De selectieve verontwaardiging van partijhopper Joost Eerdmans

De derde termijn van het debat rondom het ‘Pakket Belastingplan 2027’ is in de Tweede Kamer vol aan de gang. Paternotte had niet eens zijn eerste zin van zijn spreektekst kunnen uitspreken voordat Wilders tegenover hem stond. Na Wilders volgde Eerdmans en vele interrupties van andere kamerleden. Aan de uitspraken van de langspeelplaat van Wilders wil ik geen woorden vuil maken. Rondom Eerdmans met zijn verwijten en selectieve verontwaardiging ligt dat anders. 

Eerdmans: Dat juist Paternotte Wilders een intrigant noemt, is een understatement van de dag
Op Encyclo vind ik onder andere de volgende steekwoorden omtrent het woord intrigant: stoker, tweedrachtzaaier, opruier, opstoker en agitator. 

Paternotte omschreef Wilders als een duider, een intrigant die het vuurtje steeds verder probeert op te stoken. Daarop noemde Eerdmans dat de understatement van de dag en omschreef juist Paternotte als een intrigant. Vind ik opmerkelijk. Het was Wilders die vanuit de kamer tijdens de kabinetten Rutte 1 en Schoof, zonder zelf enige eigen politieke en bestuurlijke verantwoordelijkheid te nemen, geen vinger maar een vuist in de pap had. 

Voortdurende dreigementen om de steun voor de kabinetten in te trekken en de kabinetten dus te laten vallen. Bij Rutte 1 kwam dit tot uitbarsting bij de Catshuis Crisis, waar gesproken werd over 16 miljard aan bezuinigingen. Wilders vond het echter een geweldig moment om eisen te stellen aan vervangen van kabinetsleden, aanpassing op immigratie en andere zaken. Hij trok zijn steun in. Onder kabinet Schoof veranderde het gedrag van Wilders niet, terwijl zijn partij nu wel mensen voor het kabinet leverde. Hij uitte dreigementen dat hij het kabinet zou laten vallen wanneer hij zijn zin niet zou krijgen. Als klap op de vuurpijl wilde Wilders opeens dat zijn 10 punten plan integraal door het kabinet zou worden overgenomen, anders zou hij zijn partij zich uit het kabinet terugtrekken. Dat is uiteindelijk ook gebeurd, waardoor er uiteindelijk nieuwe verkiezingen werden uitgeschreven en kabinet Jetten aangetreden is. 

Paternotte en Bontenbal deden daarentegen precies wat was afgesproken: binnen de afspraken steun zoeken in de Kamer en de coalitiepartners vooraf netjes informeren over de gesprekken met PRO en Volt.

Het kabinet zoekt steeds steun op links en dat is niet eerlijk
Volgens Eerdmans zoekt het kabinet steeds steun op links en negeert het de uitgestoken hand van rechts. Maar hoe serieus is die handreiking als JA21, SGP en BBB vooraf een blok vormen en keiharde eisen stellen op compleet andere dossiers? Zonder concessies op immigratie, medische ethiek en stikstof was er geen akkoord op he belastingplan mogelijk. Als je je opstelt volgens het principe ‘samen uit, samen thuis’ en weigert te bewegen, moet je niet verbaasd zijn dat het kabinet zaken doet met partijen die wel willen onderhandelen. Bovendien vergeet Eerdmans voor het gemak dat er op onderwerpen als immigratie afgelopen tijd al met zijn partij is samengewerkt.

Voordat de bom (onder het coalitieakkoord) valt
Eerdmans herhaalde de VVD-frame door het belastingamendement van PRO en Volt een ‘bom onder het coalitieakkoord’ te noemen. Op pagina 64 (niet 66, zoals in het debat zo ‘typisch’ werd bevonden) van dat akkoord staat inderdaad dat werken moet lonen en belastingen niet verder worden genivelleerd. Maar precies dat bereikt dit voorstel: er blijft netto meer geld over voor werkenden en fiscale constructies worden aangepakt. Het argument van de VVD dat alles voorspelbaar moet blijven voor de burger klinkt bovendien hol. Op Prinsjesdag presenteerde het kabinet zelf nog een verhoging van de eerste twee belastingschijven, een lagere ouderenkorting en een hogere belasting op drinkwater.

Kort van memorie
Tot slot vroeg Eerdmans zich af hoe D66 en CDA zich zouden voelen als de VVD een achterkamertjesakkoord met rechts had gesloten en hen vijf minuten voor tijd had ingelicht. Het antwoord is simpel: precies zo voelden zij zich afgelopen zomer. Toen was het VVD-minister Heinen van Financiën die op eigen houtje in het geheim een begrotingsakkoord naderde met JA21, BBB en SGP, terwijl de officiële gesprekken van Jetten en de politieke partijen in de Tweede Kamer nog liepen en het ‘huwelijk’ nog niet ‘geopend’ was. Het grote verschil is dat D66 en CDA zich nu wél aan de spelregels van de coalitie hielden.

Kortom
De ervaren partijhopper Eerdmans zou er verstandig aan doen eens goed naar zijn eigen politieke geschiedenis en daden te kijken, voordat hij de gevolgen daarvan in de schoenen van een ander schuift.