Joop

De Verboden Foto & Stoel

  •  
26-01-2011
  •  
leestijd 3 minuten
  •  
BNNVARA fallback image
Mijn derde parlementaire hoorzitting over Afghanistan kende geen warm welkom
Vooropgesteld. Het blijft een eer: als genodigde je Afghanistan-ervaringen delen met de vaste Kamercommissies voor Buitenlandse Zaken, Defensie en Veiligheid en Justitie. De overlast, drie uur rijden vanuit mijn woonplaats Brussel, neem ik op de koop toe. Je bent gewenst, althans, dat denk ik. De toegang tot de burcht, die het Nederlandse parlement tegenwoordig is, vormt het eerste obstakel. ‘U staat als journalist op de lijst! Waar is uw perskaart?’ vraagt de portier. Mijn tegenwerping dat ik gast ben, maakt geen indruk. Geen perskaart, geen toegang. Drie telefoontjes later mag ik dan toch naar binnen en ga zitten op de zwarte klapstoeltjes van de Thorbeckezaal. Net op tijd om van de Afghaanse minister van Binnenlandse Zaken Bismillah Mohammadi te horen dat hij een nieuwe uitzending, waarover de volksvertegenwoordiging deze week een beslissing neemt, ‘levensbelangrijk’ vindt.
Mijn boosheid zakt als ik de vrouwelijke bode, donker pak, halflang haar, de commissieleden en andere genodigden koffie zie inschenken. ‘Mag ik ook?’ vraag ik. ‘Nee’, klinkt het bot. Het koffieapparaat in de hal accepteert alleen een Nederlandse chipknip. Een iets gemoedelijker bode met grijs haar komt een half uur later met een tussenoplossing: ‘U kunt koffie krijgen, maar die moet u buiten opdrinken.’  Daarvoor bedank ik. De hoorzitting met 28 sprekers is te interessant om ook maar iets te missen. Militaire commandanten en politiemensen vertellen wat volgens hen het nut is van de voorgenomen uitzending van 545 Nederlandse politietrainers en hun bescherming, naar met name de Noord-Afghaanse provincie Kunduz.
Ondertussen erger ik me aan de agenda-indeling. Pas na vijfenhalf uur, ver over de helft van de beschikbare spreektijd, komen de eerste tegenstanders van de missie aan het woord. Willem van der Put, directeur van de hulporganisatie HealthNet TPO, meent dat meer militairen de ‘geweldsspiraal voeden’.  Dan dient het volgende incident zich aan. Misschien is het de ronde Afghaanse hoed (pakol) op mijn hoofd die wantrouwen wekt, maar als ik een foto wil maken van de sprekers ijlt de vrouwelijke bode naar me toe. ‘U moet die wissen of de zaal verlaten.’ Wijzen op circa vijftien collega’s die ook foto’s en video-opnamen maken, biedt geen soelaas. Een foto deleten doe ik niet. Dus opstappen.
SP-Tweede-Kamerlid Harry van Bommel weet me na een uur weer binnen te krijgen. Stilletjes neem ik plaats aan een tafel vooraan. Ditmaal briest een overijverige bode: ‘Als u geen perskaart hebt, mag u hier niet zitten.’ Boos door zoveel brutaliteit, de stoel is vrij, been ik opnieuw weg, op de hielen gezeten door een griffierhulpje dat roept dat het allemaal op een misverstand berust.
‘Vijf jaar geleden ben ik ook al beledigd, bij een hoorzitting over Uruzgan!’ roep ik. ‘Toen is me het spreken ontnomen.’ Even later belt commissievoorzitter Nebahat Albayrak me op, zich verontschuldigend: ‘Mogen we toch op u rekenen?’  Dus ik meld me voor de derde maal. De missie is een absurd idee, is mijn stelling. Er wordt aandachtig geluisterd. In mijn achterhoofd denk ik: we moeten geen politietrainers naar Afghanistan sturen, we moeten Afghanen uitnodigen om hier lessen in gastvrijheid te geven!
Het verhaal U mag hier niet zitten plus de reacties staat in De Pers.
Voor de goede orde. Ik was tweemaal eerder gast bij een Uruzgan-hoorzitting. De eerste maal was in 2006, voor de beslissing en in 2008 bij de ‘alternatieve’ hoorzitting voor de verlenging. De foto is DE FOTO. Genomen met mijn iPhone bij de derde hoorzitting deze week. Niets bijzonders lijkt me met wat sprekers achter de vergadertafel. Maar verboden in onze Tempel van de Democratie. Op de voorgrond zit overigens mijn beste collega Kustaw Bessems die mij uitnodigde voor de koffie mét lunch. Hij wel. Later ging ik op precies die plek zitten. Dat is dus verboden. De stoel ernaast bleef al die tijd leeg, dus plek genoeg lijkt mij.
Dit artikel verscheen eerder op de website van Arnold Karskens

