De toenemende terreur in hotels

‘Onbegrepen gedrag’ is een term uit de geestelijke hulpverlening en van een welhaast metafysische schoonheid. Veruit het grootste deel van ons bestaan en de ons omringende wereld is immers volstrekt onbegrijpelijk, dat zullen zelfs de allerknapste koppen beamen. Het leven zelf en, voortvloeisel daaruit, ‘menselijk gedrag’ vormen een raadsel waar tot op de dag vandaag mondiaal en universeel onderzoek naar wordt gedaan. Om dan te spreken van ‘onbegrepen gedrag’ is van een intellectuele schoonheid waarvan men even stilvalt. Welke gedachtengang aan deze formulering vooraf ging is vrijwel onbegrijpelijk.

We worden namelijk omringd door nogal wat verwarrend, onbegrijpelijk en oninvoelbaar gedrag maar ook daar heeft men dus een paraplubegrip voor bedacht. Wat wij leken immers niet kunnen duiden, dat kunnen professionals natuurlijk wel. Wat niet te kaderen is, is onbehandelbaar en daar raken we aan de kern van alle taalverwarring. Wat leken niet begrijpen gaan ze wantrouwen en wantrouwen kweekt angst, afkeuring en kan zelfs onbedoelde agressie in de hand werken. Allemaal zeer onwenselijk, waar het die hulpverlening aangaat.

Begrip is voor de leek gewoon veel te hoog gegrepen, daar heeft men eenvoudigweg de papieren niet voor. Compassie is genoeg, voor de rest is al het afwijkend gedrag, ‘onbegrepen gedrag’. Bij het inchecken aan een hotelbalie word geïnformeerd naar mijn email-adres.“Underscore..?” vraagt de jonge receptionist “..kunt u die naam even spellen?”.                         

Af en toe is het verfrissend te horen dat zelfs de jeugd wel eens moeite heeft om gelijke tred te houden met de terminologie van de tegenwoordige tijd. Ik leg hem het laag_liggend-streepje uit en bekijk en-passant wat dienstmededelingen op de balie.  Dit is een rook- en lachgasvrij hotel’, zo lees ik met enige verbazing. Ook het ‘..oneigenlijk gebruik van rookmelders is niet toegestaan’.

Bij dergelijk oneigenlijk gebruik kan ik alleen maar moedwillige brandstichting bedenken. Of zijn er wellicht kleine kinderen die via de bank of via het bed van hun ouders (de gordijnen?) naar het plafond klauteren om aldaar aan de melders te gaan hangen? “Tsja mijnheer, u moest eens weten…dus dat zetten we er tegenwoordig maar bij”.  Weer blijkt een stukje beschaving aan diggelen geslagen in het Nederlands hotelwezen. Nog enigszins in die verbazing hoor ik mijzelf antwoorden: “Het-is-wat, straks moeten jullie er nog; ‘Pitbullvrij hotel’ bijschrijven, en waar is het einde van onwenselijk verwend gastengedrag?”.

We wisselen maar even wanhopig glimlachende blikken maar dan blijkt er nog veel  meer hotelterreur te bestaan dat allang niet meer is voorbehouden aan rockbands die televisietoestellen van het balkon flikkeren en kamers onderkotsen. Op de kamer staat een overduidelijk ‘niet-roken bordje’. Draait men dit kartonnen verbodsbordje om dan prijkt daar niet zozeer een tweede verbods- dan wel een gébodsbordje met de tekst:“Thuisbezorgen is voor thuis. Als je iets wilt eten, laat het ons dan weten”.

In de lay-out het vlammend oranje logo van ‘Thuisbezorgd.nl’ waar doorheen een vet blauwe streep loopt.                                                                              Berichtgeving over hotelgangers die schaamteloos pizza’s uit het dorp op hun kamers laten bezorgen nam ik tot voor kort aan als incidenten waarbij drank en drugsdoorsnoven toeristen, die hun reet niet van hun gezicht konden onderscheiden, zich overgaven aan wangedrag. Niets blijkt minder waar. 

Een van de grotere hotelketens van ons land is gedwongen de politiepet op te zetten omdat de internettende koopjesloper niet alleen de goedkoopste TriVaGo/Booking.com of Voordeeluitjes-aanbieding wil scoren maar tevens op een ‘slimme manier’ allerlei extra kosten denkt te kunnen vermijden. Roomservice op afstandsbediening maar dan nét even anders. Desgevraagd bleken de brommerkoeriers inderdaad dermate frequent door hotellobby’s te sloffen dat het niet alleen een aanslag deed op het aanzien van het hotel maar tevens een aanslag op de omzet van het hotelrestaurant.

Oogluikend escort-service toestaan is misschien een service waarin het hotel toch niet zelf kan voorzien, maar van dit soort ‘onbegrijpelijk gedrag’ zakt het vertrouwen in de mensheid toch wel naar ijzig trieste dieptepunten.