probleem zijn. Voor de overheid is die 820 miljoen echt maar een schijntje, en het houdt cultuur en de kunsten levend - waar uiteindelijk veel mensen weer van kunnen genieten. Hieronder tot slot nog een paar links. De een is wat beter dan de ander, sommige laten zich wat teveel leiden door hun emoties, maar veel snijdt hout: http://hardhoofd.com/2011/06/14/het-is-tijd-om-woedend-te-zijn/ https://www.facebook.com/notes/ew-geerlings/aanslag-op-de-kunsten/1865754596967 http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1278123/2011/06/14/De-ontregeling-van-Nederland.dhtml http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2676/Cultuur/article/detail/2444112/2011/06/10/De-bodem-wordt-onder-de-cultuursector-weggeslagen.dhtml http://blogger.xs4all.nl/sqv/archive/2011/06/14/661430.aspx http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2676/Cultuur/article/detail/2443602/2011/06/09/Raad-voor-Cultuur-zeer-ontevreden-aftreden-dreigt.dhtml

mees.
mees.18 jun. 2011 - 12:43

Entartete Kunst http://gemi.st/12690534

DikBrix
DikBrix18 jun. 2011 - 12:43

Eigenaardig verhaal. Het doet mij denken aan het gebrek aan filosofische scholing dat eigen is aan elke dictator. Aan gebrek aan nuancering dus, aan gebrek aan inlevingsvermogen. Want Boie zegt ronduit: 'De fixatie op de eigen, provinciale belangen maakt elke open discussie over zaken die het eigen voordeel en onmiddellijke voortbestaan overstijgen, onmogelijk.' Dus blijkbaar is de kunstensector, de kunstenaar zelf, niet in staat open te discussiëren volgens hem. Maar als eigen mening geeft hij de volgende stellingen: 'Het denkverbod op de noodgedwongen liberalisering van cultuur reduceert het luid geschreeuw en moedig geschuil tot een krampachtige poging om vast te houden aan traditionele ideeën en verworven voorrechten.' Let op het woordje 'noodgedwongen' bij liberalisering. Dat moet dus blijkbaar op zijn manier. 'Naar de overheid onderstrepen wij dat het liberale cultuurbeleid trouw moet blijven aan haar liberale uitgangspunten en geen compromis mag dulden.' Geen compromis dus. Noodgedwongen liberalisering zonder compromis...?? Hoe Boie daarmee een 'open discussie' wil bereiken om tot een groter draagvlak te komen, zou ik niet weten. Eigenaardig verhaal dus.

Reinaert de Vos
Reinaert de Vos18 jun. 2011 - 12:43

Blablabla, wazige managementtaal, liberale praatjes. Niemand kan hier chocola van bakken. Wat wordt hier bedoeld? Hoeveel woorden kun je gebruiken om echt, maar dan ook echt, helemaal niets te zeggen behalve wat gemompel over ondernemerschap. Lees Marlene Dumas, de meest succesvolle beeldend kunstenaar die Nederland heeft, zaterdag in de NRC: De vraag moet niet zijn wat gaan wij nu doen, maar wat vinden wij van de oorzaken van de bezuiniging? Het lijkt erop dat door verdachtmaking en minachting in kunst een zondebok is gevonden, een afleidingsmanoeuvre om de ware aard van de kredietcrisis te vergeten. We kwamen niet in een crisis omdat er te veel kunstenaars en instellingen zijn, maar omdat de financiële sector te veel risico’s heeft genomen met geld van anderen. Ik heb steun aan de kunsten nooit als een recht beschouwd, wel als een voorrecht. Bevoorrecht is een gemeenschap die waardering heeft voor dat waarvan de kwaliteit niet direct zichtbaar is. De afwegingen die gemaakt zijn bij de bezuinigingen zijn desastreus voor een gezonde ontwikkeling van de cultuur. Want wanneer men onkunde als winst beschouwt, verarmt een beschaving. Onze democratie is ook ingericht om impopulaire zaken te beschermen. De waarde van de kunsten kan niet alleen met de economische lat gemeten worden. Toch gebeurt dat nu. Als alleen de marktwerking van kunst nog van belang is, dan bedroeft het me om in die hoofdprijs te vallen. De prestigieuze instellingen vinden veel makkelijker private sponsors dan kleine en experimentele. Daarom is het een politieke noodzaak juist innovatieve instituten te beschermen. Zelf heb ik na mijn BA Fine Arts in Zuid-Afrika gekozen voor het unieke kunstenaarsinstituut De Ateliers. Op die plek ben ik gevormd door confrontatie met meerdere visies van belangrijke kunstenaars. Hier heb ik de gelegenheid gekregen tot een persoonlijk kunstenaarschap te komen. Deze vorming gun ik elk jong talent. Daarom ben ik als begeleider gepassioneerd verbonden aan De Ateliers. Hoewel ik zelf niet direct subsidie geniet, ben ik mij ervan bewust dat mijn huidige positie mede is bepaald door de overheidssteun aan deze instelling, zoals later mijn museale presentaties in binnen- en buitenland mede met overheidssteun tot stand kwamen. De bezuinigingen raken mij niet direct financieel, wel emotioneel. Net als iedere belasting betalende Nederlander raakt het mij in de beperking van het culturele aanbod van vooral jongeren. Ik spreek niet namens de hele kunstwereld. Een antwoord wordt bepaald door een vraag. Kunstenaar zijn is ‘zelf vragen stellen’. Het is mooi meegenomen als iedereen die van je houdt ook voor je wil betalen. Maar wie de geschiedenis kent, weet dat de waan van de dag niet altijd het oordeel van de tijd overleeft. Kunst is verbeelding. Dit impliceert een proces van experimenteren en innoveren, met vallen en opstaan. Omdat kunst zich bezighoudt met de gelaagdheid van de werkelijkheid is het moeilijk om te reageren op een jargon dat heel anders met begrippen omgaat. En als we onze stem willen laten horen, worden brieven vaak niet gepubliceerd in de media. Mij wordt gevraagd een opbouwend antwoord te formuleren, terwijl de overheid afbreekt wat ik wil behouden.