Meer over:

opinie, wereld,

Praat mee

Heb je een vraag, suggestie of wil je gewoon iets kwijt? Dat kan hier. Lees onze spelregels.

avatar

Reacties (13)

Magikeven!ikheetMostafa
Magikeven!ikheetMostafa26 jan. 2011 - 7:37

Rutte doet alles aan om een klapstoel bij de G 20 te bemachtigen. Op de rug van de arme Afghanen vind ik schandalig. Voor één missie ben ik voor het sturen van militairen naar Afghanistaan, het opsporen van Bin Laden en hem oppakken.

grolschje2
grolschje226 jan. 2011 - 7:37

Wat een kleinzerig gedoe zeg. U voelde zich niet het belangrijkste poppetje in de show?

harry12345
harry1234526 jan. 2011 - 7:37

Jammer, verhaal zou over Afghanistan en Afghanen moeten gaan, niet over koffie en meer geneuzel in f**** den haag....

JoopSchouten
JoopSchouten26 jan. 2011 - 7:37

Lees net een grove drogreden van Ko Colijn, directeur van Instituut Clingendael.: 'Nederland kan Duitsland niet laten zitten' 'Nederland heeft vergaande afspraken met Duitsland gemaakt over de inzet van beide landen in Afghanistan. Als Nederland nu een streep haalt door de voorgenomen nieuwe missie naar Kunduz, laat ons land Duitsland flink in de steek. Dat is niet goed voor de bilaterale en de Europese verhoudingen.' Bron: http://www.trouw.nl/nieuws/nederland/article3396269.ece/_Nederland_kan_Duitsland_niet_laten_zitten_.html

Reinaert de Vos
Reinaert de Vos26 jan. 2011 - 7:37

Beetje klein leed hoor dit. Karskens is ook niet de makkelijkste lijkt me. Snel gekrenkt. Ik vond zijn toon tijdens de hoorzitting arrogant tot op het bot. Ik wacht al jaren tot hij eens iemand anders gelijk geeft.

RobvanderHilst1
RobvanderHilst126 jan. 2011 - 7:37

Ging ik vroeger, gewapend en wel met mijn NVJperskaart, het Tweede Kamergebouw binnen voor het aanhoren vanaf de perstribune - mhoo verslagen of anderszins, van debatten: sinds enige jaren doe ik dit niet meer. Live-streaming van openbare debatten maken het volgen van die debatten, via de laptop en thuis, vrij comfortabel. Het enige vervelende hiervan is dat de mogelijkheid om rond debatten met sprekers aan de praat te raken - Kamerleden, regeringsleden, ambtenaren en natuurlijk ook collega's - verdwenen is. Maar het voordeel dáárvan is weer, dat ik nooit in een sfeer van Ouwe-Jongens-Onder-Mekaar terecht kan komen wat, meestal onmerkbaar, slopend uitpakt voor elke kritisch-analytische distantie. Oftewel: ZIJ doen hun Ding dáár en ik doe mijn Ding híer. Fijn thuis dus. Pech-hebben voor politieke lobbyïsten die mij overigens toch wel weten te vinden via email, GSM of wat dan ook. Dit Moet Allemaal Dan Maar. Het Tweede Kamergebouw ís een vrijwel ondoordringbare Burcht geworden - met de permanente bewaking van Wilders ongetwijfeld als catalysator - waarin gastvrijheid allang het raam is uitgevlogen. Want om mij te laten afblaffen - zoals Arnold Karstkens dus (weer) is overkomen - door een wandelende klerenkast met een Vtje op zijn revers + een onvermijdelijk en stoer-ogend 'oortje' in zijn hoofd, of door een bode (m/v) die ook maar wat willekeurigs aan irrationele ge- en verboden uit zijn of haar nek l*lt ? Nee, dank u. Anders gesteld: de uitdrukking Ivoren Toren en Gesloten Kaasstolp die op het Tweede Kamergebouw, meestal uit pesterigheid, werd geplakt is in mijn beleving echte, gewone realiteit geworden. Wat dit met de dagelijke 'bewoners' van het Tweede Kamergebouw doet? Het zal mij eerlijk gezegd een rotzorg zijn. 'Ze' willen het gewoon allemaal en dus krijgen 'ze' het ook: afstand. Wat voor (de kwaliteit van) het werk, in dit geval als analyst en onderzoeker t.b.v. journalistieke opdrachtgevers, nog niet eens zo nadelig uitpakt óók. 'Continent isolated' stond vroeger bij Dover op een bordje wanneer mist het uit- en invaren van ferry's onmogelijk maakte. Gekke jongens die Engelsen. Precies, dit dus.

