
Trump en zijn vriend Poetin hebben veel overeenkomsten. Ze bekleden de machtigste posities, gedragen zich als keizers en geloven dat alleen zij daartoe in staat zijn. In de praktijk storten ze beiden hun landen hun landen in de verdoemenis.
De New York Times analyseert dat beide presidenten in hetzelfde zelfgebouwde schuitje zitten. Ze zijn vervuld van overmoed een oorlog begonnen die ze niet blijken te kunnen winnen en waarvan ze niet meer weten hoe ze die moeten beëindigen.
In de meest algemene zin hebben ze allebei de beperkingen van militaire macht bij het bereiken van politieke doelen aangetoond, terwijl ze tegelijkertijd het machtsimago dat zowel de Verenigde Staten als Rusland op het wereldtoneel proberen uit te stralen, hebben verzwakt. Maar ze onderstrepen ook de verschillen tussen een starre Poetin en een voortdurend van koers veranderende Trump.
Trump staakte de oorlog na een paar weken tijdelijk toen duidelijk werd dat hij zijn doelen niet zomaar kon bereiken en begon met onderhandelen. Poetin daarentegen wil van geen bestand weten. Hij wil tijdens de onderhandelingen door blijven vechten.
In Rusland wezen sommige commentatoren op Trumps voorlopige intentieverklaring met Iran als een teken van zwakte, het zoveelste teken van Amerikaans verval. Maar er gingen ook geruchten dat Trump een stap had gezet die sommigen liever bij Poetin hadden gezien, aldus Tatiana Stanovaya, specialist in Kremlinpolitiek bij het Carnegie Russia Eurasia Center. Trump leek bereid zijn verliezen te beperken in een oorlog die volledig uit de hand was gelopen.
Tegelijkertijd zien de adviseurs en aanhangers van Trump het juist tegenovergesteld.
"Ik denk echt dat we onze onderhandelingspositie hebben verspeeld door de campagne te stoppen," zei Jack Keane, een gepensioneerd generaal, destijds in het Fox News-programma "America's Newsroom". "Ik had liever de onderhandelingen ingegaan terwijl de oorlog nog gaande was, omdat we dan meer invloed op hen hebben. Dat is toch typisch Poetin?"
De ‘sterke mannen’ slagen er niet hun legers te laten zegevieren op de zwaar onderschatte tegenstanders. Zowel Oekraïne als Iran weten hun belagers zwaar te treffen buiten het slagveld. De economie van Rusland ligt aan gort terwijl ook de Amerikanen de gevolgen in hun portemonnee voelen. Trump heeft inmiddels toegegeven dat voortzetting van de oorlog kan leiden tot een economische depressie.