AlbertRichie
AlbertRichie18 jun. 2011 - 12:43

Cultuur is er en cultuur zal er altijd zijn, ongeacht welk kabinet welke bezuinigingen er door drukt. De discussie is welke vorm neemt die cultuur aan. De kunstvormen en cultuuruitingen die het meest te vrezen hebben zijn diegene die toch al met uitsterven bedreigd werden. Met andere woorden hun wortels in de samenleving zijn zo zwak dat ze het zonder subsidie niet overleven. Het zijn de pandabeertjes van de cultuur. Op zich niet zo erg als ze uitsterven, er komt wel weer iets anders voor in de plaats. Wat me veel meer zorgen maakt is dat cultuur en kunstvormen die op zich meer dan genoeg levenskracht hebben, niet kunnen groeien, laat staan bloeien door onderdrukking van de overheid. Ik heb het over onredelijke belasting wetgeving, waar geen cent mee verdient wordt , maar die bijvoorbeeld kleine podia die net kiet spelen de kop in drukt. Projecten die met het excuus van overlast en veiligheid met een regelgeving de dood in worden gedreven. Straatkunst die simpelweg verboden wordt omdat er een paar chagrijnige winkeliers klagen. nog schijnheiliger wordt het als de gemeente het gewoon een dure hobby maakt door straatkunstenaars een vergunning door de strot te duwen. Ik zou er mee kunnen leven als de overheid al haar cultuur subsidie schrapt als daarmee ook de kunst en cultuurbarrière die de overheid is van de kaart werd geveegd.

Mephisto4
Mephisto418 jun. 2011 - 12:43

Ik heb een goed ide. Waarom de JSF niet als Rechts-liberaal cultuurgoed te beschouwen? Kunnen ze het gelijk wegbezuinigen..µ

StichtingIJSalon
StichtingIJSalon18 jun. 2011 - 12:43

Dit artikel zit zo vol met foute of onbewezen stellingen dat het haast niet de moeite is om te reageren. Neem alleen de openingszin: "Wij stellen vast dat het debat rond de noodgedwongen herstructurering van de cultuursector sinds haar aankondiging gevoerd wordt in beperkte en negatieve termen." 1.noodgedwongen: Door welke nood? Nederland is en blijft een van de meest welvarende landen, zelfs na de uit liberale graaicultuur geboren crisis. De uitgaven voor cultuur doen er niet toe vergeleken met andere liberale hobbies. 2.herstructurering: impliceert een goedgefundeerd zicht op het hele culturele bestel. Wat ik kan zien is het domme sponsoren van een aantal prestigieuze instellingen en het slopen van de voedingsbodem. 3.beperkte en negatieve termen: Uw artikel is misschien het meest beperkt en bekrompen van allen die ik tot nu toe gelezen heb. Gelukkig zijn er ook talloze goed onderbouwde te vinden. Misschien moeten de auteurs maar verder kijken dan hun eigen bureau. Enough said.