opmerker
opmerker26 jan. 2011 - 7:37

Mooi verhaal. De kleinigheden geven de sfeer daar uitstekend weer. Eerst na 5,5 uur kan de eerste tegenstander iets zeggen. Niemand daar geloofd echt in het nut van weer zo,n missie. Misschien de duitse militairen omdat ze straks met minder problemen weg kunnen gaan omdat wij er zijn. Het mogelijke nut van deze missie ligt buiten Afganistan. Vrienden diensten aan USA en Navo.

JanB2
JanB226 jan. 2011 - 7:37

Zo ga je niet met genode gasten om. Maar de hufterigheid in den Haag kent kennelijk geen grenzen meer. Jammer dat een aantal reagerenden dat al niet meer kan inzien.

jvanarkel
jvanarkel26 jan. 2011 - 7:37

Beste Arnod, je intenties zijn goed, je bevlogenheid nog beter, maar je Peter Storms, en Peter R de Vries imitaties in veel programma's en je handelwijze, de manier van gelijk krijgen, levert je denk ik de tegenwerking op. Het is heel simpel. Hoe cool je een Palestijnse sjaal of in dit geval een Pakol ook vind, binnen in het westen dragen we geen hoofddeksels binnen. Het dragen van een Pakol niet in Afganistan vind ik zo wie zo als niet Afganistaan ....... maar goed jij wil graag alvast niet serieus genomen worden dus heb je dat zelf in de hand. En wat weerhoudt je om met de trein naar den haag te komen vanuit brussel, wat veel handiger is, en waarom neem je niet gewoon een uitnodiging mee. Daar zijn die dingen voor. Ik geloof echt je inhoud zit goed maar je etiquetten daar ontbreekt het aan, en dan durf jij het op een cursus gastvrijheid te gooien. Ik heb je ook vaak op TV bij P&W ed zien zitten, en je drammerige manier van gelijk hebben maar niet krijgen proberen alsnog te verkrijgen is niet de manier. Als je ergens uitgenodigd bent, en zeker bij de overheid, dan neem je zoals het hoort je uitnodiging mee, dat is HET entree bewijs. Door je niet te houden aan de protocollen, zo wordt je als Rutger Castricum behandeld. :) Echt iedereen in Nederland weet dat het link, gevaarlijk is, we weten zelfs je niet onafhankelijke journalistieke maar je eigen mening, die je als journalist probeert te verkondigen. Misschien is minder emotie beter voor je oprechte, en terechte verhaal.

2 Reacties
ColorHugo949
ColorHugo94926 jan. 2011 - 7:37

Beste Jeroen, Interessant commentaar waar Arnold vast zijn voordeel mee kan doen. Wie moet zich hier aan wie aanpassen? Welke egards en etiquette spreidt Den Haag tentoon als voorbeeld? Help me out.

heggenland
heggenland26 jan. 2011 - 7:37

' waarom neem je niet gewoon een uitnodiging mee. Daar zijn die dingen voor' Onzin: Ik ben een paar jaar geleden uitgenodigd voor een onderhoud met een parlementariër en later nog eens door een minister op zijn ministerie. In beide gevallen waren het mondelinge uitnodigingen. We werden thuis opgehaald en weer teruggebracht. Je meld je bij de receptie; krijgt een elektronisch badge en wordt netje begeleid naar de plaats waar het gesprek plaatsvind. Ook de koffie stond al klaar. Dus zonder papieren uitnodiging. Zo kan het dus ook. Arnold Karskens is als genodigde (deskundige) uitermate lomp en ongastvrij ontvangen. Ook hoe hij zich kleed doet niet terzaken.

[verwijderd]
[verwijderd]26 jan. 2011 - 7:37

Heerlijk verhaal. Prachtige voorbeelden van de Nederlandse kleinzielige kruideniersmentaliteit, de non-logica en de megalomanie van geuniformeerde zaalhulpjes. Alleen, het nut van de Afghaanse muts ontging mij ook een beetje. Je weet dat je terecht komt tussen een stelletje conservatieve ijzervreters en politieke intriganten. Die speel je volgens mij alleen maar in de kaart met zo'n "statement".

1 Reactie
Magikeven!ikheetMostafa
Magikeven!ikheetMostafa26 jan. 2011 - 7:37

Duidelijker kan niet.