mees.
mees.18 jun. 2011 - 12:43

Zoals Grunberg in zijn voetnoot in de krant al schreef: "Laat kunstinstellingen en kunstenaars het motto van Tijl Uilenspiegel en meesteroplichter Madoff,dat de mens bedrogen wil worden serieus nemen" Dat is waar de VVD voor staat....de markt in de kunst. Net zoals de hypotheekverstrekkingen en het smerige doorverkopen van die handel onderling door banken de kredietcrisis hebben veroorzaakt wil men blijkbaar dat we in hetzelfde bootje blijven varen en rechtstreeks met de neoliberalen het volgende ravijn in varen Een kabinet zonder enige visie. Puur conservatisme...terug in de tijd,regels regels regels,elke vrijheid van denken en zijn inleveren voor geld. neoneoneoneoliberaal

Jakko2
Jakko218 jun. 2011 - 12:43

Vreemde redenering heren BAVO. Eerst analyseren dat de heer Zijlstra niet tot een consequente uitvoering van een liberale politiek komt en vervolgens de kunstenaars verwijten niet mee te gaan in deze niet uitgevoerde politiek. Het advies is om te kiezen voor de consequenties van deze politiek: geen geld voor de kunstenaar (althans veel minder) en wel voor de top-instellingen want dan ben je een flinke vent. Indien Zijlstra inderdaad tot een volledige liberalisering en een goed plan komt, zal wellicht de door jullie geconstateerde starre houding verdampen. Het uitzicht dat jullie schetsen van deze halsstarrig overheids-afhankelijke kunstenaar bestrijkt overigens maar een deel van het palet en richt zich op een vocaal niet eens meer zo luid deel van de artiestenpopulatie, een beeld dat dringend eens bijgesteld dient te worden.

[verwijderd]
[verwijderd]18 jun. 2011 - 12:43

Ik ben blij dat er geen (politiek) liberale visie op kunst en cultuur wordt ontwikkeld. Kunst en cultuur behoren onafhankelijk van de politiek te zijn. Met de basisgedachte van Boie ben ik het absoluut eens, het is alleen spijtig dat een rigoreuze ingreep een forse kapitaalvernietiging betekent en dan komen we toch weer uit op een primaire verantwoordelijkheid van de staat: het op een verantwoorde manier herverdelen van het geld dat door de maatschappij is opgebracht.

1 Reactie
mees.
mees.18 jun. 2011 - 12:43

Maar juist dit kabinet laten de kunst en cultuur niet vrij Zoveel uitspraken die deze regering heeft gedaan waar je je diep voor schaamt

[verwijderd]
[verwijderd]18 jun. 2011 - 12:43

Duidelijk verhaal. Geef kunst de vrijheid (in plaats te schreeuwen om cult....geld).

1 Reactie
JanB2
JanB218 jun. 2011 - 12:43

Wat een onzin. Kunst betaald door de commercie is nooit vrij.

Y Ballemans
Y Ballemans18 jun. 2011 - 12:43

Dit betoog staat vol makkelijke en dogmatiserende algemeenheden die zeer te betwijfelen zijn. Een greep: "De kunstsector blijkt niet in staat om, binnen de huidige ongunstige sociale en economische omstandigheden, haar handel en wandel aan een kritisch onderzoek en realiteitstoets te onderwerpen. " Hoe komt hij daar bij? Voorbeelden genoeg van zeer geslaagde slimme en zelf kritische culturele ondernemingen. "Het denkverbod op de noodgedwongen liberalisering van cultuur reduceert het luid geschreeuw en moedig geschuil tot een krampachtige poging om vast te houden aan traditionele ideeën en verworven voorrechten." Welk denkverbod? Makkelijk om een fictief verbod te bedenken en je daar tegen af te zeggen. Waarom wordt protesteren tegen irrationeel afbraakbeleid gelijkgesteld aan 'krampachtig vasthouden.'? Er protesteren duizenden mensen om misschien wel een miljoen verschillende redenen. Erg makkelijk om hen allemaal over een kam te scheren en weg te zetten als bange mensen. En zo gaat het maar door. 'Een flut betoog' zou de heer Wilders zeggen. Altijd goed om als sector kritisch naar je zelf te kijken. Maar de regering is door de manier waar op ze de bezuinigingen doorvoert bezig met het afbreken van de Nederlandse cultuur. Ze dwingt ons er voor te zorgen dat dat eerst wordt gestopt. Ieder weldenkend en beschaafd mens zou dat in moeten zien en bevechten.

1 Reactie
Jansen & Jansen
Jansen & Jansen18 jun. 2011 - 12:43

['Een flut betoog' zou de heer wilders zeggen.] Dat is meestal een garantie op een interessant, leesbaar betoog. Dit is helaas de regel die de uitzondering bevestigd, want inderdaad, het staat vol met algemeenheden die niet onderbouwd worden, waat ook niet kan want ze kloppen niet.